II SA/Kr 720/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i A. K. na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: [...] postanawia: skargę odrzucić Z treści skargi wniesionej przez M. K. i A. K. (pismem datowanym na 14 kwietnia 2014 r.) wynika, że wniesiona ona została na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: [...]. W piśmie tym organ poinformował skarżącego A. K., iż nie przysługuje mu przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: [...]. W obszernej skardze skarżący zarzucili naruszenie praw wynikających z art. 9, 10, 11,15, 28 i 35 k.p.a. oraz art. 2, 21, 31, 64 i 68 Konstytucji poprzez ograniczenie w zakresie korzystania przez skarżącego i jego rodzinę z konstytucyjnych wolności i praw, w tym w szczególności prawa własności. Nadto podnieśli, że nie uzyskali żadnej informacji od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. odnośnie przedmiotowej sprawy, jak również organ nie poinformował ich o możliwości złożenia jakiegokolwiek środka odwoławczego od decyzji z dnia 20 stycznia 2014 r. Wobec powyższego skarżący, w celu wniesienia skargi na decyzję z dnia 20 stycznia 2014 r., złożyli pismo z dnia 7 lutego 2014 r. zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu skargi, że skarżący nie otrzymał żadnej odpowiedzi na "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z 7 lutego 2014 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że pismem z 26 lutego 2014 r., znak [...], odpowiedział na ww. wezwanie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W związku z tym, że wezwanie z 7 lutego 2014 r., wpłynęło do organu w otwartym terminie do wniesienia skargi do sądu, organ wezwał A. K. o wyjaśnienie, czy pismo to należy traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia 20 stycznia 2014 r. nr [...] znak: [...]. A. K. pismem z dnia 10 marca 2014 r. wyjaśnił, że pismo z dnia 7 lutego 2014 r. należy traktować jako realizację zasadny określonej w art. 52 § 3-4 p.p.s.a., wobec czego czas na wniesie skargi od przedmiotowej decyzji organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostaje do 11 kwietnia 2014 r. Równocześnie zaznaczył w przypadku jego niewłaściwego rozumowania przepisów prawnych należy pismo z 7 lutego 2014 r. traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzje z dnia 20 stycznia 2014 r. Organ wyjaśnił, że potraktował ww. pismo jako skargę na decyzję i przekazał ją do Sądu w dniu 11 kwietnia 2014 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. II SA/Kr 547/14. Odnosząc się do kolejnego zarzutu, że organ ograniczył konstytucyjne prawa i wolności skarżących, w szczególności prawo własności - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że w toku postępowania administracyjnego przed organami nadzoru budowlanego skarżący nie wykazali by przysługiwało im prawo własności do nieruchomości w takiej odległości od spornego tartaku, by organ miał podstawę do uznania ich za stronę. W związku z powyższym organ podtrzymuje wniosek o oddalenie skargi na nieprzyznanie skarżącym statusu strony postępowania w sprawie prowadzonej przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K., pod znakiem [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego - tartaku zrealizowanego w miejscowości B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a. Według treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W oparciu o art. 4 p.p.s.a sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli skargę na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: [...], którym to pismem organ poinformował skarżącego, iż nie przysługuje mu legitymacja procesowa. Organ wyjaśnił, że w związku z dokonaną w toku postępowania odwoławczego weryfikacją wniosku skarżącego o uznanie go za stronę postępowania (prowadzonego na skutek odwołania wniesionego przez A. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 14 października 2009 r. znak: [...] orzekającej nakaz rozbiórki tartaku) - stwierdził, iż z uwagi na przedmiot sprawy, skarżący nie posiada interesu prawnego, opartego na przepisie prawa materialnego, podlegającego ochronie w niniejszym postępowania. Stwierdzić należy, że zaskarżone pismo organu z dnia 20 stycznia 2014 r. nie stanowi żadnego z wymienionych aktów lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, zawartym w art. 3 p.p.s.a., ani nie dotyczy sporu określonego w art. 4 p.p.s.a. Nie jest ono postanowieniem, ani decyzją administracyjną, nie jest również czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują wydania odrębnej decyzji ani postanowienia dla rozstrzygnięcia wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze strony. Skarga wniesiona na pisemną informację w tym przedmiocie podlega zatem odrzuceniu. Wskazać również trzeba, że stanowisko organu administracji o uznaniu bądź odmowie uznania wnioskodawcy za stronę postępowania administracyjnego ma oczywisty wpływ na możliwość realizacji uprawnień przysługujących stronie takiego postępowania, jednak nie oznacza to, że działania organu administracji podejmowane w tym zakresie podlegają odrębnemu zaskarżeniu. Podkreślić bowiem należy, że określenie kręgu podmiotów będących stronami postępowania dokonywana jest w ramach toczącego się postępowania administracyjnego na podstawie przepisów prawa materialnego i przy uwzględnieniu właściwie ustalonego stanu faktycznego sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1435/12, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Weryfikacja czynności procesowych organu w tym zakresie odbywa się przy wykorzystaniu odpowiednich środków prawnych, przewidzianych przez przepisy procedury. Osoba niedopuszczona czy pominięta przez organ może między innymi wnieść odwołanie od wydanej decyzji, bądź może skorzystać z trybu nadzwyczajnego i złożyć wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w myśl którego skarga podlega odrzuceniu jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.