II SA/Kr 958/18

Dnia 10 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu D. G. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kwoty uiszczonego wpisu. Skarżący D. G., działający przez profesjonalnego pełnomocnika – r.pr. J. H., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 30 maja 2018 r. (znak: [...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżących – r.pr. J. H. do nadesłania 9 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uwierzytelnienia złożonego pełnomocnictwa ze wskazaniem, iż nadesłane pełnomocnictwo jest kopią (ksero bez uwierzytelnienia), z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Opisane powyżej zarządzenie kierowane do profesjonalnego pełnomocnika skarżącego, zostało skutecznie doręczone w dniu 23 sierpnia 2018 r. W dniu 30 sierpnia 2018 r. (data prezentaty na dokumencie) profesjonalny pełnomocnik złożył odpowiednią ilość odpisów skargi, do których załączone były kserokopie pełnomocnictwa opatrzone klauzulą: "za zgodność z oryginałem W. 27.08.2018" bez podpisu pełnomocnika. W treści pisma przewodniego złożonego w dniu 30 sierpnia 2018 r. profesjonalny pełnomocnik zaznaczył również, że pełnomocnictwo złożył w dniu 1 sierpnia 2018 r., na dowód czego załączył kserokopię pisma przewodniego, na którym widniała prezentata Sądu z dnia 1 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 in principio p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom postępowania. Ponadto w przypadku, w którym strona działa w postępowaniu przez pełnomocnika, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest bowiem przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, Starszy Referendarz Sądowy wezwał r.pr. J. H. do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi, które – w ocenie Sądu – nie zostały jednak w sposób prawidłowy uzupełnione. Należy przy tym wskazać, że co prawda r.pr. J. H. przedłożył w terminie odpowiednią ilość odpisów skargi, niemniej jednak nie złożył on w zakreślonym terminie prawidłowo uwierzytelnionego pełnomocnictwa. Wymaga również podkreślenia, że skierowane do r.pr. J. H. wezwanie wskazywało wprost, w sposób niebudzący wątpliwości, iż przedłożona przez niego w dniu 1 sierpnia 2018 r. kserokopia pełnomocnictwa nie została uwierzytelniona, tj. brak było na niej stosownej klauzuli, jak również podpisu pełnomocnika. Tym samym, należało uznać, że wobec tak precyzyjnie sformułowanego wezwania do uzupełnienia braków skargi, r.pr. J. H. miał wiedzę o rodzaju wadliwości przedłożonego pełnomocnictwa, a mimo to składając do akt w dniu 30 sierpnia 2018 r. odpisy skargi, nie uwierzytelnił zalegającej w nich kserokopii pełnomocnictwa. Nie przedłożył on również oryginału pełnomocnictwa, ani jego wierzytelnego odpisu, zaś żadna z załączonych do odpisów skargi kserokopii pełnomocnictwa nie została w sposób prawidłowy potwierdzona za zgodność z oryginałem (brak podpisu pełnomocnika pod klauzulą: "za zgodność z oryginałem W. 27.08.2018"). Wymaga przy tym podkreślenia, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania sądu, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2319/11, LEX nr 1149332 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolski z dnia 13 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 402/15, LEX nr 1762588). Dlatego też należało przyjąć, że w tym zakresie brak formalny skargi nie został przez profesjonalnego pełnomocnika uzupełniony w sposób prawidłowy. W tym miejscu trzeba również zaznaczyć, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych w imieniu mocodawcy, zarówno w zakresie merytorycznego, ale także formalnego prowadzenia sprawy. Nie ulega przy tym wątpliwości, że radca prawny, jako profesjonalista, posiada stosowne przygotowanie i znajomość procedury sądowej zapewniającej prawidłowe prowadzenie sprawy, w tym dotyczące dokumentów, które powinny zostać złożone wraz z wnoszoną skargą, zasad obliczania terminów i uzupełniania braków formalnych skargi oraz konsekwencji związanych z niedopełnieniem tych wymogów. To bowiem na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Co istotne zachowanie w tym względzie maksimum staranności, jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, np. merytoryczne rozpoznanie sprawy zainicjowanej wniesieniem skargi (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 367/16, LEX nr 2042742 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 890/17, dostęp: CBOSA). Na marginesie należy również dodać, że jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w sytuacji, w której pomimo wezwania profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, pod rygorem odrzucenia skargi, brak ten nie zostaje uzupełniony, Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez konieczności uprzedniego wzywania skarżącego do podpisania takiej skargi. Podkreśla się bowiem, że korzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt II OZ 603/18, LEX nr 2524293). Mając zatem powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio i § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.