II SA/Kr 900/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2014 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 14 kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala. Starosta postanowieniem z dnia 6 grudnia 2013 r. nr [...] działając na podstawie art. 149 § 3, art. 150 § 1 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku W. K. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzja Starosty z dnia 20 czerwca 2012 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę "zespołu [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych, dwulokalowych w zabudowie szeregowej wraz z wewnętrznymi instalacjami: c.o, wod-kan, elektr. wraz z wewnętrznym układem drogowym i miejscami parkingowymi, małą architekturą oraz zewnętrzną instalacją opadową, c.o, c.w., kotłowniami gazowymi, elektr. liniami zasilającymi, zewnętrzną instalacją oświetlenia, skablowaniem linii średniego napięcia z budową nasłupowej stacji transformatorowej oraz przełożeniem kanalizacji sanitarnej na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr. nr [...] wraz z budową zjazdu z działki drogowej nr [...] na działce nr [...] oraz drogi wewnętrznej na działkach nr [...], [...], [...] przy ul. M., obr. nr [...] w miejscowości [...], gm. [...]". W uzasadnieniu organ wskazał, że W. K. w dniu 13 listopada 2013 r. złożył wniosek dotyczący wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 20 czerwca 2012 r. Podniósł, że jako właściciel nieruchomości nr [...] położonej w W., która z każdej strony sąsiaduje bezpośrednio z działkami inwestora ujętymi w obszarze oddziaływania winien być strona postępowania zakończonego wydaniem decyzji przez Starostę [...]. W dniu 21 listopada 2013 r. organ zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z zapytaniem czy na wniosek W. K. przeprowadzono kontrole budowy realizowanej na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia 20 czerwca 2012 r. W dniu 4 grudnia 2013 r. PINB w W. poinformował, że w związku ze skargą złożoną przez W. K. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 23 sierpnia 2012 r. zostały przeprowadzone czynności wyjaśniające i o ich wyniku skarżący został poinformowany w piśmie z dnia 3 października 2012 r. Jednocześnie w piśmie tym W. K. został poinformowany, że nieprawidłowości w zakresie wykonanego przez inwestora ogrodzenia placu budowy na działce nr [...] obr. [...] w W., zostały usunięte. Starosta stwierdził, że postępowania ulega wznowieniu w przypadku wystąpienia jednej z wad wyliczonych enumeratywnie w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 K.p.a. W przypadku wznowienia postępowania na wniosek ustawodawca przewidział etap wstępny, służący ocenie formalnoprawnych możliwości wznowienia postępowania, po przeprowadzeniu którego organ wznawia postępowanie w drodze postanowienia lub odmawia jego wznowienia w drodze postanowienia. W powszechnym stanowisku doktryny i orzecznictwa przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania dzielą się na dwie grupy tj. o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. W niniejszej sprawie wystąpiła jedna z przesłanek negatywnych o charakterze przedmiotowym, bowiem nie został dochowany termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. Termin do złożenia wniosku o wznowienie przedmiotowego postępowania minął w dniu 5 listopada 2012 r. Z pisma złożonego przez W. K. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jednoznacznie wynika, że wnioskodawca wiedział o zaawansowanych robotach budowlanych prowadzonych na sąsiednich działkach, już w sierpniu 2012 r. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wnioskodawca wiedział o wydanej decyzji Starosty z dnia 20 czerwca 2012 r., ponieważ taka informacja została mu przekazana w piśmie z dnia 3 października 2012 r. (doręczone w dniu 5 października 2012 r. Z tego powodu organ orzekł jak na wstępie. Na to postanowienie zażalenie wniósł W. K. domagając się jego uchylenia oraz wydania postanowienia o wznowieniu postępowania zakończonego wydaniem decyzji Starosty z dnia 20 czerwca 2012 r. względnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1/ art. 145 § 1 pkt 4 w związku z art. 148 § 2 K.p.a. poprzez odmowę wznowienia postępowania; 2/ art. 149 § 1 i § 3 K.p.a. w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez odmowę wznowienia postępowania w sytuacji pozbawienia skarżącego udziału w postępowaniu w charakterze strony; 3/ art. 8 K.p.a., który nakazuje prowadzić postępowanie administracyjne w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, poprzez nierzetelne zbadanie stanu faktycznego sprawy i podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o niekompletnie zebrany materiał faktyczny; 4/ art. 10 K.p.a. poprzez pozbawienie prawa czynnego udziału w postępowaniu. Wojewoda postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że ustalenia dokonane przez organ I instancji są poprawne. Zgodnie bowiem z art. 148 § 2 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 wnosi się do organu administracji publicznej, określonej w art. 145 § 1 pkt 4 wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wnoszący o wznowienie o wydanej przez Starostę [...] decyzji dowiedział się z pisma PINB w W. z dnia 3 października 2012 r. Pismo to odebrane zostało przez adresata w dniu 5 października 2012 r. Zatem termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania minął z dniem 5 listopada 2012 r. Tym samym zaskarżone postanowienie zostało wygodnie zgodnie z prawem. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł W. K. domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 w związku z art. 148 § 2 K.p.a., art. 149 § 1 i § 3 K.p.a. w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, art. 7 w związku z art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 107 § 3 w związku z art. 126 K.p.a., art. 8 K.p.a. oraz art. 10 K.p.a. W uzasadnieniu autor skargi wskazał, że skarżący po otrzymaniu pisma z dnia 3 października 2013 r. uzyskał informację, że prowadzona jest budowa w oparciu o wydaną decyzję o pozwoleniu na budowę przez firmę [...], jednakże prowadzona jest ona na działce [...], która to działka według jego wiedzy nie sąsiaduje z działką nr [...]. Ponadto PINB stwierdził, że ogrodzenie zostało przestawione i aktualnie ogrodzenie terenu budowy zostało wykonane w granicach działek objętych pozwoleniem na budowę. W związku z tym skarżący uznał, że skoro ogrodzenie zostało przeniesione i teraz jest postawione prawidłowo na innej działce to sprawa jest zakończona. Przedmiotowe pismo nie wskazywało, że w chwili jego otrzymania prowadzona była budowa na podstawie decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym, w którym to skarżący powinien być stroną. Nie można stwierdzić, że powzięcie wiedzy w przedmiocie rozstrzygnięcia decyzji, jej daty wydania oraz znaku bez wiedzy o tym, że decyzja bezpośrednio dotyczy skarżącego, jest wystarczające do przyjęcia, że ten moment rozpoczyna bieg miesięcznego terminu wynikającego z art. 148 § 2 K.p.a. Skarżący o okolicznościach pozwalających mu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania dowiedział się dopiero w dniu 17 października 2013 r., kiedy to przedstawiciel firmy inwestora przedstawił mu fragment planu zagospodarowania budowanego osiedla z propozycją udostępnienia mu przejazdu przez jego działkę i w dniu 28 października 2013 r., kiedy to otrzymał przygotowaną na jego zlecenie opinię. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w związku z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, tego rodzaju naruszeń prawa nie można przypisać wydanemu w sprawie ostatecznemu postanowieniu Wojewody z dnia 14 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Instytucja wznowienia postępowania uregulowana jest w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 - dalej jako K.p.a.) i jak słusznie zauważył organ odwoławczy, postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszym etapie tego postępowania organ bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona w rozumieniu art. 28 K.p.a., czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 K.p.a., a także czy dotyczy ono decyzji ostatecznej oraz czy zostało wniesione w terminie określonym w art. 148 K.p.a. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania, które rozpoczyna drugi etap postępowania i stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Organu orzekające w sprawie słusznie uznały, że skarżący nie dochował terminu przewidzianego do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 148 § 1 K.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy (wyrok NSA z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 714/08, lex nr 574438, wyrok NSA z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 99/09, lex nr 595668). Zatem miarodajnym dla rozpoczęcia biegu miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania jest moment powzięcia obiektywnej wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Pamiętać przy tym należy, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co może mieć miejsce dopiero po jej doręczaniu (vide wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., II OSK 1296/09, LEX nr 746450). W rozpoznawanej sprawie pozostają ze sobą sprzeczne dwa stanowiska. Stanowisko skarżącego, według którego wiadomość o decyzji Starosty z dnia 20 czerwca 2012 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę powziął dopiero w dniu 17 października 2013 r. Natomiast zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy obstają przy stanowisku, że skarżący o wyżej wskazanej decyzji dowiedział się już w piśmie z dnia 3 października 2012 r., które zostało mu doręczone w dniu 5 października 2012 r. Zauważyć przy tym należy, że z treści pisma z dnia 3 października 2012 r. (znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy) jednoznacznie wynika, że Starosta [...] w dniu 20 czerwca 2012 r. wydał decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę zespołu [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych, dwulokalowych w zabudowie szeregowej wraz z infrastrukturą na działce m.in. [...] w W. obręb [...]. Tym samym W. K. otrzymał nie tylko dane dotyczące dnia wydania decyzji, ale również organu wydającego, jej numeru i przedmiotu sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, iż w niniejszej sprawie skarżący posiadała wiedzę o istnieniu decyzji Starosty z dnia 20 czerwca 2012 r. już w dniu 5 października 2012 r., bowiem jeśli nawet jak twierdzi nie otrzymał jej treści, to z całą pewnością powziął informację o jej istnieniu w obrocie prawnym. Świadczy o tym ewidentnie zwrotne potwierdzenie odbioru pisma z dnia 3 października 2012 r., podpisane przez dorosłego domownika. Przyjąć zatem należy, że skarżący składając wniosek o wznowienie postępowania w dniu 13 listopada 2013 r. uczynił to po upływie ponad roku od daty, kiedy dowiedział się o decyzji Starosty. Oznacza to, iż wnosząc podanie o wznowienie postępowania skarżący przekroczył termin jednego miesiąca liczony od daty, w której dowiedział się o decyzji. W świetle powyższego wszelkie podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty dotyczące naruszenia zaskarżonym postanowieniem Wojewody z dnia 14 kwietnia 2014 r. przepisów postępowania, nie zasługują na uwzględnienie i zbędne jest dokonywanie ich szczegółowej analizy. W konsekwencji, nie stwierdziwszy podstaw prawnych do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.