II SA/Kr 657/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak (spr.) Sędziowie: WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2010 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej J. J. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...], Burmistrz L. , działając na podstawie art. 104, art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 28 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...]05.2006r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia budowy obiektu produkcyjno - biurowego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej i miejscami postojowymi na terenie działek nr 1, 2, 3, 4, 5 , 6, 7, 8, 9 i 10 w obr. ew. [...] m. L. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 6.11.2006r. J.J. zwróciła się do Burmistrza M. L. -o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej tą ostateczną decyzją. Decyzją z dnia [...].01.2007r. Burmistrz M. L. odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...].05.2006r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...].03.2007r. znak [...]. W skutek skargi J.J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10.01.2008r. sygn. akt II SA/Kr 552/07 uchylił decyzje obu instancji pod zarzutami: -przesłania decyzji do zmarłej G.O. , -naruszenie art. 107 § 1 k.p.a., bowiem organ l instancji nie oznaczył stron postępowania, -organ odwoławczy skierował decyzję tylko do inwestora oraz J.J. (naruszenie art. 10 § 1 k.p.a.) oraz nie dostrzegł, że organ l instancji przesłał decyzję na adres strony zmarłej, -organy obu instancji nie wyjaśniły wyczerpująco przesłanek, na podstawie których uznały brak oddziaływania inwestycji* na działkę J.J. . W skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika inwestora - Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 02.06.2009r. sygn. akt II OSK 884/08 skargę oddalił, wskazując jednakże, że sąd l instancji w istocie nie przesądził kwestii, iż J.J. posiada w niniejszej sprawie interes prawny. W konsekwencji wyroku Sądu II instancji w dalszym ciągu pozostawał do rozpatrzenia wniosek J.J. z dnia 06.11.2006r. Organ ustalił (w październiku 2009r.), że spadkobiercami po zamarłej G.O. są: A.C. , E.J., , W.M. , Z.O. , I.P. i G.M. . 20.10.2009r. organ ustalił wykaz stron postępowania (k. [...]) nie zamieszczając w tym wykazie J.J. . Wyrokiem z dnia 25.09.2009r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt II SA/Kr 1178/09) oddalił skargę J.J. na decyzję Wojewody w przedmiocie uchylenia decyzji Starosty Powiatowego w L. po wznowieniu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji [...]". 19.11.2009r. Burmistrz Miasta L. zawiadomił strony i J.J. o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Dalej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Burmistrz Miasta L. scharakteryzował dotychczasowy przebieg sprawy oraz uzasadnił kryteria, które przyjął dla ustalenia ostatecznego wykazu stron, włączając do ich grona następców prawnych po zmarłej G.O. . Są to zatem właściciele nieruchomości sąsiednich (w odniesieniu do działki nr 2- 4 stanowiących własność inwestora) t. j: działek nr : 6, 7, 8 ,9, 10 przez które biegną projektowane przyłącza, oraz działki nr 5 gdzie miały być odprowadzone wody opadowe. Uznał przy tym organ, że z faktu iż działka nr 11 sąsiaduje z działkami nr 8 i 9 przez które (w odległości ok. 130 m od granicy działki nr 11) ma przebiegać przyłącz gazu średniego ciśnienia -nie można wywodzić przymiotu strony, czego domaga się J.J. . Dalej organ wskazał, że atrybut strony postępowania może służyć też właścicielom działek dalej położonych z uwagi na możliwie rodzaje oddziaływania inwestycji, jednak nie mają one charakteru "nieograniczonego" a o naruszeniu prawa własności decyduje to, czy właściciel nieruchomości faktycznie a także zgodnie z przepisami prawa i z planem zagospodarowania przestrzennego może ze swojej nieruchomości korzystać. Analizując materiał dowodowy organ - na podstawie charakterystyki przedsięwzięcia -przedstawił główne informacje o planowanej inwestycji, konkludując, iż w zakresie ochrony przed hałasem, ochrony powietrza, ochrony wód i gleby oraz zagospodarowania opadów - oddziaływania inwestycji poza terenem bezpośrednio zajętym na ten cel - nie występuje. Żadne zatem prawa rzeczowe J.J. w odniesieniu do działki nr 11 nie zostały naruszone. W analizie powyższej kwestii organ posłużył się dodatkowo wnioskami "Raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania części realizowanego magazynu na lakiernię mokrą i montaż ciągu technologicznego do lakierni proszkowej w realizowanym budynku produkcyjno - biurowym na terenie działek nr 1- 4 przy ul. [...] w L". Wspomniana w tytule "Raportu" zmiana sposobu użytkowania części magazynu na lakiernię - jest przedmiotem odrębnego postępowania zakończonego uzyskaniem przez inwestora ostatecznego pozwolenia na budowę. Do tej sprawy odnosi się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25.09.2009r. sygn. akt II SA/Kr 1178/09, w którym Sąd rozważył pojęcie strony postępowania w zrozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Z decyzją Burmistrza Miasta L. nie zgodziła się J.J. , wnosząc odwołanie. Skarżąca cytując obszerne fragmenty z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10.01.2008r. syg. II SA/Kr 552/07 podnosi ponownie, że przysługuje jej prawo strony ponieważ "nie kwestionowanym źródłem immisji" jest zakład produkcyjny inwestora. Zarzuca, że podejmowane są kolejne próby aby wprowadzić do obrotu prawnego decyzję uchyloną wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2008r. Decyzją z dnia [...] marca 2010r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 28 k.p.a. i w zw. z art. 51 ust. 1-3 i art. 56 ust. 1-3 i ust. 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62 póz. 627 ze zm.), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że ze wskazanego przez skarżącą wyroku WSA w Krakowie z dnia 10.01.2008r., a także z wyroku NSA z dnia 02.06.2009r. oraz z wyroku WSA z dnia 25.09.2009r. sygn. akt II SA/Kr 1178/09 -wynika jedynie to, że sądy administracyjne obu instancji nie przesądziły, że skarżąca J.J. posiada w przedmiotowej sprawie interes prawny. Dodatkowo w identycznym stanie faktycznym i prawnym WSA w Krakowie w wyroku z dnia 22.01.2008r. sygn. akt II SA/Kr 749/07 oddalił skargę F.T. decyzję SKO w N. przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia "stricte produkcyjnego", bo polegającego na zmianie funkcji części budynku magazynowego na lakiernię, usytuowaną w tym samym zakładzie i na tym samym terenie, co obiekt będący przedmiotem niniejszej sprawy. Organ stwierdził dalej, że obszar uciążliwości zamierzonej inwestycji zamyka się w granicach terenu inwestora, co wyklucza skarżącą z kręgu stron. Wspomagając się definicją "obszaru oddziaływania obiektu" podaną w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego - należy pod tym pojęciem rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu Tym samym, gdy nie można wskazać przepisu prawa, który z uwagi na projektowane obiekty wprowadzałyby ograniczenia w zagospodarowaniu sąsiednich nieruchomości, to właściciel (użytkownik wieczysty, zarządca) nie jest stroną postępowania. Skarżąca podaje, że jej działka nr 11 siaduje z działką nr 8 i znajduje się "w obszarze oddziaływania obiektu [...] nie wskazała żadnego przepisu, który wprowadzałby ograniczenia w swobodnym korzystaniu z jej nieruchomości. Najmniejsza projektowana odległość budynku produkcyjno - biurowego od granicy działki nr 11 (po podziale - nr 12) przekracza 140 m. Ponadto na działce nr 8 (w jej zachodniej części) są projektowane urządzenia infrastruktury towarzyszącej (z istoty bezemisyjne), w odległościach nie wprowadzających żadnych ograniczeń w zabudowie lub innym zagospodarowaniu terenu stanowiącego własność skarżącej. Kolegium przedstawiło wnioski wynikające z "Raportu o oddziaływaniu na środowisko" sporządzanego na potrzeby zmiany sposobu użytkowania części jednego z realizowanych budynków (magazynu) na lakiernię mokrą i montaż ciągu technologicznego do lakierni proszkowej. Lakiernia jest powodem niepokoju J.J., mimo, że wszystkie procesy technologiczna mają odbywać się w cyklu zamkniętym w budynku produkcyjnym, w praktyce bez emisji poza terenem budynku. Nadto - przedmiotowa inwestycja z punktu widzenia środowiska zalicza, się do instalacji nisko emisyjnych. Nie ma w niej przewidzianej kotłowni technologicznej, oddzielnej oczyszczalni ścieków, czy urządzeń generujących ponad normatywny hałas, a w porze nocnej nie jest przewidziana praca zakładu. Z "Raportu" wynika, że: - Najbliższe tereny -podlegające ochronie przed hałasem (tereny zabudowy zagrodowej) znajdują się w odległości 100 m od budynku lakierni, natomiast izolinia hałasu o wartości 50 dB/A mieści się całkowicie w granicach zakładu. - Nie nastąpi żadne oddziaływanie negatywne na powierzchnię ziemi i glebę, ponieważ przedsięwzięcie dotyczy terenu już "przeobrażonego" (o utwardzonym wcześniej podłożu). - W wyniku działalności produkcyjnej będą wytwarzane odpady niebezpieczne w ilości powyżej 1 tony rocznie oraz inne odpady w ilości poniżej 5000 ton. Odpady podlegają ścisłej ewidencji a gospodarka odpadami regulowana jest przepisami odrębnymi. Z tego tytułu nie ma możliwości oddziaływania zakładu na tereny działki skarżącej. - Ścieki bytowe odprowadzone będą do systemu kanalizacji komunalnej, natomiast w toku procesów technologicznych nie będą wytworzone ścieki przemysłowe. Wody opadowe odprowadzone będą do potoku [...] po oczyszczeniu w osadnikach wstępnych i separatorach. - Zakład będzie emiterem zanieczyszczenia powietrza, jednak emisja wyliczona teoretycznie spełniać będzie wymagania ochrony środowiska, bowiem częstość przekroczeń - poza octarzem butylu - wynosi 0,00%, natomiast w odniesieniu do tej ostatniej substancji częstość przekroczeń normy dopuszczalnej wynosi 0,169% przy dopuszczalnym wskaźniku 0,200%. Z punktu widzenia ochrony poszczególnych Komponentów Środowiska - nic nie wskazuje by jakakolwiek ponadnormatywna emisja mogła oddziaływać poza terenem zakładu [...], tym bardziej na tereny położone w odległości ok. 140 m od terenu inwestycji. Jeżeli zatem organ ustalił, że z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpił podmiot nie będący w rzeczywistości stroną - winien był wydać decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej. Nieruchomość skarżącej (działka nr ew. 11 nie graniczy z terenem inwestycji. Jak wynika z porównania granicy terenu inwestycji z kopią mapy ewidencyjnej, północno -zachodni narożnik nieruchomości skarżącej (działka nr ew. 11) graniczy z działką nr ew. 8, położoną na północ od niej, przylegającą z kolei swoją zachodnią granicą do działki inwestora nr 1 Na działce nr 8 projektowane jest wykonanie linii kablowej wzdłuż jej zachodniej granicy. Działka skarżącej od nieruchomości inwestora oddzielona jest nadto działkami nr ew. 9 i 10 , na których nie są projektowane żadne roboty budowlane w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Działki te nie znajdują się nawet (co już wyżej wykazano) w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. Odległość północno - zachodniego narożnika działki skarżącej od południowo -wschodniego narożnika działki inwestora nr 1 wynosi około 110 m (jak wynika z pomiaru wykonanego na podstawie mapy ewidencyjnej w skali 1: 1000. Niekwestionowane było ustalenie, że przyłącze gazowe będzie położone w odległości 130 m od granicy działki skarżącej. Nadto przyłącza sieci zewnętrznych - stanowią "całość" wraz z podstawowym obiektem budowlanym - jednakże działka nr 11 - aczkolwiek fizycznie sąsiaduje z działką nr 8 (przez którą na krótkim odcinku biec ma przyłącz gazowy z działki nr 10 ) - jest oddalona od owej działki o ok. 120 m. Dowodem na to jest załącznik mapowy do wniosku inwestora z dnia 6.02.2006r. (k.[...]) z oznaczonym terenem inwestycji zawartym w konturze "[...]". Przy takim zaś wzajemnym usytuowaniu terenu planowanego przyłącza gazowego i działki J.J. - biorąc dodatkowo pod uwagę, że "oddziaływanie" przyłącza gazowego średniociśnieniowego na tereny sąsiednie jest ograniczone do co najwyżej kilku metrów - nie sposób dopatrzyć się, by z tego tytułu jakiekolwiek interesy faktyczne, prawne, bądź uprawnienia skarżącej mogły być naruszone. Nie został więc dowiedziony przez skarżącą fakt istnienia interesu prawnego i jego związku o charakterze materialnoprawnym pomiędzy decyzją Burmistrza z dnia [...].05.2006r. a wpływem na przyszłą sytuację skarżącej. Wpływu takiego nie można się też dopatrzyć w związku z planowaną inwestycją "budynku produkcyjno - biurowego" i pozostałych urządzeń budowlanych na wymienionych w decyzji działkach, ponieważ: - Planowane przedsięwzięcie nie zostało, przez właściwe organy sanitarne i ochrony środowiska zaliczone do kategorii przedsięwzięć wymagających sporządzenia "Raportu o oddziaływaniu na środowisko" (§ 3 ust. 1 pkt 52 lit. a) rozporządzenia) - K. [...] - Wymienione organy dokonały w ramach swoich właściwości uzgodnienia przedstawionego projektu środowiskowych uwarunkowań (K.[...]), - Nie występuje konieczność utworzenia wokół terenu planowanej inwestycji strefy ograniczonego użytkowania, co oznacza, że inwestor jest obowiązany do ograniczenia wpływu inwestycji na środowisko - do terenu, dla którego posiada prawo. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła J.J. , zarzucając naruszenie prawa materialnego, polegającego na przyjęciu, iż zgodnie z art. 28 k.p.a., skarżącej nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację w/w inwestycji, oddziaływującej na środowisko i usytuowanej na w/w działkach, przy czym część terenu objęta tym przedsięwzięciem bezpośrednio graniczy z działką nr 11, będącą własnością skarżącej. Wskutek odmówienia przyznania skarżącej statusu strony w tym postępowaniu została ona pozbawiona możliwości brania w nim udziału i tym samym prawa ochrony swoich praw, co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji. Wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1-2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo ustroju sądów administracyjnych ( Dz U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08. 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych, w tym do wydawania decyzji lub innych aktów rozstrzygających sprawę co do istoty, albo kończących formalnie postępowanie administracyjne. Wady postępowania skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Skarga jest uzasadniona, jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazanych. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...].03.200 r. .znak: [...], jak też decyzji organu I instancji -Burmistrza Miasta L. z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...], uznał, że decyzje te naruszają przepisy postępowania art. 151 § 1 pkt.1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a i art. 28 k.p.a. w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego, gdyż naruszenie ich miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 10.01.2008r. syg. IISA/Kr 552/07 Sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO w N. z dnia [...].03.2007r. znak:[...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta L. z dnia [...].05.2006r. W związku z tym, dokonana obecnie ponowna kontrola Sądu winna uwzględniać wiążący charakter oceny prawnej i wskazań w nim zawartych zgodnie z przepisem art. 153 p.p.s.a., z tym, że ocena prawna wyrażona w wyroku Sądu traci moc wiążącą w przypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli to spowoduje, że pogląd stanie się nieaktualny( por - wyrok NSA 22.09.1999 r. l SA 2019/98, ONSA 2000, nr 3, póz. 129). Organy ponownie rozpoznając wniosek skarżącej z dnia 6.11.2006 r. i wykonując wyrok tut. Sądu z dnia 10.01.2008 r. syg IISA/Kr 552/07 w pierwszej kolejności ustaliły na podstawie notatki urzędowej sporządzonej w dniu 19.10.2009 r. ,że spadkobiercami po zmarłej G.O. są: A.O. , E.J. , W.M. , Z.O. , I.P. i G.M. . Na tej podstawie ustaliły m. in. wykaz osób którym przysługuje przymiot strony we wznowieniowym postępowaniu administracyjnym i jest on zamieszczony na k. [...]. Stronami niniejszego postępowania są właściciele nieruchomości sąsiednich w odniesieniu do przedmiotowych nieruchomości stanowiących własność inwestora ( nr 2 , nr 3 i nr 4 ), a więc są to: właściciele nieruchomości nr 6 , nr 7 , Nr 8 , nr 9 , nr 10 , a także właściciel dz. nr 5 przez którą miały być odprowadzane wody opadowe. Należy podkreślić, że przymiot strony może być przyznany nie tylko właścicielom nieruchomości leżących w bezpośrednim sąsiedztwie z przedmiotową inwestycją inwestora ale także innym właścicielom dalej położonych nieruchomości, jeżeli oczywiście nieruchomości te znajdują się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji i właściciele ci mają interes prawny w rozumieniu przepisów ustawy. Organy ponownie rozpatrując sprawę i ustalając krąg stron postępowania we wznowieniowym postępowaniu zasadnie nie uwzględniły skarżącej jako strony postępowania ze względu na brak jej interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a., co zostanie omówione niżej. Skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania, złożonym w dniu 6.11.2006 r. podnosi, że powinna być uznana za stronę postępowania o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Miasta L. z dnia [...].05.2006r. znak: [...], na podstawie art. 145 §1 pkt 4 k.p.a., ponieważ jest właścicielką działki nr 11 i na odcinku 30 m graniczy z działkami nr 8 i nr 9 , które były objęte tą decyzją. We wniosku podała, też że o decyzji z dnia [...].05.2006 r. dowiedziała się w dniu 24.10.2006r. Burmistrz Miasta L. postanowieniem z dnia [...]11.2006r .znak: [...]wznowił postępowanie, na podstawie art. 147, art. 149 § 1 i art. 150 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym decyzja ta zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. W instytucji wznowienia postępowania występuje też wyraźnie aspekt materialnoprawny, mianowicie prawo do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej ( B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz wyd. 8 Wydawnictwo C.H.Beck str. 627). Stosownie do przepisu art. 149 §1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Organ wznawia postępowanie gdy strona we wniosku o wznowienie określi ustawową przesłankę wznowienia określoną w przepisie art. 145 § 1 k.p.a.. Postanowienie to wywiera jedynie skutki procesowe i nie przesądza o bycie prawnym decyzji ostatecznej. Postanowienie o wznowieniu postępowania 1) ustalenia przyczyn wznowienia oraz 2) po dokonaniu ustalenia, że przyczyny wznowienia rzeczywiście istnieją, co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Oznacza to, że w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania organ rozstrzyga istotę sprawy administracyjnej ale tylko w przypadku, gdy postępowanie w którym zapadła decyzja ostateczna było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad wyliczonych w przepisie art.145§ 1 k.p.a. W myśl przepisu art.151 § 1 pkt. 1 k.p.a. organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. wydaje decyzję w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub 145 "a". Przepis art. 145 k.p.a. określa przesłanki na podstawie których organ wznawia postępowanie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu a więc przepis ten odnosi się do osoby która uznana byłaby za stronę w zakończonym postępowaniu administracyjnym i która nie brała udziału w tym postępowaniu bez własnej winy. Przepis art. 28 k.p.a. określa przesłanki strony. Organy na podstawie "Raportu o oddziaływaniu na środowisko" sporządzanego na potrzeby zmiany sposobu użytkowania części jednego z realizowanych budynków (magazynu) na lakiernię mokrą i montaż ciągu technologicznego do lakierni proszkowej" ustaliły że przedmiotowe przedsięwzięcie nie zostało przez właściwe organy sanitarne i ochrony środowiska zaliczone do przedsięwzięć wymagających sporządzenia raportu o oddziaływanie na środowisko, a oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia zamyka się w granicach nieruchomości, do których inwestor posiada tytuł prawny. Z mapy ewidencyjnej sporządzonej w skali 1:1000 wynika, że działka nr 11( po podziale nr 12), stanowiąca własność skarżącej oddzielona jest od działki inwestora dwiema działkami nr 9 i nr 10, na których nie są projektowane żadne roboty budowlane w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Z faktu iż na dz. nr 8 i dz. nr 9 projektowane było przyłącze a dz. nr 9 graniczy z dz. nr 11 stanowiącej własność skarżącej nie przesądza automatycznie o przyznaniu jej praw strony w przedmiotowym postępowaniu. Działka skarżącej nr 11 znajduje się w odległości ponad 1OOm od działki nr 1 stanowiącej własność inwestora i organy szczegółowo przedstawiły okoliczności związane z ustaleniami, że działka skarżącej nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji i dlatego skarżącej nie przysługiwałby przymiot strony. Sąd w całości podziela te ustalenia a także dalsze szczegółowo omówione przez organy wywody odnoszące się do braku oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Zbędnym więc jest w tej sytuacji ich ponowne omawianie. Mając powyższe na uwadze, organy ustaliły, że skarżącej nie przysługiwałby przymiot strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją, gdyż brak było po jej stronie interesu prawnego rozumieniu art. 28 k.p.a. Stosownie do tego przepisu stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O naruszeniu prawa własności decyduje to czy właściciel faktycznie i zgodnie z przepisami prawa może ze swojej nieruchomości korzystać a naruszenie prawa musi wynikać z konkretnego przepisu prawa materialnego. Żadne prawa rzeczowe skarżącej nie zostały naruszone. W orzecznictwie Naczelnego Sąd Administracyjnego przyjmuje się że: "pojęcie interesu prawnego musi być rozumiane jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes ten musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny a nie ewentualny" ( por: wyrok NSA 20.04.1998r iv SA 1106/97,LEX nr43560; podobnie-postanowienie NSA 5.02.1998r. i SA/Po1247/97, LEX 32727). " Interes prawny musi być rozumiany jako obiektywna, czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Musi to być interes, który wynika z określonego przepisu prawa odnoszącego się wprost do podmiotu zgłaszającego zastrzeżenia i musi dotyczyć bezpośrednio tego podmiotu"- ( wyr. NSA 25.04.2002 IV SA 2238/01, Monitor Prawniczy 2002 nr 12, s. 532). Skarżąca takiego interesu nie wykazała. Skoro zatem organy trafnie ustaliły, że skarżąca nie mogłaby być uznana za stronę w postępowaniu zakończonym wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...].05.2006r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia budowy obiektu produkcyjno - biurowego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej i miejscami postojowymi na terenie działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10 w obr. ew. 3 m. L. , to w takim przypadku należało postępowanie umorzyć a nie cytuję: "odmówić, w wyniku wznowienia postępowania, uchylenia ostatecznej decyzji "....." z powodu braku podstaw do jej wznowienia". Takim orzeczeniem w sprawie prowadzonej o wznowienie postępowania organy tak naprawdę orzekły i rozpatrzyły prowadzonej o wznowienie postępowania organy tak naprawdę orzekły i rozpatrzyły sprawę co do jej istoty, a do tego nie miały podstaw prawnych na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 kpa, skoro skarżąca nie mogłaby być uznaną za stronę postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta L. z dnia [...].05.2006r. znak [...]. Przepis art. 16 § 1 k.p.a. wyraża zasadę stabilności decyzji administracyjnej. W myśl tego przepisu decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Trwałość decyzji administracyjnej jest zagwarantowana również w przepisie art. 110 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej co do zasady jest związany decyzją administracyjną od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Mając powyższe na uwadze, organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania art. 151 § 1 pkt. 1 k.p.a. w zw. z art.145§ 1 pkt. 4 k.p.a. i art. 28 k.p.a. przez błędną ich interpretację, w odniesieniu do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem też wszystkich zaleceń zawartych w wyroku WSA z dnia 10.01.2008r. syg IISA/Kr 552/07. Naruszenie tych przepisów miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż bezpośrednio zdeterminowało wydanie wadliwych decyzji przez organy obu instancji. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że działka jej nr 11 leży w obszarze oddziaływania przedmiotowej decyzji i tym samym skarżąca powinna była być uznana za stronę postępowania zakończonego ostateczną decyzją, to zarzut ten w świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego i prawnego należy uznać za nieuzasadniony. Organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy powinien wziąć pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. l sentencji wyroku na podstawie art.145§1 pkt.1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w myśl którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy. '