II SA/Kr 285/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Jacek Bursa Protokolant: specjalista Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skarg W. J., M. B. i L. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek [...] sp. z o.o. w W. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W. J., M. B. i L. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 22 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Przedmiotową decyzją z dnia 22 stycznia 2016 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję prezydenta Miasta z dnia 16 września 2015 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla A Sp. z. o.o. z siedzibą w W. dla zamierzenia budowlanego: budowa stacji bazowej telefonii komórkowej A Sp .z .o.o. o oznaczeniu [...] na powierzchni dachu istniejącego budynku w skład której wchodzić będą następujące elementy: antenowa konstrukcja wsporcza w postaci trzonu rurowego z trzema odciągami, montowana do żelbetowego wieńca budynku. Konstrukcja o całkowitej wysokości 23,20 m n.p.t. (wraz z odgromnikiem); zespół 9 anten sektorowych; system 900 MHz – 3 anteny K742215 (azymuty 80, 200, 330, wysokość zawieszenia 21,30 m n.p.t.), system 210 MHz – 3 anteny K742215 (azymuty 80, 20, 330, wysokość zawieszenia 21, 31 m n.p.t.) oraz 2 anteny radioliniowe. Anteny zawieszone zostaną na powierzchni antenowej konstrukcji wsporczej za pomocą ramek systemowych, montaż rusztu stalowego pod urządzenia sterujące; instalacja na ruszcie nośnych urządzeń sterujących: APM30H + BC – 2 kpn, skrzynki TBSB, 12 sztuk urządzeń RRU, ułożenie drogi kablowej, wykonanie instalacji zasilającej urządzenia stacji bazowej w energię elektryczną na działce nr [...] obr. [...] P. przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia 11 maja 2016 r. B Sp. z o. o. w W. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Uzasadniając powyższy wniosek podniesiono, że wynik postępowania sądowego dotyczy interesu prawnego spółki, albowiem realizuje ona, na podstawie umowy o współpracę zawartej z A Sp. z o. o., inwestycje z zakresu infrastruktury telekomunikacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że spółka B Sp. z .o. o. w W. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, na etapie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Kwestie dopuszczenia do udziału w postępowaniu reguluje art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 – dalej powoływana jako P.p.s.a.) Przepis ten stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. A zatem, zgodnie z art. 33 P.p.s.a., w postępowaniu przed sądem administracyjnym oprócz stron, tj. skarżącego i organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, mogą brać udział uczestnicy na prawach strony, o których mowa w § 1, oraz pozostali uczestnicy, których dotyczy § 2 tego przepisu. Różnica w ich uprawnieniach polega na tym, iż podmioty o których mowa w § 1 są uczestnikami postępowania z mocy prawa, zaś podmioty o których mowa w § 2 stają się uczestnikami postępowania w razie dopuszczenia przez Sąd do udziału w postępowaniu, na skutek uwzględnienia zgłoszonego przez nich wniosku. Jak jednoznacznie wynika z brzmienia art. 33 § 2 P.p.s.a. wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym mogą zgłosić osoby, które nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym, jeśli wynik tego postępowania dotyczył ich interesu prawnego. O tym zaś, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny. Wnioskodawca powinien więc we wniosku wykazać, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 P.p.s.a., tzn. przedstawić dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania przed sądem administracyjnym będzie dotyczył jego interesu prawnego, zaś organizacja społeczna domagająca się uczestniczenia w postępowaniu dotyczącym innej osoby powinna wykazać, że takie działanie znajduje podstawę w treści statutu. Oceniając wniosek złożony przez B Sp. z o. o. w W. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym należy mieć przede wszystkim na względzie, że postępowanie administracyjne dotyczy pozwolenia na budowę. Wobec tego nie mogły brać w nim udziału inne podmioty niż wymienione w art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 , poz. 414). Do takich podmiotów – stron postępowania w myśli prawa budowlanego należą : inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Mówiąc o obszarze oddziaływania obiektu należy przytoczyć definicję ustawową zawartą w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obszar oddziaływania obiektu jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W przepisie tym chodzi o wszelkie przepisy, które wymuszają jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu terenu z powodu istnienia w sąsiedztwie innego obiektu budowlanego. Będą to więc z pewnością przepisy techniczno-budowlane. Przepisami odrębnymi wprowadzającymi związane z obiektem budowlanym ograniczenia w zagospodarowaniu terenu położonego w otoczeniu obiektu są także np. przepisy z zakresu zagospodarowania przestrzennego czy ochrony środowiska (tak NSA w wyroku z 22 stycznia 2008 r., II OSK 1892/06). Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości przy czym ograniczenie to wynikające z przepisów odrębnych musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. Spółka B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym a posiada jedynie interes faktyczny w rozstrzygnięciu sprawy na korzyść inwestora, od którego dostała zlecenie na realizację inwestycji z zakresu infrastruktury telekomunikacyjnej. Wynik sprawy nie dotyczy, zatem jej interesu prawnego w rozumieniu art. 33 § 2 P.p.s.a. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które mogą stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OZ 783/14). Spółka B Sp. z o.o. nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy, dlatego też nie można było uwzględnić wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.