II SA/Kr 543/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 stycznia 2022 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego J. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wójt Gminy K. decyzją z dnia 22 października 2021 r. nr [...] działając na podstawie art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz art.104 K.p.a zatwierdził podział działki nr [...] o pow. 2,9800ha, położonej w K. Gmina K., będącej własnością J. P., na podstawie aktu własności ziemi [...] i postanowienia sądowego INs [...], zapisanej w operacie ewidencji gruntów w poz. rej. nr [...], zgodnie z mapą z projektem podziału nieruchomości i wykazem zmian gruntowych, określających podział dz. nr [...] o pow. 2,9800 ha – na działki nr: [...] o pow. 0,1046 ha, [...] o pow. 2,8754 ha. Mapa z projektem podziału nieruchomości stanowi integralną część niniejszej decyzji. Projekt podziału objęty jest operatem pomiarowym [...], przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Starostwie Powiatowym w O., w Wydziale Geodezji, Kartografii i Katastru w dniu 1.10.2021 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że celem podziału działki nr [...] w K. jest wydzielenie działki oznaczonej [...] - wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, na cel i w sposób zgodny z ustalonym w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem - na poprawę zagospodarowania działki drogowej nr [...] w K.. Projekt podziału został wykonany zgodnie z ustaleniami zawartymi w postanowieniu Wójta Gminy K. nr [...] z dnia 16.08.2021 r. opiniującym pozytywnie wstępny projekt podziału działki nr [...] w K.. Do wydania decyzji przedłożono dokumenty przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Starostwie Powiatowym w O.: protokół z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości oraz mapę z projektem podziału nieruchomości nr [...] w K. z wykazem zmian gruntowych. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł J. P. zarzucając naruszenie art. 6, 7, 8, 10, art. 75, 77, 80 i art. 103 § 3, art.130 § 4 k.p.a. oraz art. 96 ust. 1 oraz art. 97 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez niezastosowanie i błędną wykładnię, albowiem organy administracji publicznej powinny działać na podstawie przepisów prawa, stać na straży praworządności i podejmować kroki niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy, mając na względzie także słuszny interes strony. Strona zarzuciła także naruszenie art. 24 § 1 pkt. 5 k.p.a. ponieważ w jej ocenie, N. B. , jako Wójt Gminy K. winien wyłączyć się od udziału w wydaniu zaskarżonych orzeczeń. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 25 stycznia 2022 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 1 ww. ustawy podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2 ugn), zgodnie z zapisami planu. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta (art. 93 ust. 4). W myśl art. 97 ust. 1 u.g.n. zasadą jest, że podziału nieruchomości można dokonać na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny. Z takim wnioskiem może wystąpić właściciel (użytkownik wieczysty) nieruchomości i ewentualnie osoby, którym przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do gruntu. Wyjątkiem od tej zasady jest przewidziany w art. 97 ust. 3 u.g.n. podział nieruchomości z urzędu. Zgodnie z tym przepisem postępowanie podziałowe może toczyć się również wbrew woli strony (właściciela), jeśli podział nieruchomości jest niezbędny dla realizacji celu publicznego, który wynikać musi w sposób jednoznaczny z zapisów planu miejscowego lub wcześniejszej decyzji lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ wskazał, że postępowanie takie nie jest więc uzależnione od zgody właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości i jest wyrazem władztwa publicznego wobec tych podmiotów. Może ono mieć miejsce tylko w przypadkach wskazanych w ustawie, których nie można interpretować rozszerzająco. W przypadku podziału nieruchomości zainicjowanego z urzędu, konieczne jest wykazanie przez organ prowadzący postępowanie wystąpienia przesłanki niezbędności podziału. W art. 97 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami określone zostały sytuacje, w których podziału nieruchomości można dokonać z urzędu. W szczególności podział z urzędu może nastąpić, gdy jest on niezbędny do realizacji celów publicznych (pkt 1). Cele publiczne w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami określa art. 6 ustawy. Celami publicznymi jest m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa i utrzymywanie tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, części lotniczych lotnisk oraz służących do kierowania, kontroli, nadzoru i zabezpieczania ruchu