II SA/Kr 901/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A. T. i G. T. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 czerwca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia 12 lutego 2015 r. znak [...], po rozpatrzeniu wniosku E. T. z dnia 30.10.2014 r., umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie składu materiałów budowlanych i opału na działce nr [...] w D. w gminie [...]. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 80 ust 2 pkt. 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), dalej "P.b." oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.". W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek E. T. w dniu 30.10.2014 r. Organ prowadził dotychczas następujące postępowania administracyjne dotyczące obiektów budowlanych J. T. na działce nr [...] w D.: 1. w sprawie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na części działki nr [...] w D., postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją z dnia 17.01.2007 r. znak: [...] o odmowie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. W dniu 30.07.2014 r. E. T. złożył wniosek o uchylenie decyzji PINB w B. z dnia 17.01.2007r. znak: [...]. Postanowieniem z dnia 21.10.2014 r. znak: [...] organ wznowił postępowanie i decyzją z dnia 17.01.2015 r. znak: [...] odmówił uchylenia decyzji. Od powyższej decyzji odwołanie złożył E. T.. Do dnia wydania niniejszej decyzji odwołanie nie zostało rozpatrzone przez organ II instancji, 2. w sprawie wagi towarowej składającej się z dwóch fundamentów o wymiarach 60x280cm oraz dwóch murków betonowych tworzących najazd i zjazd z wagi, postępowanie zostało zakończone decyzją PINB w B. z dnia 6.04.2011 r. znak: [...] o nakazie rozbiórki wagi z fundamentami i murkami najazdowymi. Decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8.06.2011 r. znak: [...]. W dniu 19.10.2011 r. organ stwierdził wykonanie ww. decyzji. J. T. przestawił wagę towarową na utwardzoną część działki płytami betonowymi w południowo - wschodniej części działki. Najazdy wykonał w formie stalowych form, wypełnionych tłuczniem, 3. w sprawie istotnych odstępstw przy budowie zjazdu publicznego z drogi powiatowej nr [...] na działkę nr [...] w D., PINB w B. decyzją z dnia 2012 r. znak: [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny zjazdu, która po rozpatrzeniu odwołania została utrzymana w mocy decyzją WINB w K. nr [...] z dnia 30.08.2012 r. [...], 4. w sprawie budynku gospodarczego na działce nr [...] w D., postępowanie zostano zakończone ostateczną decyzją PINB w B. z dnia 7.05.2012 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w związku z rozebraniem budynku przez J. T., 5. w sprawie 7 boksów dla potrzeb składowania węgla i kruszyw budowlanych na działce nr [...] w D.. Postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją PINB w B. z dnia 21.10.2014 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w związku z rozebraniem boksów przez J. T.. Aktualnie toczą się w PINB w B. dwa postępowania administracyjne: 1. w sprawie remontu ogrodzenia na działce nr [...] przy granicy z działką nr [...] w D. (sygnatura akt [...]), wszczęte na wniosek Urzędu Gminy [...] z dnia 19.09.2014 r., 2. w sprawie remontu ogrodzenia na działce nr [...] przy granicy z działką nr [...] w D. (sygnatura akt [...]), wszczęte na wniosek E. T. z dnia 15.09.2014 r. Ponadto na utwardzenie powierzchni części działki budowlanej płytami betonowymi J. T. uzyskał zgłoszenie w Starostwie Powiatowym w B. w dniu 13.04.2011 r. Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że przedmiotem niniejszego postępowania jest skład materiałów budowlanych i opału na działce nr [...] w D.. W piśmie z dnia 20 listopada 2014 r. E. T. zawarł wyraźne żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie cyt: "prowadzenia składu materiałów budowlanych i opału na dz. nr [...] w D.". Z uwagi na fakt, że PINB w B. prowadził już i zakończył decyzjami ostatecznymi szereg postępowań dotyczących obiektów budowlanych wzniesionych na dz. nr [...] w D. i robót budowlanych na niej prowadzonych, zwrócił się do wnioskodawcy o sprecyzowanie wniosku, poprzez określenie jakie obiekty budowlane stanowią skład budowlany na wspomnianej działce i co za tym idzie, w sprawie jakich obiektów budowlanych organ ma toczyć postępowanie. Organ podkreślił, iż zgodnie z art. 1 P.b ustawa normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych. Oznacza to, że przedmiotem postępowania organów nadzoru budowlanego mogą być wyłącznie obiekty budowlane. Organ nie jest natomiast kompetentny do wydawania rozstrzygnięć w sprawie wykonywania określonej działalności gospodarczej - w tym przypadku polegającej na prowadzeniu składu materiałów budowlanych i opału. Jak wynika z powołanych wyżej decyzji organ dotychczas swoimi postępowaniami objął: fundamenty pod wagę towarową, utwardzenie powierzchni działki, zjazd publiczny, budynek gospodarczy, boksy do składowania materiałów budowlanych oraz ogrodzenie działki. Efektem tego była rozbiórka części z tych obiektów. Poza tymi obiektami na działce nie znajduje się żaden inny obiekt budowlany, który można byłoby określić mianem składu budowlanego, a który nie był przedmiotem orzekania przez organ nadzoru budowlanego. Za obiekt budowlany nie może być uznany teren działki (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2001 r. sygn. akt IV SA 2264/98). Dlatego organ poprosił wnioskodawcę o sprecyzowanie wniosku, gdyż nie może orzekać ponownie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, ani wszczynać postępowania dotyczącego obiektów budowlanych, w stosunku do których postępowania administracyjne są w toku. Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na zapytanie organu. W piśmie z dnia 26 stycznia 2015r. podniósł tylko, że organ ma obowiązek stosować art. 6, 7, 77 i 80 K.p.a. oraz art. 3 ust. 1 pkt b P.b., a nadto jest zobligowany do przeprowadzenia postępowania z sprawie składu zgodnie z zawiadomieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. Stosownie do art. 61 § 1 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony, a jak stanowi art. 104 K.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Natomiast art. 110 K.p.a. mówi, iż organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. PINB w B. jest więc związany wydanymi sprawie decyzjami dotyczącymi obiektów budowlanych, które wnioskodawca określa zbiorczo mianem "składu materiałów budowlanych i opału" i nie może w tych sprawach orzekać ponownie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1895/10; ta sama sprawa administracyjna nie może być rozpatrywana kilka razy). Ustalenie, że sprawa została już rozstrzygnięta ostatecznie, jest jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania wszczętego w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie ostateczne nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Jak bowiem stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 czerwca 1993 r. (sygn. akt III ARN 27/93, publ. OSNC 1994 nr 2, poz. 43 ) kodeks postępowania administracyjnego nie ma w swych przepisach normy odpowiedniej do tej, jaką w przepisach procedury cywilnej jest art. 366 K.p.c. Z przesłanki tej jednak nie można wyprowadzać dalszego wniosku, że postępowaniu administracyjnemu nie jest znane w ogóle pojęcie "powagi rzeczy osadzonej (rozstrzygniętej) lub, że granice związania organu administracyjnego wydaną przez ten organ decyzją (art. 110 K.p.a.) są niezależne od podstawy sprawy, przedmiotu rozstrzygnięcia lub tożsamości uczestników postępowania administracyjnego. Pomimo różnic co do skutków prawnych między prawomocnym wyrokiem sądu a ostateczną decyzją organu administracji, zasada trwałości rozstrzygnięć podjętych przez kompetentne organy w granicach ich ustawowego umocowania stanowi wspólną cechę postępowania sądowego i administracyjnego, zgodnie z wymogami konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawa. Jak wynika z art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. ponowne orzekanie w sprawie rozstrzygniętej już decyzją ostateczną stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej sprawy już poprzednio rozstrzygniętej, czyli kolejnej decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, w przypadku istnienia tożsamości sprawy. Tożsamość sprawy to zaistnienie tego samego stanu prawnego przy niezmienionym stanie faktycznym i występowaniu w sprawie tych samych podmiotów (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 12 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 388/09). Organ stwierdził, że dopóki orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe - tak Naczelny Sąd Administracyjny w Katowicach w wyroku z dnia 19 czerwca 2000 r. (sygn. akt SA/Ka 2247/98). Zgodnie z treścią art. 105 § 1 K.p.a.: gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. E. T. wniósł od powyższej decyzji odwołanie. Podniósł, że art. 83 ust. 1 P.b. nakłada na organ l instancji obowiązek zbadania zgodności z ww. ustawą sprawy wybudowania składu budowlanego na działce nr [...] w D.. Właściciel tej działki J. T. zrealizował obiekt budowlany — skład budowlany, jako budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, co odpowiada zapisowi art. 3 ust. 1b oraz art. 3 ust. 3 P.b., gdzie między innymi wymieniono składowiska odpadów. Faktem jest, że na tej działce w dalszym ciągu prowadzona jest działalność związana ze sprzedażą materiałów budowlanych i opału, a nieruchomość ta zabudowana jest wyłącznie tym obiektem budowlanym - budowlą. Prowadzone przez PINB postępowania administracyjne w zakresie poszczególnych elementów składu są prowadzone celowo w ten