II SA/Kr 695/15
PostanowienieWSA w Krakowie2015-08-07
Skład orzekający: Renata Ranicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego może zostać oddalony z powodu niewywiązania się przez stronę z obowiązku współdziałania z sądem i dostarczenia wymaganych dokumentów?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego został oddalony, ponieważ strona skarżąca, mimo wezwania, nie wykazała swojej trudnej sytuacji materialnej poprzez dostarczenie wymaganych dokumentów. Ciężar wykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy, a brak współpracy z sądem uzasadnia negatywną ocenę wniosku.Stan faktyczny
Strona M.K. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję Wojewody. Skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i synem, a ich miesięczny dochód wynosi 3.435 zł. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o dodatkowe informacje dotyczące jego stanu majątkowego, jednak skarżący nie dostarczył wymaganych dokumentów, tłumacząc to długoterminowym wyjazdem. Skarżący poinformował również, że dokona opłaty od skargi i ustanowi pełnomocnikiem matkę.Rozstrzygnięcie
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego został oddalony.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 23 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a wniosek oddalić
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 24 kwietnia 2015 r.
Według oświadczenia skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i nieletnim synem. Wspólny miesięczny dochód wynosi 3.435 zł i stanowi go wynagrodzenie z umowy zlecenia skarżącego. Żona skarżącego nie pracuje, nie osiąga w miesiącu żadnego dochodu.
W skład majątku skarżącego wchodzi nieruchomość gruntowa o pow. 0,63 ha.
Na uzasadnienie wniosku skarżący podał, iż wnosi o zwolnienie od opłaty sądowej w wysokości 200 zł oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu z powodu złej sytuacji materialnej, gdyż jedynym źródeł dochodu skarżącego i jego rodziny jest wynagrodzenie z umowy zlecenia. Ponadto skarżący spłaca kredyt samochodowy w aktualnej wysokości 11.000 zł.
Z uwagi na fakt, iż podane przez skarżącego informacje dotyczące jego stanu majątkowego i rodzinnego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 14 lipca 2015 r.. wezwał skarżącego do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania dodatkowych informacji.
Skarżący mimo precyzyjnego wezwania nie uzupełnił braków wniosku, nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
W piśmie z dnia 29 lipca 2015 r. oświadczył, iż nie jest w stanie dostarczyć w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów, z uwagi na długoterminowy wyjazd poza miejsce zamieszkania. Czyni to ze świadomością, iż poniesie negatywny skutki procesowe w postaci oddalenie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie poinformował, iż dokonuje stosownej opłaty od skargi i ustanawia pełnomocnikiem matkę K.K. .
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje:
Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postepowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To strona ma wskazać taka sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy ( por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy ( por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GZ 296/10).
Dlatego też w przedmiotowej sprawie w opinii orzekającego skarżący świadomie nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Mimo wezwania nie uzupełnił wniosku o żądane przez sąd informacje, niezbędne do oceny jego faktycznych możliwości finansowych.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie
art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło