II SA/Kr 3338/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA Aldona Gąsecka-Duda / spr. / AWSA Beata Cieloch Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2006r. sprawy ze skargi T.B. na decyzję Wojewody z dnia 13 listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego T.B. kwotę [...]/[...]/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania UZASADNIENIE. Decyzją Starosty P. z dnia [...] 2002r. znak [...], na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 1, art.59 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ), po rozpatrzeniu wniosku L.G. z dnia [...] 2002r. -udzielono wyżej wymienionej pozwolenia na użytkowanie stacji dystrybucji gazu propan-butan z pawilonem obsługi stacji, wybudowanych w P. na działce nr [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia podano, że decyzją z dnia [...] 2000r.znak [...] Starosta P. udzielił L.G. pozwolenia na dokończenie budowy na działce nr [...] w P. stacji dystrybucji gazu propan-butan wraz z przyłączem energetycznym i wodno-kanalizacyjnym, budowę magazynu dla 500 sztuk butli napełnionych gazem i pustych oraz utwardzenie dróg dojazdowych od istniejącego parkingu do stacji dystrybucji gazu. Decyzja ta nakładała na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowych obiektów. W wyniku odwołania, a następnie skargi strony, akta zostały przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy czym do chwili obecnej Sąd nie rozpatrzył przedmiotowej sprawy. W dniu [...] 2002 r. L.G. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stacji dystrybucji gazu propan-butan, do którego dołączyła :oryginały dzienników budowy z oświadczeniem kierownika budowy o wykonaniu budowy zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi i projektem budowlanym, protokół odbioru przewodów kominiarskich, protokoły odbioru instalacji elektrycznej, kopie wystąpień skierowanych do Państwowej Inspekcji Sanitarnej w B., Państwowej Inspekcji Pracy, Inspekcji Ochrony Środowiska, Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w P., oświadczenie o braku uwag ze strony zawiadomionych organów, kserokopie protokołów z odbioru- technicznego oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą. Mając na uwadze dyspozycję zawartą w art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, w wyniku kontroli przeprowadzonej w obecności inwestorski w dniu [...] 2002 r. ustalono, że stacja dystrybucji gazu wraz z pawilonem obsługi stacji i sprzedaży przyborów gazowych wybudowana została zgodnie z zatwierdzonym projektem, warunkami pozwolenia, a teren budowy został uporządkowany wokół obiektów oddawanych do użytkowania i jest zagospodarowany zgodnie z projektem zagospodarowania. Na działce trwają jeszcze prace budowlane przy budowie budynku magazynu butli gazowych oraz rozbudowie budynku mieszkalnego (odrębne pozwolenie na budowę). Wprawdzie pozwolenie na budowę obejmowało również budowę magazynu butli napełnionych gazem i pustych będącego obecnie w budowie, niemniej jednak, skoro jest to samodzielny obiekt stanowiący całość techniczno-użytkową jego brak nie przesądza o możliwości użytkowania pozostałych obiektów. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono również , że Pani G. otrzymała pozwolenie na budowę na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...]. Z akt archiwalnych Urzędu w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wynika, że decyzją Burmistrza P. z dnia [...] 2002r. zatwierdzony został projekt podziału przedmiotowej działki na działki o nr [...] i [...]. Aktem Notarialnym Rep. A Nr [...] L.G. darowała działkę [...] synowi P.G., stąd obecnie przedmiotowa inwestycja znajduje się na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...]. Decyzją Wojewody z dnia 13.11.2002 r. znak [...], na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zmianami ) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania T.B. od decyzji Starosty P. z dnia [...] 2002 r. znak [...] - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji dokonano analogicznych ustaleń jak w zaskarżonej decyzji, wskazano na zawarte w niej rozstrzygniecie i zarzuty odwołania. Po przeanalizowaniu sprawy w trybie odwoławczym stwierdzono, że w aktach znajduje się protokół z kontroli dokonanej przez pracowników Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego na przedmiotowej działce w dniu [...] 2002r. , w którym potwierdzili oni wykonanie przedmiotowej inwestycji zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę oraz uporządkowanie terenu. Inwestorka przedłożyła także wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stacji dystrybucji gazu propan-butan wymagane dokumenty, zaś Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, Powiatowy Inspektor Sanitarny, Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej oraz Państwowa Inspekcja Pracy zawiadomione o zamiarze przystąpienia do użytkowania obiektu nie zgłosiły sprzeciwu. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że Starosta P. korzystając z dyspozycji art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane słusznie udzielił L.G. zaskarżoną decyzją pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej stacji, co uzasadnia jej utrzymanie w mocy. W związku z zarzutem wskazującym na uciążliwość przedmiotowej inwestycji dla sąsiednich posesji wyjaśniono, że w myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27.07.2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. z 2000r. nr 100 poz. 1085 ), do czasu wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia w przedmiocie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zachowują moc przepisy określające rodzaje inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz mogących pogorszyć stan środowiska. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14.07.1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska oraz wymagań jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji ( Dz. U. z 1998r. Nr 93, poz. 589 ) przedmiotowa stacja dystrybucji gazu propan-butan nie jest zaliczona do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Ponadto kwestia uciążliwości inwestycji została rozstrzygnięta w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, gdzie zarzut ten nie znalazł potwierdzenia w "Ocenie oddziaływania na środowisko projektowanej inwestycji" sporządzonej przez rzeczoznawcę z listy Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Odnośnie kolejnego zarzutu odwołania podano, że złożenie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia 2.06.2000 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] 2000 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji dystrybucji gazu propan - butan nie wstrzymuje wykonania tej decyzji, co wynika z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Wnosząc w terminie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 13.11.2002r. znak [...] T.B. wskazywał w niej na fakt nierozpoznania do chwili obecnej skargi na decyzję w sprawie udzielenie L.G. pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji oraz na uciążliwości jakie będzie ona stwarzać przy bliskim sąsiedztwie dla skarżącego i jego rodziny w postaci zanieczyszczenia powietrza, zwiększenia hałasu i drgań w związku ze wzmożonym ruchem pojazdów, a także na brak zabezpieczeń przed tymi negatywnymi skutkami, których nie wykonano i nie zaprojektowano. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z analogicznym, uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153. poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a. ) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a. ). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. -następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lab czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego, co w niniejszej sprawie oznacza powinność zbadania prawidłowości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji. Mając na uwadze treść opisanych wyżej orzeczeń, okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie materiału zgromadzonego oraz przebiegu postępowania należy uznać zarzuty bezzasadne. skargi na Zarzuty te były uprzednio podnoszone w postępowaniu odwoławczym, odniesiono się do nich wyczerpująco i trafnie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a Sąd w składzie rozpoznającym sprawę stanowisko prezentowane przez Wojewodę w pełni podziela. Po dacie wydania zaskarżonej decyzji stan faktyczny sprawy o tyle uległ zmianie, że wyrokiem z dnia 27.05.2003r. sygn. akt II SA./Kr 1555/00 na skutek skargi E.W. i K.W. na decyzję Wojewody dnia [...] 2000r. Nr [...] Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji [...] 2000 r. znak [...], co jednakże pozostaje bez wpływu dla oceny prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ pierwszej i drugiej instancji przed datą wydania tego orzeczenia, bowiem wykonanie ostatecznej decyzji Wojewody dnia [...] 2000 r. Nr [...] nie było wstrzymane postanowieniem Sądu. Znany urzędowo fakt wydania powyższego wyroku wiadomy jest także stronom postępowania, które brały udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym do sygn. akt II SA/Kr 1555/00, zaś skutkiem tego wyroku była zmiana okoliczności stwarzająca podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Pomimo powyższych uwag i bezzasadności podnoszonych w skardze zarzutów podlega ona uwzględnieniu, co wiąże się z dostrzeżonymi w ramach kontroli wykraczającej poza zarzuty skargi uchybieniami, których wystąpienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone jest w obu instancjach przy nieokreślonym bliżej i niewykazanym stosownymi dokumentami urzędowymi kręgu stron postępowania, do których w sprawach o wydanie pozwolenia na budowę zaliczyć należy poza inwestorem właścicieli ( współwłaścicieli ) oraz użytkowników wieczystych ( współużytkowników wieczystych ) gruntów stanowiącego teren inwestycji i z nim sąsiadujących, a także podmioty którym przysługują inne skuteczne erga omnes prawa rzeczowe do nieruchomości. Uchybienie przez organ prowadzący postępowanie obowiązkom wynikającym z art. art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a.. 10 kp.a. i 77 k.p.a. ma charakter istotny i może prowadzić do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § l pkt 4 k.p.a. na żądanie strony, która bez swej winy nie brała w nim udziału. Wskazane braki w materiale dowodowym uniemożliwiają ustalenie innych poza inwestorem osób , którym winien przysługiwać w niniejszej sprawie status strony, przy czym zwraca uwagę okoliczność, że w postępowaniu, w którym wydano powoływane przez organ pierwszej i drugiej instancji pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji stronami byli także pominięci w sprawie niniejszej T.P. oraz E.W. i K.W. Nie jest do zresztą jedyne istotne uchybienie, zaś dalsze popełnione w niniejszej sprawie mają związek z naruszeniem przez oba organy zasad proceduralnych z art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., przepisów art. 107 § l i 3 k.p.a. oraz norm zawartych w ustawie z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. Nr 106 z 2000r., poz. 1126, z późn.zm.) Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej , której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji, a także przewidziany w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. obowiązek zawarcia w decyzji uzasadnienie faktycznego - które powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz uzasadnienie prawnego, zwierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uwzględniając wyżej wskazane obowiązki organów oraz stan faktyczny niniejszej sprawy należy wskazać na brak w aktach administracyjnych powoływanych w uzasadnieniach orzeczeń organu pierwszej i drugiej instancji kopii wystąpień skierowanych do Państwowej Inspekcji Sanitarnej w B., Państwowej Inspekcji Pracy, Inspekcji Ochrony Środowiska, Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w P., które jak podaje się w uzasadnieniu decyzji Starosty P. z dnia [...] 2002r. [...] miały stanowić załącznik do wniosku L.G. z dnia [...] 2002r. Takie stwierdzenie pozostaje w sprzeczności z treścią tego dokumentu, w którym w punktach 1-14 wymieniono załączniki do wniosku, wśród których także brak wskazanych przez oba organu jako uwzględnione przy rozstrzygnięciu sprawy. W aktach sprawy brak także jakichkolwiek dokumentów wskazujących na fakt wezwania inwestorski o ich przedłożenie, względnie pozwalających na uznanie, że B.G. złożyła je w toku postępowania z własnej inicjatywy . Przedstawione akta postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji zawierają załącznik nr l, który stanowi spis zawartych w nich dokumentów. Wśród dokumentów ujętych w spisie w pozycjach 1 - 22 także nie wymieniono wskazanych wyżej, których brak również w spisie akt i aktach organu drugiej instancji obejmujących 4 dokumenty oraz dodatkowo dwa dowody doręczenia zaskarżonej decyzji. W samych decyzjach nie opisano bliżej brakujących dokumentów i nie poddano ich analizie. Przytoczone wyżej okoliczności wskazują z jednej strony na uchybienie przepisom art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie uzasadnienia faktycznego decyzji, które winno zawierać dokładne wskazanie i ocenę dowodów, z drugiej zaś skutkują sprzecznością ustaleń zawartych w zaskarżonej oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji z treścią zgromadzonego materiałem dowodowego oraz prowadzą do naruszenia zasad wynikających z art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. Uzasadnienie obu decyzji, w którym ogólnikowo nawiązano do różnych, nie tylko brakujących dokumentów bez podania ich oznaczenia i treści oraz jakiejkolwiek analizy nie pozwala na uznanie, że w przedmiotowej sprawie organy wykonały obowiązki wynikające z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7.07. 1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny biorąc za podstawę art. 145 § 1 c p.p.s.a. oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w punktach I.-II. sentencji wyroku, który obliguje organy administracji publicznej przy ponownym rozpoznaniu sprawy do wyjaśnienia kwestii kręgu stron oraz przeprowadzenie postępowania i wydanie decyzji bez wyżej wskazanych wadliwości .