II SA/Kr 572/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 lutego 2024 r., znak: SKO.Leśn/4173/4/2021 w przedmiocie zastrzeżeń do uproszczonego planu urządzenia lasu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz D. K. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi D. K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 lutego 2024 roku, znak: SKO.Leśn/4173/4/2021 utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 9 września 2020 r. nr ZZM.ZL.710.70.20.20301.MB1 orzekającą o nie uznaniu wniosku D. K. w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec dla działki nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie. Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. W dniu 19 października 2017 r. D. K. złożył zastrzeżenia do uproszczonego projektu lasu domagając się wyłączenia z opracowania działki nr [...] obręb [...] w Krakowie. Twierdził, że stanowiąca jego własność działka [...] nie była i nie jest lasem. Decyzją z dnia 25 stycznia 2018 r. (ZZM.1783.ZL.6011.17.MB1) Prezydent Miasta Krakowa odrzucił wniosek D. K. w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec dla działki nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...]. Decyzją z dnia 29 marca 2018 r. (SKO.Leśn/4173/1/2018) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Wskazało, że - wbrew przyjętej przez organ I instancji tezie – w związku z treścią art. 3 pkt 1a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, w sprawie winna być zbadana przesłanka przeznaczenia gruntu do produkcji leśnej. Decyzją z dnia 5 października 2018 r. (ZZM.ZL.710.23.18.17779.AB), na podstawie art. 21 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2017 r. poz. 788 z późn. zm.), art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161), Prezydent Miasta Krakowa nie uznał wniosku D. K. w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec dla działki nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie. Decyzją z dnia 5 lipca 2019 r. nr: SKO.Leśn/4173/7/2018 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, na podstawie art. 21 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach i art. 2 ust. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. ochronie gruntów rolnych i leśnych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że w przypadku określenia rodzaju użytku gruntowego - las, decydującą rolę odgrywa stan faktyczny na gruncie, zaś kryteria gruntu, który może być sklasyfikowany jako las, zostały określone w art. 3 ustawy z 1991 r. o lasach. Wyjątkiem od wyżej przedstawionej zasady ustalania tego rodzaju użytku gruntowego (las), na podstawie faktycznego sposobu użytkowania danego gruntu, jest przypadek, gdy dany grunt objęty jest treścią planu urządzenia lasu i uproszczonego planu urządzenia lasu. Wówczas, w myśl art. 20 ust. 2 ustawy z 1991 r. o lasach, w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Brak uproszczonego planu urządzenia lasu dla danego terenu nie powoduje, że grunty tracą charakter gruntów leśnych. Nie ma również znaczenia przeznaczenie gruntów w planie miejscowym na cele inne niż leśne: nie stanowi to o pozbawieniu tych gruntów ich faktycznego, dotychczasowego charakteru. W świetle powyższych wyjaśnień w ocenie Kolegium przyjąć należy, że w sprawie rozpatrywanej spełnione zostało również kryterium przeznaczenia, o którym mowa w art. 3 ustawy o lasach. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1114/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd stwierdził, że - jak wynika ze zdjęć- porost roślinnością nie dotyczy całej działki nr [...], gdyż widoczny jest fragment muru oporowego, który zapewne służy ochronie nieleśnego terenu (k.160 akt adm.). W protokole oględzin (k.144 verte) odnotowano, że opisy w UPUL są zgodne ze stanem faktycznym na gruncie. W UPUL w oddziale 5n wpisano zaś: "inne wylesienie, informacje dodatkowe: mur oporowy, miejsce postoju pojazdów" (k.141). Jeśli zatem na części działki znajduje się miejsce postoju pojazdów, to nie może być mowy o zalesieniu tej części terenu. Jeśli parking jest wyznaczony i utwardzony, co nie zostało w sprawie ustalone, trudno wskazać za art. 3 ust. 1 u.l., że w tej części tylko przejściowo pozbawiono działkę roślinności. Dotychczasowe ustalenia nie wskazują na to, aby właściciel wyciął drzewa, aby urządzić miejsce postojowe dla samochodów. Raczej przypuszczać należy, że parking urządzono na miejscu pozbawionym roślinności. Będzie to jednak przedmiotem ustaleń. Teren działki nr [...] spełnia w ocenie Sądu kryterium przestrzenne, jak również, zalesiona jej część spełnia kryterium przyrodnicze. Natomiast wymaga ustalenia, czy i jaka część działki nie spełnia tego ostatniego kryterium, to znaczy nie ma tam roślinności, oraz jaki parking się tam znajduje (czy jest to teren np. łąki, czy też jest to urządzony (utwardzony) parking z murem oporowym). Co do kryterium przeznaczenia do produkcji leśnej, z całą pewnością teren przeznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako las spełnia to kryterium. Podobnie ta część działki, która jest zalesiona, stanowi zwarty ciąg (kompleks) z pozostałymi, o których mowa wyżej, będzie spełniać to kryterium. Natomiast część niezalesiona, z urządzonym parkingiem, gdyby tak się okazało, nie mogłaby zostać tak oceniona. W konsekwencji Sąd stwierdził, że wobec powyższego organ I instancji winien dokonać ustaleń, w wyniku których winno się okazać: 1) dokąd sięga granica zalesienia działki nr [...] 