lotniczego, w tym rejonów podejść, a także łączności publicznej i sygnalizacji (art. 6 pkt 1). W niniejszej sprawie postępowanie wszczęte zostało z urzędu w związku z realizacją celu publicznego określonego w art. 6 pkt 1 ustawy, tj. w zw. z budową i utrzymaniem drogi publicznej, jaką jest droga nr [...] w K. (a dokładniej w związku z jej poszerzeniem, w celu poprawy jej zagospodarowania). Podkreślić przy tym należy, że geodezyjnego podziału przedmiotowej nieruchomości - działki nr [...] dokonano w oparciu o powołany i obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy K. - Część A i C, zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 17.12.2020 r. Podziału tego dokonano po liniach rozgraniczających teren działki o różnym przeznaczeniu, w celu wydzielenia działki gruntu o numerze [...], niezbędnej dla realizacji określonego w planie celu publicznego tj. poprawy zagospodarowania drogi publiczną stanowiącą drogę dojazdową do osiedla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Podkreślić należy, że przepisy art. 97 ust. 3 pkt 1 oraz art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jednoznacznie wskazują niezbędne przesłanki umożliwiające ww. podział tj. stanowią, że podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest to niezbędne do realizacji celów publicznych oraz jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. W przedmiotowej sprawie organ jeszcze w toku postępowania, wydając postanowienie z dnia 16.08.2021 r. pozytywnie opiniujące ww. wstępny projekt podziału nieruchomości, uwzględnił, że celem podziału jest wydzielenie działki pod drogi publiczne na cel publiczny oraz ustalił, że ww. podział jest zgodny z ustalonym w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem tj. części działki - pod drogę publiczną. Ustalenia te oparte na badaniu zapisów planu miejscowego, zostały także uwzględnione i powtórzone w rozstrzygnięciu zatwierdzającym podział ww. nieruchomości. Wykazano, zatem w przedmiotowej sprawie, że podział nieruchomości odwołującego jest niezbędny do realizacji celów publicznych. Bezzasadne są zatem zarzuty dotyczące naruszenia art. 6, 7 k.p.a. i art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 80 w zw. z art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na niesprawiedliwym przyjęciu, że właśnie podział nieruchomości odwołującego jest niezbędny do realizacji celów publicznych, a nie jak wskazuje to strona np. podział nieruchomości po przeciwnej stronie działki drogowej. Nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny w chwili wejścia w życie miejscowego planu, w którym, tak jak to ma miejsce w mniejszej sprawie, dokonano ustaleń co do przebiegu drogi publicznej i jej granic. W tej sytuacji stwierdzić należy, że wobec obowiązywania zapisów ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzenne Gminy K. - Część A i C, wedle zapisów którego część działki nr [...] została przeznaczona pod drogę publiczną dojazdową - tu przeznaczenie symbol: 81 KDD, a tym samym zdeterminowane zostało prawnie jej przeznaczenie na cele publiczne - drogowe. Organ stwierdził, że w sprawie nie zachodzi podstawa przewidziana w art. 24 § 1 K.p.a. do wyłączenia od prowadzenia sprawy przez N. B. pełniącego funkcję Wójta Gminy K.. Osoba ta nie jest stroną niniejszego postępowania, ani nie pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki. Nie zachodzą też inne przesłanki wskazane w tym przepisie. Przywołana w odwołaniu okoliczność, że Wójt Gminy K. jest jednym z właścicieli działek przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną, do której prowadzić ma ww. droga publiczna poszerzana - nr [...], nie należy do żadnej z przesłanek wyłączenia, o którym mowa w ww. przepisie. Okoliczność ta nie wskazuje na tego rodzaju (wskazane w art. 24 k.p.a.) powiązanie ww. osoby ze sprawą, które uzasadniałoby zastosowanie ww. przepisu. Nie zaistniała też przesłanka do wyłączenia organu właściwego do załatwienia ww. sprawy tj. Wójta Gminy K. i wyznaczenie innego organu administracji na podstawie art. 25 k.p.a. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J. P. zarzucając naruszenie: 1/ art. 78 w zw. z art, 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i ustalenia, czy faktycznie N. B. jest właścicielem dziatki leżącej naprzeciwko mojej dziatki, że wydzielona działka nr [...] o powierzchni 0,1046 ha w przeważającej części jest zalesiona kilkudziesięcioletnim drzewostanem i stanowi las, gdyż N. B., jako Wójt Gminy K. powinien wyłączyć się od udziału w wydaniu decyzji Wójta Gminy K. z dnia 22 października 2021 roku w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki nr [...] o powierzchni 2,9800 ha położonej w K. Gmina K., 2/ art.6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 §1 k.p.a., art. 10 k.p.a.,art.75 k.p.a., art, 80 k.p.a, art.103 § 3 k.p.a,, art. 130 § 4 k.p.a. poprzez nie zastosowanie i błędną wykładnię, albowiem organy administracji publicznej powinny działać na podstawie przepisów prawa, stać na straży praworządności i podejmować kroki niezbędne do załatwienia sprawy, mając na względzie słuszny interes skarżącego; 3/ art. 92 ust.1 w zw. z art. 97 ust, 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach, przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych; 4/ naruszenie interesu skarżącego jako właściciela działki leśnej i rolnej nr [...] o powierzchni 2,9800 ha położonej w K. Gmina K., poprzez dokonanie z urzędu podziału mojej działki, nieruchomości na której rosną kilkudziesięcioletnie drzewa i wydzielenie działki na poszerzenie drogi ułatwiającej dojazd m.in. do działki Wójta Gminy K.. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zmianami) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). Na tej podstawie zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga okazała się zasadna, chociaż Sąd nie podzielił argumentacji w niej zawartej. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji tworzą normy wynikające z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2021 r., poz. 1899, dalej: u.g.n.). Zgodnie z art. 93 ust. 1 ww. ustawy podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2 u.g.n.), zgodnie z ustaleniami planu. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta (art. 93 ust. 4). W myśl art. 97 ust. 1 u.g.n. zasadą jest, że podziału nieruchomości można dokonać na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny. Z takim wnioskiem może wystąpić właściciel (użytkownik wieczysty) nieruchomości i ewentualnie osoby, którym przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do gruntu. Wyjątkiem od tej zasady jest przewidziany w art. 97 ust. 3 u.g.n. podział nieruchomości z urzędu. Zgodnie z art. 97 ust. 3 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli: 1) jest on niezbędny do realizacji celów publicznych; 2) nieruchomość stanowi własność gminy i nie została oddana w użytkowanie wieczyste. Stosownie do art. 97 ust. 4 u.g.n. w przypadkach, o których mowa w art. 95 pkt 3-5, podziału nieruchomości można dokonać z urzędu albo na wniosek odpowiednio starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, zarządu powiatu albo zarządu województwa. Podziału nieruchomości, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, można również dokonać na koszt osoby lub jednostki organizacyjnej, która będzie realizowała cel publiczny (ust. 6). Kontrolowana decyzja dotyczyła podziału na cel publiczny – poszerzenie drogi publicznej przewidziane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W tym kontekście podkreślić należy następujące kwestie. Po pierwsze, jeżeli plan miejscowy przesądza przebieg drogi publicznej, to podział służący wydzieleniu działek koniecznych dla realizacji tej drogi, niezbędny dla osiągnięcia celu publicznego musi uwzględniać określony przebieg drogi publicznej i w konsekwencji odpowiednie wydzielenie gruntów pod tę drogę (tak np.: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 stycznia 2020 r., I OSK 1434/18, Lex 3092026). Po drugie, na etapie wydzielenia działek pod realizację przewidzianego w planie miejscowym celu publicznego nie ma już miejsca na dywagacje co do zasadności przepisów planu, bo te pozostają przepisami powszechnie obowiązującymi na terenie gminy; są zatem przepisami wiążącymi zarówno dla każdego obywatela, organów gminy jak i dla Sądu (tak np.: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 6 grudnia 2019 r., I SA/Wa 2185/19, Lex 3021789). Po trzecie, za utrwalony należy przyjąć pogląd, zgodnie z którym nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny już w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym dokonano ustaleń co do przebiegu drogi publicznej. O ile plan miejscowy przesądza o przebiegu drogi publicznej, to podział służący wydzieleniu działek koniecznych dla realizacji tej drogi jest niezbędny dla osiągnięcia celu publicznego jakim jest zastosowanie się do przepisów prawa miejscowego określających przebieg drogi publicznej i wydzielenie gruntów pod te drogi (tak np.: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w wyroku z 17 stycznia 2014 r., II SA/Po 1122/13, Lex 1417651). Punktem odniesienia dla podziału dokonywanego w przedmiotowej sprawie była uchwała nr [...] Rady Gminy K. z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. – część A i C (Dz. Urz. Woj. Małop. 