II SA/Kr 968/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Polskiego Związku Działkowców stowarzyszenie [...] w W. Okręg [...] w [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia 12 czerwca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić sprzeciw od decyzji. Wojewoda decyzją z dnia 12 czerwca 2017 r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – dalej jako k.p.a. w związku z art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta K. z 8 lutego 2017 r. znak: [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi A. pozwolenia na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 17 lipca 2017 r. Polski Związek Działkowców stowarzyszenie [...] w W. Okręg [...] w [...] – dalej strona skarżąca wniosła, za pośrednictwem organu odwoławczego, pismo zatytułowane "skarga" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję Wojewody, w którym domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: "P.p.s.a.", dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017r., poz. 935 ze zm.). Do Działu III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" został dodany Rozdział 3.a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e. Zgodnie z art. 64a P.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Natomiast w myśl art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zatem z art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 P.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Stosownie zaś do treści art. 64d § 1 P.p.s.a., sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji. Natomiast w myśl art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017r. do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017r., mają zastosowanie przepisy P.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. Odnosząc powołane przepisy do okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że od decyzji Wojewoda z dnia 12 czerwca 2017 r. znak: [...], będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, przysługiwał sprzeciw, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a P.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo skarżącej zatytułowane "skarga" należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następne P.p.s.a. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przedmiotowa decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 19 czerwca 2017 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem dla skarżącej w dniu 3 lipca 2017 r. Tymczasem sprzeciw został wniesiony w dniu 17 lipca 2017 r. a zatem z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w przytoczonym art. 64 c § 1 P.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, że organ odwoławczy błędnie pouczył stronę skarżącą o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zamiast o możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji. Błędne pouczenie nie kreuje jednak prawa, które nie zostało przewidziane w przepisach, w szczególności nie kreuje dłuższego terminu na wniesienie środka zaskarżenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1363/15, z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 702/15, z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II FSK 2438/14, CBOSA). Niemniej jednak stronie skarżącej przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Z art. 86 § 1 P.p.s.a. wynika bowiem, że na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd postanowi o przywróceniu terminu, pod warunkiem spełnienia wymogów wynikających z art. 87 ustawy. W orzecznictwie przyjęto zaś, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zaliczyć należy także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 417/09, CBOSA). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 b § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.