II SA/Kr 495/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. oraz E. W. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu Z. S. oraz E. W. od decyzji Wojewody [...] z dnia 21 lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia przywrócić skarżącym Z. S. oraz E. W. termin do wniesienia sprzeciwu. Wojewoda decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. (znak: [...]) działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił pkt 1, 2 i 3 decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2017 r. (znak: [...]). i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Wskazana decyzja Starosty [...] orzekała (w pkt 1) o zwrocie E. W. i Z. S. działki nr [...] obr. [...] w K.. Nadto, w pkt 2 zobowiązywała wymienione osoby do zwrotu Gminie K. zwaloryzowanego odszkodowania. W pkt 3 określała warunki wpłaty tej należności. Decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2018 r. zawierała pouczenie, iż przysługuje od niej sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu odwoławczego. Nie podawała jednakże terminu, w którym sprzeciw do sądu administracyjnego winien być wniesiony, wskazując jedynie, iż "termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw wprost do WSA w Krakowie". Wymieniona decyzja Wojewody została odebrana przez E. W. w dniu 6 marca 2018 r., zaś przez Z. S. w dniu 2 marca 2018 r. W dniu 3 kwietnia 2018 r. Z. S. oraz E. W. wniosły do WSA w Krakowie sprzeciw od decyzji Wojewody z dnia [...] lutego 2018 r. Złożyły także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W uzasadnieniu tego wniosku akcentowały, że w zaskarżonej decyzji nie wskazano terminu w jakim przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu jest zasadny. Zgodnie z art. 86 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 par. 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Paragraf drugi powołanego przepisu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie paragraf 4 tego przepisu przewiduje, by równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona dokonała czynności, której w terminie nie dokonała. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażany jest pogląd, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu przez stronę terminu zaliczyć należy także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia (por. np. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 417/09). Brak pouczenia o środkach zaskarżenia należy rozumieć bowiem jako niewypełnienie przez organ swoich ustawowych obowiązków, która to okoliczność świadczy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu procesowego. Za błędne pouczenie uznaje się przy tym także brak pouczenia (wyrok NSA z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 755/12). W ocenianej sprawie, decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2018 r. choć zawierała pouczenie, iż przysługuje od niej sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, to jednak nie wskazywała terminu, w której sprzeciw ten winien być wniesiony. W takiej zatem sytuacji, wniesienie przez skarżące sprzeciwu z uchybieniem ustawowego, 14 dniowego terminu do dokonania tej czynności (por. art. 64c § 1 p.p.s.a.) nastąpiło niewątpliwie bez winy strony. Powyższe, przy uwzględnieniu faktu, iż złożony w tej sprawie wniosek o przywrócenie terminu spełnia wszystkie powołane wyżej wymogi formalne (art. 87 p.p.s.a.), nakazywało przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu. Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 86 par. 1 p.p.s.a.