II SAB/Kr 197/15

Dnia 9 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...] " z siedzibą w W. na bezczynność Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych [...] Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych [...] Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K. do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku Stowarzyszenia "[...] " z siedzibą w W. z dnia 18 lutego 2015 r; II. stwierdza, że Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych [...] Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w K. dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; W dniu 19 lutego 2015 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W., drogą elektroniczną złożyło na adres Biura Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie. wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 lutego 2015 r., skierowany do Okręgowego Sądu ww. Izby. W piśmie tym, powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. zawarło wniosek o przesłanie pocztą elektroniczną, bądź pocztą tradycyjną na podany adres, informacji o terminach i miejscach posiedzeń Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych w bieżącym roku kalendarzowym. Wobec braku odpowiedzi, w dniu 28 września 2015 r. Stowarzyszenie [...]" z siedzibą w W. reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło za pośrednictwem Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność tego organu w udzieleniu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 lutego 2015 r., zarzucając przy tym organowi naruszenie art. 13 i 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm. – dalej: u.d.i.p.) oraz wnosząc o zobowiązanie skarżonego podmiotu do rozpoznania przedmiotowego wniosku w terminie 14 dni, a także zasądzenie na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wskazało, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 u.d.i.p., natomiast Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie jest organem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., a zatem zgodnie z przepisami u.d.i.p. jest on zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Ponadto wskazało, że zdolność sądową tego podmiotu można wywieść także z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie podał, iż uwzględnia w całości skargę poprzez udzielenie odpowiedzi na pytanie skarżącego zawarte w mailu z dnia 18 lutego 2015 r. o treści :"Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie w odpowiedzi na wniosek z dnia 18 lutego 2015 r. (...) informuje, że posiedzenia Okręgowego Sądu zwoływane są w związku z wpłynięciem sprawy do Sądu. Ze względu na nieregularny wpływ spraw i ich niewielką ilość nie ma stałego grafiku posiedzeń, ani harmonogramu pracy Okręgowego Sądu. W momencie wpłynięcia sprawy zarządzeniem zostają wyznaczone terminy wyznaczane są terminy posiedzeń, których ilość zależna jest od przebiegu postępowania. Kolejne terminy posiedzeń wyznaczane są przez Sąd". Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie podniósł, iż w opisanej sytuacji nie był w stanie udzielić odpowiedzi na pytanie skarżącego Stowarzyszenia. W odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu, skarżące Stowarzyszenie wskazało, że otrzymało od Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie, pismo datowane na 9 października 2015 r. Podkreśliło jednak, że zawarta w nim odpowiedź nie jest wyczerpująca. Organ nie podał bowiem ani jednego terminu swojego posiedzenia. Stowarzyszenie podniosło również, że jeżeli na dzień udzielania odpowiedzi nie było planowane żadne posiedzenie to organ powinien był o tym poinformować w sposób jednoznaczny. Wskazał przy tym, że celem skierowanego do organu pytania było umożliwienie Stowarzyszeniu oddelegowania osoby, która mogłaby uczestniczyć w wybranej rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) – art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Tym samym przedmiotem sądowej kontroli – w odniesieniu do tego typu skarg – nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarga ta stanowi zatem środek prawny mający na celu ochronę praw jednostki poprzez przymuszenie organu do podjęcia żądanego działania, a w następstwie czego likwidację stanu opieszałości występującą po stronie tego organu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I SAB/Kr 13/14, LEX nr 1512583; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 205/07, LEX nr 479291; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt III SAB/Łd 62/07, LEX nr 451159). Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej wniesieniem skargi przez Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W., jest bezczynność Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego Stowarzyszenia z dnia 18 lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej o terminach i miejscach posiedzeń tego sądu w bieżącym roku kalendarzowym. O bezczynności w przypadku udzielenia informacji publicznej można mówić dopiero wówczas, gdy zostaną spełnione kumulatywnie dwie przesłanki. Po pierwsze, wniosek o udostępnienie takiej informacji musi zostać skierowany do podmiotu, który w świetle u.d.i.p. jest zobowiązany do jej udzielenia. Po drugie, wnioskowana informacja musi zaliczać się do kręgu informacji publicznych w rozumieniu u.d.i.p. W odniesieniu do pierwszej z wymienionych przesłanek wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym m.in. organy samorządów gospodarczych i zawodowych. Stosownie zaś do treści art. 17 ust. 1 Konstytucji RP, w drodze ustawy można tworzyć samorządy zawodowe, reprezentujące osoby wykonujące zawody zaufania publicznego oraz sprawujące pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony. I tak, zgodnie z ustawą z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. nr 174, poz. 1038, z późn. zm. – dalej: u.s.p.p.) pielęgniarki i położone zorganizowane są na zasadach samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych. Samorząd ten reprezentuje osoby wykonujące zawody pielęgniarki i położonej oraz sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony (art. 2 ust. 1 u.s.p.p.). Jednostkami organizacyjnymi tego samorządu posiadającymi osobowość prawną są Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych oraz okręgowe izby pielęgniarek i położnych (art. 2 ust. 4 u.s.p.p.). W skład tych ostatnich – jako jeden z organów – wchodzi okręgowy sąd pielęgniarek i położnych (art. 7 ust. 1 pkt 4 u.s.p.p.). Tym samym w świetle przytoczonych powyżej uregulowań nie może więc budzić wątpliwości, iż Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie – jako organ samorządu zawodowego – jest właśnie jednym z tych podmiotów wykonujących zadania publiczne, który został zobowiązany do udzielania informacji publicznych. W odniesieniu do kolejnej z wymienionych przesłanek ustalenia wymaga czy wnioskowana przez skarżące Stowarzyszenie informacja dotycząca terminów i miejsc posiedzeń Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie ma walor informacji publicznej, a w związku z tym, czy podlega ona udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Tak rozumianą informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02, LEX nr 78063). Na uwagę w tym względzie zasługuje również treść art. 61 ust. 1 zd. 2 in principio Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne obejmuje także uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, zaś stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p., za informację publiczną należy m.in. uznać informację o podmiotach określonych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. oraz o zasadach ich funkcjonowania. Tym samym o zaliczeniu danej informacji do kręgu informacji publicznych w rozumieniu u.d.i.p. decydować będzie każdorazowo charakter wnioskowanej informacji i jej treść. W świetle przedstawionych powyżej unormowań, nie ulega zatem wątpliwości, iż informacja o którą wystąpiło skarżące Stowarzyszenie, a dotycząca terminów i miejsc posiedzeń Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie w bieżącym roku kalendarzowym stanowi informacje publiczną w rozumieniu u.d.i.p., która podlega udostępnieniu w trybie przepisów tej ustawy. Zaznaczyć jednak w tym miejscu należy, iż tego rodzaju informacja publiczna, której dotyczy przedmiotowy wniosek – z uwagi na swój charakter – obejmować może jedynie żądanie udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielenia informacji, a zatem w odniesieniu do określonych zdarzeń mających mieć miejsce w przyszłości będą mogły być nią objęte wyłącznie te z nich, które – w dacie ich udzielenia – znajdować się będą w posiadaniu organu zobowiązanego do ich udostępnienia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 187/13, LEX nr 1359208). W realiach niniejszej sprawy wnioskowaną informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie objęte mogą być z jednej strony terminy i miejsca posiedzeń mające mieć miejsce w przyszłości, ale już przez organ zaplanowane, zaś z drugiej strony – w razie braku wyznaczenia daty takich posiedzeń – informacja, iż na dzień udzielenia odpowiedzi nie było zaplanowanego żadnego posiedzenia. Tym samym obowiązkiem Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie było udostępnienie informacji żądanej we wniosku skarżącego Stowarzyszenia. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmuje żadnej z przewidzianych prawem czynności, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Złożony w rozpoznawanej sprawie przez skarżące Stowarzyszenie wniosek z dnia 18 lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej o terminach i miejscach posiedzeń Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie w bieżącym roku kalendarzowym spełniał wszelkie wymogi przewidziane w u.d.i.p. i podmiot, do którego został skierowany był zobowiązany udzielić skarżącemu żądanej informacji. W piśmie z dnia 7 grudnia 2015 r. (data prezentaty na dokumencie) skarżące Stowarzyszenie wskazało, że otrzymało od Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie, pismo datowane na 9 października 2015 r., a zatem po dniu wniesienia skargi do sądu, zawierające odpowiedź – w ocenie skarżącego niewyczerpującą – na przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Tym samym należało stwierdzić, iż na dzień rozpoznania niniejszej sprawy organ nie pozostawał w bezczynności, a w związku z tym brak było podstaw do zobowiązania Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie do załatwienia w stosownym terminie wskazanym przez sąd, wniosku skarżącego w myśl art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podkreślenia przy tym wymaga, iż samo twierdzenie skarżącego Stowarzyszenia o niewyczerpującym charakterze udzielonej informacji nie przesądza jeszcze o uznaniu, iż wnioskowana informacja nie została mu udzielona. Z udzielonej przez Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie odpowiedzi oczywiście wynikało, że podmiot ten – z uwagi na opisaną przez niego procedurę związaną z wpływem spraw – nie był w posiadaniu informacji o terminach i miejscach ewentualnych posiedzeń, z tego względu, że żadne z nich nie zostało jeszcze wyznaczone. Zauważyć też trzeba, że treść odpowiedzi dostosowana została do treści pytania dotyczącego ogólnie "informacji o terminach i miejscach posiedzeń". W związku z tym należało uznać, iż zobowiązany podmiot udzielił informacji w żądanym przez skarżącego zakresie. Podjęte przez Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie działanie, choć miało miejsce po wniesieniu skargi do sądu, uczyniło w tym zakresie bezprzedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne, które jako takie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. Niemniej jednak analiza okoliczności sprawy, w odniesieniu do przywołanych powyżej przesłanek przemawiających za stwierdzeniem bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, prowadzi do konstatacji, iż na dzień złożenia skargi do sądu Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie pozostawał w bezczynności. Nie podjął on bowiem żadnego działania zmierzającego do udzielenia skarżącemu Stowarzyszeniu wnioskowanej informacji publicznej, w tym m.in. nie wystosował on jakiegokolwiek pisma do skarżącego, w którym wskazałby powody lub wątpliwości dla których informacja ta nie może zostać mu udzielona w określonym terminie albo też dlaczego nie podlega ona w ogóle udostępnieniu. Stąd też na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało stwierdzić, iż podmiot ten dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, o czym orzeczono w punkcie II sentencji wyroku. Jednocześnie w punkcie III sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd orzekł, że bezczynność Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Bezczynność w rozpoznaniu wniosku nie wynikała bowiem z oczywistego naruszenia przepisów u.d.i.p., lecz była spowodowana błędnym przekonaniem podmiotu zobowiązanego, że wnioskowana informacja nie dotyczy informacji publicznej, o czym świadczyć może m.in. skierowanie zapytania w tym zakresie do Naczelnego Sądu Pielęgniarek i Położnych w Warszawie, które – jak wynika z akt sprawy – pozostało bez odpowiedzi. Ponadto, nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż strona skarżąca nie podjęła żadnych działań mających na celu przeciwdziałanie stwierdzonej bezczynności organu, wnosząc skargę dopiero po upływie przeszło 7 miesięcy od wystąpienia z wnioskiem o udzielenie informacji. Tym samym w ocenie Sądu skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi do sądu – z którą, jak zostało to wyżej podniesione, z nieuzasadnionych przyczyn zwlekał ponad 7 miesięcy – podjął jakąkolwiek próbę wyjaśnienia powstałej sytuacji, co świadczyłoby o woli współpracy z podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia. Stosownie natomiast do przepisu art. 206 p.p.s.a. sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Analiza wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż na jego podstawie sąd rozpoznający daną sprawę uzyskał kompetencję do dokonania oceny, czy w konkretnej sprawie zachodzą uzasadnione przypadki, których wystąpienie pozwoliłoby odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części. W takiej sytuacji sąd powinien dokonać wszechstronnej analizy konkretnej sprawy, biorąc przy tym pod uwagę zarówno okoliczności związane z przebiegiem danego postępowania, jak też okoliczności spoza danego postępowania, odnoszące się m.in. do stanu majątkowego stron oraz specyfiki i statusu prawnego organu. W ocenie Sądu, przywołany powyżej przepis p.p.s.a. – pozwalający m.in. odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w części – ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie, co najmniej z kliku powodów. Po pierwsze wskazać należy, iż na koszty niniejszego postępowania poza wpisem sądowym w wysokości 100 zł, składały się przede wszystkim koszty związane z reprezentacją strony skarżącej przez profesjonalnego pełnomocnika, tj. kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu P. P. (art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1628 z późn. zm.) oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 z późn. zm.). Kluczowym dla oceny zasadności poniesienia wskazanych powyżej kosztów postępowania pozostaje w tym przypadku fakt, iż reprezentujący stronę skarżącą radca prawny P. P., pełni zarazem funkcję Prezesa skarżącego Stowarzyszenia i już z tego tytułu – jako podmiot upoważniony do samodzielniej reprezentacji – był on uprawniony do wniesienia skargi do sądu oraz reprezentowania tego Stowarzyszenia w niniejszym postępowaniu – co ważne – bez żadnego uszczerbku dla interesów tego Stowarzyszenia. Jednocześnie wybór takiej formy reprezentacji Stowarzyszenia w przedmiotowej sprawie pozwoliłby uniknąć sztucznego generowania kosztów postępowania, a zarazem w równie skuteczny sposób zapewnić realizację celów zainicjowanego wniesioną skargą postępowania. Skarżące Stowarzyszenie posiada bowiem osobowość prawną, którą stosownie do treści art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 1393 z późn. zm.) uzyskało z chwilą wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, stając się tym samym podmiotem praw i obowiązków. Na marginesie podkreślenia wymaga, iż wnioskowana przez stronę skarżącą kwota 4,20 zł, jako związana z prowadzeniem korespondencji (w tym przypadku wynikająca z kosztów przesłania skargi do organu) w ogóle nie mieści się w katalogu kosztów postępowania, podlegających zasądzeniu. Po drugie, na uwagę zasługuje fakt, iż reprezentacja strony skarżącej przez radcę prawnego P. P. sprowadzała się w tym przypadku jedynie do sporządzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 lutego 2015 r. oraz do wniesienia skargi do sądu w dniu 28 września 2015 r. (data prezentaty na dokumencie), zaś przez okres przeszło 7 miesięcy nie dokonał on żadnej innej czynności mającej przybliżyć reprezentowane przez niego Stowarzyszenie do uzyskania wnioskowanej przez nie informacji publicznej. Podkreślenia wymaga również, iż z analizy akt sprawy wynika, że radca prawny P. P., reprezentując skarżące Stowarzyszenie złożył do tego samego organu, w tym samym dniu także odrębny wniosek o udzielenie informacji publicznej obejmujący swoim zakresem przesłanie skanów orzeczeń Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie wydanych w latach 2011-2014, co dodatkowo generowało liczbę spraw prowadzonych z wniosku tego samego podmiotu, a co bez żadnych przeszkód mogło zostać objęte treścią jednego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wreszcie dodatkową okolicznością przemawiającą za takim rozstrzygnięciem Sądu w zakresie kosztów postępowania pozostaje fakt, iż Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie, składa się z członków grup zawodowych niezwiązanych bezpośrednio z profesjonalnym stosowaniem prawa, co w połączeniu z trudnościami jakie nasuwa stosowanie u.d.i.p. przemawiało również za przyjęciem, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi uzasadniony przypadek pozwalający odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości i zasądzić je jedynie w części. Z tych też przyczyn Sąd, odstępując od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w pełnej wysokości zasądził od Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Małopolskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krakowie na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kwotę 100 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania, odpowiadającej wysokością kwocie uiszczonego wpisu.