II SAB/Kr 39/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie WSA Joanna Człowiekowska WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w N. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w N. do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 13 listopada 2024 r. w zakresie: pkt 1 ( w części dotyczącej notatek służbowych sporządzonych przez nauczycieli), pkt 4, pkt 6, pkt 7, pkt 8, pkt 9, pkt 10, pkt 11 ("Jakie inicjatywy zostały sfinansowane"), pkt 11 ("Kopię FV wydatków"), pkt 15; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. umarza postępowanie w zakresie dotyczącym zobowiązania do załatwienia pkt 5 wniosku skarżącej; V. w pozostałej części skargę oddala; VI. zasądza od organu Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w N. na rzecz skarżącej M. H. kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 13 listopada 2024 r. M. H. (zwana dalej także skarżącą) zwróciła się drogą elektroniczną do Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w N. o udostępnienie informacji publicznej. W treści wniosku skarżąca wniosła o udzielenie jej następujących informacji publicznych (kolejność i numeracja jak we wniosku skarżącej): 1) kopi wszystkich notatek służbowych sporządzonych przez nauczycieli i rodziców Szkoły Podstawowej nr [...] w N. w roku szkolnym - 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023, 2023/2024 i 2024/2025. Skarżąca powołała się przy tym na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Bd 60/15). 2) kopi sprawozdań opiekunów - nauczycieli samorządu uczniowskiego w roku szkolnym 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023, 2023/2024. 3) imion i nazwisk opiekunów Samorządu Uczniowskiego w roku szkolnym 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023, 2023/2024, 2024/2025. W treści wniosku skarżąca wskazała, że w dniu 29 września 2022 r. Dyrekcja zdecydowała o wpłacie od każdego ucznia na Samorząd Uczniowski po 1 zł na miesiąc przez 10 miesięcy (wiadomość na e-dzienniczku). W związku z tym skarżąca wniosła o udzielenie następujących informacji: 4) ile oddziałów dokonało wpłaty na samorząd uczniowski. 5) ile oddziałów było w roku szkolnym 2022/2023. 6) ilu rodziców dokonało wpłaty. 7) jak kwota została zebrana. 8) komu skarbnicy oddziałów, rodzice przekazali środki. Skarżąca wniosła o imię i nazwisko pracownika, pracowników szkoły. 9) kto był osobą upoważnioną do wydatkowania środkami. 10) kto decydował na jaki cel zostaną wydatkowane środki. 11) jakie inicjatywy zostały sfinansowane. 11) kopię Fv wydatków. Ponadto skarżąca wniosła o następujące informacje: 12) kopię diagnozy wynikającej z przepisu art. 26 Prawo oświatowe w roku szkolnym 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023, 2023/2024. 13) jakie komisje działają w ramach rady pedagogicznej w Szkole Podstawowej nr [...]. 14) skład komisji działających w ramach rady pedagogicznej w Szkole Podstawowej nr [...] wraz ze stanowiskiem. 15) kopię korespondencji pomiędzy Dyrekcją a organizatorem rekolekcji w roku 2023/2024. Pismo organizatora i odpowiedź Dyrekcji. W dniu 28 listopada 2024 r. Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w N. przesłał skarżącej drogą elektroniczną odpowiedź na jej wniosek z dnia 13 listopada 2024 r. Odpowiadając na pytanie 1 Dyrektor wskazał, że zgodnie z zasadami udostępniania informacji publicznej wnioskodawca musi złożyć formalny wniosek o dostęp do informacji publicznej. Wniosek powinien określać: dokładny przedmiot i zakres żądania, formę i sposób udostępnienia informacji publicznej. Jeżeli wnioskodawca chciałby uzyskać wgląd do informacji przetworzonej wówczas powinien wskazać zakres, w jakim uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dyrektor stwierdził, że szkoła nie posiada notatek służbowych rodziców - wiadomości od rodziców nie są informacją publiczną i nie podlegają upublicznieniu. W ramach informacji publicznej szkoła udostępnia informacje zarejestrowane w jednolitym rzeczowym wykazie akt. Zdaniem Dyrektora, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, na który powołała się skarżąca, nie upoważnia do wglądu do wszystkich notatek wytworzonych w szkole a tylko do notatek, które dotyczyły rodziny skarżącej. Odnośnie pytania nr 2 organ wyjaśnił, że sprawozdania opiekunów Samorządu Uczniowskiego nie są informacjami rejestrowanymi i są przechowywane do końca danego roku szkolnego. Służą do sporządzenia sprawozdania z nadzoru pedagogicznego dyrektora. W odpowiedzi na pytania nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 organ wyjaśnił, że imiona i nazwiska opiekunów Samorządu Uczniowskiego nie są informacjami rejestrowanymi i również są przechowywane do końca danego roku szkolnego. Również służą do sporządzenia sprawozdania z nadzoru pedagogicznego dyrektora. W roku szkolnym 2024/2025 opiekunami samorządu uczniowskiego zostali wybrani: D. N. i ks. B. M.. Odnośnie pkt 12 wniosku organ wskazał, że diagnoza do programu wychowawczo-profilaktycznego jest sporządzana co roku i służy do opracowywania programu na następny rok szkolny. Nie jest archiwizowana. Informacja dotycząca diagnozy oraz programu wychowawczo-profilaktycznego na rok szkolny 2024/2025 została wysłana wszystkim rodzicom szkoły, również skarżącej w dniu 4 września 2024 r. Diagnoza jest również zamieszczona na stronie internetowej szkoły, gdzie można się z nią zapoznać. W odpowiedzi na pkt 13 i 14 organ wskazał: Komisja wnioskowa - J. G., D. R.; Komisje przedmiotowe: matematyka, informatyka, przedmioty przyrodnicze - J. Ł., przedmiotów humanistycznych i artystycznych - A. M., edukacji wczesnoszkolnej - K. C., edukacja przedszkolna - A. W.; Komisja statutowa - K. Z., D. R., E. K., A. K., A. O.; Komisja ds. oceniania - M. N., R. P., W. D.; Komisja ds. oddziaływań wychowawczych - D. S., M. G., U. R., D. N.; Komisja klasyfikacyjna - K. Z.; Komisja BHP - M. S., I. W., E. K.. Odnośnie pkt 15 wniosku organ stwierdził, że kopia korespondencji między organizatorem rekolekcji a Dyrektorem szkoły jest do wglądu w placówce szkoły. Pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. M. H. wniosła skargę na bezczynność Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji zarzucając naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek. 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji wskutek udostępnienia informacji innych od objętych zakresem wniosku oraz poprzez udzielenie odpowiedź wymijająca. 3) pkt 4 Europejskiej Karty Praw i Obowiązków Rodziców w zakresie jakim ten przepis stanowi, że rodzice mają prawo dostępu do wszelkich informacji o instytucjach oświatowych, które mogą dotyczyć ich dzieci, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. 4) art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że jeżeli informacja nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, poprzez niewskazanie przez podmiot zobowiązany sposobu lub formy, w jakich informacja może być udostępniona niezwłocznie. W związku z powyższym skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności i zobowiązanie go do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżąca stwierdziła, że informacje, o które wnioskowała nie zostały jej udostępnione albo odpowiedź była wymijająca. W kwestii komisji nie uzyskała informacji dotyczących stanowisk. Skarżąca stwierdziła, że przekazana treść nie ma dla niej żadnej wartości informacyjnej z wyjątkiem pkt 13 i 14. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skarżąca skierowała wniosek, nie przekazał informacji, o której udostępnienie się zwróciła. W związku z tym skarżąca uważa, że organ nie zrealizował w sposób prawidłowy wniosku o udostępnienie informacji, co sprawia, że pozostaje on w bezczynności w przedmiocie udostępnienia wskazanej we wniosku informacji. Skarżąca dodała także, że w dniu 26 listopada 2024 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej wskazała sposób i formę udostępnienia jej informacji dotyczący wniosku z dnia 13 listopada 2024 r., tj. pocztą na adres zamieszkania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego Nr [...] w N. wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarżąca nie poprzedziła skargi ponagleniem albo o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, że udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 28 listopada 