II SA/Kr 707/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania uchwały w dniu 18 czerwca 2013 r. w sprawie ze skargi G.B. na uchwałę Rady Miejskiej w Świątnikach Górnych z dnia 29 stycznia 2013 r. nr XXIX/235/2013 w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. W skardze na uchwałę Rady Miejskiej w Świątnikach Górnych z dnia 29 stycznia 2013 r. nr XXIX/235/2013 zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że ustalenia zaskarżonej uchwały - studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy warunkują treść miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i w ten sposób mają wpływ na ograniczenie praw podmiotów mających nieruchomości na danym terenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać trzeba też, że zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego, a więc nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego. Uchwała taka jedynie inicjuje proces planistyczny na terenie danej gminy i jest pierwszym z etapów procedury planistycznej, w wyniku której uchwalany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będący aktem prawa miejscowego. A zatem sama możliwość wszczęcia lub wszczęcie postępowania w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego treść, stosownie do treści art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zdeterminowana jest treścią obowiązującego studium nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Bezpośrednie skutki mogą bowiem wystąpić jedynie wskutek wejścia w życie planu miejscowego (por. np. postanowienia NSA z 30 września 2009 r. sygn. akt II OZ 803/09, z 25 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OZ 359/07, z 7 grudnia 2007 r. sygn. akt II OZ 1267/07 oraz z 15 listopada 2011 r. sygn. akt II OZ 1086/11). W związku z powyższym studium nie podlega wykonaniu, a przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postanowienie NSA z 22 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 676/10 – wszystkie powołane wyżej orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 oraz 5 ppsa.