2) gdzie znajduje się na niej parking i mur oporowy; 3) jaka część działki jest objęta MPZP [...] i jakie jej części są zajęte przez jakie tereny określone w planie; 3) dokąd sięga granica użytku ekologicznego "Uroczysko [...]", o ile obejmuje przedmiotową działkę. W wyniku tych ustaleń powinien powstać szkic, gdzie na obraz ewidencyjny działki organ naniesie powyższe informacje, a który ponadto winien uwzględnić proponowane granice terenów 5m i 5n w UPUL. Decyzją z dnia 9 września 2020 r. (ZZM.ZL.710.70.20.20301.MB1) na podstawie art. 21 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r., poz. 1493 ze zm.), art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1161; z 2020 r., poz. 471), art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 920 ze zm.) Prezydent Miasta Krakowa nie uznał wniosku D. K. w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec dla działki nr [...], obr. [...] jedn. ewid. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że w wykonaniu zaleceń wskazanych w wyroku organ I instancji w dniu 15 lipca 2020 r. przeprowadził wizję w terenie podczas której stwierdzono zgodność opisu taksacyjnego Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec ze stanem faktycznym na gruncie, a w wyniku ustaleń powstał szkic z zakresem wskazanym przez WSA w Krakowie (załączony do protokołu z rozprawy administracyjnej). Podczas wizji dokonano pomiaru parkingu i muru oporowego. Ustalono, że mur oporowy i powierzchnia utwardzona znajdują się tylko w części opisanej w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec jako "Inne wylesienie". Obszar obejmujący wydzielenie 5m został opisany jako drzewostan, natomiast 5n został opisany jako inne wylesienie. Cały obszar objęty jest w całości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Strzelnica - Sikornik" obowiązującym od dnia 15 stycznia 2020 r. W przedmiotowym dokumencie cały obszar leśny działki nr [...] obr, [...] w Krakowie oznaczony jest symbolem [...] z przeznaczeniem pod lasy. Wyjaśnił organ, że zgodnie z prawem Starosta zobowiązany jest zlecić wykonanie dokumentacji urządzeniowej dla wszystkich gruntów będących w ewidencji gruntów i budynków oznaczonych użytkiem - Ls- lasów stanowiących własność osób fizycznych. Właściciel lasu ma możliwość wyłączenia gruntu z produkcji leśnej poprzez złożenie wniosku do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krakowie. Opis taksacyjny wykonany w obowiązującym UPUL jest niezbędny do wyłączenia gruntu z produkcji leśnej. Wskazano, że przedmiotowa działka znajduje się na obszarze Bielańsko -Tynieckiego Parku Krajobrazowego, zaś "[...]" nie jest użytkiem ekologicznym. Od powyższej decyzji odwołanie złożył D. K., zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 art. 107 § 3 kpa oraz art. 8 i art. 11 kpa, jak również przepisów prawa materialnego tj. art. 3 pkt 1 ustawy o lasach, a to poprzez: niewłaściwe zastosowanie i nieuzasadniony brak uznania wniosku Skarżącego w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzania Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec dla działki nr [...]; brak zastosowania się przez organ I instancji do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu sądu administracyjnego; brak wyjaśnienia okoliczności sprawy dokonaną wykładnię pojęcia "las", a w konsekwencji naruszenie art. 19 ust. 2 ustawy o lasach poprzez błędną subsumpcję stanu faktycznego skutkującą stwierdzeniem, iż działka nr [...] objęta postępowaniem stanowi las, a tym samym podlega uwzględnieniu w uproszczonym planie urządzania lasu. Decyzją z dnia 9 listopada 2020 r. (SKO. Leśn/4173/12/2020) na podstawie art. 21 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r., poz. 1463), art. 2 ust. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1161) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji. Na powyższą decyzję skargę złożył D. K.. Wyrokiem z dnia 31 marca 2021 roku, sygn. II SA/Kr 86/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że wątpliwości Sądu w szczególności dotyczyły objętej UPUL tej części działki [...], która zagospodarowana jest jako mur oporowy i miejsca postojowe. Przyznano, że organ I instancji podjął zalecone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny działania. W ich wyniku powstał szkic, na którym uwidoczniono granice UPUL, powierzchnię wylesienia, oznaczono skarpę umocnioną murem kamiennym, krawężnik oraz powierzchnię utwardzoną (k.229 akt. administracyjnych). Jednakże zaznaczono, że po pierwsze szkic, o którym mowa, nadal przedstawia stan sprawy w sposób nieczytelny. Otóż z legendy szkicu wynika, że granice UPUL [...]-Zwierzyniec mają być zamknięte w niebieskich ramach, a teren wypełniony niebieskimi pasami. Na szkicu zaś teren pokryty niebieskimi pasami otoczony jest linią zieloną, a jedynie przecięty jest linią niebieską. Teren po północnej stronie niebieskiej linii oznaczono jako "UPUL – opisany drzewostan", po stronie południowej jako "UPUL – opisane inne wylesienia". Granice działki [...] są w ogóle niewidoczne: wg. legendy miały być oznaczone kolorem żółtym, a takiego na szkicu nie ma. Wedle czytelnych założeń Sądu orzekającego w sprawie akt II SA/Kr 1114/19, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, miał powstać podstawowy materiał wyjściowy, precyzyjnie przedstawiający uwarunkowania terenowe i prawne działki nr [...] w kontekście projektu UPUL. Sporządzony szkic takiego materiału nie stanowi. Po wtóre opracowanie szkicu, o którym mowa, nie było celem samym w sobie. Jest oczywiste, że dopiero na jego podstawie należało dokonać oceny zgłoszonego przez skarżącego zastrzeżenia. Przypomnieć zaś trzeba, ze skarżący twierdził, iż działka [...] nie jest lasem (i jako taka nie powinna być objęta UPUL), a Sąd, w szczególności w odniesieniu do części działki zagospodarowanej pod mur oporowy i miejsca postojowe, także wyraził w tej mierze wątpliwość. Sąd przy tym podkreślił, że lasem jest obszar spełniający wszystkie trzy przesłanki z art. 3 pkt 1a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, a tylko las może być objęty UPUL. Za zupełnie niezrozumiałe uznać należy rozważania organu odwoławczego odnoszące się do kryterium "przeznaczenia gruntu do produkcji leśnej" . Odwołanie się w tej kwestii do przepisu art. 20 ust. 1 ustawy o lasach niczego, w odniesieniu do rozpatrywanego zastrzeżenia, nie wyjaśnia. Zgodnie z tym przepisem w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów, w tym lasów ochronnych. Rzecz w tym , że w czasie sporządzania projektu UPUL , jak same organy ustalają, tylko część działki była objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]". Także pozostały materiał zgromadzony w sprawie nie pozwala na miarodajną ocenę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jego przedmiotem było zastrzeżenie do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu, a projektu tego w aktach nie ma i nie dysponował nim organ odwoławczy. Wielokrotnie powielane fragmenty tabel i map projektem tym być nie mogą. Dokumenty te zresztą nie zostały opisane, nie potwierdzono ich zgodności z oryginalnym dokumentem, wreszcie nie odniesiono się do nich w sposób poddający się ocenie sądowej. W zaskarżonej decyzji ponownie powtórzono, że "mur oporowy i powierzchnia utwardzona znajdują się tylko w części opisanej w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec jako "Inne wylesienie"" oraz , że "obszar obejmujący wydzielenie 5m został opisany jako drzewostan, natomiast 5n został opisany jako "inne wylesienie"". Nie wyjaśniono jednak, jakie znaczenie mają wymienione wpisy w kontekście treści rozpatrywanego zastrzeżenia i w odniesieniu do odpowiednich przepisów. Wskazano też, że kanwę rozważań organu powinna stanowić kompletna dokumentacja, o której mowa w § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu. Ustalenia i motywy przyjętych stanowisk winny do tejże dokumentacji nawiązywać. Wpisy odnoszące się do działki nr [...] winny zostać szczegółowo objaśnione, a szkic, o którym mowa była wyżej, winien być sporządzony w czytelnej grafice. Organ odwoławczy powtórzył za organem I instancji tezę, że "zgodnie z prawem organ obowiązany jest zlecić sporządzenie dokumentacji urządzeniowej dla wszystkich gruntów będących w ewidencji gruntów i budynków oznaczonych użytkiem [...]". Teza ta, mająca w sprawie zasadnicze znaczenie, została sformułowana bez wskazania przepisów prawa, które obowiązek na organ nakładają. Odwołanie się do nieokreślonego "prawa" stanowi istotną wadę uzasadnienia decyzji administracyjnej. Nie można wykluczyć, że chodziło tu o przepis ust. 2 § 7 w/w rozporządzenia, zgodnie z którym rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, sporządza się według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, osobno dla każdej działki ewidencyjnej, ale to rola organu jest wskazanie i wyjaśnienie prawnych podstaw rozstrzygnięcia. Także za organem I instancji organ odwoławczy powtórzył, że obecnie " cały obszar objęty jest w całości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Strzelnica - Sikornik" oraz, że "cały obszar leśny działki nr [...] oznaczony jest symbolem [...]". Nie wyjaśnił jednak co oznacza sformułowanie "cały obszar leśny" i jak jego granice odnoszą się do granic UPUL. Nie przedstawiono tego także na szkicu, o którym była mowa wyżej. Przede wszystkim jednak informację tę powtórzył bez żadnych objaśnień, w szczególności bez wskazania jej znaczenia dla rozstrzygnięcia. Milczeniem też pominięto fakt, że decyzja o zatwierdzeniu projektu UPUL została już wydana i w tej mierze nie poczyniono ani ustaleń, ani rozważań. Brak w aktach uporządkowanej, pełnej i miarodajnej dokumentacji, w tym czytelnego szkicu, brak stosownych wyjaśnień nawiązujących do tej dokumentacji i do odpowiednich przepisów prawa powodują, że zaskarżona decyzja w istocie nie poddaje się weryfikacji. Wskazane braki powstały w wyniku naruszeń przepisów o postępowaniu tj. art. art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Braki te mogą być usunięte na etapie postępowania