2024 r. Następnie za pomocą poczty elektronicznej w dniu 15 stycznia 2025 r. uzupełnił tą odpowiedź. Organ oświadczył, że nie posiada informacji o rozliczeniach finansowych Samorządu Uczniowskiego ze względu na autonomię tego organu szkoły. Zdaniem organu, skarżąca nadużywa prawa dostępu do informacji publicznej, poprzez pozyskiwanie informacji celem zaspokojenia indywidualnych (prywatnych) potrzeb, a nie w trosce o dobro publiczne. W latach 2023 - 2025 skarżąca zwracała się wielokrotnie o informacje do Dyrektora Zespołu Szkolno - Przedszkolnego nr [...], na które otrzymywała odpowiedzi: 2025 - 8 razy, 2024 - przynajmniej 34 razy, 2023 - przynajmniej 30 razy. Ponadto skarżąca przez dziennik elektroniczny zasypuje nauczycieli pismami jednakowej treści zawierającymi pouczenia, nieuzasadnione żądania, często zwraca się do nauczycieli w sposób odbiegający do zasad kultury. Na wymienione pisma otrzymuje od nauczycieli odpowiedzi. Organ stwierdził, że skarżąca próbuje sprawować funkcje kontrolne będące poza jej kompetencjami. W wysyłanych do nauczycieli przez dziennik elektroniczny wiadomościach, zamieszcza pytania mające na celu odpytywanie kadry pedagogicznej ze znajomości prawa oświatowego oraz metodyki prowadzenia lekcji. Rozlicza Dyrektora z poprawności organizacji rekolekcji, prawidłowości działania Samorządu Uczniowskiego, Rady Rodziców. Ponadto dwukrotnie zwracała się z prośbą w ramach dostępu do informacji publicznej o wgląd w dokumentację dotyczącą wydania środków z Budżetu Obywatelskiego. Dwukrotnie szkoła udostępniła jej wgląd w te dokumenty. Poza tym Zespół Szkolno-Przedszkolny nr [...] był dwa razy kontrolowany na wniosek skarżącej przez Kuratorium Oświaty w K. Delegatura w N. . W ocenie organu, działania skarżącej destabilizują (zakłócają) funkcjonowanie pracy szkoły. Intencje składającego wniosek o udzielane informacji publicznej jest sprzeczne z intencją ustawodawcy. W ocenie Dyrektora, skarżąca ma na celu udręczenie podmiotu jakim jest szkoła. Ilość pism wysyłanych przez nią jest bowiem bardzo duża a nie wnosi nic do działalności pracy szkoły. Skarżąca składa pisma nie tylko do dyrektora szkoły, ale również do Rady Rodziców. Ponadto organ wyjaśnił, że wysłał skarżącej odpowiedź z jednodniowym opóźnieniem (data wiadomości mailowej skarżącej z dnia 13 listopada 2024 r. - odpowiedź dyrektora z dnia 28 listopada 2024 r.). Opóźnienie było spowodowane mnogością innych obowiązków dyrektora (przygotowanie aneksu nr 8 do arkusza organizacyjnego, przygotowanie dokumentacji do nauczania indywidualnego dla ucznia klasy 7, przygotowanie dostosowań do egzaminu ósmoklasisty, przygotowanie umowy z firmą drukującą legitymacje szkolne, rozmowa z rodzicem ucznia klasy ósmej, udział w konferencji dotyczącej zagrożeń współczesnej młodzieży, rozmowy z firmami związanymi z remontem szkoły, przygotowaniem pism do rodziców uczniów z niską frekwencją, udział w egzaminie nauczyciela w związku z awansem zawodowym, udział w zaplanowanej szkolnej imprezie Przegląd Małych Form Teatralnych, przygotowanie Rady Pedagogicznej nr 5/2024/2025, która odbyła się w dniu 28 listopada 2024 r. oraz innych spraw bieżących). W związku z powyższym organ uważa, że skarga jest bezzasadna, ponieważ nie pozostał w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do brzmienia art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Według art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z § 1b sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Oceniając na wstępie dopuszczalność skargi, podkreślić należy, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również - wbrew stanowisku organu - nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia. Znajdująca w sprawie zastosowanie ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, zwanej dalej jako: "u.d.i.p."), która reguluje w sposób kompleksowy dostęp do tej informacji, nie przewiduje środka zaskarżenia w tym zakresie. Ustalony w art. 53 § 2b p.p.s.a. wymóg wniesienia ponaglenia odnieść należy do bezczynności organu odnośnie do spraw rozpoznawanych w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie zaś do art. 16 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Powyższe oznacza, że nie mają one zastosowania do faz poprzedzających wydanie decyzji i tym samym w przypadku bezczynności w sprawach dotyczących udzielania informacji publicznej brak jest podstaw do stosowania art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie była więc dopuszczalna i podlegała rozpoznaniu. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi wskazać należy, że sąd rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność lub przewlekłość organu administracji publicznej ogranicza się wyłącznie do ustalenia, czy organowi można przypisać lub nie - stan bezczynności lub przewlekłości. Dodać przy tym należy, że w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nie jest możliwe badanie innych kwestii aniżeli obiektywny fakt pozostawania organu podatkowego w zwłoce. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania bada czy podejmowane czynności zmierzały do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu były podejmowane, a także czy czynności podejmowane przez organ nie miały charakteru pozornego. Podkreślenia wymaga, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności. Natomiast przewlekłe prowadzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy organ podejmuje wprawdzie działania, ale robi to opieszale lub skuteczność podejmowanych czynności jest wątpliwa. Dotyczy to także sytuacji, gdy organ podejmuje czynności nie zmierzając wprost i skutecznie do finalnego załatwienia sprawy. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją, bądź mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. W kontrolowanej sprawie skarżąca domagała się udostępnienia przez Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w N. informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Z kolei w art. 6 u.d.i.p. ustawodawca zawarł przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z ugruntowanymi już poglądami orzecznictwa, wypracowanymi na tle analizy art. 1 ust. 1, jak i precyzującego go art. 6 u.d.i.p., uwzględniającej nadto normatywne źródło prawa do informacji publicznej zawarte w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.), pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych, rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym (zob. w tej materii: M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28-29). Zaznaczyć jednak należy, że nie każda informacja będąca w posiadaniu organów władzy publicznej lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne bądź gospodarujących mieniem publicznym będzie miała charakter informacji publicznej. Charakter publiczny należy bowiem przypisać jedynie tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów i osób pełniących funkcje publiczne (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1846/18). Należy zatem przyjąć, że jeżeli informacja dotyczy sfery prywatnej, niezwiązanej z działalnością państwa, nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, nawet jeżeli znajduje się w posiadaniu organu władzy publicznej lub innego podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznych. Konsekwencją przyjęcia takiego poglądu jest też uznanie, iż część dokumentów służących jedynie potrzebom podmiotu zobowiązanego, pomimo ich związku z jego działalnością, nie jest informacją publiczną i nie podlega ujawnieniu. Wskazać także należy, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z 2020 r. poz. 568 i 2157 oraz z 2021 r. poz. 2445), oraz partie polityczne (art. 4 ust. 2 u.d.i.p.). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Wobec brzmienia cytowanego powyżej art. 4 ust. 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w N. , jako organ administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym (wykonujący zadania publiczne w zakresie oświaty i dysponujący środkami publicznymi), jest podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. do udostępnienia będącej w jego posiadaniu informacji mającej walor informacji publicznej. W ocenie Sądu, analiza akt sprawy wskazuje, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej w zakresie pkt 1, pkt 4, pkt 6, pkt 7, pkt 8, pkt 9, pkt 10, pkt 11 ("jakie inicjatywy zostały sfinansowane), pkt 11 ("Kopię Fv wydatków") oraz pkt 15. W pkt 1 swojego wniosku skarżąca wniosła o udostępnienie jej kopi wszystkich notatek służbowych sporządzonych przez nauczycieli i rodziców Szkoły Podstawowej nr [...] w N. w roku szkolnym - 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023, 2023/2024 i 2024/2025. W odpowiedzi organ wskazał, że zgodnie z zasadami udostępniania informacji publicznej wnioskodawca musi złożyć formalny wniosek o dostęp do informacji publicznej, który powinien określać: dokładny przedmiot i zakres żądania, formę i sposób udostępnienia informacji publicznej. Jeżeli wnioskodawca chciałby uzyskać wgląd do informacji przetworzonej wówczas powinien wskazać zakres, w jakim uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dyrektor stwierdził, że szkoła nie posiada notatek służbowych rodziców - wiadomości od rodziców nie są informacją publiczną i nie podlegają upublicznieniu. W ramach informacji publicznej szkoła udostępnia informacje zarejestrowane w jednolitym rzeczowym wykazie akt. Rozpoznanie tego punktu wniosku organ winien ograniczyć do udostępnienia skarżącej posiadanych notatek służbowych sporządzonych przez nauczycieli, bowiem w tym względzie stwierdzono bezczynność. Jednocześnie organ rozważy czy udostępni wszystkie posiadane notatki, czy wyłącznie te dotyczące rodziny skarżącej, a to z uwagi na zawarte w nich dane wrażliwe. Stosownie bowiem do art. 5 ust 2 (zdanie pierwsze) ustawy o dostępie do informacji publicznej – prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W nawiązaniu do powołanego przez skarżącą i organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Bd 60/15 stwierdzić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że notatki służbowe są informacja publiczną, której ujawnienia i udostępnienia może żądać obywatel. Każda informacja przedstawiciela władzy publicznej utrwalona w jakiejkolwiek formie ma walor informacji publicznej (wyrok NSA z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt I OSK 11771/12). Notatka służbowa jest dokumentem, który został wytworzony przez pracownika organu administracji publicznej i dotyczy sfery faktów, może dotyczyć też wystąpień, opinii i ocen przez te organy i pracowników dokonywanych i jako taka stanowi informacje publiczną. Z punktu widzenia ustawy o dostępie do informacji publicznej treść tych dokumentów (notatek służbowych) jako wytworzonych przez organy władzy publicznej ma charakter informacji publicznej. Z orzecznictwa wynika, że przymiot informacji publicznej posiadają także dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem zadań w ramach realizacji zadań publicznych czy też konkretnych spraw (wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 2118/11). Niewątpliwie notatki służbowe dyrektora i pracowników szkoły dotyczące rodziny skarżącej wiążą się z realizacją zadania publicznego dotyczącego kształcenia dzieci skarżącej jak i innych publicznych zadań szkoły podstawowej, dlatego mają charakter informacji publicznej (wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt I OSK 2157/12, WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 34/13). Odnośnie udostępnienia przez organ żądanych przez skarżącą notatek sporządzonych przez innych rodziców wskazać należy, że informacją publiczną co do zasady są tylko dokumenty urzędowe, a więc wytworzone przez organ w ramach realizacji powierzonych mu zadań. Nie wszystkie pisma będące w posiadaniu urzędu mają ten walor. Dokument prywatny, który trafia do organu, nie staje się z tego tytułu dokumentem urzędowym. Przepisy u.d.i.p. nie definiują pojęcia dokumentu prywatnego. Według Sądu Najwyższego, dokumentem prywatnym jest każde pismo będące dokumentem, jeśli nie jest ono dokumentem urzędowym (zob. wyrok SN z dnia 3 października 2000 r. sygn. akt I CKN 804/98). Niewątpliwie pismo osoby fizycznej (w niniejszej sprawie notatka rodzica innego ucznia) jest dokumentem prywatnym. A zatem wszelkiego rodzaju dokumenty prywatne, które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej, bez względu na to, jakiego rodzaju postępowanie wszczyna dokument prywatny lub też jakiej czynności oczekuje podmiot, składając ten dokument, nie stanowią informacji publicznej. Dokument prywatny, niezależnie od tego, czy inicjuje postępowanie w konkretnej sprawie przed organem administracji publicznej, czy też nie, współtworzy wespół z innymi dokumentami całość akt prowadzonej przed nim sprawy. Okoliczność, że dokument prywatny trafia do organu i służy realizacji powierzonych prawem zadań organu, nie oznacza, że przez to nabiera on cech dokumentu urzędowego. Dokument skierowany do organu administracji publicznej przez podmiot prywatny nigdy nie stanie się dokumentem urzędowym tylko dlatego, że został doń zaadresowany i znajduje się w jego posiadaniu. Nie nabierze zatem cech dokumentu urzędowego w rozumieniu przepisów u.d.i.p. nawet wówczas, jeśli jego forma będzie miała postać oficjalnego wzoru (por. wyroki WSA: w Warszawie z dnia 4 czerwca 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 102/12; z dnia 24 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 10/14; z dnia 24 lutego 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 450/13 i w Gdańsku z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Gd 92/12). Organ nie może go więc udostępnić osobom trzecim w ramach wniosku o dostęp do informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 3070/13). Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że organ pozostaje w bezczynności, w zakresie pkt 1 wniosku skarżącej ( w części dotyczącej notatek służbowych sporządzonych przez nauczycieli). W tym zakresie bowiem brak reakcji organu, który ani nie udostępnił żądanych notatek (czynność techniczna), ani nie odmówił ich udostępnienia w formie decyzji (art. 16 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Organ nie udzielił także odpowiedzi na pytania zawarte w pkt 4, pkt 6, pkt 7, pkt 8, pkt 9, pkt 10, pkt 11 ("jakie inicjatywy zostały sfinansowane), pkt 11 ("Kopię Fv wydatków") wniosku skarżącej za dnia 13 listopada 2024 r. co oznacza, że także w tym zakresie pozostaje w bezczynności. Informacje, o które skarżąca wnosiła w tych pytaniach dotyczyły składek jakie rodzice wpłacali przez 10 miesięcy roku 2022/2023 na poczet Samorządu Uczniowskiego. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ oświadczył, że nie posiada informacji o rozliczeniach finansowych Samorządu Uczniowskiego ze względu na autonomię tego organu szkoły. Nie można zatem uznać, że organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącej. Wskazać należy, że dokonywane przez rodziców wpłaty na poczet szkoły stanowią środki publiczne, gdyż mają one na celu wspieranie działalności statutowej szkoły. Stanowią więc darowizny pieniężne w rozumieniu art. 5 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.) na rzecz jednostki sektora finansów publicznych jakim jest szkoła, prowadzona w formie jednostki budżetowej (art. 9 pkt 3 w/w ustawy). Żądane przez skarżącą informacje o sposobie wykorzystania wpłat rodziców na rzecz Samorządu Uczniowskiego stanowią informacje publiczne dotyczące działalności wychowawczo-edukacyjnej szkoły. Bezczynności organu orzekającego w niniejszej sprawie Sąd dopatrzył się również odnośnie pkt 15 wniosku skarżącej. W punkcie tym skarżąca wnioskowała o udostępnienie jej kopi korespondencji pomiędzy Dyrekcją Szkoły a organizatorem rekolekcji w roku 2023/2024. W odpowiedzi organ ograniczył się do poinformowania, że korespondencja ta jest do wglądu w placówce szkoły. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W mailu z dnia 26 listopada 2024 r. skarżąca wniosła o przesłanie jej dokumentacji na adres zamieszkania. Mimo to organ udzielił jej odpowiedzi drogą mailową, a w przypadku korespondencji pomiędzy Dyrekcją Szkoły a organizatorem rekolekcji w roku 2023/2024 poinformował jedynie, że jest ona dostępna w siedzibie szkoły. Nie można zatem uznać, że organ udzielił skarżącej żądanej przez nią w pkt 15 wniosku informacji publicznej. Z uwagi zatem na niezałatwienie przez organ wniosku skarżącej z dnia 13 listopada 2024 r. w zakresie pkt 1 (częściowo), pkt 4, pkt 6, pkt 7, pkt 8, pkt 9, pkt 10, pkt 11 ("jakie inicjatywy zostały sfinansowane), pkt 11 ("Kopię Fv wydatków") oraz pkt 15 Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności i w związku z tym zobowiązał go do jego załatwienia we wskazanym zakresie, o czym orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. – jak w pkt I i II wyroku. Organ nie tylko bowiem nie załatwił w całości wniosku skarżącej, ale udzielił odpowiedzi dzień po terminie (tj. 28 listopada 2024 r.). Stosownie do art. 13 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust 2 i art. 15 ust.2. Zgodnie z tym przepisem i w tym terminie organ obowiązany będzie załatwić wniosek skarżącej, w zakresie stwierdzonej bezczynności (pkt 1 wyroku). Równocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa – jak w pkt III wyroku. Mimo, że udzielona przez organ odpowiedź była niepełna, to w ocenie Sądu wynikało to z wielości i zakresu żądanych przez skarżącą informacji. Nie ulega jednak wątpliwości, że organ podjął starania by niezwłocznie udzielić skarżącej żądanych informacji zgodnie z posiadaną przez siebie wiedzą i możliwościami. Sąd nie znalazł także podstaw do nałożenia na organ grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. W pkt IV wyroku Sąd umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia pkt 5 wniosku skarżącej. Jak wynika bowiem z akt sprawy odpowiedzi na pkt 5 wniosku organ nie udzielił w ustawowym terminie, lecz uczynił to dopiero w mailu z dnia 15 stycznia 2025 r. (a więc już po wniesieniu skargi). W związku z tym w dacie rozpoznawania niniejszej sprawy przez Sąd, w opisanym wyżej zakresie, organ nie pozostawał już w bezczynności, co skutkować musiało umorzeniem postępowania w tej części. Zobowiązanie bowiem organu do załatwienia wniosku, poprzez udostępnienie informacji publicznej we wnioskowanej formie, które już nastąpiło - byłoby bezprzedmiotowe. Odnośnie punktów 2, 3, 12, 13 i 14 wniosku skarżącej Sąd uznał, że organ nie dopuścił się bezczynności, a w związku z tym na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę w tej części oddalił – jak w pkt V wyroku. W pkt 2 wniosku skarżąca wniosła o udostępnienie jej kopi sprawozdań opiekunów - nauczycieli samorządu uczniowskiego w roku szkolnym 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023, 2023/2024. W odpowiedzi organ wyjaśnił, że sprawozdania opiekunów Samorządu Uczniowskiego nie są informacjami rejestrowanymi i są przechowywane do końca danego roku szkolnego. Służą do sporządzenia sprawozdania z nadzoru pedagogicznego dyrektora. W tej sytuacji nie można zdaniem Sądu zarzucić organowi bezczynności. Organ, który nie jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie ma obowiązku jej udostępnienia (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Nie ma również obowiązku wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Organ nie może bowiem udostępnić informacji, której sam nie posiada. Z taką samą sytuacją mamy do czynienia w przypadku pytań zawartych w pkt 3 i 12 wniosku. Również bowiem w tych punktach skarżąca wnosiła o podanie informacji obejmujących lata 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023 i 2023/2024 a dotyczących imion i nazwisk opiekunów Samorządu Uczniowskiego (pkt 3) oraz kopii diagnozy do programu wychowawczo-profilaktycznego (pkt 12). W odpowiedzi organ podał skarżącej imiona i nazwiska opiekunów Samorządu Uczniowskiego w roku szkolnym 2024/2025 oraz poinformował, że program wychowawczo-profilaktyczny na rok szkolny 2024/2025 został wysłany wszystkim rodzicom oraz jest dostępny na stronie internetowej szkoły. Natomiast za pozostałe lata organ nie dysponował żądanymi przez skarżącą informacjami. W odpowiedzi na pytania nr 3 i 12 organ udzielił zatem skarżącej informacji, którymi dysponował. Z kolei w odpowiedzi na pytania 13 i 14 organ podał skarżącej informacje na temat komisji działających w ramach rady pedagogicznej oraz ich składu. Tym samym organ nie dopuścił się bezczynności w tym zakresie. O kosztach postępowania należnych skarżącej od organu Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. – jak w punkcie VI wyroku. Na koszty te składa się wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.