II SA/Kr 294/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi S.P. na bezczynność Wojewody [....] po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2008 r. syn. akt VII SA/Wa 883/08 i Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1936/09; postanawia: skargę odrzucić. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody Małopolskiego żądając zobowiązania tego organu do wydania decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Wadowickiego nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. znak: [...] oraz ukarania grzywnami Wojewody Małopolskiego na podstawie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym za bezczynność organu po wyrokach uchylających decyzje. Prawomocnym wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r., II SAB/Kr 101/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi S. P. na bezczynność Wojewody Małopolskiego w przedmiocie zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Wadowickiego nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. znak: [...] zobowiązał Wojewodę Małopolskiego do wydania w terminie 1 miesiąca aktu w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Wadowickiego nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. znak: [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że Wojewoda Małopolski od dnia 15 lutego 2010 r. pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Wadowickiego nr [...] z dnia 30 marca 2005 r. znak: [...]. Jednocześnie Sąd wskazał, że skarga w części zawierającej wniosek o ukaranie grzywnami Wojewody Małopolskiego na podstawie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została zarejestrowana do sygn. akt: II SO/Kr 20/10 i podlega odrębnemu rozpoznaniu. W postępowaniu o sygn. akt: II SO/Kr 20/10 rozpoznany był w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek S. P. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Małopolskiemu za nieprzekazanie w termie akt sprawy. Postępowanie to zakończyło się prawomocnym postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 29 września 2010 r. o wymierzeniu organowi grzywny za nieprzekazanie w termie akt sprawy. Pismem z dnia 28 lutego 2011 r. skarżący S. P. został poinformowany przez WSA w Krakowie, że jego skarga w przedmiocie ukarania grzywnami Wojewody Małopolskiego za bezczynność organu po prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt: VII SA/Wa 883/08 wraz z żądaniem wymierzenia temu organowi grzywny została zarejestrowana do niniejszej sprawy pod sygn. akt: II SA/Kr 294/11. We wniosku z dnia 22 stycznia 2011 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, S. P. wniósł o ukaranie grzywną w maksymalnej wysokości Wojewody Małopolskiego za bezczynność po wyrokach uchylających decyzję na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku podano, że wyrok WSA w Krakowie z dnia 3 listopada 2010 r., II SAB/Kr 101/10 potwierdził bezczynność Wojewody Małopolskiego po wcześniejszych wyrokach sądów administracyjnych. W piśmie procesowym z dnia 5 marca 2011 r., złożonym już do sygn. akt: II SA/Kr 294/11 wnioskodawca wyjaśnił, że dowodami w sprawie o ukaranie organu grzywną jest cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie o sygn. akt: II SAB/Kr 101/10. Podniósł również, że powołuje się na skargę z dnia 9 lipca 2010 r. i zawarty w niej wniosek o ukaranie organu grzywną. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie. Wojewoda podniósł, że wniosek S. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt zgromadzonych w przedmiotowej sprawie w sposób jednoznaczny wskazuje na to, iż Wojewoda Małopolski wydał w dniu 25 października 2010 r. (a więc jeszcze przed datą wydania wyroku z dnia 3 listopada 2010 r.) decyzję znak: [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty Wadowickiego z dnia [...] marca 2005 roku znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę punktu skupu i sprzedaży złomu stalowego w ilościach 9 ton/dobę oraz metali kolorowych w ilości 50 kg/dobę bez możliwości składowania odpadów niebezpiecznych, obejmującego budynek zaplecza biurowo-sanitarnego, wagę samochodową oraz kontener stalowy przeznaczony do składowania metali kolorowych na działce nr "1" oraz przyłączy: energetycznego, kanalizacyjnego, wodociągowego oraz urządzeń służących do odprowadzania wód opadowych na działkach nr "1", "2", "3", "4" w miejscowości T., tym samym czyniąc zadość zaleceniom zawartym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt SA/Wa 883/08. Mając na uwadze powyższe Wojewoda wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania sprawy jest skarga S. P. złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przedmiocie ukarania grzywnami Wojewody Małopolskiego za bezczynność organu po prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt: VII SA/Wa 883/08 wraz z żądaniem wymierzenia temu organowi grzywny. Świadczą o tym treść skargi z dnia 9 lipca 2010 r., wniosku z dnia 22 stycznia 2011 r. oraz pisma procesowego z dnia 5 marca 2011 r. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarga dotyczy działalności Wojewody Małopolskiego, a zatem powinna być poprzedzona pisemnym wezwaniem tego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W aktach sprawy brak jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być potraktowane jako tego rodzaju wezwanie. W aktach sprawy II SAB/Kr 101/10 znajduje się pismo S. P. z dnia 7 kwietnia 2010 r. adresowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. zawierające zażalenie do organu wyższego stopnia złożone w trybie art. 37 k.p.a. Pismo to zatem nie może być traktowane jako pisemne wezwanie Wojewody Małopolskiego do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W aktach sprawy znajduje się również pismo z dnia [...] lipca 2010 r. (k. 28) adresowane do Wojewody Małopolskiego. Pismo to nie zawiera wezwania do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, a zawiera żądanie przesłania skargi do WSA w Krakowie. Gdyby nawet jednak przyjąć, że intencją skarżącego było wezwanie w tym piśmie Wojewody Małopolskiego do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, to pismo to – zatytułowane przez skarżącego jako załącznik 1 - zostało sporządzone w tym samym dniu, w którym sporządzono skargę, tj. dnia [...] lipca 2010 r. Wezwanie organu do wykonania wyroku i wniesienie skargi na niewykonanie wyroku z żądaniem nałożenia grzywny w tym samym dniu nie tylko nie wypełnia ustawowego wymogu "uprzedniości" pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, lecz również pozbawia możliwości uwzględnienia wezwania przez tenże organ. Pomiędzy uprzednim wezwaniem do wykonania wyroku, a wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku powinien minąć przynajmniej jeden dzień, tak aby chociażby formalnie dany organ mógł uwzględnić owo wezwanie. Tym samym należy uznać, że w niniejszej sprawie skarżący nie poprzedził swojej skargi na niewykonanie wyroku uprzednim wezwaniem organu do wykonania wyroku. Skoro więc skarżący nie wypełnił warunku skutecznego wniesienia skargi, Sąd zobowiązany był skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy, tj. – na gruncie niniejszej sprawy z powodu braku wyczerpania procedury przedskargowej w sprawie.