II SA/Kr 775/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody z dnia 5 maja 2006 roku, Nr: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata M. O. wykonującego zawód w Kancelarii Prawnej "[...]" S.C., ul. [...] K., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 146,40 zł (słownie: sto czterdzieści sześć złotych, czterdzieści groszy) w tym 26,40 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sygn. akt II SA/Kr 775/06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 czerwca 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. P. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie skargi kasacyjnej "A" S.A. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 775/06 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody z dnia 5 maja 2006 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata P. K. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w W., ul. [...], W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 219,60 zł (słownie: dwieście dziewiętnaście złotych, sześćdziesiąt groszy) w tym 39,60 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2006 roku skarżącej J. D. przyznane zostało prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 5 maja 2006 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla J. D. pełnomocnika w osobie adwokata M. O., który działając w ramach udzielonego przez J. D. odpowiedniego pełnomocnictwa reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz zasądził na rzecz pełnomocnika skarżącej stosowne wynagrodzenie. Od tego wyroku skargę kasacyjną wniósł uczestnik postępowania "A" S.A. w K. Pismem procesowym z dnia 29 lutego 2008 roku adwokat M. O. sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną. W piśmie tym pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 385/08 oddalił skargę kasacyjną, natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. D. z urzędu zostało przekazane do rozpoznania przez sąd I instancji. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 powołanej wyżej ustawy w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Par. 18 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia ustala stawki minimalne za konkretne czynności procesowe podjęte przez pełnomocnika w drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź tylko udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd, że stawka opłaty przewidziana w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z § 5 rozporządzenia ma również zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej do wynagrodzenia adwokata strony przeciwnej za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną (wyrok NSA z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt FSK 80/04, oraz postanowienia NSA z dnia 5 czerwca 2007 r., sygn. akt I OSK 592/06 i dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 754/06 niepubl.). Orzekający przychylił się do tego poglądu w niniejszej sprawie. W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (22 %). Mając powyższe na uwadze przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w kwocie 146,40 zł (120 zł + 26,40 zł podatek VAT) na mocy art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" w zw. z § 5, § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami). Sygn. akt II SA/Kr 775/06 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2006 roku przyznane zostało skarżącej J. D. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 5 maja 2006 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla J. D. pełnomocnika w osobie adwokata M. O., który działając w ramach udzielonego przez J. D. odpowiedniego pełnomocnictwa reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz zasądził na rzecz pełnomocnika skarżącej stosowne wynagrodzenie. Od tego wyroku skargę kasacyjną wniósł uczestnik postępowania "A" S.A. w K. Zgodnie z wnioskiem adw. M. O. zgłoszonym w trybie art. 253 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 5 stycznia 2009 roku wyznaczyła adwokata z innej miejscowości do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazany w ten sposób został adwokat P. K., któremu J. D. udzieliła stosownego pełnomocnictwa. W dniu 16 lutego 2009 roku przed NSA odbyła się rozprawa, w której w charakterze pełnomocnika z urzędu J. D. wziął udział adw. P. K. Podczas rozprawy został złożony do protokołu stosowny wniosek w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 385/08 oddalił skargę kasacyjną, natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. D. z urzędu zostało przekazane do rozpoznania przez sąd I instancji. Wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2009 roku adwokat P. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów wynagrodzenia za reprezentowanie J. D. z urzędu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, składając jednocześnie oświadczenie, że żądane koszty nie zostały w żadnej formie opłacone. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Z brzmienia art. 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jeśli adwokat ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokata P. K. Zgodnie z art. 250 powołanej wyżej ustawy wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia). Stawka ta obejmuje sprawy inne niż te, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne oraz dotyczące decyzji lub postanowień Urzędu Patentowego. Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat P. K. został pełnomocnikiem J. D. po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" cyt. rozporządzenia. Wynagrodzenia adwokata wynosi zatem 180 zł (75 % z 240 zł). W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (22% x 180 zł = 39,60 zł). Mając powyższe na uwadze przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną na mocy art. 250 w zw. z art. 253 oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c", § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami).