II SA/Kr 875/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Aldona Gąsecka -Duda Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Barbara Pasternak (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2008r . sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości I uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II określa , że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana ; III zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego J. K. kwotę 757 zł ( siedemset pięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów posterowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] z dnia [...] znak: [...], wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016 z późn. zm.), art. 104 kpa, nakazał J.K. , jako właścicielowi budynku przy ul. [...] w K. usunięcie stwierdzonej nieprawidłowości stanu technicznego budynku ściany szczytowej z otworem okiennym w poziomie [...] piętra w budynku nr [...] przy ul.[...] w K., od strony posesji nr [..] przy ul. [...], usytuowanej w granicy w/w posesji poprzez wykonanie robót budowlanych zgodnie z § 232 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 680), które doprowadzą istniejącą ścianę z przedmiotowym otworem okiennym do zgodności z przepisami, polegających na wypełnieniu otworu w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego luksferami, cegłą szklaną lub innym materiałem o podobnych właściwościach. Organ wyznaczył J.K. termin wykonania obowiązku oraz przedłożenia oświadczenia osoby uprawnionej o prawidłowości wykonania robót do dnia [...] 2006r. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w poziomie [...] piętra budynku [...] w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy działek znajduje się okno. W toku rozprawy B.K. i M.Z. , działające z upoważnienia J.K. , wyraziły zgodę na dobrowolne zamurowanie przedmiotowego okna pod warunkiem akceptacji zamiaru otynkowania ściany szczytowej budynku przy ul. [...] od strony budynku nr [...] przez właściciela posesji sąsiedniej, O.V. S.V. działająca w imieniu Pana O.V. wyraziła zgodę na realizację robót tynkarskich i określiła warunki ich wykonania. Jednak w wyniku odwołania przez J.K. pełnomocnictwa dla M.Z. organ nadzoru budowlanego l instancji odmówił zatwierdzenia ugody zawartej w dniu [...] 2006r. Organ l instancji podał, że zgromadzony w aktach postępowania materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, kiedy przedmiotowy otwór okienny został wykonany, a treść mapy katastralnej oraz mapy ewidencyjnej wskazują, że przedmiotowe wyżej wymienione działki nie powstały z podziału, a ich numeracja nie uległa zmianie od dnia .założenia operatu ewidencji gruntów obowiązującego do dnia dzisiejszego. Oznacza to, że budynek przy ul. [...] zbudowany został na działce, która nie była przedmiotem podziałów i ściana szczytowa tego obiektu od strony posesji nr [...] usytuowana została w granicy z tą posesją. Umiejscowienie otworów w ścianach obiektów budowlanych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.). Zgodnie z § 272 ust. 3 tego rozporządzenia "Budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć od strony sąsiedniej działki ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej określonej w § 232 ust. 4 i 5", a w przedmiotowej sprawie o odporności ogniowej 60 minut. Zgodnie z § 12 ust. 6 w/w rozporządzenia "budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, z zastrzeżeniem ust. 10 oraz § 271 ust. 12 pkt 1". W ścianie szczytowej budynku nr [...] przy ulicy [...] w K. od strony posesji nr [...] jest otwór okienny, zatem obiekt ten jest w nieprawidłowym stanie technicznym. Zgodnie zaś z art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, ustalając termin wykonania obowiązku. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli O.V. i S.V. oraz J.K. . O.V. i S.V. w swoim odwołaniu domagali się zamurowania nielegalnego otworu okiennego cegłą lub innym trwałym materiałem, ponieważ zamurowanie otworu w sposób wskazany w decyzji organu l instancji ograniczy możliwość zabudowy sąsiedniej działki należącej do odwołujących się. Podnieśli również, że organy nadzoru budowlanego nie powinny narzucać rozwiązań technicznych sprzecznych z § 12 ust. 4 pkt 2 w/w rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. J.K. w odwołaniu podniósł, że organ l instancji nieprawidłowo zastosował przepisy rozporządzenia z [...] 2002 r. , ponieważ stosuje się je w sytuacjach, o których mowa w jego § 2.1 (projektowanie, budowa, odbudowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa, oraz zmiana sposobu użytkowania), z zastrzeżeniem § 207 ust. 2, który stanowi, że przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, a także oświetlenia awaryjnego, o którym mowa w § 181, stosuje się z uwzględnieniem § 2 ust. 2 również do użytkowanych budynków istniejących, jeżeli zagrażają one życiu. Fakt istnienia spornego okna w ścianie usytuowanej przy granicy nie oznacza, że powoduje to zagrożenie życia. Organ nie ustalił, czy istniejący stan budynku powoduje zagrożenie życia oraz czy budynek znajduje się w złym stanie technicznym. Zdaniem odwołującego się tylko ustalenie takich przesłanek uprawniałoby organ l instancji do wydania orzeczenia, jakie zapadło w l instancji. Ponadto odwołujący wskazał na nieprawidłowości w zakresie postępowania dowodowego polegające na braku ustalenia rzeczywistej daty powstania przedmiotowego otworu okiennego, co nie pozwala stwierdzić, jakie przepisy techniczne mają zastosowanie w sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 kpa oraz art 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.), uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nakazał J.K. , jako właścicielowi budynku przy ulicy [...] w K. - usunięcie stwierdzonej nieprawidłowości stanu technicznego budynku usytuowanej w granicy działki ściany z otworem okiennym w poziomie [...] piętra budynku przy ul. [...] w K., od strony posesji nr [...] przy ul. [...] w K. poprzez zamurowanie otworu okiennego cegłą pełną. Organ odwoławczy wyznaczył termin wykonania obowiązku oraz przedłożenia oświadczenia osoby uprawnionej o prawidłowości wykonania robót do dnia [...] 2007r. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał : treść art. 66 ust. 1 pr. bud. jednoznacznie wskazuje, że znajduje on zastosowanie wówczas gdy spełnione są równocześnie 2 warunki, mianowicie: 1. przedmiotem postępowania jest obiekt będący "obiektem budowlanym" w myśl ustawy Prawo budowlane 2. stanowiący przedmiot postępowania obiekt budowlany spełnia co najmniej jedną przesłankę wskazaną w pkt 1 -3 w/w przepisu. W ocenie organu odwoławczego organ l instancji prawidłowo ustalił, iż zaistniała przesłanka wynikająca z art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, ponieważ organ nadzoru budowlanego może uznać za nieodpowiedni stan techniczny wówczas, gdy ujawniony stan obiektu narusza wymagania wynikające z przepisów. Materiał dowodowy wskazuje również, że przedmiotowe okno zostało wykonane przed 1995r, Wg oświadczeń składanych przez świadków i strony postępowania przedmiotowe okno zostało wykonane w latach 60- tych lub nawet wcześniej. W ocenie WINB aktualny stan budynku przy ul. [...] w K. tj. istniejące w ścianie granicznej okno narusza § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie bowiem z tym przepisem nie jest możliwe wykonanie ściany z otworem okiennym lub drzwiowym zlokalizowanej w granicy z działką sąsiednią. Organ odwoławczy podkreślił również, iż obowiązujące od 1928 r. przepisy tj.: rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli, rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego, Zarządzenie nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego, Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. - Warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki, również nie przewidywały możliwości wykonania otworów okiennych lub drzwiowych w ścianie usytuowanej w granicy z działką sąsiednią. Zatem prawidłowym było podjęcie przez organy nadzoru budowlanego działań na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. Zdaniem organu odwoławczego wskazany przez organ l instancji sposób usunięcia nieprawidłowego stanu technicznego przedmiotowego budynku narusza jednak zapis art. 5 ust. 2 pkt 9 ustawy Prawo budowlane poprzez naruszenie interesów właścicieli działki nr [...]. Usunięcie nieprawidłowego stanu technicznego przedmiotowego budynku w sposób wskazany w skarżonej decyzji spowoduje bowiem ograniczenie możliwości zabudowy działki nr [...] Ponieważ pomieszczenie w którym wykonane jest przedmiotowe okno posiada inne okno, zamurowanie okna będącego przedmiotem niniejszego postępowania nie spowoduje utraty możliwości oświetlenia tego pomieszczenia światłem naturalnym. Zatem prawidłowym winno być usunięcie spornego okna poprzez jego zamurowanie cegłą. Skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J.K. , zarzucając naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane przez przyjęcie, że przedmiotowy budynek jest w nieodpowiednim stanie technicznym oraz art. 107 § 1 kpa poprzez pominięcie w zaskarżonej decyzji B.K. współwłaścicielki budynku przy ul. [...] Skarżący zarzucił, że w postępowaniu administracyjnym nie ustalono, czy wykonanie okna było zgodne z pozwoleniem na budowę, w oparciu o które został wzniesiony budynek. Nie ustalono kiedy przedmiotowy otwór okienny został wykonany i czy nie było to wynikiem uzyskanej zgody na odstępstwo od warunków technicznych, o której mowa w art. 9 Prawa budowlanego z 1994 roku. Możliwości odstępstw od warunków technicznych przewidziane były również pod rządami poprzednich przepisów budowlanych. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik uczestniczki B.K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do zastosowania przepisu art. 66 prawa budowlanego, w uzasadnieniu decyzji nie wskazano konkretnych przepisów nieobowiązujących już rozporządzeń, które to przepisy wykluczałyby usytuowanie otworu okiennego w ścianie budynku posadowionej w granicy działki, a postępowanie dowodowe w sprawie zostało przeprowadzone nieprawidłowo i nie wyjaśniło daty powstania spornego okna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w skrócie ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę należało uwzględnić, ponieważ zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa. Jak wynika z treści pisma z dnia [...] 2003 r., które organ uznał za wniosek wszczynający postępowanie w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją, właściciel działki nr [...] obr. [...] O.V. żądał wydania nakazu zamurowania okna w ścianie szczytowej budynku nr [...] przy ul. [...] w K. twierdząc, że okno to wykonano samowolnie w 1955 wbrew obowiązującym przepisom. Wnioskujący wnosił o rozpatrzenie zasadności wykonania otworu okiennego, blokującego możliwość rozbudowy jego działki. Kontrola zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, prowadzi do wniosku, iż postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone wadliwie, a w jego toku doszło do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, co skutkowało wydaniem błędnej decyzji. Zaskarżona decyzja wydana została bowiem przedwcześnie. Ani organ l instancji, ani organ odwoławczy nie ustaliły faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, czyli faktów mających znaczenie prawne. Nie zebrały dowodów, których zebranie konieczne jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a przede wszystkim nie określiły jakie fakty mają znaczenie prawne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Podstawową i zasadniczą kwestią mającą w niniejszej sprawie znaczenie dla jej końcowego rozstrzygnięcia, a zatem wymagającą dokonania stanowczych ustaleń, jest kwestia legalności istniejącego, spornego między stronami otworu okiennego w ścianie budynku położonego na działce nr [...] stanowiącego własność skarżącego J.K. i jego żony B.K. . Należy bowiem w pierwszym rzędzie pokreślić, że nakazanie likwidacji spornego otworu okiennego wymagało ustalenia ponad wszelką wątpliwość, iż jego istnienie nie wynika ze stanu zaakceptowanego w decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego przy ul. [...] (przy czym oczywiście nie chodzi tu o pozwolenie na rozbudowę i przebudowę budynku wydane na rzecz skarżącego w 1999 r., lecz o pozwolenie, w oparciu o które budynek został wybudowany w jego pierwotnym kształcie), ani też z ewentualnego, późniejszego pozwolenia na wykonanie okna. Jednak jedyną okolicznością ustaloną przez organy ponad wszelką wątpliwość jest fakt, iż sporne okno istniało w 1999 roku. Co prawda organ l instancji skierował do Archiwum Państwowego w K. prośbę o nadesłanie kopii uwierzytelnionych dokumentów budynku przy ul. [...] (k. [...]akt adm.), jednak wobec uzyskania odpowiedzi iż nie odnaleziono dokumentacji technicznej budynku, organ pozostawił bez wyjaśnienia kwestię treści decyzji o pozwoleniu na budowę budynku, daty powstania budynku, ewentualnego projektu, w oparciu o który budynek został wzniesiony, a także ustalenia, czy sporne okno istniało od daty wybudowania budynku, czy też zostało wykonane w późniejszym okresie. Jak już wyżej wskazano ustalenie tych faktów ma istotne znaczenie, ponieważ nakazy skierowane do adresata decyzji opartej na art. 66 pr. bud. mające na celu usunięcie stanu niezgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi nie znajdują uzasadnienia, jeżeli ten niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi stan został zaakceptowany w decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok wsa z 26.04.2005 r. VII SA/Wa 579/04, lex. nr 169368). Fakt, iż brak dokumentacji technicznej w zasobach Archiwum Państwowego nie przesądza jeszcze o tym, że dokumentacja taka nie istnieje, a także, że nie istnieją inne, poza dokumentacją techniczną dokumenty dotyczące przedmiotowego budynku. Organy prowadzące sprawę zobowiązane były do przeprowadzenia rzetelnego i szczegółowego postępowania dowodowego nie ograniczającego się jedynie do skierowania zapytania do Archiwum Państwowego. W aktach administracyjnych sprawy, zawierających kopie fragmentów akt postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...]. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia J.K. pozwolenia na przebudowę, remont i modernizację budynku mieszkalnego przy ul. [...] znajduje się kopia odwołania O.V. z [...] . (k. [...]akt adm.), z którego treści wynika, że w latach 90-tych XX w. nieruchomością obj. nr [...] administrował obecny Zarząd Budynków Komunalnych w K. i może posiadać istotne wiadomości w sprawie. Z odwołania pełnomocnika skarżącego od decyzji organu l instancji wynika, z kolei, że w latach 60-tych XX w. budynek przy ul. [...] dzierżawiony był przez Spółdzielnię A. i jak twierdzi pełnomocnik - przez nią został wykonany otwór okienny, za zgodą ówczesnej właścicielki działki nr [...] K.V. Z danych powyższych organy nie wyprowadziły wniosków co do możliwości prowadzenia postępowania dowodowego celem ustalenia istotnych okoliczności w sprawie. Należy przy tym podkreślić, że zbieranie dowodów celem wyjaśnienia wszystkich okoliczności koniecznych dla rozstrzygnięcia sprawy nie sprowadza się jedynie do gromadzenia dokumentów, lecz na pozyskiwaniu dowodów za pomocą wszelkich możliwych środków dowodowych ( zeznania świadków, przesłuchanie stron). Identyczne uchybienia dotyczyły ustalenia daty wykonania spornego okna. W tej materii organ w sposób oczywisty naruszył przepisy art. 7, 77, i 80 kpa. Nie tylko nie przeprowadził - oprócz przyjęcia pisemnego oświadczenia W.S. żadnych dowodów na okoliczność daty wykonania okna, ale nadto dokonał sprzecznej z treścią art. 80 kpa oceny istniejących w aktach dowodów. W oparciu o powyższy przepis organ jest zobowiązany ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona a wobec tego ocena ta winna być jednoznaczna. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu l instancji wynika, że data powstania okna była dla organu okolicznością całkowicie bez znaczenia. Ustalenie tej daty byłoby jednak jedną z przesłanek do poczynienia dalszych ustaleń - czy okno zostało wykonane w wyniku samowoli budowlanej, czy też w sposób legalny, czego - w stanie wynikającym z akt sprawy wykluczyć nie można. W takim przypadku bowiem także nie byłoby możliwe nałożenie na skarżącego obowiązku jego likwidacji (por. cyt. wyżej wyrok). Fakt ten organy winny ustalić w oparciu o wszelkie możliwe dowody, gdyż w ich gromadzeniu nie są ograniczone. Przede wszystkim jednak - co odnosi się do całego postępowania stwierdzić należy, że to na organie administracji ciąży obowiązek zbierania dowodów i prowadzenia postępowania zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 i 77, oraz z przepisów roz. 4 kpa, a następnie ich ocena zgodnie z regułami tam zawartymi. Organ może również żądać od strony przedstawienia dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Stanowisko to należy odnieść to znajdującego się w aktach postępowania twierdzenia skarżącego (pismo z dnia [...] k. [...] akt adm.), iż okna zostało wykonane w latach 40-tych XX w. i są na to dowody. Oświadczenie to zostało przez organy pominięte. Z akt administracyjnych wynika również, że w postępowaniu dot. wznowienia decyzji o udzieleniu pozwolenia na przebudowę, remont i modernizację budynku przy ul. [...] ( o którym mowa wyże) przesłuchiwano osoby w charakterze świadków na okoliczność daty wykonania okna (k. [...] akt adm.) Z nieznanych przyczyn organy prowadzące postępowanie żadnych dowodów z przesłuchania świadków na okoliczność daty powstania okna nie przeprowadziły, chociaż z akt sprawy wynika, że są osoby posiadające na ten temat wiedzę (np. byli właściciele nieruchomości, sąsiedzi). Na podstawie niepełnego, a wręcz szczątkowego materiału dowodowego, organy dokonały ustalenia, które jest całkowicie sprzeczne z art. 80 kpa, i z którego nie wynika żadna istotna dla sprawy okoliczność. Samo tylko ustalenie, że sporne okno miało w 1999 r. było całkowicie niewystarczające do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Stwierdzić również należy, że nie można uznać za prawidłowej interpretacji przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 12. 04. 2002 r. (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.) dokonanej przez organy, w szczególności § 12 rozporządzenia. Jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14.11.2006 r. II OSK 1333/05 (ONSAiWSA 2007/4/99 z uzasadnieniem), przepis ten odnosi się do budynków "sytuowanych" a więc zakres jego zastosowania dotyczy sytuacji projektowania i budowy nowych budynków lub innych działań określonych w § 2 wskazanego rozporządzenia (m. in. rozbudowy i przebudowy istniejącego budynku). Zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 1 rozporządzenia, jego przepisy stosuje się przy projektowaniu i budowie, w tym także rozbudowie, nadbudowie, przebudowie oraz zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2. W sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją nie zachodziła żadna z przesłanek zastosowania przepisów rozporządzenia. Nie wskazano także w zaskarżonej decyzji, że istnienie spornego okna powoduje naruszenie przepisów rozporządzenia w zakresie bezpieczeństwa pożarowego oraz oświetlenia awaryjnego w sposób zagrażający życiu ludzkiemu, co uzasadniałoby zastosowanie przepisów rozporządzenia do budynku istniejącego , wybudowanego i użytkowanego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia. Organy powinny zatem przeprowadzić postępowanie dowodowe zgodnie z powyższymi wskazaniami i dokonać koniecznych ustaleń, o których była mowa wyżej, celem stwierdzenia, czy istnienie otworu okiennego w ścianie budynku skarżącego usytuowanej w granicy z działką uczestnika jest wynikiem samowoli budowlanej a więc zachodzi konieczność doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem, czy też istnienie otworu okiennego jest zgodne z obowiązującym prawem i nie ma podstaw do nakładania obowiązku jego likwidacji. Należy również wskazać, że zastosowanie przepisu art. 66 ust. 1 prawa budowlanego jako podstawy prawnej w sprawie mającej za przedmiot doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z prawem jest nieprawidłowe. Przepis ten stwarza organom nadzoru budowlanego możliwość egzekwowania obowiązków wynikających z art. 61 pr. bud. i służy do egzekwowania przez tych organy obowiązków, jak i obowiązków wynikających z innych przepisów roz.6 prawa budowlanego. Dotyczy on utrzymania obiektów budowlanych w należytym stanie i przeprowadzania remontów niezbędnych dla zachowania dobrego stanu technicznego obiektu. Natomiast decyzja nakazująca doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z prawem powinna być wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 pr. bud., a w przypadku, gdy roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 - na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 , w związku z ust. 7 pr. bud ( por. wyrok WSA z 10.06.2005 r. VII SA/Wa 1280/04, niepubl). Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, należy je także uznać za uzasadnione. Adresatami decyzji zawierającej nakazy, o których mowa w art. 66 pr. bud. są podmioty, o których mowa w art. 61 pr. bud., a więc wszyscy współwłaściciele obiektu budowlanego. Pomimo, iż ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów wynikało, że skarżący nie jest jedynym właścicielem nieruchomości, a nadto wynikało to z treści pism składanych przez skarżącego w toku postępowania, organy pominęły tę okoliczność, co spowodowało, że zaskarżona decyzja nie została skierowana do wszystkich jej adresatów, tj. z pominięciem żony skarżącego -także współwłaścicielki budynku. Uzasadnione są także zarzuty dotyczące wadliwości uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Organy nie odniosły się do podnoszonych w toku postępowania przez skarżącego zarzutów dotyczących istotnych elementów stanu faktycznego, co stanowi naruszenie obowiązków wynikających z art. 8 i art. 11 kpa (por. wyrok WSA z 25.01.2006 r. VI SA/Wa 1796/05, lex nr 206545). Organ odwoławczy nie wskazał także konkretnych przepisów rozporządzeń, o których mowa w uzasadnieniu. Okoliczności te powodują, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej nie odpowiada treści art. 107§ 3 kpa. Jak wynika z powyższego zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania - art. 66 pr. bud. oraz art. 7, 77, 80, 107 § 3 kpa, które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy. Zachodzą zatem przesłanki uwzględnienia skargi określone w przepisie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi W oparciu o ten przepis orzeczono więc jak w sentencji. Na podstawie art. 152 ppsa orzeczono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Rozstrzygnięcie o kosztach oparto na przepisie art. 200 i art. 2105 par 2 ustawy. "