I SA/Wa 2185/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi E. B. i R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę. Decyzją [...] z [...] sierpnia 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], (dalej jako organ/SKO) działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 570) oraz art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej kpa) utrzymało w mocy decyzję nr [...] Burmistrza [...] z [...] czerwca 2019 r. zatwierdzającą z urzędu projekt podziału działki nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w [...] gm. [...], stanowiącej własność E. i A. małż. B.. W wyniku podziału z działki nr [...] powstały: działka [...] o powierzchni [...] ha – przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, ozn. w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (mpzp) symbolem [...]; działka nr [...] o powierzchni [...] ha – przeznaczona pod publiczną drogę dojazdową kat. gminnej, ozn. w mpzp symbolem [...]; działka nr [...] o powierzchni [...] ha – przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, ozn. w planie symbolem [...]. Podstawę prawną ww decyzji, jak wskazał organ, stanowiły przepisy zawarte w art. 6 pkt 1, art. 93 ust. 1 i 2, art. 96 ust. 1 i art. 97 ust.3 pkt. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 z późn. zm. dalej jako ugn). Organ wyjaśnił, że w myśl art. 97 ust. 3 pkt 1 ugn podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych a jednym z tych celów, m.in., jest wydzielenie gruntu pod drogę publiczną. Podał dalej, że ww decyzja jest konsekwencją ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] dla miejscowości [...] uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. (opubl. w Dz. Urz.Woj. Maz. Nr 108 z dnia 22.06.2011, poz. 3417). Organ wskazał też, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. pozytywnie zaopiniowano zgodność proponowanego wstępnego projektu podziału przedmiotowej nieruchomości z ustaleniami ww planu miejscowego. Skargę na ww decyzję SKO złożyli E. i A. B. (dalej jako skarżący). Zarzucili w niej organowi naruszenie art. 64 Konstytucji RP poprzez wydanie decyzji, która skutkuje naruszeniem prawa własności ich nieruchomości, z uwagi na pozbawienie możliwości jej użytkowania w dotychczasowy sposób, a w konsekwencji utratę wszelkiego znaczenia gospodarczego. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w całości a także o zasądzenie kosztów postępowania. Do skargi dołączono zdjęcia obrazujące sposób zagospodarowania działki skarżących i szczegółowo przedstawiono stan faktyczny związany z zagospodarowaniem terenu pod pastwisko dla koni. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. Ww decyzja jest konsekwencją przyjęcia stosowną uchwałą przez Radę gminy [...] opisanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan ten to zbiór przepisów powszechnie obowiązujących na terenie gminy. Stanowi o tym wprost art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1945, dalej jako upzp). Przepisami tego planu organy gminy są związane, a z kolei ich realizacja wymaga wydzielenia gruntów pod planowane w nim inwestycje celu publicznego. Jednym z takich celów jest budowa i utrzymywanie dróg publicznych a pozyskanie gruntów pod tego typu inwestycje wymaga przeprowadzenia postępowania podziałowego poprzedzającego postępowanie wywłaszczeniowe. Owo postępowanie podziałowe jest przedmiotem kontrolowanej w niniejszym postępowaniu decyzji. Przeprowadza się je na podstawie przepisów przywołanej wyżej ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 92 i n ugn). W tym kontekście, gdy powołać się na zarzuty skargi, decyzja SKO i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przytoczył wprost treść art. 97 ust. 3 pkt 1 ugn, następnie treść art. 6 pkt 1 ugn, treść art. 93 ust. 1 ugn, 93 ust. 2 i wyjaśnił, że podział geodezyjny musi uwzględniać warunki zawarte w planie zagospodarowania przestrzennego, po to, by przyszli, nowi właściciele, którzy nabędą wydzielone działki, mogli z nich korzystać, zgodnie z ich przeznaczeniem i warunkami zagospodarowania, określonymi w planie (organ przywołał w tym zakresie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2017 r. I OSK 2603/15 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2012 r. I OSK 946/11). Podał także że działka [...] położona jest na terenie objętym mpzp, a jej część przeznaczona została pod drogę gminną KDD i w celu realizacji ww celu publicznego został przeprowadzony podział nieruchomości skarżących. Chodzi o plan zagospodarowania przestrzennego gminy [...] dla miejscowości [...] uchwalony uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. W przywołanym wyżej zakresie zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Punkt po punkcie organ przedstawił stan prawny i etapy postępowania ( w tym etap opiniowania wstępnego projektu podziału). Stan prawny, będący podstawą zaskarżonej decyzji - nie budzi żadnych wątpliwości Sądu i nie ma potrzeby go powielać, zwłaszcza że skarżący go nie kwestionują. Skarżący, jak wynika z uzasadnienia skargi, nie kwestionują ani procedury podziałowej ani też i tego, że ww podział pozostaje w zgodzie z częścią graficzną i tekstową wiążącego mpzp. Oznacza to, iż w istocie skarżący kwestionują nie samą czynność podziału (a więc i nie decyzję podziałową) lecz zasadność przeznaczenia w planie miejscowym konkretnej części ich nieruchomości pod drogę publiczną. Możliwość zgłaszania tego typu zastrzeżeń pod adresem planu ustawodawca przewidział w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2019, poz. 506). Z kolei wszelkie roszczenia związane z brakiem możliwości korzystania z nieruchomości w dotychczasowy sposób wskutek zmiany mpzp – przewidują dotyczące tzw. renty planistycznej przepisy art. 36 i n upzp. Na etapie wydzielenia działek pod realizację przewidzianego w planie miejscowym celu publicznego – nie ma już miejsca na dywagacje co do zasadności przepisów planu, bo te pozostają (z mocy ustawy czyli upzp) przepisami powszechnie obowiązującymi na terenie ww gminy; są zatem przepisami wiążącymi zarówno dla każdego obywatela, organów gminy jak i dla Sądu. Żaden przepis prawa nie zezwala organowi administracji na ingerencję w przepisy wiążącego mpzp. Skarga jest zatem bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Procedura podziałowa nie została naruszona a sam podział pozostaje w zgodzie z przepisami wiążącego mpzp. Zarzuty zgłoszone w skardze dotyczą przepisów planu a nie samego postępowania podziałowego. Skutkowało to oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ppsa.