II SA/Kr 224/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie WSA Mirosław Bator / spr. / Wojciech Jakimowicz Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 8 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia 16 maja 2011 r. znak: [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 243 poz. 1623 z dnia 12 listopada 2010 r.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r., ze zm.) - zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. i J. T. oraz M. i B. P. pozwolenia na budowę inwestycji pn: nadbudowa budynku mieszkalnego wraz z przebudową dachu, zlokalizowana w Z. na dz. nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że projektowana nadbudowa budynku, wraz z przebudową dachu jest zgodna z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Terenów Osadniczych w Zedermanie i Kogutku zatwierdzonym Uchwałą Nr LY/610/2002 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 28 lutego 2002 r. Projektowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie oznaczonym symbolem "MUi" (co oznacza tereny mieszkalnictwa i usług - zgodnie z § 9 ust. 5 w/w planu). Do w/w inwestycji zastrzeżenia wniosła A. S.. Strona wyraziła swoje uwagi, co do lokalizacji istniejącego budynku inwestorów tj. ściany budynku, od strony własnej działki. Podniosła, iż w chwili obecnej część budynku inwestorów znajduję się na jej działce o (nr [...]), a projektowana nadbudowa i przebudowa (powstanie ścian szczytowych i dachu dwuspadowego w miejscu dachu czterospadowego) oraz ocieplenie styropianem o grubości 30 cm będzie stanowić ograniczenie prawa własności działki nr [...]. Po dokonanej ponownie analizie dokumentacji budowlanej organ stwierdził, iż budynek poddany przeprojektowaniu znajduje się w całości na działce wnioskodawcy tj. [...], w odległości ok. 30cm od granicy działki o nr [...], pozwalając na docieplenie tej ściany (styropian o grubości 30 cm, zgodnie z założeniami projektu) do granicy działki. Powyższa sytuacja jednoznacznie jest wyjaśniona na przedłożonym planie zagospodarowania działki wykonanym na aktualnej mapie do celów projektowych. W/w mapa wykonana została przez uprawnionego geodetę i przyjęta do zasobu powiatowego w dniu 8 grudnia 2010 r. Wobec powyższego organ nie uznał argumentów A. S. odnośnie lokalizacji części budynku na działce za wiarygodne. Odwołanie od tej decyzji wniosła A. S. podnosząc, że pomimo zgłaszanych przez nią w toku postępowania zarzutów zatwierdzono projekt budowlany dotyczący nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego z przebudową dachu oraz ociepleniem ścian. Odwołująca zakwestionowała przebieg granicy, pomiędzy jej działką (dz. nr [...]), a działką inwestora (dz. nr [...]), uwidoczniony na mapie do celów projektowych, na której sporządzony został projekt zagospodarowania w analizowanej sprawie. Skarżąca twierdzi, że budynek inwestora częściowo (jedną ścianą), usytuowany jest na jej działce - nr [...]. Na dowód tego przedstawiła kopię projektu zagospodarowania działki, który jak twierdzi, dotyczy projektu budowlanego, na podstawie którego prowadzona była w 2010 r. rozbudowa jej budynku usytuowanego na działce nr [...]. Przedłożony jako dowód projekt zagospodarowania został wykonany na aktualizowanej mapie z 2009 r. Mapa ta wskazuje jednoznacznie, jak podkreśla odwołująca, że dom sąsiadów "wchodzi", na całej długości ściany wschodniej, na jej działkę, a zamierzenie inwestycyjne w tym ocieplenie i nadbudowa tylko pogorszy ten stan. Dla odwołującej niezrozumiałe jest, w jaki sposób przebieg granicy pomiędzy jej działką, a działką inwestora, mógł, w ciągu jednego roku, ulec tak istotnej zmianie. Decyzją z dnia 8 grudnia 2011 r. znak: [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 243 poz. 1623 z 2010 r., ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy, po zapoznaniu się z argumentami odwołania i przekazanym materiałem dowodowym, uznał za niezbędne jego uzupełnienie. W trybie art. 136 k.p.a. zlecone zostało przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów organowi I instancji. Przede wszystkim, wobec faktu, że projekt zagospodarowania działki nr [...] zamieszczony w zatwierdzonym projekcie budowlanym, wykonany został na niepotwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii podkładu geodezyjnego (dodatkowo słabo czytelnej co do możliwości rozróżnienia zbliżonych linii, z uwagi na brak rozróżnienia kolorystycznego) i zarzutów odwołania, co do prawidłowości przebiegu granicy uwidocznionego na mapie inwestora, organ zlecił uzupełnienie materiału dowodowego o dołączenie do akt sprawy, oryginału mapy do celów projektowych wydanej z państwowego zasobu geodezyjnego - mapy, na której sporządzony został w rozpatrywanej sprawie, projekt zagospodarowania działki nr [...]. Uznano za wskazane także uzupełnienie materiału dowodowego o dostarczenie zwymiarowania geodezyjnego (sporządzonego przez uprawnionego geodetę), który jednoznacznie określi położenie lica istniejącej ściany zewnętrznej budynku inwestora względem granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Ponadto zlecone zostało uzupełnienie stwierdzonych uchybień, dotyczących złożonego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i wniosku o pozwolenie na budowę. Organ odwoławczy, zlecając organowi I instancji przeprowadzenie postępowania w celu uzupełnienia materiału dowodowego, polecił także zawiadomienie stron postępowania o możliwości zapoznania się z uzupełnionymi aktami. Ponowna weryfikacja całości zebranych w sprawie dowodów przez organ odwoławczy wskazała, że zlecone postępowanie uzupełniające zostało przez organ I instancji wykonane. Do akt sprawy dołączona została w oryginale mapa do celów projektowych dla części działki nr [...] w skali 1:500. Stan przedstawiony na mapie w skali 1:250, na której dokonano zwymiarowania, jest zgodny ze stanem uwidocznionym na mapie w skali 1:500, przyjętej do państwowego zasobu w dniu 8 grudnia 2010 r. Powyższe uzupełnienia dają, zdaniem organu odwoławczego, wystarczającą podstawę aby odrzucić argumenty odwołania, które de facto sprowadzają się do zakwestionowania w treści mapy geodezyjnej, przyjętej do zasobu 8 grudnia 2010 r., wyłącznie przebiegu granicy ewidencyjnej pomiędzy działkami nr [...] i [...], uwidocznionej na mapie. Mapa przedłożona przez inwestora jest mapą bardziej aktualną niż przedstawiona przez odwołującą. Organ zaznaczył, że jeżeli odwołująca kwestionuje treść mapy i rzetelność jej opracowania, to może wszcząć postępowanie w tej sprawie przed właściwymi dla rozstrzygnięcia takich kwestii organami, jakimi są organy geodezyjne Starosty i Wojewódzkiej Inspekcji Nadzoru Geodezyjnego. Dalej organ stwierdził, że projekt budowlany jest kompletny, może zostać uznany zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów osadniczych w Zedermanie i Kogutku, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Olkuszu Nr LV/610/2002 z dnia 28 lutego 2002 r. (Dz. Urz. Woj. Małop. 02.76.1155 ze zm.). Teren inwestycji znajduje się w obszarze MU1. Przedmiotem inwestycji jest nadbudowa budynku mieszkalnego wraz z przebudową dachu istniejącego budynku mieszkalnego. Decyzją inwestora jest, że nie decyduje się na zmianę sposobu użytkowania istniejącego obiektu mieszkalnego na cele niemieszkaniowe, pomimo zalecenia określonego w § 9 ust. 5 miejscowego planu, wynikającego z uciążliwości drogi klasy GP. Projekt zagospodarowania terenu (sporządzony na zaktualizowanym i przyjętym do państwowego zasobu podkładzie geodezyjnym), jest zgodny z przepisami, w tym z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. S. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 32 oraz art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty Powiatowego w [...] nr [...] z dnia 16 maja 2011 r. podczas gdy nie wystąpiły przesłanki do wydania takiej decyzji. Zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj.: naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie skutkującą przyjęciem, iż projekt rozbudowy domu na działce nr [...] nie narusza prawa własności A. S. oraz możliwości dysponowania swoją własnością, naruszenie art. 77 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie skutkujące przyjęciem, iż inwestycja przeprowadzona na działce nr [...] nie wkracza w granice działki nr [...], naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów administracji. Skarżąca wskazała, że geodeta A. Z. wykonała mapę zasadniczą, na którą powołuje się organ, z pominięciem pomiaru bezpośredniego na gruncie. W aktach sprawy nie znajduje się informacja aby taki pomiar się odbył. Ponadto A. Z. wykonała w styczniu 2009 r. mapę dla celów projektowych na działce nr [...] na podstawie mapy zasadniczej oraz pomiaru bezpośredniego. Tak zaktualizowana mapa została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego prowadzonego przez Powiatowy Ośrodek Geodezyjny i Kartograficzny w O.. Ze wskazanej mapy wynika zupełnie inny przebieg granicy między działką nr [...], a działką nr [...] (wcześniej [...]). Granica ewidencyjna przebiega przez ścianę budynku (którego dotyczy pozwolenie na budowę) posadowionego na działce nr [...]. Ten stan faktyczny i prawny został potwierdzony w trakcie sporządzania kolejnej mapy dla celów projektowych dla działki nr [...]. Ponownie geodeta A. Z. w lutym 2009 r., wykonała mapę dla celów projektowych dla działki nr [...] (przed podziałem była to część działki nr [...]) na podstawie mapy zasadniczej oraz pomiaru bezpośredniego. Tak zaktualizowana mapa została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego prowadzonego przez Powiatowy Ośrodek Geodezyjny i Kartograficzny w O. w dniu 25 lutego 2010 r. Ze wskazań tej mapy wynika to samo, co z mapy dla celów projektowych sporządzonych dla działki nr [...]. Nie sposób zgodzić się zatem z granicami naniesionymi przez geodetę A. Z. na mapę dla celów projektowych wykonaną dla działki nr [...]. Żaden z organów wydających decyzję o pozwoleniu na budowę nie pochylił się na problemem odmienności map funkcjonujących w obrocie prawnym w zakresie tych samych działek. Jest zatem oczywiste, że w tym stanie rzeczy uprawniona architekt popełniła błąd sporządzając mapę bez przeprowadzenia stosownych pomiarów na gruncie. Przebieg granicy jest istotny w kontekście przedmiotowego postępowania ponieważ inwestor zamierza ocieplić budynek, co spowoduje wejście na działkę skarżącej i naruszy jej prawo jako właściciela działki. Wobec powyższego inwestor nie dysponuje działką w zakresie w jakim wydane jest pozwolenie na budowę, a zatem nie powinien uzyskać takiego pozwolenia. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji - Starosty [...] w której zatwierdził on projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na nadbudowie budynku mieszkalnego wraz z przebudową dachu oraz jego ociepleniu, co zwiększy obrys budynku o 30 cm w kierunku działki właścicielem której jest skarżąca. Jej zdaniem organ przeprowadził niewystarczające postępowanie wyjaśniające oraz wadliwie ocenił dowody, gdyż budynek ten obecnie stoi w granicy z jej działką a ocieplenie związane z przesunięciem ściany budynku o 30 cm spowoduje, że inwestycja w tej części będzie realizowana na jej nieruchomości. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż zgodnie z dyspozycją art. dyspozycją art. 32 ust 4 pkt 2 Prawo budowlane (Dz.U.06.156.1118) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wprawdzie z przepisu tego nie wynika, iż organy administracji architektoniczno – budowlanej mają uprawnienia do badania prawdziwości tych oświadczeń, ale jak wskazał to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 kwietnia 2007 roku, II OSK 577/06 na inwestorze ciąży jedynie obowiązek złożenia oświadczenia, ale organ ma prawo i kompetencje do badania prawdziwości oświadczenia, które powinno zmierzać do ustalenia istnienia tytułu prawnego inwestora, w rozumieniu art. 3 pkt. 11 Prawa budowlanego. Analogicznie przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 maja 2007 roku, II OSK 775/06. w którym stwierdza, iż (...) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest skuteczne o tyle, o ile z materiału zebranego w sprawie nie wynika wniosek przeciwny. W tym stanie rzeczy, wobec zarzutu złożonego przez uczestnika tego postępowania (skarżącą), iż inwestor złożył nieprawdziwe oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane (co wynikało z faktu wskazania przez nią, że zamierzenie inwestycyjne będzie realizowane na jej działce) organ miał obowiązek okoliczność tą zweryfikować. Weryfikacji takiej organy dokonały, uzupełniając postępowanie wyjaśniające, w zakresie ustalenia usytuowania przedmiotowego budynku względem działki skarżącej. W szczególności zwymiarowanie geodezyjne sporządzone przez uprawnionego geodetę potwierdziło, iż budynek inwestorów nie leży w granicy z działką skarżącej, ale w odległości 30 cm od tej granicy. Ocieplenie budynku spowoduje zatem przesunięcie jego obrysu do granicy z działką skarżącej, ale nie przekroczenie tej granicy. Oświadczenie inwestorów o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane należy zatem uznać za zgodne z rzeczywistością. Ustosunkowując się do zarzutów skarżącej wskazać należy, iż faktycznie nie wszystkie mapy jakie zostały wykorzystane przez organy w postępowaniu wyjaśniającym jak i te przedłożone przez strony w postępowaniu sądowym potwierdzają, że budynek inwertorów jest oddalony od działki skarżącej o 30 cm. Na niektórych tych mapach (przedstawionych przez skarżącą) jest on sytuowany w granicach działki. Zauważyć jednakże należy, iż skala tych map 1: 500 nie pozwala na jednoznaczne wskazanie tego usytuowania. Odległość 30 cm z definicji nie może być na mapach tej skalali widoczna. Mapy o skali 1:250 na których swoje ustalenia poczyniły organy jak i te przedłożone w przez uczestników postępowania (inwestorów) w trakcie postępowania sądowego – które z uwagi na użytą skalę dokładniej obrazują stan rzeczywisty, a przede wszystkim zwymiarowanie działki świadczą o tym, że budynek inwestorów leży w pewnym, niewielkim oddaleniu od działki skarżącej. Ustalenia organów, iż odległość 30 cm między tym budynkiem, a nieruchomością skarżącej jest zachowana są zatem w pełni uprawnione. Zarzut przekroczenia granicy działki skarżącej i realizacji zamierzenia inwestycyjnego na jej nieruchomości jest zatem bezpodstawny - nie znajduje przynajmniej potwierdzenia w materiale dowodowym. Sprawa natomiast faktycznego przebiegu granic tych nieruchomości to sporawa cywilnoprawna lub postępowania rozgraniczającego, co leży poza kompetencjami organów administracji architektoniczno - budowlanej. W tym zakresie należy więc w pełni podzielić stanowisko zajmowane przez organ odwoławczy. Dokonując kontroli decyzji w pozostałym zakresie stwierdzić należy, iż organy prawidłowo uznały, iż projekt budowlany jest kompletny, projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi a zamierzenie inwestycyjne pozostaje w zgodzie z zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Terenów Osadniczych w Zedermanie i Kogutku zatwierdzonym Uchwałą Nr LY/610/2002 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 28 lutego 2002 r., oraz zmienionego uchwałą z dnia 28 grudnia 2005 r.Nr XLV 582/05 w sprawie zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Terenów Osadniczych w Zedermanie i Kogutku. W szczególności zmiana planu o której mowa wyżej, w rozdziale 2 § 9 pkt 2 dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług oznaczonych jako MU1 dopuściła sytuowanie budynków w granicy własności pod warunkiem, nieograniczania możliwości zabudowy i użytkowania działki sąsiedniej ... Nie było to przedmiotem rozważania organów, ale w tym miejscu zauważyć należy, iż przesunięcie granic przedmiotowego budynku o szerokość jego ocieplenia tj. około 30 cm w żaden sposób nie może wpłynąć na sposób użytkowania działki sąsiedniej właścicielem której jest skarżąca, a na działce tej zabudowa usytuowana jest także w granicy z działkami sąsiednimi - w tym z działką inwestorów. Minimalne zbliżenie przedmiotowego budynku do działki skarżącej (w stosunku do stanu obecnego), nie wpłynie zatem na możliwość tej zabudowy. Projekt budowlany jest zatem zgodny z zapisami planu miejscowego. Mając na uwadze powyższe, sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.