II SA/Kr 747/17

Dnia 15 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi D.K. i A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi postanawia przywrócić skarżącemu A.K. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Skarżący D.K. i A.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 marca 2017 r. (znak: [...] ) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi. W wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego z dnia 26 czerwca 2017 r., pismem z dnia 28 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego A.K. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenia interesu prawnego skarżącego A.K. w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji SKO w K. z dnia 20 marca 2017 r., z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.). Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie i zostało ono skutecznie doręczone w dniu 13 lipca 2017 r. Niemniej jednak pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący A.K. nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi, tj. nie określił on interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji SKO w K. z dnia 20 marca 2017 r. Pismem z dnia 7 sierpnia 2017 r. (data prezentaty na dokumencie) skarżący A.K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi, argumentując, że przedmiotowe uzupełnienie złożył w terminie przewidzianym w wezwaniu za pośrednictwem Poczty Polskiej w placówce mieszczącej się w miejscowości C. , tj. w dniu 17 lipca 2017 r., które jednak – z uwagi na pomyłkę w adresie siedziby Sądu (ul. [...] zamiast prawidłowo ul. [...] ) – zostało mu zwrócone w dniu 3 sierpnia 2017 r. Podkreślił przy tym, że niezwłocznie po zwrocie przedmiotowej przesyłki składa wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz dokonuje czynności procesowej poprzez dostarczenie zgodnie z wezwaniem uzupełnienia ww. braków, załączając je w oryginalnie zamkniętej przesyłce nadanej przez skarżącego w dniu 17 lipca 2017 r., która została do niego zwrócona z uwagi na ww. błąd w adresie. W ocenie skarżącego A.K. uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy, ponieważ błędne wskazanie adresu Sądu stanowiło pomyłkę, która może zdarzyć się każdemu. Do przedmiotowego wniosku skarżący A.K. załączył również kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki w dniu 17 lipca 2017 r. oraz wydruk śledzenia przesyłki ze strony internetowej Poczty Polskiej, wskazujący na datę jej zwrotu do skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma charakter wyjątkowy i uzależnione zostało przez ustawodawcę od kumulatywnego spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, a jednocześnie niewystępowania przesłanek negatywnych. I tak, jedną z pozytywnych przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w jego uchybieniu. Wymaga przy tym podkreślenia, że kryterium braku winy, jako przesłanki pozwalającej na przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można bowiem mówić dopiero wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dlatego też przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289). W okolicznościach przedmiotowej sprawy jako bezsporny należało uznać fakt uchybienia przez skarżącego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez określenie interesu prawnego skarżącego A.K. w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji SKO w K. z dnia 20 marca 2017 r., ponieważ termin ten upłynął w dniu 20 lipca 2017 r. Jednocześnie zdaniem Sądu, skarżący A.K. złożył rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem wymogów określonych w art. 87 p.p.s.a. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że przesyłka dotycząca uzupełnienia ww. braków formalnych skargi, nadana przez skarżącego w dniu 17 lipca 2017 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej, została mu zwrócona w dniu 3 sierpnia 2017 r., natomiast skarżący w dniu 7 sierpnia 2017 r. (data prezentaty na dokumencie), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przedmiotowy wniosek, a zatem w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Powyższe potwierdzają również przedłożone przez skarżącego kserokopia potwierdzenia nadania przesyłki w dniu 17 lipca 2017 r. oraz wydruk śledzenia przesyłki ze strony internetowej [...] wskazujący na datę jej zwrotu do skarżącego. Ponadto wraz z wnioskiem skarżący dokonał czynności, której uchybił, przez co wypełnił dyspozycję art. 87 § 4 p.p.s.a. Tym samym przechodząc do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez skarżącego A.K. , według Sądu w rozpoznawanej sprawie zachodzi sytuacja uzasadniająca przywrócenie uchybionego terminu. Skarżący wskazał bowiem, że nadał on w dniu 17 lipca 2017 r., za pośrednictwem Poczty [...] w placówce mieszczącej się w miejscowości C. , pismo zawierające uzupełnienie ww. braków formalnych skargi, zachowując tym samym zakreślony w wezwaniu termin do ich uzupełnienia. Niemniej jednak przesyłka ta – z uwagi na pomyłkę w adresie siedziby Sądu (ul. [...] zamiast prawidłowo ul. [...] ) – została mu zwrócona w dniu 3 sierpnia 2017 r. Okoliczność tą potwierdza, zarówno załączona do przedmiotowego wniosku oryginalnie zamknięta przesyłka, dotycząca uzupełnienia ww. braków formalnych skargi, na której widnieje adnotacja doręczającego "Przy ul. R. adresat nieznany", jak również kserokopia potwierdzenia nadania przesyłki w dniu 17 lipca 2017 r. oraz wydruk śledzenia przesyłki ze strony internetowej [...] wskazujący na datę jej nadania oraz zwrotu do skarżącego. Dlatego też w ocenie Sądu uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi przez skarżącego A.K. było spowodowane oczywistą omyłką pisarską w adresie siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaś oczywistość tego błędu pisarskiego wynikała z samej jego natury, tj. omyłkowego, niezamierzonego wskazania, zarówno na kopercie zawierającej przesyłkę, jak i na potwierdzeniu nadania przesyłki "ul. [...] ", zamiast prawidłowo "ul. [...] ". Należy również podkreślić, że odmowa przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi w zaistniałych w przedmiotowej sprawie okolicznościach stanowiłaby nieuzasadnione ograniczenie konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu (art. 45 ust.1 Konstytucji RP), a taka ocena ww. wniosku byłaby nazbyt formalistyczna i zamykająca w istocie stronie drogę do wniesienia skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt II OZ 950/10, LEX nr 744041). W tym stanie rzeczy Sąd uznał okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego A.K. w uchybieniu terminu do określenia interesu prawnego skarżącego w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji SKO w K. z dnia 20 marca 2017 r., za uprawdopodobnione i mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.