II SA/Kr 493/16

Dnia 9 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] nr [...] w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 24 lutego 2016 r., znak: [...] w zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 24 lutego 2016 r. (znak: [...]) Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 2 grudnia 2015 r. (znak: [...]) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu H. B. pozowlenia na budowę zamierzenia budowlnaego pn.: "dwa budynki mieszkalne wielorodzinne z częścią usługową wraz z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wód.-kań., gazowa, ogrzewczą z kotłownią, wewn. obsługą komunikacyjną, parkingami zewnętrznymi, murkami oporowymi, instalacją wewn. kanalizacji sanitarnej, instalacją wewn. Kanalizacji deszczowej z drenażem, instalacją wewnętrzną NN wraz z likwidacją nieczynnego odcinka linii kablowej SN oraz wjazdem przez istniejący zjazd na działkę nr [...] przy ul. [...] w K. na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...] [...]". W skardze wniesionej do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia 24 lutego 2016 r. Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w K., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 2 grudnia 2015 r. (znak: [...]). Na uzasadnienie przedmiotowego wniosku strona skarżąca wskazała, że H. B. rozpoczęła już prace przygotowawcze związane z realizacją zamierzenia budowlanego objętego zaskarżoną decyzją oraz poprzedzającą ją decyzją organu l instancji, a w sytuacji zakończenia przez inwestora realizacji tego zamierzenia budowlanego do czasu rozpoznania niniejszej sprawy - w ocenie skarżącej - niemożliwy będzie powrót do stanu sprzed rozpoczęcia inwestycji, co wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto strona skarżąca dodała, że realizacja zamierzenia budowalnego może prowadzić również do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody skarżącej, gdyż spowoduje niemożność korzystania przez właścicieli lokali - członków skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w K. - z miejsc parkingowych urządzonych na działce nr [...] w obr. [...] [...], wzdłuż granicy z działką nr [...], które będą musiały zostać zlikwidowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., póz. 718 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności (w tym decyzji), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia został zatem określony przez ustawodawcę w sposób wyczerpujący i alternatywny. Oznacza to, że Sąd będzie uprawniony do udzielenia stronie ochrony tymczasowej dopiero w sytuacji, w której uprawdopodobni ona chociaż jedną ze wskazanych w ww. przepisie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, z tym zastrzeżeniem, że akt ten nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Sąd oceniając podniesione we wniosku okoliczności powinien wziąć pod uwagę, zarówno interesy strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, a wśród nich inwestora, dla którego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę stanowić może dolegliwość, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż ta, która powstałaby na skutek kontynuowania robót budowlanych w oparciu o zaskarżoną decyzję. W orzecznictwie podkreśla się bowiem, że wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, na co wskazał również sam ustawodawca poprzez regulację zawartą w art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 243, póz. 1623 z późn. zm. - dalej jako: p.b.), zgodnie z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1004/14, LEX nr 1510359; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 54/12, LEX nr 1116331). W ocenie Sądu rozpatrywany wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazywane przez skarżącą potencjalne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikające z zakończenia przez inwestora realizacji zamierzenia budowlanego przed rozpoznaniem skargi, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie każdej decyzji o pozwoleniu na budowę prowadzi, ze swej istoty, do zmian w rzeczywistości, nie jest jednak procesem nieodwracalnym, a jego odwrócenie zależy jedynie od możliwości technicznych inwestora. Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie może być postrzegane jako instytucja, która ma na celu powstrzymać proces inwestycyjny w ogóle, skoro inwestor dysponuje już ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę i zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 p.b. jest on uprawniony do rozpoczęcia robót budowlanych objętych treścią udzielonego pozwolenia. Nie zmienia to jednak faktu, że w przypadku w którym doszłoby do wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego to inwestor, a nie skarżąca poniesie straty wynikające z rozpoczęcia procesu inwestycyjnego i to on przede wszystkim podejmuje ryzyko gospodarcze niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Dlatego też samo twierdzenie skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające do wstrzymania jej wykonania. Zdaniem Sądu również przytoczone przez stronę skarżącą w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumenty w zakresie, w jakim wskazuje ona, że realizacja zamierzenia budowlanego spowoduje niemożliwość korzystania przez właścicieli lokali z miejsc parkingowych, nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W istocie są one bowiem zarzutami merytorycznymi do decyzji, na które w dalszej części skargi powołuje się strona skarżąca. Sąd natomiast, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie bada zasadności skargi. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli Sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozpoznania sprawy. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie niezasadne było również wyznaczenie kaucji na podstawie art. 35a p.b. - która w razie uwzględnienia skargi podlegałaby zwrotowi, zaś w przypadku oddalenia skargi przeznaczona byłaby na zaspokojenie roszczeń inwestora - ponieważ w związku z rozmiarem planowanego zamierzenia budowlanego byłaby znaczna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.