II SA/Kr 895/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant: sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2015 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 maja 2015 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 16 stycznia 2015 r. nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla A.K. na zamierzenie budowlane pn.: budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją usługową z instalacjami wewnętrznymi: gazową, wodno-kanalizacyjną i elektryczną na działce nr [...] obr. [...] przy [...] w K . W uzasadnieniu organ wskazał, że dla wnioskowanej inwestycji została wydana decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 17 lipca 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Następnie w wyniku postępowania odwoławczego Wojewoda decyzją z dnia 12 listopada 2014 r. uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ i instancji. W trakcie ponownego rozpatrzenia sprawy pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. inwestor uzupełnił materiał dowodowy w sprawie. Po ponownym przeanalizowaniu materiału dowodowego organ wskazał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 7 kwietnia 2010 r. Ponadto inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest zgodny z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Od tej decyzji odwołanie złożyła J.B. , domagając się je uchylenia. Podniosła argumenty odnoszące się do załączonej do akt sprawy analizy przesłaniania tj. zdaniem skarżącej niespełnienia wymagań § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nieprawidłowym zaprojektowaniu garażu z miejscami postojowymi o ilości niewystarczającej i zaniżenia liczby lokali mieszkalnych. Ponadto skarżąca zarzuciła organowi I instancji, iż dopuszczono wycinkę drzew i krzewów, podnosząc jednocześnie argument o "braku zieleni po stronie zachodniej". Wojewoda decyzją z dnia 28 maja 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podniósł, że analizę projektu budowlanego przeprowadzono w odniesieniu do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Projekt budowlany opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, tomy projektu zostały trwale zszyte, posiadają numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W projekcie określona została II kategoria geotechniczna obiektu, przy prostych warunkach gruntowych (karta [...] opis konstrukcji karta 90 proj. budowlanego). Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na kserokopii aktualnej mapy dla celów projektowych, potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez uprawnionego geodetę. W aktach sprawy znajdują się stosowne oświadczenia i uzgodnienia dotyczące podłączenia do sieci: wodociągowej i kanalizacyjnej (karta 34,35 proj. budowlanego), ciepłowniczej (karta 49, 50 proj. budowlanego), gazowej (karta 33 i 38 proj. budowlanego) i elektrycznej (karta 36-37 proj. budowlanego). Do akt załączona została opinia Prezydenta Miasta K. z 21.03.2014 r., w której stwierdzono bezkolizyjność sieci uzbrojenia terenu i innych obiektów budowlanych wobec już istniejących i projektowanych innych przewodów i urządzeń (karta [...] proj. budowlanego). Decyzją Prezydenta Miasta K. z 30.05.2014 r., udzielono pozwolenia na rozbiórkę budynku jednorodzinnego znajdującego się na działce objętej inwestycją (nr [...]). Postanowieniem Prezydenta Miasta K. z 13.07.2012 r. udzielono zezwolenia na usunięcie poszczególnych drzew i zastąpienia innymi drzewami. Kontrola prawidłowości wydanej decyzji odnosi się do badania jej zgodności z przepisami prawa. Lokalizacja projektowanego obiektu o funkcji mieszkalnej i usługowej została ustalona w decyzji o warunkach zabudowy, jako kontynuacja funkcji zabudowy na działkach sąsiednich dostępnych z tej samej drogi publicznej. Decyzją tą określone zostały również gabaryty planowanego obiektu. Dla terenu objętego przedmiotową inwestycją brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru "[...] ", na który powołuje się skarżąca nie obejmuje terenu działki nr [...] Zaznaczyć należy, iż decyzja Prezydenta Miasta K. z 