odwoławczego. Ponowie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 2 lutego 2024 roku, znak: SKO.Leśn/4173/4/2021 utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 9 września 2020 r. W uzasadnieniu do wydanej decyzji wskazano, że zgodnie z wytycznymi zawartymi do wyroku WSA z dnia 31 marca 2021 roku, sygn. II SA/Kr 86/21 (w uzasadnieniu omyłkowo wskazano na sygn. II SA/Kr 86/12) oraz w związku z pismem Kolegium z dnia 16 września 2021 roku przeprowadzono uzupełniające postępowanie dowodowe. I tak w dniu 11 października 2021 roku o godzinie 12:00 odbyła się wizja lokalna na gruncie (protokół z wizji zalega w aktach sprawy karta 269-270), w czasie której wykonano dodatkowe pomiary niezbędne do sporządzenia w czytelnej grafice szkiców, na których uwidocznione będą granice UPUL, powierzchnia wylesienia, oznaczenie s umocnionej murem kamiennym, krawężnik, powierzchnia utwardzona oraz szkic, który będzie przedstawiać uwarunkowania terenowe i prawne działki nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie w kontekście projektu UPUL. W trakcie wizji terenowej na podkład mapowy naniesiono wszystkie elementy wskazane jako konieczne w treści uzasadnienia wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2021 roku, wydanym do sygnatury akt II SA/Kr 86/12. W szczególności naniesiono granice UPUL, powierzchnie wylesiania, mur oporowy, krawężnik, powierzchnię utwardzoną kostką brukową, zbiornik szamba, wywietrznik szamba, instalację oświetleniową, pokrywę szamba, studzienkę kanalizacyjną, przebieg przyłącza kanalizacyjnego, wody, gazu i prądu. Dalej w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego, z uwagi na ilość informacji sporządzono trzy szkice: 1. Lokalizacja działki nr [...] w granicach [...] wraz z uwarunkowaniami prawnymi i obowiązującym MPZP; 2. Szczegółowe ustalenia dotyczące działki nr [...] wraz z zasięgiem UPUL; 3. Mapa zasadnicza z działką nr [...]. Organ I instancji ustalił, iż jedynie na powierzchni około 120 m2 obszar użytku leśnego przedmiotowej działki nie jest biologicznie czynny (utwardzona droga dojazdowa i umocniona skarpa). W trakcie uzupełniającego postępowania dowodowego ustalono iż że w czasie wizji terenowej z dnia 11 października 2021 r. na działce stwierdzono zgodność opisu taksacyjnego Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec ze stanem faktycznym na gruncie, z którego wynika, że w obszarze wyłączenia 5n "Inne wylesienie" znajduje się fragment muru oporowego i fragment parkingu/drogi dojazdowej oraz zbiornik szamba, instalacja oświetleniowa, przyłącza wody, gazu i prądu - ta część użytku leśnego została częściowo przekształcona przez człowieka i dlatego brak tu typowego opisu drzewostanu, oraz stwierdzono, że z powierzchni przedmiotowego wyłączenia, tj. 1008 m2 jedynie około 120 m2 nie jest powierzchnią biologicznie czynną i nawet na tej powierzchni także rośnie roślinność typowo leśna (pokrzywa, bez czarny, jesion wyniosły, malina). Wskazano dalej, że według nomenklatury używanej w leśnictwie opis "Inne wylesienie" to nazwa rodzaju powierzchni leśnej z kategorii gruntu możliwego do wyłączenia z produkcji leśnej z grupy kategorii użytkowania - grunty leśne niezalesione. Zgodnie z uproszczonym planem urządzenia lasu, który obejmuje przedmiotową działkę zostały ustalone dwa wyłączenia, tj.: oddział 5 m o powierzchni 0,1407 ha z opisem: drzewostan 3Lp 55 lat, 1 Db 55 lat, 1 Czr 55 lat, 1 Lp 70lat, 1 Db 70 lat, 1 Brz 70 lat, 1 Lp 40 lat, 1 Jw 40 lat; zwarcie przerywane - luźne; zadrzewienie 0,5; siedlisko las wyżynny świeży; gospodarczy typ drzewostanu Db Bk. Drzewa występujące w opisie są gatunkami rodzimymi typowo leśnymi. Warstwa podszytu została określona na 60 % powierzchni w skład, której wchodzą także krzewy leśne. Natomiast drugie wyłączenie w oddziale 5 n o powierzchni 0,1008 ha zostało opisane jako inne wylesienie, co jest zgodne ze stanem faktycznym na gruncie. Dalej uzupełniające postępowanie dowodowe w wydzieleniu 5n (inne wylesienie) na gruncie stwierdzono występowanie następujących roślin takich jak; berberys, winorośl, pokrzywa, bez czarny, róża, jesion wyniosły, malina. Większość z ww. roślin jest gatunkami typowo leśnymi. Przedmiotowy grunt znajduje się w strefie ekotonowej, czyli przechodzenia jednego zbiorowiska roślinnego w drugie. W miejscach takich typowym jest przenikanie się gatunków z różnych zbiorowisk naturalnych. W czasie wizji terenowej stwierdzono również niekorzystne dla sukcesji naturalnej działania właściciela gruntu, tj. mechaniczne wykaszanie roślinności leśnej. Przedmiotowa działka leśna bezpośrednio sąsiaduje z innymi działkami leśnymi "[...]" tworząc kompleks leśny o powierzchni około 400 ha. Według słów Pełnomocnika właściciela działki podczas wizji w dniu [...].2021 r. "teren będący przedmiotem ustaleń był kiedyś terenem wydobycia gliny na cele przemysłowe". W aktach sprawy zalega też ortofotomapa z 1970 r., na której widoczny jest cały obszar przedmiotowej działki leśnej łącznie z obecnie stojącym domem (który obecnie stoi na użytku B), i z której wynika, że obszar ten był wówczas porośnięty drzewami. Podczas wizji terenowej w dniu 11.10.2021 r. stwierdzono również, iż nawet w części działki oznaczonej "B" - nie ujętej w UPUL - gdzie stoi obecnie budynek, rośnie okazały dąb (na granicy z działką nr [...] obr. [...]) około 70 letni, który świadczy o tym, że w 1970 r. zapewne cała powierzchnia działki łącznie z obecnym budynkiem porośnięta była drzewami i krzewami. Kolejnym dowodem w sprawie jest ortofotomapa z 2020 r., na której zaznaczony jest północno-wschodni fragment uroczyska [...], w skład którego wchodzi również działka leśna nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] oraz w południowo-wschodniej części zaznaczono podobny fragment wysunięty [...] należący do lasów komunalnych, na którym dodatkowo widoczny jest fragment utwardzonej drogi - lasu ujętego w UPUL dla lasu komunalnego. Dodatkowo w celu ukazania powszechności opisów lasu (których powierzchnia jest pozbawiona drzew i krzewów, a nawet roślinności typowego runa leśnego) w różnych UPUL, organ I instancji przekazał fragment mapy oraz opisu taksacyjnego UPUL [...] sporządzonego dla lasów komunalnych na lata 2012-2022, znajdującego się w pobliżu działki nr [...] obręb [...], w których opisane jest np. wydzielenie leśne jako polana rekreacyjna - oddz. 21 m (w kategorii gruntów leśnych związanych z gospodarką leśną); w przedmiotowym obszarze gruntów leśnych w pobliżu są również opisane inne wydzielenia gruntów leśnych pozbawionych drzew i krzewów np. oddz. 21f; 21h; 21k; 211 - tereny przeznaczone do sukcesji naturalnej w kategorii gruntów leśnych niezalesionych. Wskazano także na to, iż w UPUL na lata 2018-2027, który został sporządzony dla lasów osób fizycznych (obejmującym również działkę nr [...] obręb [...]) znajduje się m.in. na stronach 109-111 wykaz rozbieżności między danymi ewidencyjnymi, odnoszącymi się do gruntów objętych sporządzanym uproszczonym planem urządzenia lasu a stanem faktycznym na gruncie, gdzie jedną z działek ujętych w przedmiotowym wykazie jest również część działki nr [...] obręb [...] o powierzchni 0,1008 ha (zgodnie z obowiązującym prawem należało ująć również tę powierzchnię w przedmiotowym UPUL; w dokumentacji urządzeniowej nie ujmuje się jedynie gruntów, które są w ewidencji lasem, ale nie spełniają kryterium powierzchniowego, tj. grunt leśny nie stanowi 0,10 ha ani nie dolega do innego gruntu leśnego z łączną powierzchnią użytku leśnego co najmniej 0,10 ha). Natomiast odnośnie ustalenia jaka część działki jest objęta MPZP [...] i jakie części są zajęte przez jakie tereny określone w pianie organ i przeprowadzając uzupełniające postępowanie dowodowe wskazał, że cały obszar leśny przedmiotowej działki powierzchnia 0,2415 ha z użytkiem "[...]" jest objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "STRZELNICA - SIKORNIK" i oznaczony jest symbolem [...] z przeznaczeniem pod lasy i tylko ta część przedmiotowej działki została objęta UPUL Zatem wobec wszystkich powyższych wyjaśnień Kolegium w składzie orzekającym w sprawie stwierdza, że stanowisko Organu I instancji zajęte w kwestionowanej decyzji zasługuje w pełni na uwzględnienie. Decyzja ta - wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy została wyczerpująco uzasadniona, dokonano oceny całości sprawy uwzględniając przy tym stanowisko prezentowane w wydanym w sprawie orzeczeniu sądowym Stąd też w ocenie Kolegium brak jest podstaw do kwestionowania zaskarżonej decyzji. Skargę na powyższą decyzję złożył D. K. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. B., podnosząc zarzuty naruszenia: 1) art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1356 ze zm., dalej jako: "ustawa o lasach") w zw. z art. 20 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 2 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 1 - pkt 3 oraz ust. 5 ustawy o lasach w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1-pkt 5 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 82 ze zm., dalej jako: "ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych") - poprzez niewłaściwe zastosowanie i nieuzasadniony brak uznania wniosku Skarżącego w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzania Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec dla działki nr [...], obręb [...], jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie; 2) art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. - poprzez brak zastosowania się przez Organ do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu sądu administracyjnego [wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 marca 2021 r., wydanym do sygn. akt II SA/Kr 86/21); 3) art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o lasach - poprzez niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne stwierdzenie, że grunt stanowiący działkę nr [...] obręb [...], jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie - spełnia kryterium przyrodnicze, uprawniające do uznania go za las, pomimo że znaczna część tego gruntu nie jest pokryta krzewami oraz runem leśnym; 4) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") - poprzez brak dokładnego wyjaśnienia okoliczności przedmiotowej sprawy, a także naruszenie zasady prawdy materialnej i jej gwarancji; 5) art. 80 k.p.a. - poprzez przekroczenie granic