II SA/Kr 509/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Kazimierz Bandarzewski SWSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi L. N. i L. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 marca 2015 roku, znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia 9 marca 2016r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa stwierdziło uchybienie przez L. N. i L. N. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 16 grudnia 2015 r. nr [...] orzekającej o ustaleniu - na wniosek A Sp. z o.o. S.K. z siedzibą w K. - warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn: Przebudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego na dz. Nr [...] obr. [...] [...] przy ul. [...] w K. z przeznaczeniem na cele mieszkalno-biurowe. W uzasadnieniu organ podał, iż L. N. i L. N. nie brali udziału w postępowaniu wydanie w/w decyzji o warunkach zabudowy. Organ I instancji nie uznał ich za strony postępowania. W takiej sytuacji, termin do złożenia odwołania biegnie od najpóźniejszej daty doręczenia decyzji podmiotowi uznanemu przez organ I instancji za stronę postępowania. Z akt sprawy wynika, iż najpóźniej, w dniu 11 stycznia 2016 r., skarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Inwestora – Ł. S., a zatem 14 dniowy termin do złożenia odwołania upłynął także dla L. N. i L. N. w dniu 25 stycznia 2016 r. Odwołanie wniesione w dniu 1 lutego 2016 r. należy uznać - stosownie do art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. - za złożone z uchybieniem terminu. Nadto podano, iż instytucja przywrócenia terminu nie ma zastosowania w odniesieniu do osób, którym nie doręczono decyzji, a które uważają, że powinny być stronami określonego postępowania administracyjnego. Kolegium nie ma możliwości ingerencji w trybie odwoławczym w opisaną ostateczną decyzję Prezydenta Miasta z dnia 16 grudnia 2015 r. Upływ terminu do wniesienia odwołania powoduje, że decyzja nieostateczna, wydana przez organ I instancji, nabiera waloru decyzji ostatecznej. Tym samym rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa, oznaczałoby bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej. Pogląd powyższy potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 lipca 2014 r. II OSK 555/13, uznając, iż ustanowiony w art. 129 § 2 k.p.a. prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy tylko osób, którym decyzja została doręczona. Natomiast termin ten nie dotyczy stron, które nie brały udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji i którym decyzja zapadła w tym postępowaniu nie została doręczona. W tym przypadku termin do wniesienia odwołania dla strony, która została pozbawiona udziału w postępowaniu w pierwszej instancji, liczy się od dnia doręczenia (ogłoszenia) decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu. Po upływie ustawowego terminu do wniesienia odwołania i po uprawomocnieniu się decyzji, osoba, która w postępowaniu w pierwszej instancji nie brała udziału, a jest stroną, nie ma prawa do wniesienia odwołania. Przysługuje jej natomiast prawo żądania wznowienia postępowania przewidziane w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Podejmowanie w takim przypadku próby obrony interesu przez instytucję przywrócenia terminu jest niedopuszczalne, gdyż z wniosku, o którym mówi art. 58 § 1 k.p.a., może korzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożyli L. N. i L. N. zarzucając, iż organ I instancji bezzasadnie nie przyznał im statusu strony, pomimo iż organy ochrony zabytków w prowadzonych postępowaniach dotyczących spornego budynku, następnie weryfikowanych przez sądy administracyjne przyznawały taki status z racji sąsiedztwa np. w sprawie do sygn. I SA/Wa 1609/11. Nadto skarżący podali, iż decyzja nie została doręczona drugiemu pełnomocnikowi inwestora, z powodu czego informacja o jej wydaniu nie dotarła do skarżących. Wskazali także, iż podnoszone przez skarżących zastrzeżenia względem inwestycji popiera wielu mieszkańców i wyraziła to stosowna uchwała rady dzielnicy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na aprobatę zasługują wszystkie poglądy przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia SKO. W uzupełnieniu można wskazać, że wyrok NSA, na który powołał się organ nie jest jedyny, czy odosobniony. Bowiem zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że podmiot który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji, ponieważ nie został uznany za stronę, może wnieść odwołanie w terminie liczonym od najpóźniejszej daty doręczenia decyzji podmiotowi uznanemu przez organ I instancji za stronę postępowania. W sytuacji, kiedy termin ten minie i decyzja stanie się ostateczna, podmiotowi który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji, przysługuje prawo do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Ponieważ jak wynika z akt administracyjnych, najpóźniej skarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Inwestora w dniu 11 stycznia 2016 r., to 14 dniowy termin do złożenia odwołania upłynął także dla skarżących w dniu 25 stycznia 2016 r. Odwołanie wniesione w dniu 1 lutego 2016 r. należy zatem uznać - stosownie do art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. - za złożone z uchybieniem terminu, o czym trafnie orzekł organ w zaskarżonym postanowieniu. Z uwagi na zarzuty skargi wskazać ponadto należy, że w niniejszym postępowaniu sądowym, przedmiotem kontroli Sądu jest wyłącznie zgodność z prawem postanowienia SKO z dnia 9 marca 2016r. nr [...]. Dlatego zarzuty dotyczące decyzji o warunkach zabudowy, nie mogą skutkować uwzględnieniem skargi. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.