II SA/Kr 523/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [ ]w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie NSA: Anna Szkodzińska NSA: Joanna Tuszyńska Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2007 r. sprawy ze skargi ,,...." Spółki z o.o. w na uchwałę Rady Gminy z w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi postanawia: skargę odrzucić ,,[....]" Spółka z o.o. z siedzibą w Z. reprezentowana przez radcę prawnego W.D. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na uchwałę Rady Gminy C. nr .......z dnia .......... w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi W. wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały w zakresie, w jakim dotyczy ona działek nr .............. oraz ........ stanowiących własność ,,[....]" sp. z o.o. oraz o zasądzenie od Wójta Gminy C. kosztów postępowania. Skarga powyższa podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi). Nie ulega wątpliwości, że uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. Strona skarżąca dopełniła również wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Pełnomocnik strony skarżącej wezwał bowiem Radę Gminy C. pismem z dnia ...... grudnia 2006 r. (data wpływu do Urzędu Gminy C. - 20 grudnia 2006 r.) do usunięcia naruszenia interesu prawnego ,,[.....]" Spółki z o.o. z siedzibą w Z. w zakresie dotyczącym uchwały Rady Gminy C. nr ......z dnia .....w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi W. (poświadczoną za zgodność kserokopię wezwania skarżąca dołączyła do skargi). Pismem z dnia .... marca 2006 r. Wójt Gminy C. poinformował ,,[....]" Spółkę z o.o. z siedzibą w Z. , iż w dniu .......Rada Gminy C. podjęła uchwałę Nr ......... w sprawie nie uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Z treści skargi wynika, że powyższa odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego została doręczona stronie skarżącej z pominięciem jej pełnomocnika w dniu 12 marca 2007 r. Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, póz. 1591 z późn. zm.) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270). Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Zaś art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, przy czym w sprawie wezwania stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 35 k.p.a.). Przepis art. 35 k.p.a. przewiduje natomiast, że organy administracji mają obowiązek załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki, sprawa wymagająca postępowania wyjaśniającego powinna być załatwiona nie później, niż w ciągu miesiąca, a szczególnie skomplikowana nie później niż w ciągi dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca. Z tak sformułowanych przepisów wynika, że organ gminy powinien załatwić wezwanie bezzwłocznie, ewentualnie nie później niż w terminie określonym w art. 35 k.p.a., przy czym ustawa o samorządzie gminnym nie wiąże wniesienia skargi z terminem do załatwienia wezwania. Oznacza to, że skarżący nie musi wyczekiwać na odpowiedź właściwego organu, tzn. ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia i wkrótce potem wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną. Istotne jest jedynie to, by przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia, a wezwanie to ma być bezskuteczne. O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi skarżącemu. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi - bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy. Jeśli skarżący po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia otrzyma odpowiedź na wezwanie i stwierdzi, że nie jest ono skuteczne, to wówczas może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie. Ów termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi zaczyna biec tylko wówczas, gdy doręczenie odpowiedzi na wezwanie nastąpi przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, chyba że skarżący już wcześniej nie czekając na odpowiedź złoży skargę. Jeśli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, a skarżący wyczekuje na stanowisko organu, to powinien wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Zgodnie z powyższym stanowiskiem skarga ,,[....]" Spółki z o.o. z siedzibą w Z. reprezentowana przez radcę prawnego W.D. na uchwałę Rady Gminy C. nr .......z dnia ................ w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi W. została złożona z uchybieniem terminu. Jak bowiem wynika z akt sprawy skarżący wezwał Radę Gminy C. do usunięcia naruszenia interesu prawnego pismem datowanym na dzień ..... grudnia 2006 r., które wpłynęło do organu administracji w dniu 20 grudnia 2006 r. Rada Gminy C. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni licząc od dnia 20 grudnia 2006 r., tj. do dnia 18 lutego 2007 r., albowiem uchwała Nr ......... w sprawie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego została podjęta przez Radę Gminy C. dopiero w dniu ..... lutego 2007 r., przy czym została doręczona bezpośrednio stronie skarżącej z pominięciem jej pełnomocnika w dniu 12 marca 2007 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ planistyczny nie doręczył odpowiedzi na wezwanie strony skarżącej w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. W tym stanie rzeczy skargę należało wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Tymczasem skarga została sporządzona dopiero w dniu 5 kwietnia 2007 r., a następnie złożona do sądu administracyjnego, tj. z ponad dwumiesięcznym uchybieniem terminu do jej złożenia. Przytoczona wyżej uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07) ma charakter ogólnie wiążący z mocy art. 269 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. A. Kabat: Komentarz do art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.) Istota mocy ogólnie wiążącej uchwał sprawdza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować. Mając na uwadze, że strona skarżąca złożyła skargę na uchwałę Rady Gminy C. nr .......... z dnia.............. z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który to termin - wobec braku wniosku skarżącej - nie został przywrócony, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.