II SA/Kr 821/17

sygn. akt II SA/Kr 821/17 Kraków, dnia 17 sierpnia 2017 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 kwietnia 2017 r., znak [...] , nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowego stanu technicznego budynku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 kwietnia 2017 r., znak [...] , nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowego stanu technicznego budynku. Strona skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc że spowoduje ona znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Zakres prac wiąże się z koniecznością wydatkowania znacznych kwot i zapewne zaciągnięciem kredytu, w rezultacie doprowadzi to m. in. do zwiększenia obciążeń czynszowych. Odzyskanie tych kwot będzie długotrwałe i będzie wymagało dodatkowego nakładu środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Strona skarżąca podjęła co prawda próbę wykazania, że w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, jednak w ocenie Sądu wskazane okoliczności nie są wystarczające. Konieczność usunięcia nieprawidłowego stanu technicznego budynku zawsze wiązać się musi z pewnymi kosztami, jest to zatem zwyczajne następstwo wykonania tego rodzaju decyzji. Wspólnota nie wykazała, aby koszty z tym związane przekraczały normalne skutki podobnych decyzji. Dodatkowo w uzasadnieniu wniosku nie podano żadnych informacji na temat kosztów tych konkretnych robót budowlanych, nie opisano też w żaden sposób aktualnej sytuacji majątkowej Wspólnoty. Sąd nie mógł zatem zweryfikować, jak znacznym obciążeniem dla strony skarżącej będzie wykonanie zaskarżonej decyzji. Również twierdzenie o skutkach trudnych do odwrócenia ocenić należy jako gołosłowne. Ewentualne odszkodowanie wypłacałby organ administracji publicznej, zatem w razie uzyskania pozytywnego rozstrzygnięcia w sądzie powszechnym strona skarżąca nie miałaby problemu z wyegzekwowaniem zasądzonej kwoty. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.