II SA/Kr 670/18

Starszy Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podania p o s t a n a w i a wniosek oddalić Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek E. G. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 marca 2018 r. Z uwagi na fakt, iż podane przez wnioskodawczynię informacje dotyczące jej stanu majątkowego i rodzinnego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem z dnia 13 lipca 2018 r. wezwał ją do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji : - udokumentowanie za pomocą kserokopii faktur i rachunków miesięcznych kosztów utrzymania, w szczególności opłat za media za ostatni okres rozliczeniowy ( gaz, prąd, woda, ścieki ) a także telefon, ubezpieczenia, podatek od nieruchomości; - przedstawienie historii rachunku bankowego skarżącej i jej męża za ostanie trzy miesiące, z aktualnym saldem; - przedłożenie zeznania podatkowego skarżącej i jej męża za rok 2017; - oświadczenie w jakiej wysokości dochód miesięczny , i z jakiego tytułu uzyskuje skarżąca; - czy rodzina korzysta z programu "500+". Pismo sądu z dnia 16 lipca 2018 r. zostało doręczone skutecznie skarżącej 23 lipca 2018 r. Skarżąca mimo precyzyjnego wezwania nie uzupełniła złożonego wniosku. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje: Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy wymienionych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy. Wskazuje on, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. To strona ma wskazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy ( por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn.. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy ( por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn.. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 296/10). Dlatego też w przedmiotowej sprawie skarżąca w ocenie orzekającego nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Brak współpracy z jej strony w kwestii wyjaśnienia wątpliwości co do stanu majątkowego i bytowego uniemożliwił rzetelną ocenę jego sytuacji finansowej. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).