II SAB/Kr 342/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2014 r. sprawy ze skargi A. I. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w postępowaniu prowadzonym pod znakiem: [...] postanawia odrzucić skargę. A. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w postępowaniu prowadzonym pod znakiem: [...]. W odpowiedzi na skargę PINB w B. wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 29 września 2014 r., by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi uzupełnił brak formalny swojej skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi złożył do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 kpa. W odpowiedzi na wezwanie A. I. podał, że wielokrotnie składał do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zażalenia na bezczynność PINB w B.. Na potwierdzenie tego skarżący dołączył m. in. kserokopie skargi z dnia 21 marca 2012 r. oraz zażalenia z dnia 6 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OSK 1401/08 (Lex Omega nr 466382) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Skarżący, pomimo wezwania, nie wykazał, że przed złożeniem skargi na bezczynność PINB w B. złożył zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez PINB w B.. W ocenie Sądu nie można uznać, że wskazane przez A. I. środki zaskarżenia stanowiły wyczerpanie środków zaskarżenia poprzedzające wniesienie niniejszej skargi. Podkreślić trzeba, że wniesienie skargi na bezczynność organu administracji nie jest obwarowane terminem. Zatem po złożeniu zażalenia w trybie art. 37 kpa skarżący nie ma określonego terminu do wniesienia skargi na bezczynność. Jednakże skarżący nie może powoływać się wielokrotnie na to samo zażalenie przy wnoszeniu kolejnych skarg na bezczynność. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Nadesłane przez skarżącego zażalenie z dnia 6 października 2011 r. stanowiło wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność rozpoznanej przez WSA w Krakowie pod sygn. akt II SAB/Kr 27/12. Jeśli skarżący uważał, że po rozpoznaniu sprawy przez WSA w Krakowie PINB w B. nadal pozostaje w bezczynności, to przed wniesieniem kolejnej skargi na bezczynność powinien ponownie złożyć zażalenie w trybie art. 37 kpa. Z akt administracyjnych oraz okoliczności przedstawionych przez skarżącego wynika, że takie zażalenie nie zostało przez skarżącego złożone. Za takie nie można uznać skargi na bezczynność PINB w B. z dnia 21 marca 2012 r. (załączonej do pisma skarżącego z dnia 7 października 2014 r.), ponieważ z jej treści wynika, że dotyczy ona jedynie nieprzekazania WINB w K. odwołania od decyzji PINB w B. z dnia 25 stycznia 2012 r. Z opisu przebiegu dalszego postępowania dokonanego w skardze wynika natomiast, że wskutek ww. odwołania została wydana decyzja, którą skontrolował WSA w Krakowie (wyrok z dnia 14 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1442/13), a niniejsza skarga na bezczynność dotyczy niezałatwienia sprawy po wydaniu tego wyroku. Dlatego Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność nie wyczerpał przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia. W związku z powyższym orzeczono jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.