II SA/Kr 351/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2011 r. wniosku Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie ze skarg M. G., spółki "A" sp. j. "B" w K., L. S., P. S., V. K. i A. C. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2010 r. nr CXV/1555/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić Stowarzyszeniu "[...]" z siedzibą w K. dopuszczenia do udziału w postępowaniu Rada Miasta Krakowa w dniu 3 listopada 2010 r. uchwałą Nr CXV/1555/10 przyjęła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogiła". Skargę na tą uchwałę wnieśli M. G., Spółka "P" sp. jawna B. & G. z siedzibą w K., L. S., P. S.. V. K. i A. C.. Dnia 17 listopada 2011 r. Stowarzyszenie "[...]" złożyło wniosek o dopuszczenie tego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Swój wniosek Stowarzyszenie "[...]" uzasadniało celami statutowymi, które pozwalają jej na przystąpienie do toczącego się postępowania sądowego. Wskazało, że jako organizacja społeczna, ma za cel również inicjowanie, wspieranie i pomoc w działalności ekologicznej oraz upowszechnianie i ochronę swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji na rzecz społeczności lokalnej dzielnicy [...] w różnego rodzaju przedsięwzięciach. Cele te Stowarzyszenie "[...]" realizuje poprzez organizowanie kampanii ekologicznych, konferencji, seminariów szkoleń i wykładów, imprez kulturalnych oraz wydawanie broszur. Naruszenie swoich celów wnioskujące Stowarzyszenie "[...]" upatruje w dążeniu Spółki "P" sp. jawnej B. & G. (dalej jako "Spółka") do instalacji pieca krematoryjnego firmy "T" typ [...] w sąsiedztwie Szpitala im. [...] przy sprzeciwie społeczności lokalnej. Jak dalej wywodzi Stowarzyszenie "[...]" (dalej w skrócie jako "Stowarzyszenie"), sama instalacja pieca jest już zrealizowana i to niezgodnie z prawem. Stowarzyszenie podniosło, że nikt nie poinformował go o postępowaniu przed sądem administracyjnym mimo, że wcześniej Stowarzyszenie brało udział w rozprawie administracyjnej i występowało jako strona postępowania. Stowarzyszenie wskazało, że dzielnica [...] jest już i tak nadmiernie obciążona licznymi zakładami emitującymi zanieczyszczenia, a przedmiotowa inwestycja wpłynie niekorzystnie na jakość powietrza poprzez dodatkową emisję związków siarki, azotu, węgla, rtęci, substancji organicznych i dioksyn. Skarżąca Spółka poprzez skargę na plan miejscowy w istocie zmierza do zalegalizowania samowolnie wybudowanego pieca krematoryjnego o przestarzałej technologii i w nieprzewiewnym miejscu. W pobliżu tej lokalizacji znajduje się obszar Natura 2000. Stowarzyszenie omówiło przebieg postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla realizacji inwestycji obejmującej budowę spopielarni zwłok oraz postępowanie w sprawie zalegalizowania samowolnie wybudowanej spopielarni. Stowarzyszenie podniosło również, że jeżeli Spółka na wybudowaną spopielarnię zwłok nie ma pozowania na budowę, nie ma pozwolenia na prowadzenie takiej działalności i nie ma raportu oddziaływania na środowisko, to tym samym nie ma legitymacji do zaskarżenia planu miejscowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 33 § 2 P.p.s.a. udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić organizacja społeczna (do której zalicza się Stowarzyszenie), która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania może mieć miejsce wyłącznie w takim postępowaniu sądowym, które obejmuje rozpoznanie sprawy już rozstrzygniętej aktem administracyjnym w poprzednio przeprowadzonym i zakończonym postępowaniu administracyjnym. Nieprzypadkowo ustawodawca posłużył się pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i znajduje definicje w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 1 K.p.a.). Tylko do postępowań administracyjnych nawiązuje art. 33 § 2 K.p.a., określając przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym organizacji społecznej. Interes prawny podmiotu, który zgłasza swój udział w postępowaniu na prawach strony musi się odnosić do poprzedniego postępowania administracyjnego. W tej sprawie Stowarzyszenie wniosło o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowym zainicjowanym, w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.- dalej w skrócie "u.s.g."), skargami kilku podmiotów na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jednym ze skarżących jest Spółka "P". Zaskarżona uchwała zapadła w trybie uregulowanym w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, a sam tryb postępowania w sprawie projektowania, uchwalenia i zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Taka ustawą jest ww. ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej. Podstaw dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie daje również Stowarzyszeniu art. 101 u.s.g. Zgodnie z tym przepisem skargę na uchwałę rady gminy podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, a taką jest niewątpliwie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, może wnieść do sądu administracyjnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą rady, o ile wcześniejsze wezwanie do usunięcia zarzucanego naruszenia i wezwanie okazało się bezskuteczne. Z treści tego przepisu wynika, że przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kodeku postępowania administracyjnego. O ile bowiem w przepisach K.p.a. dla uznania danego podmiotu za stronę wystarczy, że dany akt "dotyczy" interesu prawnego lub obowiązku, o tyle w art. 101 ust. 1 u.s.g. chodzi o "naruszenie" interesu prawnego lub uprawnienia. Podmiot, który nie wyczerpał trybu poprzedzającego skuteczne formalnie wniesienie skargi, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi innego podmiotu na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt II OZ 134/09, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 703/10, opub. w LEX nr 743861). Niezasadna jest przy tym argumentacja Stowarzyszenia, jakoby brało ono udział w tej sprawie w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wniesienie skarg a to z tego powodu, że procedura uchwalania planu miejscowego nie jest – jak to już wykazano – postępowaniem administracyjnym. Pośrednio przyznaje to samo Stowarzyszenie przedstawiając w uzasadnieniu swojego wniosku postępowanie administracyjne dotyczące, czy to ustalenia warunków zabudowy czy też w sprawie tzw. "legalizacji" samowolnie wybudowanego obiektu. Ta sprawa nie dotyczy jednak ani warunków zabudowy, ani żadnego postępowania prowadzonego w trybie ustawy Prawo budowlane. Przyjmując, że Stowarzyszenie nie może zostać dopuszczone do udziału w tej sprawie w charakterze uczestnika na prawach strony, Sąd nie mógł odnieść się merytorycznie do wniosków Stowarzyszenia ani też badać, czy za jego dopuszczeniem do udziału w tej sprawie przemawia zakres statutowej działalności Stowarzyszenia. Mając powyższe na uwadze, należało, stosownie do art. 33 § 2 P.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g., odmówić Stowarzyszeniu dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skarg na plan miejscowy.