7 kwietnia 2010 r., o ustaleniu warunków zabudowy, wydana dla przedmiotowej inwestycji, nie została wzruszona w toku postępowania administracyjnego. Decyzja ta jest decyzją ostateczną, nie stwierdzono jej nieważności, nie nastąpiło również wstrzymanie wykonalności tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia tej decyzji wiążą organ udzielający pozwolenia na budowę. Spełnione zostały wymagania dotyczące wysokości elewacji frontowej określonej w decyzji o WZ jako wysokość maksymalna - 8 m. Wysokość elewacji frontowej od strony ul. [...] wynosi 7,44 m. Na projekcie zagospodarowania terenu określono poziom parteru budynku ±0,00 z porównaniem do rzędnej bezwzględnej 210,55 m n.p.m. Najwyższa, czwarta kondygnacja (mieszkalna) budynku odsunięta została od obrysu niższych kondygnacji o 2,00 m od strony ul. [...] i o 1,00 m od strony [...] . Maksymalna wysokość budynku wynosi 11,84 m. Szerokość elewacji frontowej od strony ul. [...] wynosi 14,53 m i nie narusza warunku decyzji WZ określającego maksymalną szerokość elewacji frontowej - 16 m. W związku z usytuowaniem ściany projektowanego budynku w granicy działki nr [...] organ wyjaśnił, że zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przepis ten dopuszcza możliwość lokalizacji budynku ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości mniejszej aniżeli 3,0 m. Ocenie organu podlegało więc czy wydana dla przedmiotowej inwestycji decyzja o warunkach zabudowy dopuszczała możliwość usytuowania budynku wzdłuż granicy z działką nr [...] . Decyzją Prezydenta Miasta K. z 7 kwietnia 2010 r., o ustaleniu warunków zabudowy dopuszczona została możliwość zabudowy działki objętej inwestycją w zbliżeniu do granicy lub w granicy działki nr [...] . W projekcie budowlanym spełnione zostały warunki dotyczące wskaźnika powierzchni zabudowy (powierzchnia zabudowy wynosi 218,17 m tj. 57,60% powierzchni terenu) zatem nie przekracza ustalonej decyzją powierzchni zabudowy do 58 %. W projekcie budowlanym spełnione zostały wymagania dotyczące udziału powierzchni biologicznie czynnej, ustalonej w decyzji WZ jako zachowanie w 100%powierzchni biologicznie czynnej, w pasie terenu o szerokości 4 m wzdłuż północno-zachodniej granicy działki, od strony ciągu pieszo-rowerowego [...] i towarzyszących mu terenów zieleni miejskiej. Jak wynika z projektu budowlanego zgodnie z wymaganiami zaprojektowano pas terenu zieleni harmonizującej z istniejącą zielenią parkową wzdłuż ciągu pieszo-rowerowego [...] . Pas zieleni (teren biologicznie czynny) znajdujący się po stronie północno-zachodniej działki nr [...] zwymiarowany został w projekcie zagospodarowania terenu, jego szerokość wynosi 4,04 m. Uznać należy, że przedmiotowa inwestycja nie narusza w wyżej opisanym zakresie wymogów decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że z projektu budowlanego wynika, że projektowany budynek posiada: na parterze lokal usługowy (archiwum) oraz pięć samodzielnych lokali mieszkalnych, tym samym wymagania § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie zapewnienia miejsc postojowych dla przedmiotowej inwestycji zostały spełnione. Zaprojektowane zostało bowiem (w podziemnym garażu) pięć miejsc postojowych w tym jedno dla osób niepełnosprawnych. Nadto przedmiotowa inwestycja nie wprowadza żadnych zmian w zakresie naturalnego oświetlenia w odniesieniu do budynku nr [...] . Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi w tym budynku nie są przesłaniane (pomieszczenie na parterze budynku nr [...] najbliżej usytuowane do terenu inwestycji nie jest pomieszczeniem przeznaczonym na pobyt ludzi, gdyż jest to pomieszczenie komunikacji tj. przedsionek wejściowy) natomiast między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi pozostałych okien pomieszczeń przesłanianych, nie znajduje się przesłaniająca część projektowanego budynku, a więc nie jest ograniczone pole widzenia wyznaczone kątem 60°, którego wierzchołek znajduje się w osi okien tego budynku. Projektowany obiekt zlokalizowany jest od strony północnej budynku skarżącej, a więc nie wpływa na nasłonecznienie pokoi mieszkalnych w tym budynku. Wojewoda wskazał również, że na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, organ administracji architektoniczno-budowlanej bada zgodność zaprojektowanego obiektu z warunkami decyzji WZ i jeżeli inwestycja nie narusza tych warunków (lub innych przepisów), organ administracji nie jest uprawniony do ingerencji w zaproponowaną w projekcie budowlanym inwestycję. O formie architektonicznej obiektu, jego walorach estetycznych, w tym o zharmonizowaniu z otoczeniem, decyduje projektant, który posiada stosowne uprawnienia budowlane. W niniejszej sprawie decyzja WZ dopuściła możliwość realizacji obiektu o zaprojektowanych gabarytach. Badając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, należy uznać, że jest on wystarczający dla organu administracji właściwego w sprawie pozwolenia na budowę, do uznania, iż inwestycja została przygotowana w sposób prawidłowy. Projekt budowlany nie narusza określonych w decyzji o warunkach zabudowy warunków, w szczególności w zakresie linii zabudowy, wskaźnika powierzchni zabudowy, szerokości i wysokości elewacji frontowej, geometrii dachu, warunków ochrony zdrowia, środowiska, przyrody i krajobrazu, warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji i wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Od tej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła J.B. domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez błędne przyjęcie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, w szczególności poprzez nieuwzględnienie określonej w decyzji o warunkach zabudowy wysokości zabudowy, szerokości pasa zieleni na części działki graniczącej z [...] oraz przez błędne przyjęcie zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami techniczno – budowlanymi w tym w szczególności dotyczącymi miejsc postojowych dla samochodów osobowych oraz samochodów osób niepełnosprawnych; - § 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. poprzez błędne przyjęcie, że projekt budowlany dla budynku wielorodzinnego w niniejszej sprawie posiada wystarczające miejsca postojowe, w tym także dla osób przybywających okresowo i dla osób niepełnosprawnych. W uzasadnieniu autor skargi podniósł, że projekt budowlany nie przewiduje żadnego miejsca parkingowego na zewnątrz przy budynku, w tym także nawet dla osoby niepełnosprawnej. Organ II instancji nie odniósł się do zarzutów podniesionych przez skarżącą. W niniejszej sprawie inwestor zobowiązany jest utrzymać powierzchnię biologicznie czynną określoną w decyzji WZ m.in. jako pas zieleni na części działki graniczącej z M. o szerokości 4 m. Z usytuowania budynku wynika, że szerokość ta nie została zachowana, albowiem pas zieleni wynosi 3,5 m. Ponadto nieprecyzyjność i rozbieżność określonych w projekcie budowlanym rzędnych posadowienia budynku stanowi rażącą niezgodność z warunkami określonymi w decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 p.p.s.a. mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei przepis art. 25 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Redakcja przytoczonych wyżej przepisów jest jasna i nie nasuwa kłopotów interpretacyjnych. Organ ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego o ile taki dla terenu na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W niniejszej sprawie kontrola o której mowa wyżej została przeprowadzona. W zaskarżonej decyzji organ wskazał na prawidłowość w zakresie zachowania w projekcie budowlanym parametrów, które decyzja o ustaleniu warunków zabudowy określiła tj. wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, szerokości elewacji frontowej, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki. Ustalenia te są zdaniem sądu prawidłowe, co wypełnia dyspozycję art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy. Organ dokonał także sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z przepisami w tym techniczno-budowalnymi. Podkreślenia wymaga fakt, iż organ architektoniczno-budowlany jest obowiązany a jednocześnie uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi jedynie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu. Jak zasadnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 grudnia 2014 r. VII SA/Wa 1210/14 sprawdzenie przez organ zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, jest ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki. Organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie może kwestionować przyjętych w projekcie rozwiązań technicznych, jak również zapisów dotyczących stanu technicznego istniejącego obiektu w przypadku inwestycji polegających na rozbudowie czy przebudowie (LEX nr 1640814). Przypomnieć w tym miejscu należy, że w pierwotnym brzmieniu art. 35 Prawa budowlanego w ustępie 2 upoważniał organ do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5 ustawy. Przepis ten został uchylony ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. Obecnie zakres weryfikacji projektu budowlanego przez organ jest węższy, gdyż nie obejmuje oceny zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Wynika to z założenia ustawodawcy, że odpowiedzialność za prawidłowość tych elementów projektu architektoniczno-budowlanego spoczywa na projektancie. Dlatego też przepis art. 20 ust 1 ustawy wymaga, aby to projektant zapewnił sprawdzenie zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, wynikające z art. 35 ust. 1 ustawy, obejmują sprawdzenie zgodności całego projektu budowlanego (a więc projektu architektoniczno-budowlanego i projektu zagospodarowania działki) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy. Organ bada też kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, sprawdza również, czy projekt budowlany został wykonany - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzony - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Jak mowa o tym wyżej sprawdzenie przez organ zgodności z projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki. Przeprowadzając kontrolę przedłożonego w sprawie projektu budowlanego pod względem przepisów techniczno-budowlanych organ wskazał na zachowanie przez projektowany budynek przewidzianego przepisem § 12 ust 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej; rozporządzenie) zbliżenia zabudowy projektowanej w granicy z działką [...] . Sąd podziela przy tym stanowisko organu, iż ustalenia w tym zakresie poczynione w decyzji ostatecznej o ustaleniu warunków zabudowy są dla organu przeprowadzającego postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę obligujące a decyzja ta (o ustaleniu warunków zabudowy) zbliżenie takie przewidywała. Jak zasadnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 22 września 2011 r. II SA/Po 478/11 zawarta w § 12 ust. 2 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) norma kompetencyjna (...) nakłada na organy administracji architektoniczno-budowlanej wydające pozwolenia na budowę obowiązek respektowania rozstrzygnięć dotyczących zlokalizowania obiektu na działce, zawartych w planach miejscowych, względnie w decyzjach o warunkach zabudowy (LEX nr 1153105). Organ przeanalizował także kwestię zacienienia (linijka światła) i spełnienie przez projektowaną zabudowę warunków o których mowa w § 13 oraz § 60 rozporządzenia. Zdaniem sądu kontrola projektu budowlanego przeprowadzona przez organ była w tym zakresie wystarczająca. Organ nie przeprowadził co prawda analizy zachowania przez projektowany obiekt norm odległościowych o których mowa w § 12 ust 1 rozporządzenia ani też zachowania przez projektowany obiekt budowlany wyznaczonej decyzją o warunkach zabudowy linii zabudowy, ale są to zadaniem sądu uchybienia nie mogące wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż analiza projektu budowlanego nie nasuwa wątpliwości, że normy te (odległościowe) zostały zachowane a projektowana zabudowa nie przekracza linii zabudowy wyznaczonej decyzją o warunkach zabudowy. Wbrew twierdzeniom skarżącej projekt budowalny zachowuje określoną w decyzji o warunkach zabudowy 4 metrową szerokość pasa biologicznie czynnego pomiędzy projektowanym budynkiem a [...] . Wynika do dobitnie z bilansu terenu (projekt budowlany k. [...] ). Zarzut skarżącej jest zatem bezzasadny. Nie można także zgodzić się ze skarżącą w tym zakresie, w jakim podnosi, że zmiany w projekcie budowlanym na skutek których doszło do redukcji liczby mieszkań mają charakter pozorny. W lokalach mieszkalnych można bowiem wyodrębnić po dwie łazienki i kuchnie. Wskazać tu należy, iż organ zatwierdza projekt budowlany w kształcie przedłożonym przez inwestora, który w budynku wyodrębnił 5 mieszkań. Organ a za nim sąd nie może z góry zakładać, że inwestor zrealizuje projekt budowlany o odstępstwami od projektu który zatwierdza i na tej podstawie odmawiać udzielenia pozwolenia na budowę. Byłoby to działanie pozaprawne. Brak podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego z powodu przypuszczeń, że projekt będzie realizowany w odmienny sposób od tego, który został przedłożony do zatwierdzenia. Podnieść można na marginesie, iż obecnie zwłaszcza przy większych mieszkaniach projektowanie dwóch łazienek nie jest rzadkie a sama możliwość wykorzystania pomieszczenia jako kuchni poprzez zlokalizowanie w tym pomieszczeniu odpowiednich przyłączeń nie przesądza o tym, że przy wykańczaniu mieszkania pomieszczenie to zostanie tak przeznaczone. Przyszły właściciel może pomieszczenie to wykorzystać jako kuchnie ale też w inny sposób - jako pokój, pralnie itp. a sama możliwość lokalizacji kuchni w różnych miejscach lokalu mieszkalnego jedynie ułatwia jego przyszłą aranżacje. Nie można zgodzić się ze skarżąca także w zakresie braku odpowiednich miejsc postojowych. Brak przepisów, które kwestie miejsc parkingowych regulowały by w sposób jednoznaczny. Przepis § 18 ust 1 rozporządzenia stanowi, iż zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Zdaniem sądu rozumienie tego przepisu jako nakładającego na inwertora obowiązek projektowania miejsc parkingowych na terenie działki tj. obok projektowanego budynku jest niedopuszczalne. Takie rozumienie regulacji zawartej w § 18 ust 1 rozporządzenia w zasadzie uniemożliwiało by realizowanie zabudowy uzupełniającej (plombowej) w sytuacji, kiedy zabudowa istniejąca zrealizowana jest w linii z pasem drogowym (chodnikiem) co w zabudowie miejskiej stanowi wręcz regułę, szczególnie jeżeli chodzi o zabudowę starszą. Terenem działki budowlanej w rozumieniu tego przepisu jest z całą pewnością także teren na którym realizowany jest obiekt budowlany i w którym inwestor może projektować nie tylko pomieszczenia mieszkalne czy usługowe ale także miejsca parkingowe pod warunkiem, iż ich liczba będzie odpowiednia do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy. Z analizy projektu budowlanego wynika, iż na terenie inwestycji, w garażu podziemnym zaplanowano 5 miejsc postojowych w tym jedno dla osoby niepełnosprawnej. Zdaniem sądu liczba projektowanych w przedmiotowym budynku miejsc postojowych przy uwzględnieniu, że liczba lokali mieszkalnych także wynosi 5 jest wystarczająca by przyjąć, iż projekt budowlany w zakresie zagospodarowania działki spełnił warunek o którym mowa w § 18 ust 1 rozporządzenia tym bardziej, że zwymiarowanie tych miejsc jest zgodne z wymogami o których mowa w § 21 rozporządzenia. W kwestii zarzutów co do niezdolności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie bezpieczeństwa (zbyt mało miejsca na manewrowanie samochodami) wskazać należy, iż nie mogą być one podstawą do kwestionowania skarżonej decyzji. Jak mowa o tym wyżej, przepis art. 35 ust 1 pkt 1 powinność ale też możliwość (zakres kompetencji) sprawdzenia przez organ zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi ograniczył wyłącznie do projektu zagospodarowania działki. Rozwiązania zawarte w projekcie budowlanym a dotyczące wnętrza projektowanego obiektu wyłączone są z kontroli o której mowa wyżej. Organ nadzoru architektoniczno-budowlanego nie ma obowiązku ale przede wszystkim kompetencji by taką kontrolę przeprowadzić. Nie może zatem ostać się zarzut, iż postępowanie organu w tym zakresie jest wadliwe. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.