II SA/Kr 272/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.B. i S.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19.12.2012r., nr [...] znak: [...] w sprawie ze skargi S.B. i S.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 grudnia 2012r., nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia : odmówić przywrócenia terminu. Skarżący S.B. i S.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w k. z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...] znak: [...] . Skarga ta została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2013r., sygn. akt II SA/Kr 272/13, jako wniesiona z uchybieniem terminu. Postanowienie to zostało doręczone skarżącym w dniu 5.04.2013r. Pismem z dnia 24.05.2013r. (nadanym przesyłka poleconą w dniu 25.04.2013r.) skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...] znak: [...] . W uzasadnieniu skarżący podali, iż "cała sytuacja wyniknęła z tego, że omyłkowo na poczcie zaadresowałam kopertę nie na WINB w K. ale na sąd". Podnoszą także, że pozostają w stałym leczeniu. "Chcieliśmy niezwłocznie prosić sąd o przywrócenie nam terminu do jej złożenia (...). Jednak w tym czasie nasz stan zdrowia się pogorszył, oboje zachorowaliśmy i dopiero teraz mogliśmy przygotować jakieś pismo i wysłać je do sądu." Wcześniej tego pisma nie mogli przygotować, gdyż nie byli w stanie tego zrobić z uwagi na wiek i choroby. W załączeniu do pisma dołączono zaświadczenia lekarskie z 22.04.2013r. wystawione przez lek. med. M.S. dla S.B. i S.B. oraz karta informacyjna leczenia szpitalnego S.B. i z 18.11.2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., oznaczanej dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. Powołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie pozwalają na przyjęcie braku winy skarżących w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi w terminie. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności takich jak: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T.Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 str 333). Zgodnie ze stanowiskiem NSA, zawartym w postanowieniu z dnia 26.11.2008r., sygn. akt II OZ 1231/08 – "Powyższe przepisy są tak skonstruowane, że nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona może działać z dostatecznym rozeznaniem i ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę, np. zaangażować do jej prowadzenia pełnomocnika, lub chociażby posłańca". Podsumowując, przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas. Skarżący podali, że błędne zaadresowanie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...] znak: [...] bezpośrednio do WSA w Krakowie zamiast za pośrednictwem organu było następstwem pomyłki. Mając to na uwadze, nie można uznać, że skarżący bez swej winy wnieśli skargę z uchybieniem terminu. Istotą postępowania zmierzającego do przywrócenia terminu do dokonania czynności sądowej jest wykazanie, iż miały miejsce okoliczności o charakterze obiektywnym utrudniające lub uniemożliwiające dokonanie takiej czynności w prawem zakreślonym terminie i których przy dołożeniu należytej staranności nie można było przezwyciężyć, a więc wyłączające winę skarżącego w zaniechaniu dokonania tych czynności. Okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym Sąd bada zarówno w odniesieniu do pełnomocnika strony, jak i samej strony. Jak wynika z akt sprawy skarżący wyraźnie w treści zaskarżonej decyzji zostali pouczenie o środkach zaskarżenia i o tym jak je wnieść. Organ wręcz podkreślił tę część pouczenia mówiąca o tym, że skargę na decyzje należy wnieść za pośrednictwem MWINB oraz wskazany tam dokładny adres organu. Wyłączną winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi ponoszą sami skarżący przez złe zaadresowanie przesyłki pocztowej zawierającej skargę. Nie jest obiektywna okoliczność wyłączająca winę skarżących w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Wręcz przeciwnie okoliczność ta ma charakter subiektywny, wynikająca z błędu, omyłki osoby adresującej przesyłkę pocztową pomimo poprawnego i wyraźnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Przyznają to zresztą sami skarżący. Co więcej nie wskazują oni na żadne inne okoliczności obiektywne (np. chorobę, pobyt w szpitalu) w okresie, w którym należało wnieść skargę. Sama skarga została nadana na poczcie w terminie otwartym do jej wniesienia. Nie było zatem żadnych innych okoliczności (poza subiektywną pomyłką – błędnym zaadresowaniem przesyłki), aby skarżący mogli prawidłowo wnieść skargę. Powyższe pouczenie było na tyle zrozumiałe, iż nawet osoba nie posiadająca fachowej wiedzy prawniczej powinna była zrozumieć jego treść. Niezrozumienie treści pouczenia nie może natomiast usprawiedliwiać uchybienia terminu do złożenia wniosku. (por. postanowienie NSA z 13.12.2012r., sygn. akt II OZ 1105/12) Jak należy wnosić z treści pisma z dnia 24.04.2013r. zawierającego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na w/w decyzję o uchybieniu terminu w złożeniu tej skargi dowiedzieli się dopiero z otrzymanego w dniu w dniu 5.04.2013r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2013r., sygn. akt II SA/Kr 272/13. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi - zgodnie z orzecznictwem sądowym - powinien być wniesiony do 12.04.2013r. Skarżący podnieśli jednak, że w okresie tym chorowali i nie mogli wcześniej wnieść wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z przedłożonych do wniosku zaświadczeń lekarskich z 22.04.2013r. wystawionych przez lek. med. M.S. dla S.B. i S.B. wynika jedynie, że skarżący pozostają w systematycznym leczeniu z powodu chorób oraz wymagają dalszego leczenia, rehabilitacji i spokojnego trybu życia. Z przedłożonych Sądowi zaświadczeń w żaden sposób nie wynika, aby choroba uniemożliwiała skarżącym podjęcie jakichkolwiek działań, w szczególności aby nie mogli się oni poruszać i musieli pozostawać w łóżku Sąd zwrócił się zatem osoby wystawiającej powyższe zaświadczenia o sprecyzowanie treści przedłożonych zaświadczeń lekarskich poprzez udzielenie jednoznacznej informacji czy skarżący w okresie od 5.04.2013r. (data doręczenia postanowienia Sądu z 28 marca 2013r., sygn. akt II SA/Kr 272/13) do 24.05.2013r. (data sporządzenia wniosku o przywrócenie terminu) zgłaszali się po poradę lekarską, a w konsekwencji pozostawały w tym czasie w leczeniu oraz czy ich stan zdrowia pozwalał na samodzielne poruszanie się, załatwianie spraw, czy też wymagał pozostania w domu – celem udokumentowania faktu nagłej choroby uniemożliwiającej skarżącym dokonanie czynności procesowej w ustawowym terminie. W odpowiedzi na wezwanie sądu lekarz, który wystawił zaświadczenia, w piśmie z dnia 27.05.2013r. stwierdził jedynie "fakt ich stałego się leczenia właśnie u mnie, jako ich lekarza rodzinnego. (...) Proszę zatem potraktować te moje zaświadczenia nie jako opinię ich stanu zdrowia, lecz fakt ciągłego i systematycznego się leczenia." Zatem twierdzenia skarżących, iż choroby w okresie od 5.04.2013r. do 24.04.2013r. całkowicie uniemożliwiły im złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż nie mógł podejmować jakichkolwiek działań, nie znajdują żadnego obiektywnego potwierdzenia w ustalonych faktach. W szczególności z zaświadczenia lekarskiego nie wynika, aby w okresie między 05.04.2013r. a 24.04.2013r. skarżący byli chorzy w sposób uniemożliwiający im samodzielne poruszanie się, wiązałoby się to z koniecznością pozostawania w łóżku, posłużeniem się osobą trzecią lub leczeniem w szpitalu. Nadto skarżący nie wykazali kiedy ustąpił ów stan uniemożliwiający im wniesienie tego wniosku. W konsekwencji nie sposób określić czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od daty ustąpienia przyczyn uniemożliwiających wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku S.B. i S.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...] znak: [...] nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak na wstępie.