II SAB/Kr 18/07

PostanowienieWSA w Krakowie2012-05-09

Skład orzekający: Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, który nie został własnoręcznie podpisany przez stronę, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, powinien zostać odrzucony?
Ratio decidendi
Sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, jako pismo procesowe, musi czynić zadość wymaganiom stawianym takim pismom, w tym wymogowi własnoręcznego podpisu strony. Niespełnienie tego wymogu, pomimo wezwania do jego uzupełnienia, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący P.B. wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sprzeciw nie został podpisany, w związku z czym skarżący został wezwany do jego podpisania pod rygorem odrzucenia. Pomimo odebrania wezwania, skarżący nie podpisał sprzeciwu. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw.
Rozstrzygnięcie
Sprzeciw odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P.B. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 18/07 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego Kraków-Śródmieście Zachód w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: sprzeciw odrzucić Dnia 27 lutego 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem o sygn. akt II SAB/Kr 18/07 pozostawił bez rozpoznania wniosek P.B. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 12 marca 2012 r. i dnia 19 marca 2012 r. skarżący wniósł od niego sprzeciw. Ponieważ sprzeciw ten nie został podpisany, zarządzeniem z dnia 20 marca 2012 r. skarżący został wezwany do podpisania własnoręcznym podpisem wniesionego sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to odebrał osobiście P.B. w dniu 27 marca 2012 r. Do dnia 9 maja 2012 r. sprzeciw nie został podpisany własnoręcznym podpisem skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarżący P.B. wniósł sprzeciw na zarządzenie o pozostawieniu jego wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na zarządzenie wzywające do podpisania tego sprzeciwu, skarżący nie podpisał własnoręcznie sprzeciwu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. oraz art. 259 § 2 P.p.s.a., każdy sprzeciw musi zawierać podpis strony albo podpis przedstawiciela ustawowego strony lub jej pełnomocnika. Takie stanowisko zajęto w orzecznictwie sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OZ 7/06, opub. w LEX nr 299387, zawarł tezę, zgodnie z którą: "1. Sprzeciw od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, zatem powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonemu w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). 2. Sprzeciw złożony bez odpisu (lub odpisów) jest obarczony brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu". Identyczne stanowisko w tej sprawie zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1029/11 i postanowieniu z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1020/11. Oczywistym jest, że skoro w tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny zaprezentował wykładnię prawa co do rozumienia pojęcia "podpis" i konieczności własnoręcznego podpisania przez stronę składanego pisma (takim pismem jest sprzeciw bądź zażalenie), to w świetle art. 190 P.p.s.a. pogląd ten jest wiążący dla Sądu I. instancji. Należy przy tym zauważyć, że pogląd ten w całości akceptuje Sąd w tej sprawie niezależnie od związania orzeczeniami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym należy jeszcze raz wyjaśnić stronie, że mając na uwadze powyższy brak formalny skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał stronę składającą sprzeciw do jego podpisania pod rygorem odrzucenia. Wezwanie to nie zostało wykonane przez P.B. i tym samym nie został przez stronę skarżącą uzupełniony brak formalny w postaci podpisania sprzeciwu. Należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stosowanym odpowiednio do sprzeciwów wnoszonych w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, sąd administracyjny odrzuca sprzeciw, jeżeli nie uzupełniono jego braków formalnych w wyznaczonym terminie, a takim brakiem jest w tej sprawie nie podpisanie sprzeciwu. Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a W związku z powyższym należało, stosownie do treści art. 259 § 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji i sprzeciw odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło