II SA/Kr 788/14

Kraków, dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.R. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanawia: skargę odrzucić J.R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. Domagał się zobowiązania organu do przeprowadzenia należytego i wyczerpującego postępowania administracyjnego w oparciu o zasady ogólne zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego w przedmiocie naruszenia prawa przez Burmistrza K. przy prowadzeniu prac budowlanych na ulicy [.....] , a także zobowiązania do wydania decyzji zobowiązującej Burmistrza K. do prowadzenia prac na podstawie dokumentacji projektowej sporządzonej zgodnie z przepisami prawa budowlanego i prawa wodnego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. pismem z dnia 12 marca 2014 r. odmówił uznania za zasadną skargę na działanie Burmistrza Miasta K. . Jednocześnie swoje stanowisko podtrzymał w piśmie z dnia 10 października 2013 r. Stwierdził bowiem, że wykonywane roboty budowlane na drodze [.....] były prowadzone na podstawie odpowiedniej dokumentacji budowlanej zgłoszonej do Starostwa Powiatowego w W. Strona skarżąca podała, że PINB w W. nie widzi uchybień Burmistrza Miasta K. i inwestorów budynków mieszkalnych w zakresie budowy ulic (......) bez dokumentacji projektowej uzgodnionej z organami w zakresie spływu wód jak również kierowanie wód opadowych z posesji mieszkalnych bezpośrednio na te ulice. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w dniu 5 lipca 2013 r. wpłynęło pismo J.R. w sprawie "podniesienia/nadsypania drogi". Pismem z dnia 10 października 2013 r. poinformowano wnioskodawcę, że skarga została uznana za bezzasadną. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zawiadomieniem z dnia 16 grudnia 2013 r. uznał skargę J.R. za bezzasadną. W dniu 3 marca 2014 r. do organu wpłynęło kolejne pismo wyżej wymienionego stanowiące ponowienie zarzutów zawartych w piśmie z dnia 30 października 2013 r. oraz 6 maja 2013 r. Pismem z dnia 12 marca 2014 r. PINB w W. przesłał stronie odpowiedź na złożone zarzuty. Organ stwierdził, że pismo skarżącego zostało rozpatrzone zgodnie z przepisami prawa. W razie otrzymania ze strony osób trzecich określonego wystąpienia zawierającego zarzuty w przedmiocie naruszenia przepisów prawa budowlanego właściwy w sprawie organ nadzoru budowlanego zobligowany jest przeprowadzić w sprawie stosowane postępowanie wyjaśniające i w zależności od poczynionych ustaleń zająć stanowisko w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. bądź też wszcząć z urzędu postępowanie administracyjne. Ponieważ postępowanie kontrolne nie wykazało nieprawidłowości w zakresie przepisów Prawa budowlanego, organ nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 227 K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Podkreślić należy, że postępowanie skargowe uregulowane w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, to jest postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazać należy, iż do właściwości sądu administracyjnego nie należy ocena sposobu działania organów, gdyż jest to wewnętrzna sprawa tych organów. Sprawy skargowe rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie działają strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. W orzecznictwie prezentowany jest niekwestionowany pogląd, iż postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1110/04, publ. LEX nr 171200, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04, pub. LEX nr 165916 z dnia 7 grudnia 2006 r. , sygn. I SA/Wa 1785/06 , pub. LEX nr 320599). Sprawy te nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 ). Jeśli obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu, ale nie skargę sądowoadministracyjną. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, iż przedmiotowej sprawie rozstrzygająca jest okoliczność, że skarga J.R. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. została rozpoznana przez organ w trybie Działu VIII K.p.a. " Skargi i wnioski" –zawiadomienie z dnia 10 października 2013 r. oraz 12 marca 2014 r. na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 K.p.a. Sposób zakończenia postępowania zainicjowanego takim środkiem zaskarżenia, jak również sposób procesowania wywołanego jego wniesieniem, nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Podsumowując, skoro w ramach omawianego działania organu nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na którą służyłaby skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., to konsekwencją takiego stanu rzeczy jest brak uprawnienia do wniesienia skargi sądowoadministracyjnej. W tym stanie rzeczy skargę należało uznać za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucić.