II SAB/Kr 167/12

Dnia 26 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 października 2012 r. sprawy ze skargi W.C. i M.C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie niewykonywania czynności służbowych postanawia odrzucić skargę. W dniu 24 września 2012 r. M.C. i W.C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w S. w przedmiocie rażącego niewykonywania czynności służbowych. W skardze powołano się na art. 227 K.p.a. oraz podano, że organ rażąco zaniedbuje swoje obowiązki czego przykładem był brak reakcji na zgłoszenie skarżącej M.C. o rozpoczęciu prac budowlanych na nieruchomości nr [...] w S. , której skarżąca jest współwłaścicielką, jak i brak reakcji na postanowienie Wójta Gminy S. w tym zakresie. Nadto z treści skargi wynika krytyczna ocena pracy Powiatowego Inspektoratu, niepodjemowanie czynności służbowych i przewlekłe prowadzenie spraw, a przez to narażenie skarżących na straty finansowe w związku z procesem cywilnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu i to z dwóch powodów. Artykuł 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", określa zakres spraw, jakie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które dotyczą aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne - pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII K.p.a., nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej. Przepisy zamieszczone w tym dziale stanowią tzw. tryb skargowy, a od aktów wydanych w tym trybie (uchwał czy zawiadomień o załatwieniu sprawy) nie służy skarga do wojewódzkich sądów administracyjnych (tak: postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 26.09.2011 r. II SA/Rz 599/11 LEX nr 1102187, postanowienie WSA w Warszawie z 1.06.2010 r. I OW 30/10 LEX nr 643335,, postanowienie WSA w Poznaniu z 23.03.2010 r. II SA/Po 30/10Wspólnota 2010/17/46-47). Jest jeszcze druga podstawa do odrzucenia skargi. Jeżeli bowiem przyjąć, że skarga skarżących z dnia 24 września 2012 r. mogłaby dotyczyć konkretnej sprawy administracyjnej, tzn. tej, co do której skarżący złożyli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnioski z dnia 27 czerwca 2005 r. i które zostały przekazane do rozpoznania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wykonywania prac budowlanych bez zgody współwłaściciela - to tak wszczęte postępowanie zostało zakończone rozstrzygnięciem z dnia 25 października 2005 r., w którym organ ten stwierdził, że roboty budowlane przeprowadzone przez K. i G.K. były zgodne z prawem. Wprawdzie to rozstrzygniecie nie zostało nazwane decyzją, ale w istocie powinno być uznane za decyzję. Skoro tak, to na takie rozstrzygniecie z 25 października 2005 r. przysługiwało odwołanie, a dopiero po rozstrzygnięciu odwołania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego – mogła być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Jednakże jak wynika z akt sprawy, nikt nie składał odwołania od ww. rozstrzygnięcia z 25 października 2005 r. Odwołanie przy tym wnosi się tylko w okresie 14 dni od otrzymania rozstrzygnięcia. Tym samym Sąd nie mógł w tej sprawie merytorycznie rozpoznać skargi skarżących jako skargi na rozstrzygniecie z dnia 25 października 2005 r., ponieważ warunkiem rozpoznania skargi jest uprzednie wyczerpanie postępowania odwoławczego, którego jednak w tej sprawie nie było. W związku z powyższym zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.