sposób pomimo, iż w momencie podjęcia postępowania przez PINB po 4 lutym 2009 r. (data wydania decyzji PINB w B. znak [...]) organowi było wiadomo, iż na terenie tym (dz. [...]) zrealizowany został i działał bez pozwolenia na budowę skład materiałów budowlanych i opału, który jako budowla wymagał decyzji o pozwoleniu na budowę, projektu budowlanego, decyzji Wójta Gminy (ewentualnie Starostwa) o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, a przede wszystkim inwestycja musiała być zgodna z mpzp Gminy [...] dla miejscowości D.. Zdaniem odwołującego mamy tymczasem do czynienia z rażącym naruszeniem prawa – umorzeniem postępowania prowadzonego w sprawie składu jak wyżej w sytuacji, gdy "przedmiot żądania", dla którego postępowanie zostało wszczęte istnieje, a zastosowanie odpowiednich trybów postępowania, zgodnie z art. 48, 49 lub 50, 51, jest obowiązkiem PINB. Nie znajduje uzasadnienia w przepisach K.p.a. wydanie decyzji o umorzeniu postępowania przed dokładnym ustaleniem okoliczności faktycznych. W tym przypadku można mówić o sprzeczności z interesem społecznym i interesem prawnym skarżącego w związku z przepisami P.b. jak wyżej oraz z zapisami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] – Prognoza Oddziaływania na Środowisko - strona 37 punkt 2 (dotycząca terenu zabudowy mieszkaniowej lub zagrodowej – MNR, gdzie jako dopuszczalną uznaje się zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, usługi komercyjne, zabudowę zagrodową, zabudowę agroturystyczną. Zakazuje się lokalizacji obiektów usługowych o dużej uciążliwości stwarzających zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzi a także stacji paliw oraz stacji paliw. Natomiast w punkcie 3 na tej samej stronie Studium zapisano: Tereny zabudowy mieszkaniowej - MU. Na terenach tych dopuszcza się istniejącą zabudowę zagrodową i gospodarczą, zabudowę usług komercyjnych. Na terenach zakazuje się stacji paliw. Wobec powyższego zapisu odwołujący się uważa, że tereny te odróżnia zapis umożliwiający zabudowę wyłącznie usługową w terenach MU natomiast w MNR dopuszczalne są usługi komercyjne zrealizowane w obiektach mieszkaniowych, zagrodowych, agroturystycznych. Podsumowując odwołujący się uważa przedmiotowy obiekt - budowlę - za sprzeczny z ustaleniami Studium dla tego terenu, a także niezgodny z mpzp Gminy [...] przyjętego uchwałą Rady Gminy z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Drwinia nr XXII/125/05 ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego nr 165 dnia 22 marca 2005 r. W rozdziale I Ustalenia ogólne w paragrafie 2 ust. 1 punkt 5 ) usługi komercyjne - rozumie się przez to obiekty i urządzenia handlu, gastronomi, rzemiosła usługowego i produkcyjnego, obsługi ruchu turystycznego oraz inne o podobnym charakterze - powyższy zapis zaprzecza próbie interpretowania zapisu mpzp jakoby skład budowlany był usługą; także zapisy paragrafu 8 odnoszące się do "terenu zabudowy zagrodowej, jednorodzinnej i usługowej "MNR" przeznacza się dla tego typu zabudowy jednakże nie oddziaływującej znacząco na środowisko - w aktach sprawy znajduje się decyzja starostwa [...] ustalająca dopuszczalne poziomy hałasu w związku z przekroczeniem norm hałasu dopuszczalnego na terenach mieszkaniowych, a za takie tereny uznano teren MNR gdzie w paragrafie 26 ust. 9 uchwały dotyczącej mpzp zapisano stosownie do art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r Prawo ochrony środowiska ustala się że: 1. tereny oznaczone na rysunku planu symbolami MN, MNU,MW,MNR i RM - zalicza się do rodzaju terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. W związku z faktem, iż organ celowo wstrzymuje wydanie decyzji dotyczącej ogrodzenia i de facto murów oporowych zrealizowanych przez J. T. na terenie ogradzającym działkę, która w części na której znajduje się skład została podniesiona o 50 cm w stosunku do otaczającego ją terenu - w tym też działki skarżącego, a jest to teren zalewowy – odwołujący się wniósł o uchylenie decyzji PINB [...] jako niezgodnej z prawem i wydanej przedwcześnie z naruszeniem artykułów 6, 7, 77, 80 K.p.a.. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] z dnia 24 czerwca 2015 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 i art. 105 § 1 K.p.a. oraz w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 P.b. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zawiadomieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. znak: [...] PINB w B. powiadomił strony postępowania o wszczęciu na wniosek E. T. postępowania administracyjnego w sprawie "składu materiałów budowlanych i opału na działce nr [...] w D. w gminie [...]." Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest weryfikacja prawidłowości postępowania pierwszoinstancyjnego oraz zasadności wydania skarżonej decyzji organu I instancji, którą uznano za bezprzedmiotowe i umorzono postępowanie administracyjne w sprawie składu materiałów budowlanych i opału na działce nr [...] w D. w gminie [...]. Podstawą materialnoprawną skarżonej decyzji jest art. 105 § 1 K.p.a. Organ I instancji do akt niniejszego postępowania załączył uwierzytelnione kopie rozstrzygnięć zapadłych uprzednio przed organami nadzoru budowlanego w sprawach dotyczących obiektów budowlanych na działce nr ewid. [...] w D., Gmina [...], własności J. T. tj. 1. decyzję PINB w B. z dnia 21 października 2014 r. znak: [...] umarzającą postępowanie w sprawie 7 boksów dla potrzeb składowania węgla oraz kruszyw budowlanych (z uwagi na ich rozebranie), 2. decyzję PINB w B. z dnia 7 maja 2012 r. znak: [...] umarzającą postępowanie w sprawie budowy budynku gospodarczego (z uwagi na rozebranie obiektu), 3. decyzję PINB w B. z dnia 6 kwietnia 2011 r. znak: [...] nakazującą inwestorowi J. T. rozebranie wagi towarowej składającej się z dwóch fundamentów o wymiarach 60x280 cm oraz dwóch murków betonowych tworzących najazd i zjazd z wagi oraz decyzję WINB w K. z dnia 8 czerwca 2011 r. znak: [...] utrzymującą w mocy ww. decyzję PINB w B. z dnia 6 kwietnia 2011 r. znak: [...], 4. decyzję PINB w B. z dnia 22 lutego 2012 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny zjazdu publicznego z drogi powiatowej nr 2002K na dz. nr [...] oraz utrzymującą ją w mocy decyzję WINB w K. z dnia 30 sierpnia 2012 r. nr [...] znak: [...], 5. decyzję PINB w B. z dnia 17 stycznia 2007 r. znak: [...] odmawiającą nakazania inwestorowi J. T. wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na części działki nr [...] w miejscowości D., do stanu zgodnego z prawem, 6. decyzję PINB w B. z dnia 15 grudnia 2014 r. znak: [...] odmawiającą uchylenia decyzji PINB w B. z dnia 17.01.2007 r. znak: [...], która została utrzymana w mocy decyzją WINB w K. z dnia 25 maja 2015 r. nr [...] znak: [...]. Ponadto PINB w B. wskazał, że na utwardzenie powierzchni części działki budowlanej płytami betonowymi J. T. uzyskał zgłoszenie w Starostwie Powiatowym w B. w dniu 13.04.2011 r. Do akt dołączono uwierzytelnioną kopię zgłoszenia robót budowlanych z dnia 13 kwietnia 2011 r. polegająca na "utwardzeniu powierzchni gruntu części działki budowlanej nr [...] (...) Całość działki wynosi około 21 arów, a utwardzona powierzchnia będzie wynosić około 100 m2." Organ odwoławczy podkreślił, że w piśmie z dnia 30 października 2014 r. oraz z dnia 18 listopada 2014 r. E. T. zwrócił się do PINB w B. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie prowadzenia składu materiałów budowlanych i opału na działce nr ewid. [...] w D.. Z uwagi na ogólność ww. sformułowania pismem z dnia 19 stycznia 2015 r. znak: [...] PINB w B. zwrócił się do wnioskodawcy o doprecyzowanie pisma z dnia 30 października 2014 r. poprzez "określenie, jakie obiekty budowlane stanowią skład budowlany na działce nr [...] w D.". W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. E. T. wskazał jedynie, iż "oczekuję zastosowania artykułów 6, 7, 77, 80 K.p.a. oraz w oparciu o artykuł 3 ustęp 1 punkt b oraz artykuł 3 ustawy prawo budowlane w celu stwierdzenia na działce [...] w D. wykonanego składu materiałów budowlanych i opału bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę (...)", bez sprecyzowania jakie obiekty - w ocenie skarżącego - wchodzą w skład wskazanego "składu materiałów budowlanych i opału". W związku z powyższym organ odwoławczy po dokonaniu analizy materiału dowodowego w sprawie uznał, iż stanowisko PINB w B. wyrażone w skarżonej decyzji jest prawidłowe. Organ odwoławczy podkreślił, że PINB w B. prowadził liczne postępowania administracyjne dotyczące różnych obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr ewid. [...] w D., które zostały zakończone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi. Organ w zupełności podzielił stanowisko PINB w B., iż sprawa zakończona ostateczną decyzją administracyjną nie może być przedmiotem postępowania administracyjnego ponownie prowadzonego w trybie zwykłym. Wskazał przy tym, że na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe oraz przedmiotowe. Pod względem podmiotowym na sprawę administracyjną składa się podmiot postępowania administracyjnego - strona lub strony, pod względem przedmiotowym zaś elementami sprawy administracyjnej jest treść uprawnienia lub obowiązku, podstawa prawna oraz stan faktyczny. Ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie kolejnej decyzji administracyjnej w sprawie uprzednio rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją administracyjną stanowiłoby naruszenie przepisów prawa i wydanie decyzji podlegającej art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. tj. podlegającej stwierdzeniu nieważności. Wobec powyższego organ I instancji prawidłowo wskazał, iż w sprawach dotyczących obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr ewid. [...] w D., w zakresie których były już prowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowania administracyjne zakończone ostateczną decyzją administracyjną, nie ma możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania w tożsamej sprawie. Z uwagi natomiast na brak wskazania przez skarżącego konkretnego obiektu budowlanego, w sprawie którego wnioskuje o wszczęcie postępowania, określając go zbiorczym mianem "skład materiału budowlanego i opału", brak jest możliwości wszczęcia przez PINB w B. odrębnego postępowania administracyjnego odnośnie konkretnego, wskazanego przez skarżącego obiektu budowlanego zlokalizowanych na działce nr ewid. [...] w D.. Organ odwoławczy podkreślił, że w odniesieniu do obiektów budowlanych, które zdaniem skarżącego nie stanowiły dotychczas przedmiotu postępowania administracyjnego, PINB w B. ma możliwość z urzędu bądź na wniosek skarżącego wszcząć odrębne postępowanie, po sprecyzowaniu przedmiotu postępowania, tj. dokładnego wskazania obiektu budowlanego na działce nr ewid. [...] w D., w zakresie którego wnioskodawca żąda podjęcia czynności przez organ nadzoru budowlanego. W kontrolowanej sprawie brak jest więc prawnych możliwości podjęcia przez organ ponownego rozstrzygnięcia w sprawach opisanych w ww. rozstrzygnięciach administracyjnych organów nadzoru budowlanego dotyczących obiektów budowlanych na działce nr ewid. [...], tj.: 7 boksów dla potrzeb składowania węgla i kruszyw budowlanych, budynku gospodarczego, wagi towarowej, zajazdu publicznego z drogi powiatowej nr [...], utwardzenia powierzchni gruntu części działki (o jakim mowa w decyzji PINB w B. z dnia 17 stycznia 2007 r. znak: [...]), z tej przyczyny, że w ww. sprawach wydano decyzje ostateczne i dotąd nie zostały one wyeliminowana z obrotu prawnego. Powyższe zaś czyni nowo wszczęte postępowanie administracyjne w tożsamych sprawach bezprzedmiotowymi w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. i wymaga umorzenia postępowania, co w sposób prawidłowy uczynił PINB w B.. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, PINB w B. prawidłowo zastosował przesłankę wynikającą z art. 105 § 1 K.p.a. i umorzył wszczęte postępowanie administracyjne, jako bezprzedmiotowe, z uwagi brak możliwości ponownego orzekania w sprawie. WINB w K. wskazał, iż w uzasadnieniu decyzji przedstawione zostały motywy faktyczne i prawne, którymi organ odwoławczy kierował się przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy, stanowiące jednocześnie odpowiedź na zarzuty skarżącego zawarte w odwołaniu. Ponadto w odniesieniu do pozostałych uwag skarżącego organ odwoławczy przywołał art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wskazując, że źródłem powszechnie obowiązującego prawa na terenie Gminy [...] jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będący aktem prawa miejscowego, a nie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]. W odniesieniu natomiast do wskazanych przez skarżącego zapisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Drwinia Nr XXII/125/05 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Drwinia w części obejmującej sołectwa: Dziewin, Gawłówek i Mikluszowice (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2005 r. nr 165, poz. 1067, dalej: "mpzp") organ odwoławczy wskazał, iż znane jest mu z urzędu, iż działka nr ewid. [...] zgodnie z ww. mpzp znajduje się częściowo w terenie oznaczonym symbolem 3.R - funkcja terenu rolna i częściowo w terenie oznaczonym symbolem 3.MNR - tereny pod zabudowę mieszkaniową. Organ wskazał jednak, że ww. przeprowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowania, zakończone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi dotyczyły obiektów budowlanych zgodnych z zapisami ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub zostały dobrowolnie rozebrane przez inwestora, co zostało stwierdzone w decyzji administracyjnej (7 boksów dla potrzeb składowania węgla oraz kruszyw budowlanych, budynek gospodarczy) lub też został co do nich orzeczony nakaz rozbiórki (waga towarowa składającej się z dwóch fundamentów o wymiarach 60x280 cm oraz dwóch murków betonowych tworzących najazd i zjazd z wagi). Mając powyższe na uwadze, w ocenie WINB w K., organ pierwszej instancji zgromadził materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a jego rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Organ odwoławczy kierując się zasadą prawdy obiektywnej w trybie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. był zobligowany do utrzymania skarżonej decyzji w mocy. A. T. i G. T., jako następcy prawni E. T., wnieśli na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i 4 oraz art. 80 K.p.a. oraz nie ustalenie wszystkich aspektów prowadzonego postępowania i pominięcie istniejących dowodów znajdujących się w aktach sprawy organu I instancji. Skarżący podnieśli, że wydana decyzja nie uwzględnia przepisów P.b. i dowodów urzędowych znajdujących się w aktach sprawy. Podejmując postępowanie administracyjne w związku z pismami poprzedniego właściciela nieruchomości dz. [...] (ojciec G. – E. T.), między innymi pismo z dnia 7.05.2014r. (dot. sprawy ułożenia konstrukcji na płytach betonowych o wysokości 4,8 m na terenie działki [...] metr od wspólnej granicy z działką skarżących), pismo z dnia 2.06.2014r. w sprawie zamontowanej wagi towarowej i postawienie kwestii, czy właściciel działki sąsiedniej nr [...] uzyskał pozwolenie na budowę wagi towarowej, jak również całego składu budowlanego. Kolejne pismo z dnia 03.07.2014r. w sprawie wstrzymania robót budowlanych oraz wstrzymania i użytkowania składu budowlanego i opału bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, pismo z dnia 14.07.2014r. odnoszące się do protokołu czynności kontrolnych z dnia 1.07.2014 r. na działce [...] w D.. Wobec powołania się przez organ na decyzję WINB z 6.08.2011r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję PINB w B. z dnia 6.04.2011r. znak [...], którą nakazano inwestorowi J. T. rozebranie wagi towarowej składającej się z dwóch fundamentów o wymiarach 60x280cm oraz dwóch murków w miejscowości D., skarżący podnieśli, że co najmniej od lipca 2014r. organ I instancji wiedział, iż na działce [...] prowadzona jest działalność pod nazwą Skład Budowlany na utwardzonym terenie z wagą towarową i innymi urządzeniami pozwalającymi stwierdzić istnienie zrealizowanego obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt b P.b. Naruszono tym art. 28 P.b., który mówi, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 (budowla, jaką stanowi skład budowlany nie podlega temu wyłączeniu). Organy naruszyły art. 33 P.b., ponieważ faktycznie próbują zalegalizować wykonaną bez pozwolenia na budowę inwestycję, którą właściciel działki [...] zrealizował w oparciu o zgłoszenia robót budowlanych, zamiast wymaganego prawem wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę(nie dołączył projektu budowlanego i informacji Organu Gminy o zgodności zamierzenia inwestycyjnego, jakim jest zrealizowany Skład, z mpzp Gminy [...]). W myśl zasady wyrażonej w przepisie, pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia inwestycyjnego, a jedynie wyjątkowo, w przypadku inwestycji więcej niż jeden obiekt, może dotyczyć wybranych obiektów mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. W przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z budowlą składającą się z utwardzonego placu, murów oporowych, wagi towarowej, przyczepy kempingowej stanowiącej pomieszczenie biurowe, tworzących całość użytkową. Stwierdzenie przez WINB, iż PINB w B. wskazał, że część robót budowlanych została wykonana na zgłoszenie, jest błędną tezą stawianą przez organy nadzoru, iż brak sprzeciwu organu architektoniczno - budowlanego po złożeniu zgłoszenia w każdym przypadku sankcjonuje legalność wykonanych robót. Skoro inwestycja wymagała pozwolenia na budowę, to nieuprawnione jest przyjęcie przez organy, że postępowanie jest bezprzedmiotowe, co uzasadniałoby umorzenie postępowania administracyjnego w oparciu o art. 105 § 1 K.p.a. Skład, którego elementami są odrębne pod względem technicznym części przedmiotów, składających się na całość użytkową, nadal działa rażąco naruszając prawo. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 1 września 2015 r. oraz na rozprawie skarżący G. T. powtórzył prezentowane wcześniej zarzuty podkreślając, że skład materiałów stanowi całość techniczno-użytkową. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Mając na uwadze okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału i przebiegu postępowania należy stwierdzić, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja WINB w K., wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie składu materiałów budowlanych i opału na działce nr [...] w D. w gminie [...]. Podstawę decyzji PINB stanowił art. 105 § 1 K.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Przepis ten kładzie nacisk na bezprzedmiotowość, rozumianą jako brak przedmiotu postępowania administracyjnego. W piśmiennictwie przyjmuje się, że przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 K.p.a. W przepisie tym jest mowa o tzw. ogólnym postępowaniu administracyjnym, którego celem jest wiążące ustalenie, w formie decyzji wydanej przez organ administracji publicznej, konsekwencji norm prawa materialnego w odniesieniu do konkretnie oznaczonego adresata w sprawie indywidualnej. Zatem przedmiotem postępowania administracyjnego jest konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. W orzecznictwie sądowym powszechnie wyrażane jest stanowisko, zgodnie z którym bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi przepis art. 105 § 1 K.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z konstytutywnych elementów sprawy, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. C. H. Beck, Warszawa 2011, str. 410 - 411). Umorzenie postępowania w przypadku bezprzedmiotowości jest obligatoryjne, zaś decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach stron i jest równoznaczna z brakiem przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 356/12). Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne, staje się prawnie niedopuszczalne. Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r. sygn. VI ACa 495/14 LEX nr 1665168). Tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczną oznacza, że sprawa w postępowaniu administracyjnym w trybie zwykłym została ostatecznie załatwiona. Dopóki orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe. Dopiero bowiem eliminacja z obrotu prawnego w trybie prawem przewidzianym (w ramach którego weryfikować można m. in. poprawność formy rozstrzygnięcia kończącego postępowanie oraz zarzuty będące pochodną tej kwestii) takiego rozstrzygnięcia otworzyłaby możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy (por. Wyrok NSA o.z. w Katowicach z dnia 19 czerwca 2000 r. sygn. I SA/Ka 2247/98). Jak wynika z art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. ponowne orzekanie w sprawie rozstrzygniętej już decyzją ostateczną stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej sprawy już poprzednio rozstrzygniętej, czyli kolejnej decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, w przypadku istnienia tożsamości sprawy. Tożsamość sprawy to zaistnienie tego samego stanu prawnego przy niezmienionym stanie faktycznym i występowaniu w sprawie tych samych podmiotów, przy czym oceniając kwestię podmiotów występujących w sprawie oraz organów administracji, należy mieć na uwadze przepis art. 30 § 4 K.p.a. dotyczący następstwa prawnego w przypadku spraw dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych, jak i założenie ciągłości działania organów administracji publicznej. Przesłanki umorzenia postępowania powstają zawsze i tylko w konkretnej sprawie administracyjnej, dotyczącej indywidualnie oznaczonej osoby i nie mogą być rozpatrywane w oderwaniu od tej sprawy, ponieważ pojęcie bezprzedmiotowości postępowania odnosi się zawsze do sprawy, w której ono się toczy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organ I instancji w ramach prowadzonego postępowania wskazał, że prowadził dotychczas szereg postępowań administracyjnych dotyczących obiektów budowlanych na działce nr [...] w D. w gminie [...], należących do J. T.. Postępowanie w sprawie poddanej kontroli sądu zostało wszczęte na wniosek E. T. datowany na dzień 18 listopada 2014 r., dotyczący składu materiałów budowlanych i opału na działce nr [...] w D., opisany przez wnioskodawcę jako obiekt budowlany niezgodny z zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]. Organ I instancji wezwał wnioskodawcę do doprecyzowania wniosku poprzez określenie, jakie obiekty budowlane stanowią ww. skład budowlany. E. T. nie uczynił zadość wezwaniu, ograniczając się do podniesienia w piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r., że organ ma obowiązek stosować art. 6, 7, 77 i 80 K.p.a. oraz art. 3 ust. 1 pkt b P.b. Nie wskazał konkretnych obiektów budowlanych także w odwołaniu. Nie uczynili tego również skarżący w niniejszym postępowaniu przed sądem administracyjnym. Słusznie organ wskazał, że nie jest on kompetentny do wydawania rozstrzygnięć w sprawie wykonywania określonej działalności gospodarczej - w tym przypadku polegającej na prowadzeniu składu materiałów budowlanych i opału. Jak wynika z akt postępowania przed organami nadzoru budowlanego w spawach dotyczących obiektów zrealizowanych na działce [...] stanowiącej własność J. T. zapadły następujące decyzje: 1. decyzja PINB z 21.10.2014, znak [...] umarzająca postępowanie w sprawie 7 boksów dla potrzeb składowania węgla oraz kruszyw budowlanych (z uwagi na ich rozebranie), 2. decyzja PINB z 7.05.2012, znak [...] umarzająca postępowanie w sprawie budynku gospodarczego (z uwagi na rozebranie obiektu), 3. decyzja PINB z 6.04.2011 znak [...] nakazującą inwestorowi J. T. rozebranie wagi towarowej składającej się z dwóch fundamentów o wymiarach 60cm x 280cm oraz dwóch murków betonowych tworzących najazd i zjazd z wagi oraz utrzymująca ją w mocy decyzja WINB z 8.06.2011 znak [...], 4. decyzja PINB z 22.02.2012 znak [...] zatwierdzająca projekt budowlany zamienny zjazdu publicznego z drogi powiatowej nr 2002K na działkę [...] oraz utrzymująca ją w mocy decyzja WINB z 30.08.2012, znak [...], 5. decyzja PINB z 17.01.2007 znak [...] odmawiająca nakazania inwestorowi J. T. wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robot budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na części działki nr [...] do stanu zgodnego z prawem, 6. decyzja PINB z 15.12.2014, znak [...] odmawiająca uchylenia decyzji PINB z 17.01.2007, znak [...] oraz utrzymująca ją w mocy decyzja WINB z 25.05.2015, znak [...]. Żądania skarżących zostały już rozstrzygnięte ww. decyzjami. Sprawy zaś zakończone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi nie mogą być ponownie przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Trafnie przyjął organ I instancji, że za obiekt budowlany nie może być uznany teren działki. Prawidłowo również przyjął, że zgodnie z art. 110 K.p.a. PINB w B. jest związany wydanymi sprawie decyzjami dotyczącymi obiektów budowlanych, które skarżący określają zbiorczo mianem "składu materiałów budowlanych i opału" i nie może w tych sprawach orzekać ponownie. Ustalenie, iż sprawa została już rozstrzygnięta ostatecznie, jest jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania wszczętego w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie ostateczne nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Powyższe stanowisko prawidłowo zaakceptował organ odwoławczy. Należy przy tym wskazać, że uzasadnienie decyzji organu I instancji było wyczerpujące, z przytoczeniem stosownych przepisów prawa oraz adekwatnych i relewantnych poglądów literatury i orzecznictwa. Trafnie organ odwoławczy wskazał, że w kontrolowanej sprawie brak jest prawnych możliwości podjęcia przez organ ponownego rozstrzygnięcia w sprawach dotyczących obiektów budowlanych na działce nr ewid. [...] tj.: 7 boksów dla potrzeb składowania węgla i kruszyw budowlanych, budynku gospodarczego, wagi towarowej, zajazdu publicznego z drogi powiatowej nr [...], utwardzenia powierzchni gruntu części działki (o jakim mowa w decyzji PINB w B. z dnia 17 stycznia 2007 r. znak: [...]), z tej przyczyny, że w ww. sprawach wydano decyzje ostateczne i dotąd nie zostały one wyeliminowana z obrotu prawnego. Powyższe zaś czyni nowo wszczęte postępowanie administracyjne w tożsamych sprawach bezprzedmiotowymi w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. i wymaga umorzenia postępowania, co w sposób prawidłowy uczynił PINB w B.. Organ odwoławczy właściwie odniósł się również do zarzutów sformułowanych w odwołaniu, dotyczących m.in. naruszenia Studium oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnośnie zarzutów skargi należy wskazać, że zarówno kwestię ułożenia konstrukcji na płytach betonowych, zamontowanej wagi towarowej, jak i użytkowania składu budowlanego i opału bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę szczegółowo omówiły organy obu instancji w uzasadnieniach swoich decyzji. Brak też w sprawie podstaw do przyjęcia, jak chcą skarżący, że pozwolenie na budowę winno dotyczyć budowli składającej się z utwardzonego placu, murów oporowych, wagi towarowej, przyczepy kempingowej stanowiącej pomieszczenie biurowe, tworzących całość użytkową. Zatem brak było w sprawie obiektów budowlanych na ww. działce, które nie byłyby wcześniej przedmiotem orzekania organu. Wykluczone jest również traktowanie całej działki, czy składu budowlanego i opałowego, jako jeden obiekt budowlany. Z uwagi na powyższe zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Okoliczności sprawy wskazują zatem, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, wydana w oparciu o przepis art. 105 § 1 K.p.a., jest zasadna i dlatego też prawidłowo organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. Organy przeprowadziły prawidłowo postępowanie administracyjne wydając trafne rozstrzygnięcia i należycie je uzasadniając, z poszanowaniem m.in. art. 7, art. 61, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i 4 oraz art. 80 K.p.a. Nie naruszyły też - wbrew twierdzeniem skargi - przepisów ustawy Prawo budowlane. Na marginesie należy wskazać, co zresztą trafnie podkreślił już organ odwoławczy, że w odniesieniu do obiektów budowlanych, które zdaniem skarżących nie stanowiły dotychczas przedmiotu postępowania administracyjnego, PINB w B. ma możliwość z urzędu, bądź na wniosek wszcząć odrębne postępowanie, po sprecyzowaniu przedmiotu postępowania, tj. dokładnego wskazania obiektu budowlanego na działce nr ewid. [...] w D., w zakresie którego wnioskodawca żąda podjęcia czynności przez organ nadzoru budowlanego. Podniesiony zaś w odwołaniu i piśmie procesowym zarzut dotyczący podniesienia o 50 cm poziomu przedmiotowej działki w stosunku do otaczającego ją terenu – w tym też działki skarżących - ze wskazaniem, że jest to teren zalewowy, jest kwestią związaną ze stosunkami wodnymi, co pozostawało poza kompetencjami organu nadzoru budowlanego oraz poza granicami niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.