2020 r. poz. 8643). Jak wynika z wyrysu z tego planu (k. 2 akt organu I inst.) oraz sporządzonego przez geodetę uprawnionego A. Z. wstępnego projektu podziału, sporządzonego na kopii mapy zasadniczej, z uwzględnieniem przebiegu linii rozgraniczającej tereny o różnym przeznaczeniu w ww. miejscowym planie, granica projektowanej do wydzielenia z działki nr [...] części oznaczonej symbolem A (docelowo działki [...]) przebiega w znacznej części w granicach obszaru 81KDD, w niewielkim zaś fragmencie w obszarze 79KDD oraz w obszarze 221ZL1. Tereny oznaczone symbolami KDD stanowią, stosownie do § 64 ust. 1 miejscowego planu tereny dróg publicznych dojazdowych, natomiast tereny oznaczone symbolami 1-315 ZL1 stanowią tereny lasów, stosownie do § 50 ust. 1 miejscowego planu. W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdził, że decyzja zatwierdzająca projekt podziału wydana została bez należytej analizy ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określającego przebieg drogi publicznej, dla której poszerzenia dokonywany był podział w części, w jakiej zatwierdzono podział przebiegający w terenie 221ZL1. Zauważyć należy, że Wójt Gminy K. z 22 października 2022 r. w bardzo lakonicznym uzasadnieniu decyzji zdawkowo tylko odniósł się do miejscowego planu zagospodarowania, wskazując że celem podziału działki nr [...] w K. jest wydzielenie działki oznaczonej [...] pod poszerzenie drogi publicznej, na cel i w sposób zgodny z ustalonym w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczeniem, tj. na poprawę zagospodarowania działki drogowej nr [...] z K.. Nie dokonano wnikliwej analizy części rysunkowej i tekstowej planu w zakresie dotyczącym podziału. Kolegium Odwoławcze wprawdzie przeprowadziło analizę stanu prawnego i faktycznego sprawy, czemu dało wyraz w uzasadnieniu, jednak w omawianym zakresie analizę tę trzeba uznać za niewystarczającą. Stwierdzono bowiem, że podziału dokonano po liniach rozgraniczających teren działki o różnym przeznaczeniu, co pozostaje w sprzeczności z przywołanym wcześniej materiałem dowodowym. Tym samym organy naruszyły przepisy postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., wydając decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podczas gdy zasługiwała ona na uchylenie. Odnosząc się do zarzutów skarżącego należało uznać je za nieuzasadnione. Zarzuty ogniskowały się wokół jednej kwestii, a mianowicie udziału w sprawie N. B., pełniącego funkcję Wójta Gminy K., który – jak twierdzi skarżący – jest właścicielem działki po przeciwnej stronie drogi publicznej, m.in. na której rzecz został przeprowadzony podział. Skarżący podnosił również argument o konieczności rozłożenia ciężaru poszerzenia drogi również na właścicieli działek budowlanych leżących po przeciwnej stronie przedmiotowej drogi. Odnosząc się do powyższych kwestii, Sąd wskazuje, że jak już wynika z wcześniejszych rozważań, brak jest możliwości na etapie postępowania o zatwierdzenie podziału kwestionowania ustalonego w miejscowym planie przebiegu drogi publicznej. Sąd nie dopatrzył się również w okolicznościach sprawy do wyłączenia piastuna organu od orzekania w przedmiotowej sprawie. Sąd podziela w tym zakresie argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji Kolegium Odwoławczego, które słusznie wywiodło, że nie zachodziła w sprawie w szczególności podstawa przewidziana w art. 24 § 1 K.p.a. do wyłączenia od prowadzenia sprawy przez N. B. pełniącego funkcję Wójta Gminy K.. N. B. nie był stroną postępowania, ani nie pozostawał z żadną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy mógł mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki. Nie zachodziły też inne przesłanki wskazane w tym przepisie. Przywołana w odwołaniu okoliczność, że Wójt Gminy K. jest jednym z właścicieli działek przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną, do której prowadzić ma poszerzana droga publiczna nr [...], nie ma związku z przesłankami wyłączenia, także tymi, o których stanowi art. 25 § 1 k.p.a., dotyczący ewentualnych interesów majątkowych piastuna organu. Poprawa parametrów drogi publicznej z pewnością może być oceniana jako korzyść, ale korzyść nie bezpośrednio o charakterze majątkowym i nie tylko dla właścicieli nieruchomości, do których dostęp jest możliwy przez konkretną drogę publiczną, ale dla wszystkich, którzy zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. korzystają z konkretnej drogi. Słusznie dostrzegło Kolegium powiązanie instytucji wyłączenia, o której stanowi art. 25 k.p.a., z interesem prawnym lub obowiązkiem, o którym znowu stanowi art. 28 k.p.a. Takiego związku w kontrolowanej sprawie bezspornie nie było, a co za tym idzie, nie było i podstaw do wyłączenia organu. Ponownie rozpatrując sprawę, organ uwzględni stanowisko Sądu. W przedstawionych okolicznościach sprawy Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.