II SA/Kr 851/17

PostanowienieWSA w Krakowie2017-11-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Darmoń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie przedstawił konkretnych okoliczności uzasadniających istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej nie może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie przedstawił konkretnych okoliczności uzasadniających istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo ogólnikowe twierdzenie o potencjalnych negatywnych konsekwencjach nie jest wystarczające do spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca B. M. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia 12 maja 2017 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego ze zbiornikiem na nieczystości ciekłe. Skarżąca argumentowała, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, w tym potencjalną rozbiórkę robót budowlanych oraz posadowienie zbiornika za blisko granicy działki. Sąd rozpatrywał wniosek na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 maja 2017 r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca B. M. złożyła w skardze na decyzję Wojewody - wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem na obecnym etapie sprawa nie jest przesądzona a wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, zarówno dla inwestora, który może ponieść szkody finansowe – np. narazić na ewentualną rozbiórkę wykonanych robót budowlanych oraz skarżącej gdyż jej zdaniem zbiornik na nieczystości będzie posadowiony za blisko granicy a to znacznie utrudni ewentualne wykonanie zmienionej decyzji. Zaskarżona decyzja Wojewody dotyczy utrzymania w mocy decyzji Nr [...] Starosty [...] z dnia 12 stycznia 2017 r znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pn: " Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego ze zbiornikiem na nieczystości ciekłe i instalacjami wewnętrznymi na działce nr ewid. [...] w miejscowości S. " Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem skarżąca nie podniosła żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, za wyjątkiem ogólnego stwierdzenia, że zbiornik na nieczystości będzie posadowiony za blisko granicy jej działki. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639) . Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Tym bardziej zaś nie można wstrzymać wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – nie przedstawiła istotnych argumentów, które miałyby przemawiać za udzieleniem ochrony tymczasowej. W zaskarżonej decyzji wyjaśniono z powołaniem się na § 36 ust 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. 2015 r. poz. 1422 t.j. ) że w rozpatrywanej sprawie warunek prawidłowej odległości zbiornika na nieczystości ciekłe (co najmniej 2 m od granicy działki sąsiedniej) został spełniony bowiem zgodnie z projektem zagospodarowania terenu odległość ta wynosi ponad 3,5 m. B. M. poza ogólnym zakwestionowaniem tej okoliczności w skardze, w żaden sposób jej nie uprawdopodobniła. Dodatkowo wypada zauważyć, że o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Kwestia niedogodności dla nieruchomości sąsiedniej ze strony inwestora realizującego określone zamierzenie budowlane, o ile nie wykracza ponad przeciętną miarę, nie może być uznana za którekolwiek z niebezpieczeństw z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1391/14, Lex Omega nr 1624487) . Przy każdej inwestycji, zatwierdzonej przez organ nadzoru budowlanego właściciele nieruchomości sąsiednich mogą być narażeni na pewne niedogodności, związane tak z budową, jak i późniejszym funkcjonowaniem obiektu budowlanego. Jednak, aby przyjąć, że niedogodności te mogą wiązać się ze szkodami materialnymi albo będą przekraczać zwykłe skutki realizacji inwestycji, której projekt zatwierdzono, nie wystarczają same ogólnikowe twierdzenia. Biorąc powyższe pod uwagę należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wobec braku wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło