II SA/Kr 715/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 lutego 2012 r. nr: [...] w przedmiocie zwrotu podania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie adwokata Postanowieniem z dnia 23 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 lutego 2012 roku w przedmiocie zwrotu podania. Następnie postanowieniem z dnia 7 października 2014 roku Sąd I instancji przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 24 października 2014 roku na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adw. D. W., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. K.. Działając w imieniu skarżącego wyznaczona pełnomocnik sporządziła i wniosła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 maja 2014 roku. Pismem z dnia 5 grudnia 2014 roku skarżący Z. S. zwrócił się z prośbą o przydzielenie mu innego pełnomocnika z urzędu – adwokata z T. do napisania skargi kasacyjnej oraz "zwolnienie adw. D. W. za łamanie prawa". Skarżący szeroko opisał kwestię odmowy wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata z urzędu w świetle orzecznictwa ETPCz. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, a przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje również postępowanie egzekucyjne. Z treści tych przepisów jednoznacznie wynika, że przyznane stronie prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne. Możliwość jego utraty została wyraźnie wskazana w art. 249 i 251 p.p.s.a. Przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała (art. 251 p.p.s.a.), albo może być przez sąd cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 p.p.s.a.). Jeżeli zatem nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w tych przepisach, to strona z przyznanego jej prawa pomocy może korzystać na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który upoważniałby stronę do żądania w drodze kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wyznaczenia innego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat nie spełnił jej oczekiwań w zakresie czynności procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I OZ 654/11). Z tych względów orzekający nie ma możliwości ponownego rozstrzygania o przyznaniu prawa pomocy w sytuacji, gdy strona z takiego prawa już korzysta, a nie zostało ono cofnięte lub nie wygasło. Podobne stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05, w którym stwierdzono, że jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Konkludując, skoro skarżący korzysta w niniejszym postępowaniu z przyznanego prawa pomocy, nie ma prawnej możliwości ponownie przyznania mu prawa, które już raz w tym postępowaniu uzyskał. W tym stanie rzeczy złożony na obecnym etapie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata należy uznać za bezprzedmiotowy, co skutkuje umorzeniem postępowania z tego wniosku na postawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.