II SA/Kr 397/18

Starszy Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a wniosek oddalić Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek I. G. o przyznanie prawa pomocy, w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 24 stycznia 2018 r. Z uwagi na fakt, iż podane przez wnioskodawczynię informacje dotyczące jej stanu majątkowego i rodzinnego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem z dnia 19 lipca 2018 r. wezwał ją do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji : - sprecyzowanie o co wnosi, czy o zwolnienie w zakresie całkowitym czy częściowym; - udokumentowanie za pomocą kserokopii faktur i rachunków miesięcznych kosztów utrzymania, w szczególności opłat za media za ostatni okres rozliczeniowy ( gaz, prąd, woda, ścieki ) a także telefon, ubezpieczenia, podatek od nieruchomości; - przedstawienie historii rachunku bankowego skarżącej i jej męża za ostanie trzy miesiące, z aktualnym saldem; - przedłożenie zeznania podatkowego skarżącej i jej męża za rok 2017; - przedłożenie ostatniego odcinka pobieranego świadczenia ZUS oraz przedłożenie zaświadczenie od pracodawcy męża skarżącej o wysokości miesięcznego dochodu; - wyjaśnienie czy skarżąca jest w trakcie poszukiwania pracy, czy jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, czy korzysta z opieki społecznej. Pismo sądu z dnia 23 lipca 2018 r. zostało doręczone skutecznie skarżącej 31 lipca 2018 r. Skarżąca mimo precyzyjnego wezwania nie uzupełniła złożonego wniosku. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje: Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy wymienionych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy. Wskazuje on, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. To strona ma wskazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy ( por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn.. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy ( por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn.. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 296/10). Dlatego też w przedmiotowej sprawie skarżąca w ocenie orzekającego nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. Brak współpracy z jej strony w kwestii wyjaśnienia wątpliwości co do stanu majątkowego i bytowego uniemożliwił rzetelną ocenę jego sytuacji finansowej. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).