II SAB/Kr 134/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. z siedzibą w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] marca 2018 r. w zakresie punktów 1-3 I. stwierdza, że Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. z siedzibą w K. dopuściło się bezczynności w sprawie rozpatrzenia punktu 2 w zakresie wynagrodzenia członków Rady Nadzorczej Spółki i 3 wniosku M. H. z dnia 4 marca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej; II. zobowiązuje Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. z siedzibą w K. do wydania aktu albo dokonania czynności odnośnie punktu 2 w zakresie wynagrodzenia członków Rady Nadzorczej Spółki i 3 wniosku z dnia 4 marca 2018 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. z siedzibą w K. na rzecz skarżącego M. H. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; oddala skargę w pozostałym zakresie. W dniu 4 marca 2018 r. skarżący skierował do Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie drogą elektroniczną wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący prosił o udzielenie następujących informacji: Linków do oświadczeń majątkowych władz spółki MPEC z ostatnich 5 lat – BIP; Wynagrodzenia brutto za miesiąc luty 2018 r. każdej z osób pełniących funkcje publiczne w Spółce MPEC; Sumy nagród/premii pracowników Spółki MPEC S.A. począwszy od 2014 r.; Liczbę pracowników Spółki MPEC w lutym 2018 r. Skarżący wnioskował o udostępnienie ww. informacji poprzez przesłanie ich mailem na adres: [...].ch, nie wskazując żadnych innych danych. W odpowiedzi na wniosek, Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie drogą elektroniczną przesłało pismo z 13 marca 2018 r. znak: [...] w którym wskazało, że: Ad. 1. Oświadczenia majątkowe władz jednostek miejskich zamieszczane są w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta Krakowa, w zakładce Jednostki Miejskie - Oświadczenia majątkowe; Ad. 2. W sprawie wynagrodzeń osób pełniących funkcje publiczne w spółce, zostanie wydana odrębna decyzja, przez co MPEC S.A. wezwała wnioskodawcę do wskazania w terminie 14 dni swoich danych, w tym adresowych; Ad. 3. Informacja o wysokości nagród/premii wszystkich pracowników Spółki MPEC S.A. począwszy od 2014 r. jest informacją publiczną przetworzoną, czyli taką, która musi zostać opracowana i wytworzona specjalnie na potrzeby wnioskodawcy, albowiem przedmiotowe dane nie istnieją w MPEC, w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca oraz że wymagane jest wskazanie przez wnioskodawcę szczególnego istotnego interesu publicznego uzasadniającego podanie takich informacji. Organ wezwał o wykazanie takiego interesu w terminie 14 dni od daty wezwania; Ad. 4. Podano dokładną i aktualną liczbę pracowników Przedsiębiorstwa MPEC S.A. w Krakowie. W dniu 31 marca 2018 r., wnioskodawca przesłał swoje dane tj.: imię, nazwisko i adres do korespondencji. W piśmie z 5 kwietnia 2018 r. znak [...] Spółka MPEC.S.A. poinformowała wnioskodawcę o podtrzymaniu swojego stanowiska w sprawie konieczności wskazania istotnego interesu publicznego dla udostępnienia informacji o nagrodach/premiach wszystkich pracowników spółki MPEC S.A. przyznanych od 2014 r. W piśmie podano również - w formie tabelki - wysokość wynagrodzenia poszczególnych Członków Zarządu Spółki MPEC.S.A. w Krakowie. W dniu 14 kwietnia 2018 r. M. H. skierował do MPEC S.A. kolejne pismo drogą elektroniczną, podkreślając że nie otrzymał wystarczającej odpowiedzi na zadane na wstępie pytania i nie otrzymał decyzji odmownej. Skarżący wskazał również, że informacja, o którą wystąpił nie jest informacją przetworzoną. W kolejnym piśmie z 8 maja 2018 r. ponownie podniósł brak otrzymania odmownej decyzji. W dniu 16 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego) M. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie w zakresie udzielenia informacji publicznej na wniosek z 4 marca 2018 r. w zakresie punktów 1-3. Zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do dokonania czynności w zakresie złożonego wniosku, orzeczenie rażącego naruszenia prawa, wymierzenie grzywny w wysokości 5000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że skarga na bezczynność organu jest uzasadniona, albowiem otrzymał satysfakcjonującą odpowiedź jedynie na pytanie zawarte w punkcie 4. W odpowiedzi na skargę Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie wniosło o oddalenie skargi. Organ podał, że nie dopuścił się bezczynności. W świetle obowiązujących przepisów nie jest zobowiązany do udostępnienia dokumentów, które nie mają charakteru informacji publicznej, ma podstawy by względem udostępnienia pewnych informacji wystąpić najpierw o podanie przez wnioskodawcę szczególnego istotnego interesu publicznego i wreszcie, biorąc pod uwagę korespondencję ze skarżącym - nie dopuścił się bezczynności, gdyż udostępnił wskazywane we wniosku informacje co do oświadczeń majątkowych władz spółki, ilości pracowników spółki i wysokości wynagrodzenia członków zarządu. Spółka MPEC S.A. udostępniła skarżącemu wszystkie informacje, o które występował, za wyjątkiem informacji o wysokości nagród/premii wszystkich pracowników Spółki MPEC S.A. od 2014 r. Jest to bowiem informacja publiczna przetworzona, czyli taka, która musi zostać opracowana i wytworzona specjalnie na potrzeby wnioskodawcy, albowiem przedmiotowe dane nie istnieją w MPEC w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Ponadto spółka wskazała, że wytworzenie wskazywanej przez skarżącego informacji wymaga zaangażowania dodatkowych sił i środków. W tej sytuacji spółka uznała, że wymagane jest wskazanie przez wnioskodawcę szczególnego istotnego interesu publicznego uzasadniającego podanie takich informacji. Ponadto, zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądowoadministracyjnym dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to jest uzasadnione interesem publicznym, a nawet że jest ono dla interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że jest ono szczególnie istotne dla interesu publicznego, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania. Skarżący nie wskazał ww. szczególnego interesu publicznego. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ podkreslił, że zdefiniowane w art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ustawy pojęcie "informacja publiczna" interpretowane w świetle art. 61 Konstytucji jest pojęciem co prawda pojemnym i szerokim, jednakże z pewnością nie obejmuje wszelkich informacji, w postaci wszystkich materiałów i dokumentów posiadanych przez organ władzy, a szczególnie przez spółki. Należy uwzględnić specyfikę MPEC S.A. w Krakowie. Właścicielem 100% akcji przedsiębiorstwa jest Gmina Miasta Krakowa, której majątkiem dysponuje Prezydent Miasta Krakowa. Posiadane przez gminę akcje: MPEC S.A, MPK S.A oraz MPWiK S.A stanowią łącznie majątek Krakowskiego Holdingu Komunalnego. Natomiast Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Krakowie jest Spółką Akcyjną, której sposób organizacji, zarządzania oraz działania regulują odpowiednie przepisy Kodeksu Handlowego. Ze względu na powyższe oraz biorąc pod uwagę tajemnicę przedsiębiorstwa, każdy wniosek o udostępnienie danych, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest rzetelnie i szczegółowo analizowany oraz rozpatrywany w terminach ustawowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej "p.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej wniesieniem skargi przez M. H. jest bezczynność Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie w rozpoznaniu wniosku z 4 marca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktów 1-3. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych skarga na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej nie wymaga wyczerpania środków zaskarżenia. Dlatego też należy uznać, że skarga jest dopuszczalna i jako taka podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Dalej wskazać należy, że w myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z § 1a art. 149 jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie § 2 art. 149 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Jednocześnie należy podkreślić, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. Natomiast w sytuacji gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała - skargę należy oddalić. Oddaleniu podlega również skarga w sytuacji gdy zadane pytanie nie dotyczyło informacji publicznej. Jeśli bowiem żądana informacja nie jest informacją publiczną, to nie ma podstaw do wydawania decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Obowiązkiem organu jest poinformowanie wnioskodawcy pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Gd 1153/03, wyrok NSA z 25 marca 2001, sygn. akt II SA 4059/02, wyrok NSA z 19 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 3301/02, wyrok NSA z 20 maja 2016 r., sygn. I OSK 3238/14). W pierwszej kolejności wskazać należy, że prawo dostępu do informacji publicznej jest gwarantowane konstytucyjnie jako podstawowe prawo obywateli. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenie powyższego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Skonkretyzowanie prawa do informacji ma miejsce w ustawie z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764) dalej "u.d.i.p." Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa określa również podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej wskazując, że należą do nich władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja która dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma zapewniać transparentność działań władzy publicznej, umożliwiać społeczną jej kontrolę, budować społeczeństwo obywatelskie i rozwijać demokrację uczestniczącą, w której obywatele mają wpływ na podejmowanie dotyczących ich decyzji. Dlatego żądana informacja, aby uzyskała walor informacji publicznej musi dotyczyć zgodnie z art. 1 ust. 1 "sprawy publicznej". Przedmiotem takiej informacji jest problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa (zob. np. wyrok NSA z 11 marca 2015 r., sygn. I OSK 918/14). Zaliczenie organu do kategorii podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej nie było w niniejszej sprawie kwestionowane. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było natomiast ustalenie, czy organ rozpoznał wniosek skarżącego i udzielił mu żądanej informacji, czy też z uzasadnionych powodów do tego nie doszło. Skarżący we wniesionej skardze na bezczynność twierdził, że nie otrzymał informacji publicznej wnioskowanej w punktach 1-3. Zasadne będzie przytoczenie wniosku w tym zakresie wraz ze stanowiskiem zajętym przez spółkę. W punkcie 1 skarżący domagał się linków do oświadczeń majątkowych władz spółki MPEC z ostatnich 5 lat – BIP. W odpowiedzi w piśmie z 13 marca 2018 r. organ wyjaśnił, że nie można występować o informację w drodze dostępu do informacji publicznej jeśli są zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej. Oświadczenia majątkowe władz jednostek miejskich, w tym spółek miejskich, zamieszczone są w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta Krakowa w zakładce Jednostki miejskie Oświadczenia majątkowe. W punkcie 2 skarżący domagał się podania wynagrodzenia brutto za miesiąc luty 2018 r. każdej z osób pełniących funkcje publiczne w MPEC S.A. Początkowo w piśmie z 13 marca 2018 r. spółka wezwała skarżącego do podania w terminie 14 dni, danych w tym adresowych, wskazując, że załatwienie sprawy w tym zakresie nastąpi w drodze decyzji. W piśmie z 5 kwietnia 2018 r. spółka udzieliła jednak informacji w zakresie wynagrodzenia członków zarządu. W punkcie 3 skarżący domagał się sumy nagród/premii pracowników MPEC S.A. począwszy od 2014 r. W odpowiedzi w piśmie z 13 marca 2018 r. organ wezwał skarżącego o wykazanie w terminie 14 dni szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego uzyskanie żądanych informacji. Organ stwierdził bowiem, że informacje te mają charakter informacji przetworzonych. W piśmie z 5 kwietnia 2018 r. spółka potrzymała swoje stanowisko w tej kwestii. Odnosząc się do żądania zawartego w punkcie 1 Sąd przychyla się do stanowiska organu, że udzielona odpowiedź była wystarczająca i nieuzasadnione jest twierdzenie, że organ pozostawał w bezczynności. W art. 7 ust. 1 u.d.i.p. wskazano sposoby wypełniania przez zobowiązane podmioty obowiązku udostępniania informacji publicznej. Kolejność określonych w przepisie sposobów udostępniania informacji nie jest przypadkowa. Podstawowym źródłem informacji jest określony w art. 8 u.d.i.p. urzędowy publikator teleinformatyczny – Biuletyn Informacji Publicznej. Przepis ten reguluje również zakres przedmiotowy udostępnianych informacji oraz podmioty zobligowane do udostępniania informacji w biuletynie. Uprawnienie do złożenia wniosku o udostępnienie informacji aktualizuje się dopiero, gdy informacja publiczna nie została udostępniona w BIP. Zgodnie z art. 24h ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm.) radny, wójt, zastępca wójta, sekretarz gminy, skarbnik gminy, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Stosownie do art. 24i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym jawne informacje zawarte w oświadczeniach majątkowych są udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 oraz z 2017 r. poz. 933). Obowiązek publikowania oświadczeń majątkowych w BIP wyłącza możliwość żądania udostępnienia informacji w tym zakresie w trybie wnioskowym. Na gruncie istniejących przepisów nie można oczekiwać od organu ułatwiania odszukiwania informacji publicznych zamieszczanych w BIP-ie, poprzez np. podawanie "linków" do konkretnych danych. Prawidłowo zatem organ poprzestał w tym zakresie na wskazaniu miejsca w którym wnioskowane informacje się znajdują. Powyższe prowadzi do konkluzji, że organ nie pozostawał w bezczynności w zakresie punktu 1. Informacja udzielona w związku z pytaniem zawartym w punkcie 2 była w ocenie Sądu niepełna. W myśl § 14 statutu Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. (uchwała nr 26/MPEC/2017 Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Miejskiego Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Spółka Akcyjna w Krakowie z 18 grudnia 2017 r. - w sprawie uchylenia dotychczasowego oraz ustalenia nowego brzmienia Statutu Spółki) organami spółki są: zarząd, rada nadzorcza oraz walne zgromadzenie. Funkcję Walnego Zgromadzenia pełni Prezydent Miasta Krakowa, działający na podstawie stosownego pełnomocnictwa, udzielonego przez jedynego akcjonariusza lub akcjonariuszy reprezentujących 100 % akcji w kapitale zakładowym spółki. Organ poprzestał na udzieleniu informacji dotyczących jedynie członków zarządu, podczas gdy nie ulega wątpliwości, że również członkowie rady nadzorczej pełnią funkcje publiczne. W myśl § 23 statutu Rada Nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością spółki. Zakres jej kompetencji został uregulowany bardzo szeroko. Wobec tego należało stwierdzić, że w zakresie w jakim organ nie udzielił informacji odnośnie wynagrodzenia członków Rady Nadzorczej spółki pozostawał w bezczynności. O bezczynności organu świadczy również jego działanie w zakresie udzielenia informacji publicznej określonej w punkcie 3. O ile bowiem organ twierdzi, że objęta wnioskiem informacja wymaga przetworzenia i wzywa wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego, a wnioskodawca wezwania nie wykonuje, organ ma obowiązek wydać decyzję odmowną na podstawie art. 16 u.d.i.p. Pozostawienie w takiej sytuacji wniosku bez rozpoznania, jak to uczyniło Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A., oznacza bezczynność organu, gdyż dopiero wydanie takiej decyzji umożliwia ocenę instancyjną, w tym sądową, czy objęta wnioskiem informacja ma charakter informacji przetworzonej. Nie zwalniało go to z obowiązku podjęcia dalszych czynności procesowych w niniejszej sprawie. Innymi słowy, skierowanie do wnioskodawcy powyższego wezwania nie zakończyło sprawy udostępnienia informacji przetworzonej, gdyż adresat wniosku zobowiązany był jeszcze do wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia, skoro uznał udzielenie informacji publicznej za niedopuszczalne. Niezależnie więc zatem od tego jak zakwalifikować na obecnym etapie tę informację, stwierdzić należy, że organ pozostawał w bezczynności, gdyż nie podjął odpowiednich czynności, wynikających z u.d.i.p. W związku z tym, że czynności podjęte przez organ nie realizowały przedstawionego toku postępowania należało uznać, że pozostaje on w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 4 marca 2018 r., rozumianej jako niezałatwienie sprawy w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. odnośnie punktu 2 w zakresie wynagrodzenia członków Rady Nadzorczej oraz punktu 3. Nie ulega wątpliwości, że organ we wskazanym terminie takiej informacji nie udostępnił, ani nie załatwił wniosku strony w inny sposób, w szczególności poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Stąd też należało zobowiązać organ do załatwienia w omawianym zakresie wniosku skarżącego w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, o czym orzeczono w punkcie II sentencji wyroku. Sąd oddalił na podstawie art. 151 p.ps.a. skargę w zakresie żądania określonego w punkcie 1 z powodów przedstawionych już w uzasadnieniu, jak również częściowo odnośnie punktu 2, albowiem organ odpowiadając na pytanie zawarte w tym punkcie podał wynagrodzenie członków Zarządu Spółki (punkt V sentencji wyroku). Sąd stwierdził również, że bezczynność organu w załatwieniu ww. wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Oceniając charakter zaistniałej bezczynności należało przede wszystkim wziąć pod uwagę, że organ nie pozostawał bierny, albowiem poinformował skarżącego o przyjętym przez siebie stanowisku dwukrotnie w pismach z w pismach z 13 marca 2018 r. oraz 5 kwietnia 2018 r. Nie ulega wątpliwości, że organ podjął działania zmierzające do zadośćuczynienia wnioskowi, zatem nie można zatem uznać, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, o czym – na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.– orzeczono w punkcie III sentencji niniejszego wyroku. Zważywszy na powyższe okoliczności Sąd nie znalazł także podstaw do wymierzenia organowi grzywny. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie IV na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając kwotę uiszczoną przez skarżącego tytułem wpisu od skargi.