II SA/Kr 593/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : WSA Paweł Darmoń WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 31 marca 2020 r., znak [...], po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez M. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...] z dnia 16 lipca 2019 r., znak: [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 18 i art. 23 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j Dz. U. z 2018 r., poz. 1438 ze zm.). Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na gruncie następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy. Postanowieniem nr [...] z dnia 16 lipca 2019 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. orzekł o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec M. K. i K. P. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 14 czerwca 2017 r. nr [...] (sprostowane postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...] z dnia 16 lipca 2019 r. znak: [...]). Na skutek zażalenia wniesionego przez M. K., MWINB w K. wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia 31 marca 2020 r. W jego uzasadnieniu opisano dotychczasowy przebieg postępowania egzekucyjnego, którego przedmiotem jest wykonanie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 lutego 2017 r., znak: [...], w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli i przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego. W związku z postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 397/17, którym wstrzymano wykonanie tej decyzji, postępowanie egzekucyjne było zawieszone. Postanowieniem PINB nr [...] z dnia 20 maja 2019 r., znak: [...], organ egzekucyjny I instancji orzekł o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego w związku z prawomocnym oddaleniem skargi na wykonywaną decyzję przez Naczelny Sąd Administracyjny. W dniu 23 czerwca 2019 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W. wpłynął wniosek M. K. o zawieszenie prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego – do czasu rozpatrzenia przez WSA w Krakowie jego skargi na postanowienie MWINB z dnia 30 maja 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie PINB z dnia 20 lipca 2017 r. o nałożeniu na M. K. i E. P. grzywny w celu przymuszenia. Wniosek ten został przez PINB załatwiony odmownie. Rozpoznając zażalenie na to postanowienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (MWINB) wskazał, że zaskarżone postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego wydane zostało prawidłowo. Instytucja zawieszenia postępowania egzekucyjnego polega na czasowym wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek zaistnienia przeszkód w prowadzeniu egzekucji (usuwalnych), celem zapewnienia prawidłowego przebiegu egzekucji. Przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienione zostały w art. 56 § 1 upea. Przepis zawiera wyczerpujące wyliczenie przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego, czyli tylko zaistnienie okoliczności wymienionych w tym przepisie skutkuje zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. Postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego ma charakter deklaratoryjny, potwierdzając jedynie skutek, który następuje z mocy prawa i od daty zdarzenia, które stanowi podstawę zawieszenia. MWINB podzielił również prezentowany w doktrynie pogląd, zgodnie z którym przepisy upea nie przewidują instytucji zawieszenia postępowania na wniosek zobowiązanego. Wniosek taki nie może być zatem traktowany jako oświadczenie woli składane w celu doprowadzenia do czasowego przerwania stosowania środków egzekucyjnych, a jedynie oświadczenie wiedzy, które stanowi dla organu egzekucyjnego impuls do podjęcia z urzędu działań, celem zbadania istnienia przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego (por. P. Przybysz, postępowanie egzekucyjne w administracji Komentarz, LexisNexis Warszawa 2008, s. 193). Zobowiązany M. K., pismem z dnia 23 czerwca 2019 r., skierowanym do organu egzekucyjnego, wniósł m.in. o zawieszenie prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego, znak: [...], do czasu rozpatrzenia przez WSA w Krakowie jego skargi na postanowienie MWINB nr [...] z dnia 30 maja 2019 r., znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie PINB nr [...] z dnia 20 lipca 2017 r., znak: [...], o nałożeniu na M. K. i E. P. grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym z dnia 14 czerwca 2017 nr [...] Jak już wyżej wskazano, tylko zaistnienie wymienionych w art. 56 § 1 upea okoliczności powoduje czasowe wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W ocenie MWINB, okoliczności przywołanych przez zobowiązanego we wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie można utożsamić z żadną z przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego określonych w w/w przepisie. Organ II instancji wyjaśnił, że rozstrzygnięcie przez WSA w Krakowie sprawy zgodności z przepisami prawa postanowienia MWINB, którym utrzymano w mocy postanowienie PINB o zastosowaniu wobec zobowiązanych w przedmiotowej sprawie (M. K. i E. P.) środka egzekucyjnego poprzez nałożenie na nich grzywny w celu przymuszenia, pozostaje bez wpływu na bieg prowadzonego wobec wyżej wymienionych postępowania egzekucyjnego w sprawie doprowadzenia do wykonania obowiązku orzeczonego w ostatecznej i prawomocnej decyzji MWINB nr [...] z dnia 9 lutego 2017 r. znak: [...] Dopóki ww. decyzja pozostaje w obrocie prawnym i nie jest wstrzymana jej wykonalność, PINB, jako wierzyciel i jednocześnie organ egzekucyjny, jest nią związany i tym samym zobligowany do podejmowania czynności zmierzających do wykonania wynikającego z ww. decyzji obowiązku. W ocenie MWINB, bez wpływu na ten stan pozostaje złożona przez M. K. skarga do WSA w Krakowie, którą wyżej wymieniony uzasadnia potrzebę zawieszenia postępowania egzekucyjnego, ponieważ nawet w przypadku jej uwzględnienia, dojść mogłoby jedynie do wyeliminowania z obrotu prawnego postanowień, z których wynika nałożona na wyżej wymienionego grzywna w celu przymuszenia, co pozostaje bez wpływu na wymagalność egzekwowanego obowiązku orzeczonego w ostatecznej i prawomocnej decyzji MWINB nr [...] z dnia 9 lutego 2017 r., znak: [...], która pozostaje w obrocie prawnym i której wykonalność nie została wstrzymana w żadnym trybie przewidzianym w procedurze administracyjnej, czy też w przepisach szczególnych. Bez wpływu na kwestię czasowego wstrzymania czynności egzekucyjnych w przedmiotowej sprawie pozostaje również wzmiankowana we wniosku zobowiązanego z dnia 23 czerwca 2019 r. jego trudna sytuacja materialna. Abstrahując od przywołanych w przedmiotowym wniosku M. K. z dnia 23 czerwca 2019 r., wymienionych wyżej argumentów, organ II instancji zbadał z urzędu, czy w toku postępowania egzekucyjnego znak: [...] zaistniały, wymienione w art. 56 § 1 upea, przesłanki do zawieszenia przedmiotowego postępowania i stwierdził ich brak. Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. K., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organom egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Skarżący rozwinął argumentację w piśmie z dnia 11 sierpnia 2021 r., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 56 § 1 pkt 5 upea w zw. z art. 97 § 1 k.p.a. – z uwagi na nie zawieszenie postępowania egzekucyjnego mimo wystąpienia tzw. zagadnienia wstępnego, którym w niniejszym przypadku jest sprawa zainicjowana skargą skarżącego na postanowienie o nałożeniu na skarżącego grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty skarżącego nie mogą odnieść skutku. Przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 14 czerwca 2017 r. nr [...], a dotyczącego wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 lutego 2017 r., znak [...], w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli i przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego. W zaskarżonym postanowieniu prawidłowo przywołano treść art. 56 § 1 upea, który w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia stanowił: postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie przyjął, że jest to katalog zamknięty przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego oraz że art. 97 § 1 k.p.a. nie ma w tym zakresie zastosowania. Zgodnie z art. 18 upea w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ale tylko jeżeli przepisy upea nie stanowią inaczej. Nie ulega natomiast wątpliwości, że wprowadzając własną regulację przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego ustawodawca tym samym wyłączył możliwość stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro upea zawiera kompletne wyliczenie przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego, to nie można również przyjąć, że zawarte w pkt 5 tego przepisu odesłanie do "innych ustawowych przypadków" odnosi się do Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie ma możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego w związku z tzw. "zagadnieniem wstępnym" i zarzut skarżącego w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Poza tym z punktu widzenia postępowania egzekucyjnego kwestia prawidłowości postanowienia o nałożeniu grzywny w istocie nie ma znamion "zagadnienia wstępnego". MWINB prawidłowo ustalił, że sam fakt złożenia przez skarżącego skargi na postanowienie nakładające na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia nie może stanowić podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Prawidłowo również stwierdzono brak innych przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.