II SA/Kr 447/15

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 4 lutego 2015 r. znak : [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a wniosek oddalić Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek E. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 4 lutego 2015 r. Według oświadczenia skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i oraz nieletnim synem. Ich wspólny miesięczny dochód wynosi 3.500 zł i stanowi go wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości 1.750 zł oraz wynagrodzenie za pracę jej męża w wysokości 1.750 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. 150 m2. Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, iż utrzymuje się z minimalnego wynagrodzenie, podobnie jak mąż, który również otrzymuje wynagrodzenie w takiej wysokości. Ma na utrzymaniu pięcioletnie dziecko. Z uwagi na sytuację dotyczącą przedmiotowej sprawy, wszystkie oszczędności zostały przeznaczone na budowę domu. Skarżąca korzysta z pomocy rodziców. Z uwagi na fakt, iż podane przez skarżącą informacje dotyczące jej stanu majątkowego i rodzinnego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 12 maja 2015 r. wezwał skarżącą do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji : - udokumentowanie za pomocą kserokopii faktur i rachunków miesięcznych kosztów utrzymania ; - przedstawienie historii rachunku bankowego skarżącej i jej męża za ostatnie trzy miesiące, z aktualnym saldem; - przedłożenie kserokopii umów kredytowych wraz z harmonogramem ich spłat; - przedłożenie kserokopii zeznania podatkowego za rok 2014 skarżącej i jej męża; - przedłożenie zaświadczenia od pracodawców o wysokości osiąganego w miesiącu dochodu przez skarżącą i jej męża; - oświadczenie czy skarżąca lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym jest właścicielem lub współwłaścicielem pojazdu mechanicznego, jeśli tak to należy podać markę i rok produkcji; - oświadczenie czy skarżąca korzysta z pomocy opieki społecznej, jeśli tak to w jakim zakresie, niech przedstawi stosowne decyzje. Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie zostało skarżącej skutecznie doręczone ( dowód doręczenia w aktach). Mimo precyzyjnego wezwania skarżąca nie uzupełniła braków wniosku i nie udzieliła w tym przedmiocie żadnej odpowiedzi. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje: Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postepowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To strona ma wskazać taka sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy ( por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy ( por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 296/10). Dlatego też w przedmiotowej sprawie w opinii orzekającego skarżąca nie wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Mimo wezwania nie uzupełniła wniosku o żądane przez sąd informacje, niezbędne do oceny jej faktycznych możliwości finansowych. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).