II SA/Kr 264/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-06-12

Skład orzekający: Renata Ranicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych może zostać oddalony z powodu niewykazania przez wnioskodawcę sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie oraz braku współpracy w uzupełnieniu dokumentów?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należy oddalić, gdy wnioskodawca nie wykazuje, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny oraz nie współpracuje z sądem w zakresie dostarczenia niezbędnych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej.
Stan faktyczny
Wnioskodawca A. M. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 17 grudnia 2014 r. Skarżący podał dochód miesięczny 3.750 zł oraz posiadanie domu i nieruchomości rolnej. Nie dysponował jednak środkami na opłacenie wpisu sądowego. Sąd wezwał go do uzupełnienia dokumentów potwierdzających sytuację majątkową, lecz skarżący nie dostarczył wymaganych informacji.
Rozstrzygnięcie
Oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a wniosek oddalić Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. M. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 grudnia 2014 r. Według oświadczenia skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz małoletnimi synem i córką. Wspólny miesięczny dochód wynosi 3.750 zł i stanowi go wynagrodzenie za pracę skarżącego w wysokości 2.300 zł oraz wynagrodzenie za pracę jego żony w wysokości 1.250 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi dom o pow. 140 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 0,3 ha. Na uzasadnienie wniosku skarżący podał, iż nie ma pieniędzy na zapłacenie wpisu. Z uwagi na fakt, iż podane przez skarżącego informacje dotyczące jego stanu majątkowego i rodzinnego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 6 maja 2015 r. wezwał skarżącego do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji : - udokumentowanie za pomocą kserokopii faktur i rachunków miesięcznych kosztów utrzymania ; - przedstawienie historii rachunku bankowego skarżącego i jego żony za ostatnie trzy miesiące, z aktualnym saldem; - przedłożenie kserokopii zeznania podatkowego za rok 2014 skarżącego i jego żony; - przedłożenie zaświadczenia od pracodawców o wysokości osiąganego w miesiącu dochodu przez skarżącego i jego żonę; - oświadczenie czy skarżący lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym jest właścicielem lub współwłaścicielem pojazdu mechanicznego, jeśli tak to należy podać markę i rok produkcji; - oświadczenie czy skarżący korzysta z pomocy opieki społecznej, jeśli tak to w jakim zakresie, niech przedstawi stosowne decyzje. Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie zostało skarżącemu skutecznie doręczone ( dowód doręczenia w aktach). Mimo precyzyjnego wezwania skarżący nie uzupełnił braków wniosku i nie udzielił na nie odpowiedzi. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje: Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postepowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To strona ma wskazać taka sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy ( por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy ( por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 296/10). Dlatego też w przedmiotowej sprawie w opinii orzekającego skarżący nie wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Mimo wezwania nie uzupełnił wniosku o żądane przez sąd informacje, niezbędne do oceny jego faktycznych możliwości finansowych. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło