II SA/Kr 745/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 11 maja 2015 r., znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Wojewody z dnia 11 maja 2015 r., znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej W. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Wojewoda nie zmienił decyzji organu I instancji. Podniósł, że wykonanie tych decyzji spowoduje wyrządzenie stronie rażącej znacznej szkody majątkowej, a nadto spowoduje trudne do odwrócenia skutki prawne, gdyż zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. z 2013, poz.687) decyzja organu II Instancji zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, a zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 3 uprawnia do niezwłocznego objęcia nieruchomości, natomiast zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 4 uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych. W sytuacji, gdyby wyrok Sądu był dla strony skarżącej pozytywny, to bez wstrzymania zaskarżonej decyzji okaże się bezprzedmiotowy. Zgodnie z art. 12 ust.3 wyżej opisanej spec-ustawy drogowej decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stanowi podstawę do dokonania wpisów w te wieczystej. W wypadku budowy drogi powstaną zagrożenia dla zdrowia i życia uczestników ruchu wykazane w opiniach audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego. Postępowanie sądowo - administracyjne potrwa długo, a na wydanie terenu pod inwestycję drogową skarżący ma 120 dni od dnia doręczenia decyzji Wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu przesłanki powyższe w niniejszej sprawie nie zachodzą. W orzecznictwie podkreśla się, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Skarżący powinien wykazać spełnienie ww. przesłanek już we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 594/15, niepublikowane). Przypomnieć również należy, że ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013, poz. 687 ze zm.) ma szczególny charakter, jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowlane. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2010 r., II OZ 923/10). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy mieć na uwadze cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy ustalającej szczególny reżim prawny przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Zwrócił na to uwagę WSA w Gliwicach w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. II SA/Gl 136/15 (dostępnym w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W przywołanym postanowieniu zwrócono również uwagę, że ze swej natury decyzje dotyczące realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Istotną kwestią jest również i to, że zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08. Należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na względzie interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców. Podzielając powyższe rozważania należało przy rozpoznaniu wniosku skarżącego wziąć pod uwagę nie tylko ewentualne naruszenie jego interesów, lecz również interesów inwestora oraz interesu publicznego. Zdaniem skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia konieczność wydania przez niego nieruchomości inwestorowi oraz możliwość dokonania wpisu zmian własnościowych wynikających z decyzji w księdze wieczystej. Jak jednak wcześniej zauważono są to zwykłe, typowe konsekwencje decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej. Nie mają one w szczególności charakteru znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest właścicielem działek nr [...] (która na mocy zaskarżonej decyzji podzieliła się na działki nr [...] i [...]) oraz działki nr [...] (która podzielona została na działki nr [...] i [...]). Jak wynika z ewidencji gruntów obie te działki są niezabudowane. Nie mamy więc również do czynienia z sytuacją, w której skarżący bądź jego rodzina zostają pozbawieni domu. Ponadto pozbawienie prawa własności w związku z realizacją inwestycji drogowej zabezpieczone jest przyznaniem stosownego odszkodowania, co wynika wprost z art. 12 ust. 4a, ust. 4b, ust. 4f, ust. 5 oraz art. 18 specustawy. Przedstawione przez skarżącego okoliczności chociaż dolegliwe, są zwykłymi następstwami wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, które mogą się wiązać także m.in. z wywłaszczeniem za odszkodowaniem, części nieruchomości. Podnoszona kwestia ewentualnych zagrożeń w ruchu drogowym wskutek realizacji inwestycji wiąże się z merytoryczną oceną zaskarżonej decyzji, a zatem nie może być brana pod uwagę na obecnym etapie postępowania. Odnosząc się do wniosku "E" Sp. z o.o. z dnia 25 sierpnia 2015 r. o rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na rozprawie należy zwrócić uwagę, że istotą postępowania w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest szybkie rozpoznanie wniosku strony w tym zakresie. Wyznaczanie rozprawy celem rozpoznania takiego wniosku niepotrzebnie przedłuża postępowanie. Przede wszystkim jednak Sąd może rozpoznać wniosek na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.), orzeka na podstawie akt sprawy, a w szczególności na podstawie treści wniosku. Swoje stanowisko w odniesieniu do treści wniosku skarżącego spółka "E" Sp. z o.o. przedstawiła w powołanym piśmie i Sąd wziął je również pod uwagę przed rozpoznawaniu wniosku. Nie było więc potrzeby wyznaczania rozprawy, a dodatkowo stanowiłoby to niepotrzebne przedłużenie postępowania sądowego. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, za podstawę biorąc art. 61 § 3 p.p.s.a.