II SA/Kr 421/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-05-13

Skład orzekający: Mirosław Bator

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, zawierający jedynie zarzuty dotyczące wadliwości tej decyzji, spełnia wymogi formalne uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania?
Ratio decidendi
Sąd nie ma obowiązku wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej na wniosek strony. Wstrzymanie wykonania jest fakultatywne i wymaga uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarzuty dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji, podniesione w samej skardze, nie stanowią wystarczającego uzasadnienia dla wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Brak należytego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczne rozpoznanie.
Stan faktyczny
A. S.A. Oddział w K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nakładającą karę pieniężną za usunięcie drzew. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że została ona wydana z naruszeniem prawa i wcześniejszych wyroków sądu. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 13 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S.A. Oddział w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S.A. Oddział w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 13 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. S.A. Oddział w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 13 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wskazano, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa oraz z naruszeniem wytycznych zawartych w wyroku sądu orzekającego wcześniej w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść art. 61 § 3 P.p.s.a. nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2005 r., sygn. akt II OZ 701/05 (dostępnym na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Sąd podejmuje bowiem rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem sądowi jego merytoryczne rozpoznanie. W rozpatrywanej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącej Spółki w żaden sposób nie uzasadnił zawartego w skardze wniosku. Tymczasem argumentacja samej skargi sprowadzająca się do zarzutów wskazujących na wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa na obecnym etapie postępowania nie może być brana przez Sąd pod uwagę. Nie można zatem upatrywać zasadności złożonego wniosku w przekonaniu o wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kontroli w tym zakresie Sąd dokona dopiero na rozprawie. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnej jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Przy czym okoliczności te winny być poparte przez wnioskodawcę dokumentami źródłowymi obrazującymi jego sytuację finansową i majątkową. Nie tylko brak uzasadnienia wniosku, ale również jego należyte uzasadnienie wyklucza bowiem dokonywanie merytorycznej oceny tego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło