II SA/Kr 89/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 30 września 2010 r. Nr LX/969/2010 w przedmiocie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru Furmanowa, Kotelnica, Tatry postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 300 (słownie: trzysta) złotych. W dniu 29 listopada 2024 r. M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 30 września 2010 r., nr LX/969/2010 w przedmiocie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru urbanistycznego nazwanego Furmanowa, Kotelnica, Tatry. Skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 9 października 2024 r. Sądowi z urzędu wiadomo, że postanowieniem z dnia 11 marca 2020 r. (Sygn. akt II SA/Kr 8/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił identyczną skargę jako wniesioną po terminie. W dniu 17 sierpnia 2020r. M. R. ponownie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 30 września 2010r., Nr LX/969/2010 w przedmiocie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru urbanistycznego nazwanego Furmanowa, Koletnica, Tatry. Skarga została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 7 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 1079/20 odrzucił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713), zgodne którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Aktualne brzmienie tego przepisu zostało nadane z dniem 1 czerwca 2017 r. przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Do dnia 1 czerwca 2017 r. przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym miał następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Zauważyć też trzeba, iż art. 9 ww. ustawy nowelizującej wskazuje jakie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ulegają zmianie w chwili wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. Do przepisów tych należał również art. 53 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "ppsa"), w którym określono terminy wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz czynności, bez dokonania których wniesiona skarga nie będzie skuteczna. Jak zauważa się w orzecznictwie, w przepisie intertemporalnym art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej wskazano, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. ppsa), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta Zakopane z dnia 30 września 2010 r., zatem, zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, w sprawie tej ma zastosowanie przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. Wniesienie skargi na tę uchwałę należało więc poprzedzić wezwaniem Rady Miasta do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Obowiązek uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przed wniesieniem skargi, wynikający z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym został zniesiony bowiem tylko co do aktów wydanych po 1 czerwca 2017 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia jest czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu kontrolę uchwały rady gminy lub zarządzenia organu wykonawczego gminy pod względem ich zgodności z prawem. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niedopuszczalne jest traktowanie tego wezwania jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, mogącej być powtarzaną wielokrotnie bez ograniczeń. Taki pogląd pozbawiałby wezwanie znaczenia prawnego. Ponadto, takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie tego przepisu w pozycji uprzywilejowanej wobec innych podmiotów wnoszących skargi na podstawie innych przepisów. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawie o samorządzie gminnym, przysługuje danemu podmiotowi jednokrotnie (por. postanowienia NSA: z dnia 22 maja 2020 r o sygn. akt II OZ 286/20, z dnia 4 lutego 2020 r. o sygn. akt II OZ 81/20). Nadto w postanowieniu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2002 r. o sygn. akt OSA 2/02 (dostępnym jw.) stwierdzono, że skoro wezwanie do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest surogatem środka odwoławczego, to nie ma podstaw, by je traktować inaczej, niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia), nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Prowadzi to do wniosku, że wezwanie jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie; następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. M. R. pismem z dnia 7 lipca 2020 r. wezwał Radę Miasta Zakopane do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z dnia 11 marca 2020 r. (sygn. akt II SA/Kr 8/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wcześniejszą skargę M. R. z dnia 25 listopada 2019 r. na ww. uchwałę. Skarga ta była poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 9 września 2019 r. W dniu 17 sierpnia 2020r. M. R. ponownie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 30 września 2010r., Nr LX/969/2010 w przedmiocie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru urbanistycznego nazwanego Furmanowa, Koletnica, Tatry. Skarga została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 7 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 1079/20 odrzucił skargę. Wniesienie niniejszej skargi również zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia praw z dnia 9 października 2024 r. Porównanie treści wezwań do usunięcia naruszenia prawa z dnia 9 września 2019 r., z dnia 7 lipca 2020 r. oraz z dnia 9 października 2024 r. prowadzi do wniosku, że zakres zaskarżenia przedmiotowej uchwały jest taki sam i dotyczy ograniczenia sposobu zagospodarowania nieruchomości nr [...] obr. [...] w Z. (tom IV akt planistycznych, k. 19-26). W konsekwencji należy uznać, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.