II SA/Kr 486/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [....] w K. w przedmiocie wstrzymania wykonania uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r. Nr LXXXIV/1100/09 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [....] w K. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r. Nr LXXXIV/1100/09 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Rada Miasta Krakowa uchwałą z dnia 4 listopada 2009 r. Nr LXXXIV/1100/09 uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Chełm-Zakamycze II". W dniu [....] listopada 2009 r. Stowarzyszenie [....] wezwało w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa dokonanego ww. uchwałą. Pismem z dnia [....] stycznia 2010 r. Przewodniczący Rady Miasta Krakowa wyjaśnił wzywającemu, że przesyła stanowisko Prezydenta Miasta Krakowa ustosunkowujące się negatywnie do wezwania o usunięcie naruszenia prawa i to pismo nie jest stanowiskiem Rady Miasta Krakowa wyrażanym w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a ma ono jedynie charakter informacyjny. Następnie w dniu [....] lutego 2010 r. Stowarzyszenie [....] w K. ponownie wezwało Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa dokonanego ww. uchwałą z dnia 4 listopada 2009 r. Na to wezwanie Przewodniczący Rady Miasta Krakowa udzielił odpowiedzi pismem z dnia [....] marca 2010 r. Dnia [....] marca 2010 r. Stowarzyszenie [....] w K. wraz z wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r. Nr LXXXIV/1100/09 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Chełm-Zakamycze II" złożyło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu wniosku w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały strona skarżąca podniosła, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Na podstawie planu miejscowego będą wydawane pozwolenia na budowę i to stworzy stan nieodwracalnych zmian na obszarze objętym planem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 327/10 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości i wstrzymał jej wykonanie do chwili uprawomocnienia się tego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej daje w skrócie P.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Taka sytuacja ma miejsce w tej sprawie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając skargę innego skarżącego na tą samą uchwałę wyrokiem z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 327/10 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości i wstrzymał jej wykonanie do chwili uprawomocnienia się tego wyroku. Tym samym rozpoznanie wniosku skarżącego Stowarzyszenia [....] w K. stało się bezprzedmiotowe. Niedopuszczalnym byłoby orzekanie w sprawie wstrzymania wykonania uchwały, skoro odrębnym wyrokiem wstrzymanie jej wykonania zostało już orzeczone. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 tej ustawy (chodzi o inne przesłanki niż cofnięcie skargi lub śmierć strony w postępowaniu dotyczącym praw i obowiązków wyłącznie związanych z osobą zmarłego). W tej sprawie bezprzedmiotowość wynika z wydania już w tym samym zakresie rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. W związku z powyższym Sąd w tej sprawie uznał, że wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania i nie mógł odnieść się do merytorycznych podstaw wstrzymania wykonania ww. uchwały, zawartych we wniosku. Tym samym mając na względzie treść art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd w tej sprawie, dotyczącej wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały, umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. U Z A S A D N I E N I E Rada Miasta Krakowa uchwałą z dnia 4 listopada 2009 r. Nr LXXXIV/1100/09 uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Chełm-Zakamycze II". W dniu [....] listopada 2009 r. Stowarzyszenie [....] wezwało w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa dokonanego ww. uchwałą. Pismem z dnia [....] stycznia 2010 r. Przewodniczący Rady Miasta Krakowa wyjaśnił wzywającemu, że przesyła stanowisko Prezydenta Miasta Krakowa ustosunkowujące się negatywnie do wezwania o usunięcie naruszenia prawa i to pismo nie jest stanowiskiem Rady Miasta Krakowa wyrażanym w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a ma ono jedynie charakter informacyjny. Następnie w dniu [....] lutego 2010 r. Stowarzyszenie [....] w K. ponownie wezwało Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa dokonanego ww. uchwałą z dnia 4 listopada 2009 r. wyjaśniając, że otrzymane stanowisko Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa z dnia [....] stycznia 2010 r. nie jest odpowiedzią Rady Miasta. Na to wezwanie Przewodniczący Rady Miasta Krakowa udzielił odpowiedzi pismem z dnia [....] marca 2010 r. informując, że brak zajęcia stanowiska przez Radę Miasta Krakowa nie stanowi przesłanki negatywnej do wniesienia skargi na daną uchwałę. Z treści skargi wynika, że Stowarzyszenie [....] w K. otrzymało tą odpowiedź w dniu 5 marca 2010 r. Dnia [....] marca 2010 r. Stowarzyszenie [....] w K. wraz z wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r. Nr LXXXIV/1100/09 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Chełm-Zakamycze II" złożyło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tejże skargi. W uzasadnieniu wniosku w sprawie przywrócenia terminu strona skarżąca podniosła, że nie ponosi winy w jego ewentualnym uchybieniu. Wezwanie bowiem skierowano do tak poważanego organu jakim jest Rada Miasta Krakowa, który stoi na straży praworządności i dba o interesy Gminy Miasto Kraków. Uchybienie terminu nastąpiło wskutek wprowadzenia w błąd strony skarżącej przez Radę Miasta Krakowa. Strona skarżąca otrzymała pismo Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa z dnia [....] stycznia 2010 r., które nie było odpowiedzią na skargę, ale zawierało zapowiedź udzielenia takiej odpowiedzi. Stowarzyszenie [....] w K. oczekiwało jednak zajęcia stanowiska w tak ważnej sprawie. Wobec przedłużania się braku udzielenia odpowiedzi na wezwanie, Stowarzyszenie [....] w K. ponownie dokonało wezwania Rady Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero pismo Rady Miasta Krakowa z dnia [....] marca 2010 r. winno być interpretowane jako udzielenie odpowiedzi na wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto Stowarzyszenie [....] wskazało, że interweniowało u Wojewody w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały lub wniesienia skargi na nią do sądu administracyjnego; ale nawet ta okoliczność nie spowodowała podjęcia czynności przez Radę Miasta Krakowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Instytucja przywrócenia terminu uregulowana została w art. 86-88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z art. 86 § 2 i art. 87 § 1-2 i 4-5 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, przy zachowaniu następujących warunków: a) braku upływu okresu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); b) istnienia negatywnych skutków dla strony skarżącej w zakresie postępowania sądowego w przypadku uchybienia terminu (art. 86 § 2 P.p.s.a.); c) uprawdopodobnienia we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności wskazującej na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); d) dokonaniu – równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu - czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.); e) braku upływu roku od uchybienia terminu, chyba że zachodzi wyjątkowy przypadek uzasadniający jego przywrócenie (art. 87 § 5 P.p.s.a.). W tej sprawie strona skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winna spełnić wszystkie warunki opisane powyżej w punktach a-e. W przeciwnym razie Sąd nie może orzec o przywróceniu terminu. Niewątpliwie dopuszczalne było złożenie wniosku o przywrócenie terminu przez stronę skarżącą z powodu negatywnych skutków, jakie uchybienie tego terminu powodowało dla Stowarzyszenia [....] w K. , zwanej dalej w skrócie "Stowarzyszeniem", a to dlatego, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest zachowanie terminu między wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa i wniesieniem skargi. Strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu jednocześnie z wniesieniem skargi, czym spełniła drugą przesłankę wynikająca z art. 87 § 4 P.p.s.a. Nie minął również okres 1-roku od uchybienia terminu. Z mocy art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w okresie do siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W ocenie Sądu w tej sprawie wniosek ten jest jednak spóźniony. Sama strona skarżąca podnosi, że wezwała Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [....] listopada 2009 r. i to wezwanie Rada Miasta Krakowa otrzymała 27 listopada 2009 r. Mimo to ponownie wezwano Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa wnioskiem z dnia [....] lutego 2010 r. (data otrzymania przez Radę Miasta Krakowa - 24 lutego 2010 r.). Na pierwsze wezwanie Przewodniczący Rady Miasta Krakowa udzielił odpowiedzi pismem z dnia [....] stycznia 2010 r., a na drugie wezwanie Przewodniczący Rady Miasta Krakowa (a nie jak twierdzi strona skarżąca Rada Miasta Krakowa) udzielił odpowiedzi pismem z dnia [....] marca 2010 r., które to pismo Stowarzyszenie otrzymało 5 marca 2010 r. W obu pismach wyraźnie wyjaśniono Stowarzyszeniu, że odpowiedzi te nie są odpowiedziami w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i mają jedynie charakter informacyjny (pismo z dnia .... stycznia 2010 r.) bądź samo wezwanie jest tylko warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego niezależnie od odpowiedzi organu samorządu terytorialnego (pismo z 2 marca 2010 r.). Tym samym nie można uznać za uzasadnione tłumaczenie Stowarzyszenia, że przeszkoda przed wniesieniem skargi ustała dopiero w dniu 5 marca 2010 r., kiedy to strona skarżąca otrzymała drugie z ww. pism. Z treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wyraźnie wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa i niewątpliwie takie wezwanie zostało przez Stowarzyszenie dokonane pismem z dnia [....] listopada 2009 r. Z kolei zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., mającym zastosowanie w takiej jak ta sprawa (zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 51/09, opub. w LEX nr 515664 "do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Tym samym strona skarżąca wnosi skargę albo w terminie 30 dni od daty otrzymania odpowiedzi tego organu, do którego skierowała wezwanie do usunięcia prawa, albo w razie braku takiej odpowiedzi – w terminie 60 dni od daty dokonania wezwania. Takie stanowisko wynika również z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, opub. w ONSAiWSA 2007/3/60, zgodnie z którą: "1. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania". Stowarzyszenie było przy tym informowane już w piśmie z dnia [....] stycznia 2010 r., że odpowiedź Przewodniczącego Rady Miasta nie jest odpowiedzią Rady Miasta Krakowa. Tym samym należy przyjąć, że kolejna odpowiedź Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa z dnia [....] marca 2010 r. nie stanowiła ani żadnej przesłanki wniesienia skargi w tej sprawie, ani też nie może być traktowana jako przyczyna uchybienia terminu. Już w piśmie z dnia [....] stycznia 2010 r., otrzymanym przez Stowarzyszenie była informacja o znaczeniu tego pisma wraz z wyraźnym pouczeniem, że nie jest ono odpowiedzią na wezwanie dokonane w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Upływ terminu do wniesienia skargi w tej sprawie nastąpił z dniem 27 stycznia 2010 r. (środa), wówczas bowiem minęło 60 dni od daty wezwania w sytuacji bezczynności Rady Miasta Krakowa. Przyczyną uchybienia terminu nie było otrzymanie ponownej odpowiedzi Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa na drugie z kolej wezwanie, które również nie odniosło żadnego skutku, bowiem tylko pierwsze wezwanie stanowi spełnienie przesłanki z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że wniosek z dnia 12 marca 2010 r. w sprawie przywrócenia terminu jest spóźniony, ponieważ mógł on być wniesiony w terminie 7 dni od daty ustania przesłanki uchybienia terminu. Taką przesłanką nie było ani pismo Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa z dnia [....] marca 2010 r., ani przeświadczenie Stowarzyszenia, że Rada Miasta Krakowa jako organ praworządny powinna zająć w sprawie stanowisko. Właśnie przytoczony art. 53 § 2 P.p.s.a. pozwala na wniesienie skargi w przypadku braku udzielenia odpowiedzi na skargę przez właściwy organ gminy i to niezależnie od tego, czym taki organ kieruje się odmawiając zajęcia stanowiska. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 88 P.p.s.a., odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ strona skarżąca wniosła ten wniosek po upływie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia, stosownie do treści art. 88 P.p.s.a.