II SA/Kr 471/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: st. referent sąd. Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2019 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 lutego 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego skargę oddala. Starosta B. z decyzją z 8 października 2018 r., znak: [...] odmówił udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji dotyczącej dwóch budynków usługowo-magazynowych wraz z wewnętrzną instalacją energii elektrycznej, podziemnym odcinkiem instalacji energii elektrycznej z zestawu złączowo - pomiarowego na słupie do budynku oraz rozbiórkę istniejącego budynku usługowo- magazynowego na działce nr [...] i [...] w obrębie ewidencyjnym [...] [Nr [...]], jednostce ewidencyjnej [...] -obszar wiejski Od powyższej decyzji odwołanie wniósł J. J. zarzucając, iż organ pierwszej instancji przyjął błędną wykładnię art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane ratio legis tej normy jest takie, aby wydając decyzje o pozwoleniu na budowę uniknięto sytuacji w której wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę nastąpiła swego rodzaju "legalizacja" obiektu budowlanego - objętego wcześniej nakazem rozbiórki. W dalszej części uzasadnienia odwołania strona wyjaśnia, że organ ma obowiązek wydania decyzji o odmowie pozwolenia na budowę, jeśli projekt budowlany dotyczy obiektu budowlanego objętego nakazem rozbiórki. Zdaniem odwołującego w przedmiotowej sprawie organ powinien udzielić inwestorowi pozwolenia na budowę, gdyż na obszarze objętym inwestycją powstaną kompletnie nowe obiekty, a obiekty objęte postępowaniem nadzorczym zostaną rozebranie i to niezależnie od wyniku postępowania rozbiórkowego. Jak wyjaśnia strona odwołująca, intencją inwestora jest wybudowanie budynku obok jednego z obiektów, wobec którego prowadzone jest postępowanie przez organy nadzoru budowlanego. Następnie po wybudowaniu jednego z obiektów objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę, obiekty objęte postępowaniem nadzorczym zostaną rozebrane. Powyższe rozwiązanie ma służyć możliwości nieprzerwanego wykonywania przez skarżącego swojej działalności gospodarczej. Ponadto, skarżący zarzuca organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów art. 7 oraz art. 8 kpa. Wojewoda decyzją z dnia 13 lutego 2019 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 80 ust. l pkt 2, art. 81 ust. l pkt 2 i art. 82 ust. l i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U. 2018.1202 ze zmianami), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, iż przed Wojewodą prowadzone było postępowanie zażaleniowe dotyczące postanowienia Starosty B. z dnia 25 października 2017 r. znak: [...] zawieszającego z urzędu postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę powyższej inwestycji - do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w wyniku którego Wojewoda postanowieniem z 11 grudnia 2017 r., znak: [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Na powyższe postanowienie skargę z 11 stycznia 2018 r. wniósł Pan J. J. działający przez pełnomocnika radcę prawnego A. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpatrzeniu skargi wydał wyrok uchylający zaskarżone postanowienie Wojewody z 11 grudnia 2017 r., znak: [...] W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przedwcześnie i wskazał jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu zażalenia J. J. z dnia 31 października 2017 r. na postanowienie Starosty B. o zawieszeniu przedmiotowego postępowania, Wojewoda postanowieniem znak: [...] z 20 września 2018 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Powyższe ma znaczenie dla niniejszej sprawy, ponieważ wyżej opisane postępowanie, będące przedmiotem rozważań zarówno Wojewody, jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dotyczyło przede wszystkim zastosowania przez organ pierwszej instancji dyspozycji art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wydaje się decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania dziatki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, z 14 marca 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 188/18, uchylającym postanowienie Wojewody z 11 grudnia 2017 r., znak: [...], stwierdzono, iż w okolicznościach niniejszej sprawy istotne jest to, że we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, jako część inwestycji wskazano rozbiórkę istniejącego budynku usługowo - magazynowego. Nie wyjaśniono, czy jest to ten sam obiekt, który objęty jest postępowaniem prowadzonym w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane. Jest to tym bardziej istotne, że organ nadzoru budowlanego prowadzi postępowanie dotyczące dwóch obiektów nazywanych "tymczasowymi", podczas gdy wniosek o pozwolenie na budowę obejmuje rozbiórkę tylko jednego obiektu. Należy więc ustalić, czy "budynek usługowo - magazynowy", którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczna - budowlanej jest jednym - z obiektów, które objęte są postępowaniem przez organem nadzoru budowlanego. W toku przeprowadzonego postępowania Wojewoda zgromadził materiały świadczące o tym, że pomimo niewielkiej różnicy (20 cm) w zwymiarowaniu obiektu przez organ nadzoru budowlanego, a wymiaru podanego przez projektanta oraz nieznacznych różnic w odległościach dotyczących usytuowania budynku względem działek sąsiednich - nie ma wątpliwości, że "budynek usługowo - magazynowy", którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczne - budowlanej jest jednym z obiektów, które objęte są postępowaniem przed organem nadzoru budowlanego. W uzasadnieniu zawartym w postanowieniu Wojewody z 20 września 2018 r., znak: [...] (zaskarżonym przez inwestora do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie), została w sposób szczegółowy wyjaśniona powyższa kwestia, ponieważ podano, iż jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. działając na podstawie art. 48 ust. l pkt l ustawy Prawo budowlane, decyzją Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...] nakazał inwestorowi, tj. Panu J. J. rozebranie obiektu o konstrukcji szkieletowej stalowej obudowanej płytą warstwową o wymiarach 18,10 x 6,20 m i wysokości 4,30 m oraz obiektu namiotowego o konstrukcji szkieletowej stalowej pokrytej podgumowaną plandeką o wymiarach 7,0 x 10,0 m i wysokości 5 m wybudowanych na działce nr [...] w miejscowości [...], w gminie B.. Odwołanie od powyższej decyzji złożone w dniu 4 stycznia 2018 r. przez J. J. wraz z całością akt sprawy zostało przesłane do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Mając na uwadze wytyczne sądu, Wydział Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego pismem z 12 lipca 2018 r., znak: [...] zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...], z prośbą o przesłanie uwierzytelnionych kserokopii protokołów kontrolnych wraz z załącznikami graficznymi. W odpowiedzi na powyższe Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] pismem z 25 lipca 2018 r., znak: [...] przesłał do tut. Wydziału uwierzytelnioną kopię protokołu oględzin Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], który został spisany na okoliczność przeprowadzenia w tym samym dniu (tj. [...] sierpnia 2017 r.) w miejscowości [...] oględzin w sprawie tymczasowych obiektów budowlanych wybudowanych na działce nr [...]. Wymiary i położenie obiektów tymczasowych zostały przedstawione na szkicu terenowym, stanowiącym załącznik do protokołu. Analiza otrzymanych załączników wykazała, że obiekt nr 2, tj. obiekt o konstrukcji stalowej zlokalizowany jest w północno-zachodniei części działki nr [...], jego wymiary to: długość 18 m, szerokość 6,20 m. Obiekt ten zlokalizowany 'jest w odległości około 3,28 -3,38 m od działki nr [...] oraz około 0,90 m-1,10 m od działki nr [...]. Jak wskazano w punkcie II protokołu oględzin, obiekt ten posadowiony jest na wylewce betonowej, o konstrukcji stalowej szkieletowej, obudowana płytą warstwową, z dachem dwuspadowym w kierunku północ-południe. Jak wynika z rysunku pn.: Budynek usługowo-magazynowy do rozbiórki - rzut parteru i przekrój (str. 103 projektu budowlanego) budynek, który wedle wniosku J. J., z 20 września 2017 r., przeznaczony jest do rozbiórki w ramach inwestycji pn.: Budowa dwóch budynków usługowo-magazynowych wraz z wewnętrzną instalacją energii elektrycznej, podziemnym odcinkiem instalacji energii elektrycznej z zestawu złączowo-pomiarowego na słupie do budynku oraz rozbiórkę istniejącego budynku usługowo - magazynowego na działce nr [...] i [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina B. , ma wymiary: 18 mx 6,40 m, oraz dach dwuspadowy. Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, że budynek oznaczony nr 3, jako "'istniejący budynek usługowo-magazynowy podlegający rozbiórce, konstrukcji stalowej" usytuowany jest w odległości około 3,5 m od granicy z działką [...] oraz około 1,5 m od granicy z działką nr [...]. Organ wojewódzki pomimo niewielkiej różnicy (20 cm) w zwymiarowaniu obiektu przez organ nadzoru budowlanego, a wymiaru podanego przez projektanta oraz nieznacznych różnic w odległościach dotyczących usytuowania budynku względem działek sąsiednich - nie ma wątpliwości, że "budynek usługowo - magazynowy", którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczna - budowlanej jest jednym z obiektów, które objęte są postępowaniem przed organem nadzoru budowlanego. Ponadto, w aktach sprawy prowadzonej pod znakiem: [...] znajduje się pismo pełnomocnika inwestora, z l sierpnia 2018 r. w którym stwierdzono, iż na chwilę obecną na działce [...] zlokalizowany jest tymczasowy obiekt budowlany o konstrukcji stalowej, co do którego prowadzone jest postępowanie w trybie nadzoru budowlanego. Postępowanie to na dzień dzisiejszy nie zostało zakończone ostateczną decyzją i nie wiadomo w jaki sposób postępowanie to zostanie zakończone. Obiekt ten zgodnie z wnioskiem skarżącego przeznaczony jest obecnie do rozbiórki. Reasumując, w przedmiotowej sprawie zachodzi sytuacja, w której inwestor w postępowaniu nadzorczym został zobowiązany rozebrać istniejący budynek i jednocześnie wystąpił do organ administracji architektoniczno-budowlanej z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę dwóch budynków usługowo-magazynowych oraz rozbiórkę istniejącego budynku usługowo- magazynowego, objętego powyższym nakazem. A zatem, w razie wydania pozwolenia na budowę nastąpiłaby "legalizacja" obiektu budowlanego, objętego wcześniej nakazem rozbiórki. Natomiast taka sytuacja stoi w sprzeczności z normą zawartą wart. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku zapadłym po rozpatrzeniu skargi na postanowienie Wojewody z 11 grudnia 2017 r., znak: [...]: Ratio legis normy zawartej w art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane jest takie, aby przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę niejako "uporządkować" stan nieruchomości, zwłaszcza poprzez wykonanie pozostających w obrocie prawnym nakazów rozbiórki. Pozwoli to uniknąć sytuacji, gdy poprzez wydanie pozwolenia na budowę nastąpi swego rodzaju "legalizacja" obiektu budowlanego, objętego wcześniej nakazem rozbiórki. Jak wskazuje Artur Kosicki w komentarzu do art. 35 ustawy Prawo budowlane (System Informacji Prawnej LEK, 2018, teza 13) "Istotą tej regulacji jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć miałaby nowa decyzja o pozwoleniu na budowę. Przepis ten należy odczytywać, jako wyjątek od zawartej w ust. 4 zasady i ze względu na ten wyjątkowy charakter nie może on być interpretowany rozszerzająca. (...) Warto także zaznaczyć, iż decyzja o nakazie rozbiórki, o której mowa w art. 35 ust. 5, musi być ostateczna, gdyż tylko ona wywołuje skutki prawne". Z kolei, jak wynika z akt sprawy, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...] wydana na podstawie art. 48 ust. l pkt l ustawy Prawo budowlane, nakazująca inwestorowi, tj. J. J. rozebranie obiektu o konstrukcji szkieletowej stalowej obudowanej płytą warstwową o wymiarach 18,10 x 6,20 m i wysokości 4,30 m oraz obiektu namiotowego o konstrukcji szkieletowej stalowej pokrytej podgumowaną plandeką o wymiarach 7,0x 10,0 m i wysokości 5 m wybudowanych na działce nr [...] w miejscowości [...], w gminie B. została utrzymana w mocy ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 września 2018 r., znak: [...] Pomimo faktu, że powyższa decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (notatka służbowa z 11.20.2019 r.), decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...] o nakazie rozbiórki, stała się ostateczna i wywołuje skutki prawne. Ponadto, w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym nie doszło do wyżej wspomnianego "uporządkowania" stanu nieruchomości, poprzez wykonanie pozostającego w obrocie prawnym nakazu rozbiórki. Jak wynika z powziętych przez tut. Wydział informacji do dnia 11 lutego 2019 r., inwestor nie wykonał nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...], na niego obowiązku wykonania przedmiotowej rozbiórki. Zdaniem Wojewody, Starosta B. był zobowiązany wydać na podstawie art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane decyzję odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, w sytuacji gdy, ."budynek usługowo - magazynowy", którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczno - budowlanej jest obiektem objętym ostatecznym nakazem rozbiórki. Na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę złożył J. J. zarzucając naruszenie: - art. 35 ust. 5 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 z późn. zm.), poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że dopuszczalna jest odmowa udzielenia pozwolenia na budowę robót, podczas gdy usytuowanie obiektu budowlanego zgodnie ze zgłoszeniem nie może skutkować odmową udzielenia pozwolenia na budowę. - art. 7, art. 7b, w zw. z art. 77 § 1, w zw. z art. 107 § 3 oraz z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez wydanie decyzji przez organ drugiej instancji bez zebrania i rozważenia pełnego materiału dowodowego oraz załatwienia sprawy bez uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego, co doprowadziło do wadliwego utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podkreślono, iż organ drugiej instancji kompletnie pomija to, iż powoływany zarówno przez organ pierwszej, jak i drugiej instancji, to jest art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowalne, nie może mieć zastosowania w sprawach w których obiekty budowlane powstały wskutek odpowiedniego zgłoszenia robót budowalnych. Tymczasowe obiekty budowlane na przedmiotowej nieruchomości skarżącego, powstały na podstawie prawidłowo dokonanego zgłoszenia do organu administracji architektoniczno - budowlanej, to jest do Starosty B. , a także nastąpiło przeniesienie obiektu budowlanego w inne miejsce w obrębie tej samej działki i zgodnie z obowiązującymi przepisami, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji zgłoszeniowe i, kontrolnej. Tymczasowe obiekty budowlane powstały na podstawie zgłoszenia tych robót właściwym organom administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie natomiast ze stanowiskiem judykatury przedstawionym między innymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 128/17, jeżeli niedopuszczalnym z prawnego punktu widzenia jest zastosowanie art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowalne, do robót objętych zgłoszeniem, to z logicznego punktu widzenia nie może być inaczej w sytuacji odwrotnej. To znaczy usytuowanie obiektu budowlanego na podstawie dokonanego zgłoszenia nie może skutkować odmową udzielenia pozwolenia na budowę w oparciu o treść art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Zaś jak wynika z okoliczności faktycznych sprawy, wskazywane przez organ drugiej instancji decyzje organów nadzorczych są nieważne. Starosta B. , jako organ właściwy, wypowiedział się już w sprawie tymczasowych obiektów budowlanych znajdujących się na działce skarżącego. Starosta, jak wynika z treści decyzji nr [...] z dnia 7 grudnia 2017 r., znak [...] oraz akt sprawy postępowania administracyjnego, po przeprowadzonej na działce skarżącego kontroli, nie rozpoczął procedury rozbiórki tymczasowych obiektów budowlanych w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji. Tym samym potwierdził, że realizacja tymczasowych obiektów budowlanych jest zgodna z obowiązującymi przepisami. W świetle powyższego, działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego (do których odwołują się organy z tego postępowania) w trybie nadzoru budowlanego zmierzające najpierw do uznania tymczasowych obiektów budowlanych za budynki powstałe bez uzyskania wymaganego prawem pozwolenia na budowę, bo jedynie zgłoszenia, a w dalszej kolejności do ich rozbiórki, są niedopuszczalne. Skarżący podjął odpowiednie kroki prawne celem wyeliminowania niedopuszczalnego postępowania organów nadzorczych. Oznacza to, że usytuowanie obiektu budowlanego na podstawie dokonanego zgłoszenia, nie może skutkować odmową udzielenia pozwolenia na budowę w oparciu o treść art. 35 ust. 5 prawo budowlane. Tym samym twierdzenia organu o braku możliwości wydania pozwolenia na budowę w przedmiotowym postępowaniu w przypadku wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego orzeczenia o rozbiórce tymczasowych obiektów budowlanych powstałych na podstawi zgłoszenia, jest nieuzasadnione. Z ostrożności, przyjmując koncepcje organów za właściwą, wskazano w skardze, że organ nie może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę, opierając się na przepisie art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, jeżeli budowa nowego obiektu nie będzie dotyczyła części, co do której orzeczono nakaz rozbiórki, bowiem rozbiórka w żaden sposób nie wpłynie na możliwość jego użytkowania, a także projekt zagospodarowania terenu załączony do wniosku o pozwolenie na budowę nie będzie obejmował tego obiektu. W żaden sposób nie dojdzie do "legalizacji" obiektu budowlanego objętego wcześniej nakazem rozbiórki. Organ nie może pomijać treści wniosku skarżącego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków usługowo-magazynowych wraz z wewnętrzną instalacją energii elektrycznej, podziemnym odcinkiem instalacji energii elektrycznej z zestawu złączowo-pomiarowego na słupie do budynku oraz rozbiórkę istniejącego budynku usługowo-magazynowego na działce nr [...] i [...] w obrębie ewidencyjnym [...], jednostce ewidencyjnej [...] - obszar wiejski. W tej sprawie nie dojdzie w żaden sposób do obejścia prawa. Wnioskowane obiekty oraz obiekty istniejące nie są tożsame. Wniosek skarżącego wskazuje, że pozwolenie na budowę obejmuje budowę kompletnie dwóch nowych budynków - całkowicie nie związanych z tymczasowymi obiektami budowlanymi, które znajdują się obecnie na działce skarżącego. Wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem skarżącego jest możliwe gdyż na obszarze objętym inwestycją powstaną kompletnie nowe obiekty, a obiekty objęte postępowaniem nadzorczym zostaną rozebranie i to niezależnie od wyniku postępowania rozbiórkowego (co do zasady w ocenie skarżącego decyzje rozbiórkowe są i tak niezasadne oraz bezpodstawne). Nie ma ryzyka, że wydanie pozwolenia na budowę, niejako zalegalizowałoby obiekt, który może zostać objęty nakazem rozbiórki - o ile oczywiście ten nakaz rozbiórki będzie prawomocny i wykonalny gdyż jak już wskazano powyżej, skarżący podjął odpowiednie kroki zmierzające do wyeliminowania tych decyzji z obrotu. Projekt budowalny nie dotyczy obiektu objętego nakazem rozbiórki - organ w tym zakresie jest w błędzie. Projekt budowlany przewiduje bowiem wybudowane nowych budynków, w żaden sposób nie powiązanych z obiektami objętymi nakazem organu nadzorczego. Organ nie może więc przy interpretacji przepisu art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, pomijać wskazanego opisanego powyżej ratio legis tego przepisu, a także nie podejmować racjonalnych sprzyjających interesom obywateli czynności. Nie może także pomijać stanu faktycznego tej sprawy i związanych z nią okoliczności. Wydanie pozwolenia na budowę, nie spowoduje w żadnym wypadku negatywnych skutków w porządku prawnym a tylko (zakładając, czemu wyraźnie skarżący zaprzecza, że racje ma organ nadzorczy o konieczności wykonania rozbiórki) doprowadzi do jego uporządkowania i będzie słuszne dla interesu skarżącego, jak również interesu społecznego. Organy kompletnie pomijają okoliczność wskazującą, że skarżący na obszarze, objętym jego wnioskiem o pozwolenie na budowę, prowadzi działalność gospodarczą. Płaci w tym zakresie podatki oraz inne należności publicznoprawne utrzymujące między innymi organy administracyjne i sądy. Jak wynika z dokumentacji przedstawionej wraz z wnioskiem, skarżący zamierza po uzyskaniu pozwolenia na budowę, wybudować nowy budynek, do którego przeniesie urządzenia i maszyny umożliwiające prowadzenie działalności. Budynek ten będzie wybudowany obok jednego z obiektów wobec którego organ nadzoru prowadzi postępowanie. Nowe budynki będą stały w innym miejscu niż obecne obiekty tymczasowe. Następnie, po wybudowaniu jednego z obiektów objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę, obiekt objęty postępowaniem nadzorczym zostanie rozebrany. Wyłącznie w ten sposób, skarżący będzie miał możliwość stałego i nieprzerwanego wykonywania działalności gospodarczej. Pozbawienie skarżącego możliwości przeniesienia bardzo kosztownych urządzeń za pomocą których świadczy usługi i generuje przychód do nowego obiektu będzie skutkowało koniecznością likwidacją przedsiębiorstwa. Organ nie może więc przy interpretacji przepisu art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, pomijać wskazanego opisanego powyżej ratio legis tego przepisu, a także nie podejmować racjonalnych sprzyjających interesom obywateli czynności. Wydanie pozwolenia na budowę nie spowoduje w żadnym wypadku negatywnych skutków w porządku prawnym, a jedynie (zakładając, czemu wyraźnie odwołujący zaprzecza, że racje ma organ nadzorczy o konieczności wykonania rozbiórki) doprowadzi do jego uporządkowania. W rozpoznawanej sprawie, w dacie wydawania decyzji przez organy obu instancji nie funkcjonuje w obrocie prawnym prawomocna decyzja rozbiórkowa Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nakazująca skarżącemu będącemu współwłaścicielem nieruchomości nr [...] położonej w miejscowości [...], gmina B. , rozebranie wybudowanych na tej działce dwóch obiektów budowlanych, to jest obiektu o konstrukcji szkieletowej stalowej obudowanej płytą warstwową oraz obiektu namiotowego o konstrukcji szkieletowej stalowej pokrytej podgumowaną plandeką i utrzymująca ją w mocy, decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...]. Powyższa okoliczność przekonuje o słuszności stwierdzenia, że dla skutecznego i prawidłowego zastosowania art. 35 ust. 5 ustawy Prawa budowlanego, konieczne jest wcześniejsze wydanie nakazu rozbiórki i to prawomocnego. Przecież, gdyby potwierdziły się okoliczności podnoszone przez skarżącego (braku samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć ma decyzja o pozwoleniu na budowę), co do charakteru obiektu budowlanego, to dotychczasowe rozważania organu pozbawione byłyby większego znaczenia. Zaś dotychczasowe postępowanie organów, ewidentnie wskazuje na przewlekłość i utrudnienie funkcjonowania przedsiębiorstwa skarżącego. Skarżący w związku z błędną interpretacją organów jest narażony na coraz to większą szkodę. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. W przypadku zaś nieuwzględnienia skargi, Sąd w myśl art. 151 p.p.s.a., oddala skargę. Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 35 ust. 5 ustawy prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Treść tej normy prawnej nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych, także w zakresie podnoszonym w skardze ratio legis. Z przepisu tego wynika zatem wprost, iż wystarczającą przesłanką wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę jest istnienie na działce, na której ma być posadowiona projektowana inwestycja, obiektu budowlanego objętego nakazem rozbiórki (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. II OSK 1965/11, LEX nr 1358480). Celem przepisu art. 35 ust. 5 w/w ustawy jest zapewnienie uporządkowania stanu nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Pozwoli to uniknąć sytuacji, gdy poprzez wydanie pozwolenia na budowę nastąpi swego rodzaju "legalizacja" obiektu budowlanego, objętego wcześniej nakazem rozbiórki. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2019r. sygn. II SA/Kr 1479/18, LEX nr 2641219 oraz z dnia 14 marca 2018 r. sygn. II SA/Kr 188/18, LEX nr 2469716). Ustawodawca nie pozostawił organowi luzu decyzyjnego, lecz zobowiązał do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, jeśli tylko na przedmiotowym terenie znajduje się obiekt budowlany podlegający rozbiórce. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 października 2018 r. sygn. II SA/Łd 474/18, LEX nr 2610540). Istotą regulacji zawartej w art. 35 ust. 5 u.p.b. jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć miałaby nowa decyzja o pozwoleniu na budowę (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 sierpnia 2018r. sygn.. II SA/Bd 352/18, LEX nr 2549026). Zatem w kontrolowanej sprawie zaskarżona decyzja organu odwoławczego nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Została wydana na podstawie prawidłowo zebranego całościowego materiału dowodowego, w tym z precyzyjnym ustaleniem, iż na nieruchomości co do której złożono wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, znajduje się obiekt, podlegający nakazowi rozbiórki tj. co do którego wydana została ostateczna decyzja rozbiórkowa. Jak wynika z akt sprawy, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...] wydana na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nakazująca inwestorowi, tj. J. J. rozebranie obiektu o konstrukcji szkieletowej stalowej obudowanej płytą warstwową o wymiarach 18,10 x 6,20 m i wysokości 4,30 m oraz obiektu namiotowego o konstrukcji szkieletowej stalowej pokrytej podgumowaną plandeką o wymiarach 7,0 x 10,0 m i wysokości 5 m wybudowanych na działce nr [...] w miejscowości [...], w gminie B. została utrzymana w mocy ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 września 2018 r., znak: [...] Pomimo faktu, że powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (notatka służbowa z 11.20.2019 r.), decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...] o nakazie rozbiórki, stała się ostateczna i wywołuje skutki prawne. Zatem wbrew zarzutom skargi decyzja ta jako ostateczna wiąże organy administracyjne, a okoliczność iż nie jest prawomocna z uwagi na zaskarżenie do sądu, nie ma znaczenia dla stwierdzenia realizacji przesłanek z art. 35 ust. 5 ustawy prawo budowlane, tj. iż na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Póki zatem decyzja rozbiórkowa jest obrocie prawnym jako ostateczna, organy nie mogą tej kwestii pominąć przy rozpoznawaniu wniosku o pozwolenie na budowę. Także podnoszenie kwestii nieważności decyzji rozbiórkowej nie może prowadzić do uznania braku ostateczności tej decyzji bez usunięcia jej z obrotu prawnego w trybach nadzwyczajnych. Ponadto prawidłowe były ustalenia organów, iż nie doszło do wyżej wspomnianego "uporządkowania" stanu nieruchomości, poprzez wykonanie pozostającego w obrocie prawnym nakazu rozbiórki. Inwestor nie wykonał nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...], na niego obowiązku wykonania przedmiotowej rozbiórki. Wbrew argumentacji skargi usytuowanie obiektu budowlanego objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę musi skutkować odmową udzielenia pozwolenia na budowę. Również pozostałe zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione. W uzasadnieniu decyzji organy w sposób jasny i jednoznaczny wykazały motywy jakimi się kierowały, w tym wykazano zasadność podjęcia rozstrzygnięcia poprzez odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego. Z uwagi na to nie ma wątpliwości, że "budynek usługowo — magazynowy", którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczno budowlanej jest jednym z obiektów, które objęte są postępowaniem przed organem nadzoru budowlanego. Wobec tego niezasadne są zarzuty wydania decyzji bez zebrania i rozważenia pełnego materiału dowodowego oraz załatwienia sprawy bez uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego. Zgodnie z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego zasadnym było i koniecznym wydanie, w tym stanie faktycznym, decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu: znajduje się obiekt budowlany w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Organy były zobowiązane do podjęcia decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji gdy, "budynek usługowo — magazynowy", którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczno — budowlanej jest obiektem objętym ostatecznym nakazem rozbiórki. Również wbrew zarzutom nie było powodem decyzji odmownej stwierdzenie, iż projekt budowalny dotyczy obiektu objętego nakazem rozbiórki, lecz iż na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu znajduje się obiekt budowlany w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Z uwagi na jasne brzmienie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, nieistotne dla rozstrzygnięcia są również, podnoszone w skardze, okoliczności odnoszące się do wywiązywania się strony z obowiązków podatkowych, czy sposobu prowadzenia działalności gospodarczej, jako nieobjęte dyspozycją tego przepisu. Powyższe prowadzi do oddalenia skargi w oparciu o art. 151 p.p.s.a.