swobodniej oceny dowodów, polegające na rozstrzygnięciu sprawy bez wnikliwej i merytorycznej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także dowolną analizę okoliczności istotnych dla prawidłowego załatwienia sprawy; 6) art. 8 § 1 k.p.a. - poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do organów władzy publicznej; 7) art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. - niewyczerpujące i niejasne uzasadnienie skarżonej decyzji oraz nieprzekonywające wyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi Organ kierował się wydając rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazano, że w przedmiotowej sprawie, najistotniejszym zagadnieniem jest ustalenie, czy Organ zastosował się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego toku postępowania, określonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 marca 2021 r., sygn. aktu SA/Kr 86/21. Wskazano, że: 1) "Po pierwsze jednak szkic (...) nadal przedstawia stan sprawy w sposób nieczytelny."; 2) "Po wtóre opracowanie szkicu, o którym mowa, nie było celem samym w sobie. Jest oczywiste, że dopiero na jego podstawie należało dokonać oceny zgłoszonego przez skarżącego zastrzeżenia. Przypomnieć zaś trzeba, ze skarżący twierdził, iż działka [...] nie jest lasem (i jako taka nie powinna być objęta UPUL), a Sąd, w szczególności w odniesieniu do części działki zagospodarowanej pod mur oporowy i miejsca postojowe, także wyraził w tej mierze wątpliwość. Sąd przy tym podkreślił, że lasem jest obszar spełniający wszystkie trzy przesłanki z art. 3 pkt la ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, a tylko las może być objęty UPUL. Za zupełnie niezrozumiałe uznać należy rozważania organu odwoławczego odnoszące się do kryterium "przeznaczenia gruntu do produkcji leśnej". Odwołanie się w tej kwestii do przepisu art. 20 ust. 1 ustawy o lasach niczego, w odniesieniu do rozpatrywanego zastrzeżenia, nie wyjaśnia."; 3) "Także pozostały materiał zgromadzony w sprawie nie pozwala na miarodajną ocenę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jego przedmiotem było zastrzeżenie do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu, a projektu tego w aktach nie ma i nie dysponował nim organ odwoławczy. Wielokrotnie powielane fragmenty tabel i map projektem tym być nie mogą. Dokumenty te zresztą nie zostały opisane, nie potwierdzono ich zgodności z oryginalnym dokumentem, wreszcie nie odniesiono się do nich w sposób poddający się ocenie sądowej. W zaskarżonej decyzji ponownie powtórzono, że "mur oporowy i powierzchnia utwardzona znajdują się tylko w części opisanej w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla Dzielnicy [...] Z. jako "Inne wylesienie"" oraz , że "obszar obejmujący wydzielenie 5 m został opisany jako drzewostan, natomiast 5n został opisany jako "inne wylesienie"". Nie wyjaśniono jednak, jakie znaczenie mają wymienione wpisy w kontekście treści rozpatrywanego zastrzeżenia i w odniesieniu do odpowiednich przepisów."; 4) "Kompletna dokumentacja, o której mowa w cytowanych przepisach winna stanowić kanwę rozważań organu. Ustalenia i motywy przyjętych stanowisk winny do tejże dokumentacji nawiązywać. Wpisy odnoszące się do działki nr [...] winny zostać szczegółowo objaśnione, a szkic, o którym mowa była wyżej, winien być sporządzony w czytelnej grafice."; 5) "Organ odwoławczy powtórzył za organem I instancji tezę, że "zgodnie z prawem organ obowiązany jest zlecić sporządzenie dokumentacji urządzeniowej dla wszystkich gruntów będących w ewidencji gruntów i budynków oznaczonych użytkiem [...]". Teza ta, mająca w sprawie zasadnicze znaczenie, została sformułowana bez wskazania przepisów prawa, które obowiązek na organ nakładają. Odwołanie się do nieokreślonego "prawa" stanowi istotną wadę uzasadnienia decyzji administracyjnej. Nie można wykluczyć, że chodziło tu o przepis ust. 2 § 7 w/w rozporządzenia, zgodnie z którym rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, sporządza się według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, osobno dla każdej działki ewidencyjnej, ale to rola organu jest wskazanie i wyjaśnienie prawnych podstaw rozstrzygnięcia."; 6) Także za organem I instancji organ odwoławczy powtórzył, że obecnie cały obszar objęty jest w całości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Strzelnica - Sikornik" oraz, że "cały obszar leśny działki nr [...] oznaczony jest symbolem [...]". Nie wyjaśnił jednak co oznacza sformułowanie "cały obszar leśny" i jak jego granice odnoszą się do granic UPUL. Nie przedstawiono tego także na szkicu, o którym była mowa wyżej. Przede wszystkim jednak informację tę powtórzył bez żadnych objaśnień, w szczególności bez wskazania jej znaczenia dla rozstrzygnięcia. Milczeniem też pominięto fakt, że decyzja o zatwierdzeniu projektu UPUL została już wydana i w tej mierze nie poczyniono ani ustaleń, ani rozważań."; 7) "Brak w aktach uporządkowanej, pełnej i miarodajnej dokumentacji, w tym czytelnego szkicu, brak stosownych wyjaśnień nawiązujących do tej dokumentacji i do odpowiednich przepisów prawa powodują, że zaskarżona decyzja w istocie nie poddaje się weryfikacji. Wskazane braki powstały w wyniku naruszeń przepisów o postępowaniu tj. art. art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Braki te mogą być usunięte na etapie postępowania odwoławczego.". W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z racji jej bezzasadności, wskazując, że wydana decyzja jest prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Skarga jest uzasadniona. Na wstępie należy przypomnieć, że poprzednio wydane w kontrolowanej sprawie decyzje zostały już dwukrotnie uchylone kolejnymi wyroki WSA w Krakowie. I tak wyrokiem z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1114/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Następnie wyrokiem z dnia 31 marca 2021 roku, sygn. II SA/Kr 86/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję. Powyższymi wyrokami na zasadzie art. 153 p.p.s.a. Sąd oraz organy na gruncie niniejszej sprawy są związane. W uzasadnieniu do wyroku z dnia 31 marca 2021 roku, sygn. II SA/Kr 86/21 wskazano, że "organ I instancji podjął zalecone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny działania. W ich wyniku powstał szkic, na którym uwidoczniono granice UPUL, powierzchnię wylesienia, oznaczono skarpę umocnioną murem kamiennym, krawężnik oraz powierzchnię utwardzoną (k.229 akt. administracyjnych). Po pierwsze jednak szkic, o którym mowa, nadal przedstawia stan sprawy w sposób nieczytelny. Otóż z legendy szkicu wynika, że granice UPUL [...]-Zwierzyniec mają być zamknięte w niebieskich ramach, a teren wypełniony niebieskimi pasami. Na szkicu zaś teren pokryty niebieskimi pasami otoczony jest linią zieloną, a jedynie przecięty jest linią niebieską. Teren po północnej stronie niebieskiej linii oznaczono jako "UPUL – opisany drzewostan", po stronie południowej jako "UPUL - opisany inne wylesienia". Granice działki [...] są w ogóle niewidoczne: wg. legendy miały być oznaczone kolorem żółtym, a takiego na szkicu nie ma. Wedle czytelnych założeń Sądu orzekającego w sprawie akt II SA/Kr 1114/19, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, miał powstać podstawowy materiał wyjściowy, precyzyjnie przedstawiający uwarunkowania terenowe i prawne działki nr [...] w kontekście projektu UPUL . Sporządzony szkic takiego materiału nie stanowi." Z tego względu Sąd decyzję Kolegium uchylił i wskazał, że brak w aktach uporządkowanej, pełnej i miarodajnej dokumentacji, w tym czytelnego szkicu, brak stosownych wyjaśnień nawiązujących do tej dokumentacji i do odpowiednich przepisów prawa powodują, że zaskarżona decyzja w istocie nie poddaje się weryfikacji. Wskazane braki powstały w wyniku naruszeń przepisów o postępowaniu tj. art. art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Braki te mogą być usunięte na etapie postępowania odwoławczego. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ustawy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775) dalej jako - "k.p.a." w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Trzeba też zwrócić uwagę, że stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast w myśl art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował. Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb zgromadzić w niezbędnym zakresie materiał dowodowy, który pozwoli mu ustalić stan faktyczny, nie pozostawiając żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału powinna zostać przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Wskazanym powyżej powinnościom Kolegium nie sprostało. Jak wskazano powodem uchylenia decyzji Kolegium wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2021 roku, sygn. II SA/Kr 86/21, była konieczność zgromadzenia przez organ adekwatnego do potrzeb sprawy materiału, który pozwoliłby mu na precyzyjne przedstawienie uwarunkowań terenowych i prawnych działki nr [...] w kontekście projektu UPUL. W związku z tym Kolegium było zobligowane do uzupełnienia tego materiału, w tym m.in. przygotowania czytelnego szkicu, który obrazowałby wskazane uwarunkowania terenowe i prawne działki nr [...]. Jakkolwiek w uzasadnieniu do zaskarżonej decyzji Kolegium odwołało się do przeprowadzonych dowodów, w tym m.in. do mających kluczowe znaczenie w świetle wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2021 roku, sygn. II SA/Kr 86/21, wizji, z której protokół miał znajdować się w aktach sprawy na kartach 269-270, a ponadto przeprowadzenie dodatkowych pomiarów niezbędnych do sporządzenia w czytelnej grafice szkiców, na których uwidocznione będą granice UPUL, powierzchnia wylesienia, oznaczenie części umocnionej murem kamiennym, krawężnik, powierzchnia utwardzona oraz w końcu szkic, który będzie przedstawiać w sposób przejrzysty uwarunkowania terenowe i prawne działki nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie w kontekście projektu UPUL, to jednakże w aktach sprawy – wbrew treści uzasadnienia decyzji Kolegium – nie znajduje się protokół z przeprowadzonej w dniu [...] 2021 roku wizji lokalnej ani na podanych przez Kolegium kartach akt 269-270, ani też na żadnych innych. Co więcej w aktach sprawy nie znajdują się również sporządzone w czytelnej grafice szkice, na których uwidocznione są granice UPUL, powierzchnia wylesienia, oznaczenie s umocnionej murem kamiennym, krawężnik, powierzchnia utwardzona oraz szkic, który będzie przedstawiać uwarunkowania terenowe i prawne działki nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie w kontekście projektu UPUL. Jak wynika z przedłożonych przez Kolegium wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych, po doręczeniu do Kolegium w dniu 19 lipca 2021 roku prawomocnego orzeczenia WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2021 roku, sygn. II SA/Kr 86/21 (k. 272 – 280 akt sprawy), w aktach sprawy znajdują się wyłącznie następujące dokumenty: 1. pismo Kolegium z dnia 16 września 2021 roku – zlecenie organowi I instancji przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie – k. 281 – 282 2. upoważnienie nr 994/2017 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 20 grudnia 2017 roku upoważniające Ł. P. – Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie do wydania w imieniu Prezydenta Miasta K. decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń oraz do dokonywania innych czynności w zakresie nadzoru na lasami niestanowiącymi własności Skarbu państwa – k. 283 3. zawiadomienie z dnia 20 października 2021 roku o wyznaczeniu terminu do zapoznania się z aktami sprawy – k. 285 – 284 4. zawiadomienie z dnia 20 grudnia 2021 roku o przedłużeniu terminu do rozpoznania sprawy – k. 286 – 287 5. zawiadomienie z dnia 19 listopada 2021 roku o przedłużeniu terminu do rozpoznania sprawy – k. 288 – 289 6. protokół z posiedzenia niejawnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie odbytego dnia 2.2.2024 roku - k. 290 7. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 lutego 2024 roku, znak: SKO.Leśn/4173/4/2021 utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 9 września 2020 r. nr ZZM.ZL.710.70.20.20301.MB1 orzekającą o nie uznaniu wniosku D. K. w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy VII Zwierzyniec dla działki nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie – wraz uzasadnieniem – k. 291 – 294 8. potwierdzenie odbioru decyzji przez strony postępowania – k. 295 i 296 9. pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącego D. K. H. K. – k. 297 10. pismo H. K. o przedłożeniu pełnomocnictwa – k. 298 11. pismo Kolegium – informacja skierowana do pani H. K. o wydaniu decyzji w sprawie i przekazaniu jej do pełnomocnika adw. M. B. – k. 299. Przekazane akta sprawy kończą się na k. 299 i nie znajdują się z nich dokumenty i materiały, do których odwołuje się Kolegium w uzasadnieniu do wydanej decyzji, a które stanowić miały o uzupełnieniu – stosownie do wiążących wytycznych zawartych w uzasadnieniu do wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 marca 2021 roku, sygn. II SA/Kr 86/21 – w niezbędnym zakresie materiału dowodowego, który miał pozwolić dopiero organowi na właściwe załatwienie sprawy. Brak w aktach sprawy, dokumentów i materiałów, do których odwołuje się Kolegium w uzasadnieniu do zaskarżonej decyzji stanowi o naruszeniu art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a. wydana decyzja bowiem nie została oparta o dowody, w tym dokumenty i szkice, które znajdują się w aktach sprawy. Kolegium odwołuje się bowiem w uzasadnieniu do decyzji do przeprowadzonej wizji terenowej, czy poprawionego szkicu, jednakże tych dokumentów nie ma w aktach sprawy. Powyższe stanowi także o naruszeniu art. 8 § 1 K.p.a., zgodnie z którym Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Z powyższego przepisu wyprowadza się zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej. Z zasady tej wynika wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do władzy publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań (por. A. Wróbel, komentarz do art. 8 - teza 1 (w:) Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el). Nie może być natomiast mowy o pogłębianiu zaufania obywateli do władzy publicznej, gdy organ odwoławczy rozpatrując sprawę opiera swoje rozstrzygnięcie na dokumentach, których nie ma w aktach sprawy. Powyższe stanowi podstawę o uchylenia zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę organ włączy powołane w uzasadnieniu do wydanej decyzji dokumenty do akt sprawy i ponadto zgromadzi w sposób pełny materiał dowodowy, który będzie stanowił podstawę do wydanego rozstrzygnięcia. Uwzględni przy tym organ, wytyczne zawarte w uprzednio wydanych w tej sprawie wyrokach. Jako przedwczesne natomiast Sąd traktuje zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach w zw. z art. 20 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 2 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 1 - pkt 3 oraz ust. 5 ustawy o lasach w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1-pkt 5 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a to ze względu na wskazane powyżej naruszenia przepisów postępowania. Wobec stwierdzonych uchybień Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powoływanej ustawy p.p.s.a. Na zasądzone koszty złożyła się kwota wpisu od skargi (200 zł) oraz kwota wynagrodzenia adwokata w wysokości 480 zł ustalona zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964) jak również opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych.