II SA/Kr 947/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w M. z dnia 28 czerwca 2023 r. nr 2/2023 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu; II. zasądza od Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w M. na rzecz skarżącego A. M. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z 8 marca 2023 r. (data wpływu do organu 22 marca 2023 r.) A. M., zwany dalej skarżącym zwrócił się do Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w M. o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie: 1. zestawienia rozliczeń odbiór ścieków wraz z podaniem ilości ścieków przyjmowanych przez oczyszczalnie w ujęciu miesięcznym - zgodnie z pobieranymi opłatami od konsumentów i dostawców ścieków dowożonych taborem asenizacyjnym; 2. podanie ilości reaktorów biologicznych w eksploatacji w ujęciu miesięcznym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia w latach 2019, 2020,2021 i 2022, 3. podanie ilości zużytej energii elektrycznej w ujęciu miesięcznym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia w latach 2019, 2020,2021 i 2022 wraz z załączeniem kopii faktur; 4. udostępnienie kopii aktualnych pozwoleń na wprowadzenie ścieków przemysłowych do kanalizacji; 5. podanie ilości osadu wywożonego sumarycznie za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2019, 2020, 2021 i 2022 wraz z podaniem procentowej zawartości suchej masy. Pismem z 28 marca 2023 r. organ wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w związku z okolicznością, że informacja wnioskowana stanowi informację przetworzoną, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odmowy udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 30 marca 2023 r. skarżący wskazał, że ww. wezwania jest bezzasadne, bowiem wnioskowane informacje nie stanowią informacji przetworzonej. Pismem z dnia 12 marca 2023 r. organ podtrzymał swoje stanowisko, że wnioskowana informacja jest informacja przetworzoną, a nadto wnioskujący nie wykazali szczególnego interesu w jej udostępnieniu. Decyzją nr 1/2023 z 18 maja 2023 r. L.dz. [...], działając na podstawie art. 16 ust. 1, art. 1 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 punkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2020 r., poz. 2176 t.j.) w związku z art. 104 oraz art. 107 kpa Prezes Zarządu Miejskiego Zakładu [...] Sp. z o.o. odmówił udzielenia informacji na wniosek z 8 marca 2023 r. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz wskazano, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Mimo wykazania, iż wniosek dotyczy informacji przetworzonej, której udzielenie determinuje wskazanie szczególnie istotnego interesu, nie został on wykazany na żadnym etapie postępowania, tym samym należało odmówić udzielenia informacji w oparciu o art. 3 ust 1 pkt ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pismem z dnia 9 czerwca A. M. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia 28 czerwca 2023 r., znak: L.dz. 25743/22, działając na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 i 2 oraz art. 1 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 punkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 104 oraz art. 107 kpa Miejski Zakład Wodociągów i kanalizacji Sp. z o.o. w M. , utrzymał w mocy decyzję z dnia 18 maja 2023 r. nr 1/23 o odmowie udzielenia informacji publicznej. W decyzji powtórzono, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną w rozumieniu przepisów art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mimo wykazania, iż wniosek dotyczy informacji przetworzonej, której udzielenie determinuje wskazanie szczególnie istotnego interesu, interes ten nie został wykazany na żadnym etapie postępowania. Nadto wskazano, że nie toczą się żadne postępowania w sprawie wydobywania się z oczyszczalni w K. uciążliwego zapachu. Oczyszczalnia była kontrolowana w czerwcu i lipcu 2021 r. i nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości w jej działaniu . Na powyższą decyzję A. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: - art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w całości, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; - art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), w zakresie w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku z dnia 8 marca 2023 r. była informacja przetworzona. Skarżący podniósł, że informacje publiczne wymienione we wniosku z dnia 8 marca 2023 r. nie stanowią przetworzonej informacji publicznej w rozumieniu przepisów art. 3 ust. 1 pkt 1 udip. Za przyjęciem, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji przetworzonej przemawia łatwość w pozyskiwaniu wskazanych informacji, które nie zakłócą pracy Spółki oraz "nie ograniczą procesu anonimizacji". Nadto żądane informacje mają związek z trwającymi postępowaniami w sprawie wydobywania się z oczyszczalni ścieków w K. uciążliwego zapachu. Powtórzył, że wnioskowane informacje są konieczne celem ustalenia prawidłowości w działaniu oczyszczalni i opracowania dalszych kroków postępowania. Istnieje bowiem ryzyko, że zapach, który wydobywa się z oczyszczalni może być konsekwencją innych poważanych wad po jej stronie, które negatywnie wpływają nie tylko na nieruchomości sąsiednie, ale przede wszystkim na środowisko i cały ekosystem. W celu zapobiegnięcia katastrofie naturalnej istnieje potrzeba dokładnego wyjaśnienia całej sprawy, a wnioskowane informacje publicznej niewątpliwie w tym pomogą. Niezależnie od powyższego, skarżący podniósł, że decyzja z dnia 18 maja 2023 r. zawiera braki formalne. Jak podał, w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji, zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 2 udip powinny znaleźć się imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji. Po drugie, elementem obligatoryjnym każdej decyzji administracyjnej jest pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania w myśl art. 107 § 1 pkt. 7 kpa. Decyzja ta powinna zawierać pouczenie zarówno o możliwości wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jak i skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze wskazaniem terminów wniesienia obu środków. W odpowiedzi na skargę Prezes Spółka wniosła o oddalenie skargi. Spółka podniosła, że nie ma wiedzy o trwających postępowaniach w sprawie rzekomego wydobywania się z oczyszczalni ścieków w K. uciążliwego zapachu. Oczyszczalnia była przedmiotem kontroli w tymże właśnie zakresie, przeprowadzonej przez WIOŚ w K., w czerwcu-lipcu 2021 roku, w wyniku której nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości w jej działaniu. W ocenie Spółki zarzut naruszenia art. 61 ust 1 Konstytucji RP, należy uznać za całkowicie chybiony. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej, jednak w orzecznictwie przyjmuje się, iż są to "dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności". Udostępnienie takich danych może zatem wymagać pewnego nakładu pracy niezbędnego do opracowania i przygotowania materiałów, np. wydobycia danych cząstkowych z dokumentów, zestawienia danych — oznacza to, że nawet pewna suma prostych czynności, która wiąże się z koniecznością poniesionych przez urząd nakładów, może być traktowana jako informacja przetworzona. Spółka podała, ze w niniejszej sprawie istotny jest również zakres samego wniosku. Mając to na względzie powołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2015 r. (sygn. akt I OSK 1764/14) w którym stwierdzono, że w pewnych przypadkach bardzo szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, zanonimizowania i sporządzenia kserokopii wielu dokumentów, może wymagać aż takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, że zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego. W takim przypadku należy uznać, że wniosek faktycznie dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 16 ust 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Spółka przyznała, że nie wskazała w pouczeniu możliwości wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, co może zostać uznane za niepełne pouczenie. Co do zarzutu, iż nie wskazano z imienia, nazwiska i funkcji osoby, która zajęła stanowisko w sprawie wskazała, że z decyzji wynika, że osobą która w imieniu spółki zajęła stanowisko w sprawie jest K. B. Prezes Zarządu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. W tak zakreślonych ramach kontroli sądowoadministracyjnej skarga zasługiwała na uwzględnienie. Prawo dostępu do informacji publicznej wyrażone zostało w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Sposób realizacji prawa do informacji publicznej określa ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (ust. 2). Stosownie do art. 17 ust. 1 u.d.i.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1 o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (ust. 2). Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie jest decyzja Prezesa Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. o odmowie udzielenia informacji publicznej, wnioskowanej przez skarżącego pismem z dnia 8 marca 2023 r. Jak wyżej podano skarżący wniósł o: 1. Udostępnienie zestawień rozliczeń odbioru ścieków wraz z podaniem ilości ścieków przyjmowanych przez oczyszczalnie w ujęciu miesięcznym - zgodnie z pobieranymi opłatami od konsumentów i dostawców ścieków dowożonych taborem asenizacyjnym; 2. podanie ilości reaktorów biologicznych w eksploatacji w ujęciu miesięcznym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia w latach 2019, 2020, 2021 i 2022; 3. podanie ilości zużytej energii elektrycznej w ujęciu miesięcznym za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia w latach 2019, 2020, 2021 i 2022 wraz z załączeniem kopii faktur; 4. udostępnienie kopii aktualnych pozwoleń na wprowadzenie ścieków przemysłowych do kanalizacji; 5. podanie ilości osadu wywożonego sumarycznie za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2019, 2020, 2021 i 2022 wraz z podaniem procentowej zawartości suchej masy. W okolicznościach sprawy bezsporne było, że Miejski Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, jako podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Przywołana norma wskazuje wśród podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej – osoby prawne samorządu terytorialnego. Również zakres żądanych informacji mieści się w pojęciu informacji publicznej – jako informacja dotycząca majątku publicznego (art. 6 ust. 1 u.d.i.p.). Kwestią sporną okazało się natomiast rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej. Pojęcie informacji przetworzonej, o której stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., nie ma definicji ustawowej, ale w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym jest nią informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to informacja publiczna, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów, jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści i postaci. Przetworzenie informacji polega zatem na zebraniu, przeanalizowaniu, zredagowaniu, opracowaniu nowej informacji, która do tej pory w takiej postaci nie istniała, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (zob. wyrok NSA z 25 września 2020 r., sygn. I OSK 574/20, wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 89/13, wyrok NSA z 17 października 2006 r., sygn. I OSK 1347/05). W orzecznictwie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym "w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania" (wyrok NSA z 6 października 2011 r., sygn. I OSK 1199/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie w wyroku NSA z 9 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 792/11 wskazano, że "w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej". Żądanie przetworzenia informacji publicznej, w celu jej udostępnienia, musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego. Niewątpliwie więc art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., będąc podstawą do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, w istocie ogranicza do niej dostęp, zobowiązując do wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednak ograniczenie to, dokonane aktem rangi ustawowej, pozostaje w zgodzie z art. 61 ust. 1 i ust. 4 Konstytucji RP (por. wyrok NSA z 22 listopada 2018 r., sygn. I OSK 2587/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązkiem organu w takiej sytuacji jest wykazanie, że rzeczywiście żądana informacja jest informacją przetworzoną, a więc wymagającą podjęcia określonych działań intelektualnych, czy też wnioskodawca domaga się tak wielu informacji prostych, że ich rozmiar i zakres multiplikuje je do poziomu informacji przetworzonej. Jednocześnie podkreślić należy, że w istocie każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej zobowiązuje organ do podjęcia czynności przygotowawczych zmierzających do rozpatrzenia wniosku, tj. dokonania jego analizy w celu ustalenia, czy żądana informacja jest informacją publiczną oraz czy organ w ogóle dysponuje taką informacją. Podjęcie tych czynności polega np. przejrzeniu posiadanych przez organ zasobów, w tym dokumentów, rejestrów, ksiąg i odszukania tych dokumentów, dokonania ich selekcji, analizy treści, czy też anonimizacji. Tego rodzaju działania są zwykłymi elementami rozpatrywania danego wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie decydują o tym, czy żądana informacja publiczna jest informacją prostą czy przetworzoną. Zasadniczo również nakład pracy konieczny do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz koszty związane z udzieleniem informacji nie przesądzają o tym, czy dana informacja ma charakter prosty czy przetworzony. Pracochłonność i koszty rozpatrzenia wniosku mogą być podstawą ewentualnego obciążenia wnioskodawcy kosztami udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 15 ust. 1 u.d.i.p. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy informacji przetworzonej wtedy, gdy dla jego realizacji podmiot zobowiązany nie tylko wyszukuje w posiadanych zasobach odpowiednie informacje, lecz na podstawie posiadanych informacji sporządza inny dokument, do którego wytworzenia potrzebne jest dokonanie analizy posiadanych informacji według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, wyciągnięcie z nich odpowiednich wniosków itp. (por. wyrok NSA z dnia 21 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5557/21). Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy i zaskarżonej decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej Sąd stwierdził, że organ nie wykazał, by żądane informacje miały charakter informacji przetworzonej. Twierdzenia Spółki nie zostały poparte właściwie jakąkolwiek argumentacją uzasadniającą, że każde z żądań sformułowanych we wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowi informację publiczną przetworzoną. Nie wiadomo zatem, czy rzeczywiście żądana informacja jest informacją wymagającą podjęcia określonych działań analitycznych, czy też wnioskodawca domaga się tak wielu informacji prostych, że ich rozmiar, zakres, ewentualnie i dodatkowo – konieczność anonimizacji, uzasadnia przyjęcie przetworzonego charakteru informacji publicznej. Obowiązkiem podmiotu zobowiązanego było odniesienie się w sposób rzetelny do wszystkich żądań zawartych wniosku, jednoznaczne wskazanie, czy informacje tam zawarte są posiadaniu podmiotu, jeśli tak, to w jakiej postaci, a jeśli uczynienie zadość wnioskowi wymaga dodatkowych czynności, składających się na przetworzenie informacji, wskazanie tych czynności. Tymczasem w zaskarżonej decyzji nie wskazano, w jakiej postaci istnieje informacja publiczna, której udostępnienia organ odmówił, nie sprecyzowano, jakie czynności musiałyby być przeprowadzone dla jej udostępnienia. Nie jest wystarczające ogólnikowe odniesienie się do zakresu wniosku, które należy uznać za gołosłowne i nieprzekonujące. Z samej treści wniosku nie wynika, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej. Z tych przyczyn, zdaniem Sądu, jako co najmniej przedwczesną należało uznać odmowę udostępnienia informacji – jako informacji przetworzonej, wobec naruszenia przez podmiot zobowiązany art. 7 i 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy, skoro z tego powodu organ nieprawidłowo zastosował art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., odmawiając udostępnienia informacji publicznej. Rozpoznając ponownie sprawę organ uwzględni stanowisko Sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 P.p.s.a.