II SAB/Kr 47/25

Dnia 20 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Monika Niedźwiedź WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 marca 2025 roku sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Burmistrza Gminy Alwernia w sprawie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej (znak: A.1431.132.2024) na wniosek z dnia 15 listopada 2024 roku, postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu A. S. wpis w wysokości 100 (słownie: sto) złotych. Przedmiotem skargi A. S. – dalej jako "Skarżący" jest bezczynność Burmistrza Gminy Alwernia w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 listopada 2024 roku o udostępnienie informacji publicznej. Za pismem z dnia 15 listopada 2024 roku Skarżący złożył do Burmistrz Gminy Alwernia B. N. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "udostępnienia w formie kopii rysunków koncepcji jak również kopii dokumentacji projektowej przekazanej i przygotowanej przez wykonawcę zgodnie z § 1 i 2 umowy nr RU 459/2023 z dnia 28.08.2023 r., jak również proszę o przesłanie kopii otrzymanej decyzji o pozwoleniu na budowę lub kopii przyjętego zgłoszenia lub zaświadczenie wydane przez Starostwo Powiatowe w Chrzanowie o braku wniesienia sprzeciwu przez organ dla zadania "Opracowanie dokumentacji projektowej na zagospodarowanie terenu w obrębie Domu Ludowego w K." na działce nr [...], [...], [...] zgodnie z podpisaną umową nr RU 459/2023 z dnia 23.08.2023 r." W odpowiedzi na powyższe za pismem z dnia 27 listopada 2024 roku Burmistrz Gminy Alwernia zawiadomiła, że sprawa dotycząca udostępnienia informacji publicznej, w sprawie przekazania dokumentów w zakresie zagospodarowania terenu w obrębie domu Ludowego w K., który wpłynął do tutejszego urzędu w dniu 15.11.2024 r., z uwagi na konieczność przygotowania obszernego materiału, nie może zostać załatwiona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ww. ustawy. Nowy termin załatwienia sprawy wskazano na 14 stycznia 2025 r. Za pismem z dnia 8 stycznia 2025 roku Burmistrz Gminy Alwernia poinformowała Skarżącego, że zgodnie z § 2 umowy RU: 459/2023 z dnia 23.08.2023 r. przygotowanie oraz złożenie wniosku o pozwolenie na budowę lub zgłoszenie robót niewymagający uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę leżało po stronie wykonawcy. Gmina nie dysponuje żadnymi informacjami. Organem właściwym do którego składana była dokumentacja było Starostwo Powiatowe w Chrzanowie. Następnie Skarżący wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Gminy Alwernia w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 31 sierpnia 2024 roku o udostępnienie informacji publicznej, w której podniósł zarzuty naruszenia art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej zgodnie z wnioskiem w określonym terminie tj. udostępnienia w formie kopii rysunków jak również kopii dokumentacji projektowej przekazanej i przygotowanej przez wykonawcę zgodnie z §1 i 2 umowy nr RU 459/2023 z dnia 28.08.2023r. jak również kopii otrzymanej decyzji o pozwoleniu na budowę lub kopii przyjętego zgłoszenia lub zaświadczenia wydanej przez Starostwo Powiatowe w Chrzanowie o braku wniesienia sprzeciwu przez organ dla zadania " Opracowanie dokumentacji projektowej na zagospodarowanie terenu w obrębie Domu Ludowego w K." Na działce nr [...], [...], [...] zgodnie z podpisaną umową nr RU: 459/2023 z dnia 23.08.2023. Powołując się na powyższe wniósł o zobowiązanie Organu do wykonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 15.11.2024 r. oraz o zasądzenie od Organu kosztów postępowania na moją rzecz według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 15.11.2024 r. złożyłem w Urzędzie Miejskim w Alwerni za pośrednictwem dziennika podawczego wniosek o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w następującym zakresie: "udostępnienia w formie kopii rysunków jak również kopii dokumentacji projektowej przekazanej i przygotowanej przez wykonawcę zgodnie z §1 i 2 umowy nr RU 459/2023 z dnia 28.08.2023r. jak również kopii otrzymanej decyzji o pozwoleniu na budową lub kopii przyjętego zgłoszenia lub zaświadczenia wydanego przez Starostwo Powiatowe w Chrzanowie o braku wniesienia sprzeciwu przez organ dla zadania "Opracowanie dokumentacji projektowej na zagospodarowanie terenu w obrębie Domu Ludowego w K." na działce nr [...], [...], [...] zgodnie z podpisaną umową nr RU 459/2023 z dnia 23.08.2023 r. Do dnia wniesienia skargi organ administracji nie podjął działań w celu załatwienia sprawy, mimo upływu ustawowego terminu 14 dni od dnia złożenia wniosku, określonego w przepisach prawa. Urząd Miejski w Alwerni w dniu 29.11.2024 r. przysłał za pośrednictwem poczty elektronicznej na maila pismo znak: A.1431.132.2024 z dnia 27.11.2024r. w którym Burmistrz Gminy Alwernia poinformowała Skarżącego, że zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022r. poz. 902), sprawa prowadzona na mój wniosek dot. udostępnienia dokumentów w zakresie zagospodarowania terenu w obrębie Domu Ludowego w K., który wpłynął do Urzędu Miejskiego w Alwerni w dniu 15.11.2024r. z uwagi na konieczność przygotowania obszernego materiału, nie może zostać załatwiona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ww. ustawy wskazując nowy termin na 14 stycznia 2025r. W dniu 13 stycznia 2025 roku otrzymał drogą elektroniczną na maila pismo znak: A.1431.132.2024 z dnia 8 stycznia 2025 r. dotyczące udzielenia informacji publicznej o treści: "Burmistrz Gminy Alwernia w odpowiedzi na Pana wniosek dotyczący udostępnienia informacji publicznej informuje, że zgodnie z §2 umowy RU: 459/2023 z dnia 23.08.2023r. przygotowanie oraz złożenie wniosku o pozwolenie na budowę lub zgłoszenie robót nie wymagających uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę leżało po stronie wykonawcy. Gmina nie dysponuje żadnymi informacjami. Organem właściwym do którego składana była dokumentacja było Starostwo Powiatowe w Chrzanowie." Zgodnie z § 1, 2 i 3 przytoczonej przez Burmistrz Gminy Alwernia B. N. umowy nr RU:459/2023 z dnia 23.08.2023r. jasno wynika co stanowi przedmiot i zakres umowy, określono zakres wykonania umowy i formę jej przekazania zamawiającemu jak również jasno zostały wpisane warunki wypłacenia wynagrodzenia za wykonane dzieło. Oczywistym jest wiec fakt, że Urząd Miejski w Alwerni którego organem wykonawczym jest Burmistrz B. N. po dokonaniu płatności za wykonanie przedmiotu ww. umowy nr RU: 459/2023 z dnia 23.08.2023r. jest w posiadaniu ostatecznej wersji dokumentacji przedłożonej do zgłoszenia robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę w formie papierowej oraz elektronicznej, która będzie stanowiła podstawę do wykonania w późniejszym etapie prac zagospodarowania terenu działki. Na jakiej podstawie Urząd Miejski w Alwerni zamierza przystąpić do realizacji zadania zatwierdzonego zgłoszeniem, skoro nie posiada wiedzy i informacji w zakresie koncepcji oraz dokumentacji złożonej do Starostwa Powiatowego w Chrzanowie przez firmę M. B. z siedzibą w B. Ponadto przesłana informacja z dnia 27 listopada 2024r znak: A.1431.132.2024 w której Organ wskazuje nowy termin załatwienia sprawy na 14 stycznia 2025 r. z uwagi na konieczność przygotowania obszernego materiału stoi w sprzeczności z późniejszym pismem w którym Pani burmistrz informuje iż urząd nie jest w posiadaniu żadnych informacji w ww. sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że organem właściwym do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę łub zaświadczenia o niewniesieniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust.5 ustawy prawo budowlane jest Starostwo Powiatowe. Organ w ustawowym terminie odpowiedział na złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej informując skarżącego o organie właściwym do złożenia zapytania. Powziął również działania mające na celu pozyskanie żądanych informacji i upublicznienie ich, co nastąpiło za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej organu www.alwernia.pl. aby dotrzeć do jak najszerszego grona odbiorców. W tej sytuacji nie można mówić o bezczynności organu, jak również o nieuzyskaniu przez wnioskodawcę informacji w żądanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje. Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024, poz. 1267 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2), 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3), 4) jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a), 5) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b), 6) w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2). W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części, stosownie do art. 151 p.p.s.a. Stosownie do art. 119 pkt. 4) p.p.s.a. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 - dalej też jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zawarł w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., z których wynika, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przemawia to za szerokim rozumieniem informacji publicznej jako informacji o każdym przejawie działania organów władzy publicznej. Tylko wyraźne ograniczenie ustawowe może prowadzić do naruszenia prawa do informacji publicznej. Przy czym art. 6 u.d.i.p. konkretyzuje przedmiot informacji publicznej w sposób przykładowy, nie tworząc zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji. Z uwagi na sformułowania tych przepisów, informację publiczną stanowi wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Pojęcie informacji publicznej jest przy tym bardzo szerokie. W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie tych kompetencji. Informację publiczną stanowi więc treść dokumentów urzędowych czy wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. np. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 1561/11). Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu adresata wniosku oraz to czy znajdują się one w posiadaniu także innego podmiotu. Ważne jedynie jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez tego adresata wniosku i odnosiły się do niego bezpośrednio. Informacja publiczna obejmuje przy tym swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. I OSK 2215/11). Na gruncie niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że wnioskowana przez Skarżącego informacja, to jest kopie rysunków koncepcji jak również kopii dokumentacji projektowej przekazanej i przygotowanej przez wykonawcę zgodnie z § 1 i 2 umowy nr RU 459/2023 z dnia 28.08.2023 r., jak również kopia decyzji o pozwoleniu na budowę lub kopii przyjętego zgłoszenia lub zaświadczenie wydane przez Starostwo Powiatowe w Chrzanowie o braku wniesienia sprzeciwu przez organ dla zadania "Opracowanie dokumentacji projektowej na zagospodarowanie terenu w obrębie Domu Ludowego w K." na działce nr [...], [...], [...] zgodnie z podpisaną umową nr RU 459/2023 z dnia 23.08.2023 r. stanowi informację publiczną. Nie budzi również wątpliwości, że w odpowiedzi na wniosek Skarżącego z dnia 15 listopada 2024 roku Burmistrz Gminy Alwernia poinformowała Skarżącego za pismem z dnia 8 stycznia 2025 roku, że zgodnie z § 2 umowy RU: 459/2023 z dnia 23.08.2023 r. przygotowanie oraz złożenie wniosku o pozwolenie na budowę lub zgłoszenie robót niewymagający uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę leżało po stronie wykonawcy i Gmina nie dysponuje żadnymi informacjami, natomiast organem właściwym do którego składana była dokumentacja było Starostwo Powiatowe w Chrzanowie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w powyższym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Stosownie do art. 14 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. W związku z tym, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, udostępnienie informacji następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Forma decyzji przewidziana została w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. jedynie dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., a więc gdy zachodzą określone w tym przepisie przesłanki do umorzenia postępowania. Z powyższego wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej rozpatruje się bądź przez udostępnienie informacji (czynność materialno-techniczna) - przy założeniu, że nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania określone w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., bądź w przypadku, gdy istnieją ku temu podstawy prawne - przez odmowę jej udostępnienia, która przybiera formę decyzji administracyjnej. W sytuacji natomiast, gdy podmiot obowiązany nie posiada wnioskowanej informacji wówczas jest on obowiązany do poinformowania o tym wnioskodawcę. Podkreślić należy, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej występuje wtedy, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, nie podejmuje w terminie wynikającym z art. 13 u.d.i.p. odpowiednich czynności, tj. ani nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej, ani też nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia (ewentualnie decyzji o umorzeniu postępowania w przypadku zaistnienia okoliczności z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Nie jest jednak możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja nie jest w posiadaniu organu, o czym podmiot obowiązany poinformował wnioskodawcę. W sytuacji bowiem braku informacji organ powinien o tym poinformować wnioskodawcę, w drodze pisma informującego, mającego postać czynności materialno-technicznej, która stanowi odpowiedź na wniosek i chroni oraz uwalnia organ od zarzutu bezczynności. Przy czym przyjmuje się, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien złożyć oświadczenie jednoznaczne w swej treści, tak aby wnioskodawca nie musiał jej domniemywać lub domyślać się tego, czy w udzielonej odpowiedzi nie jest ukryta jakaś informacja dająca możliwość swobodnej zmiany stanowiska co do posiadania przez ów podmiot wnioskowanych informacji publicznych. Adresat wniosku musi więc wprost i w jednoznaczny sposób wypowiedzieć się, że nie posiada żadnej z wnioskowanych informacji (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 851/09; wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 638/14). Taka też sytuacja miała miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Podmiot obowiązany Burmistrz Gminy Alwernia poinformowała w terminie wnioskodawcę, że nie posiada wnioskowanej informacji, w związku z tym nie może jej udostępnić. Podkreśla się przy tym w orzecznictwie, że powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanej informacji musi odbywać się z zachowaniem ogólnych, powszechnie akceptowanych standardów proceduralnych, wynikających chociażby z zasad "dobrej administracji". Stanowisko podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej powinno zatem zawierać takie informacje, które pozwolą na ocenę rzetelności twierdzenia o nieposiadaniu wnioskowanych dokumentów. Podkreśla się w tym zakresie, że wnioskodawca nie może być pozbawiony należnej mu ochrony, a mogłoby to mieć miejsce, gdyby samo ogólnikowe twierdzenie podmiotu zobowiązanego o nieposiadaniu żądanych informacji zwalniało z zarzutu bezczynności w ich udostępnieniu. Akcentuje się przy tym, że powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanych dokumentów powinno być nie tylko jasne i konkretne, ale także zawierać wyjaśnienie dlaczego organ nie posiada żądanych informacji, mimo że powinien je posiadać. Przedstawione informacje powinny być na takim poziomie szczegółowości, który pozwoli sądowi dokonać oceny czy prawdopodobne jest, że podmiot zobowiązany rzeczywiście nie posiada żądanej informacji publicznej, mimo że powinien taką informację posiadać (vide: wyrok NSA z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 851/09; wyrok NSA z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 156/12 LEX 1264575). Podkreśla się przy tym, że tylko przy zachowaniu powyższych zasad możliwe jest zapewnienie wnioskodawcy realnej ochrony sądowej przed arbitralnymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznych, który z różnych przyczyn może dążyć do niewykonania spoczywających na nim ustawowych obowiązków (vide: wyrok NSA z dnia 18 maja 2020 r., sygn. I OSK 2598/19, z dnia 9 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 638/14, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt II SAB/Po 123/17). Tym wymaganiom na gruncie niniejszej sprawy Burmistrz Gminy Alwernia sprostała. Wskazała, że nie posiada wnioskowanych informacji, ponieważ zgodnie z § 2 umowy RU: 459/2023 z dnia 23.08.2023 r. przygotowanie oraz złożenie wniosku o pozwolenie na budowę lub zgłoszenie robót niewymagający uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę leżało po stronie wykonawcy, a tym samym Gmina nie dysponuje tymi dokumentami o czym Skarżący został poinformowany za pismem z dnia 8 stycznia 2025 roku, a więc jeszcze przed wniesieniem skargi z dnia 31 stycznia 2025 roku. Jak wskazano już powyżej, bezczynność na gruncie u.d.i.p. polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji nie podejmuje tej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Jedynie w przypadkach, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, bądź nie znajduje się w posiadaniu organu, czy też jej udostępnienie regulują przepisy szczególne, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Podjęcie ww. przewidzianych prawem działań w wyznaczonym terminie, co do zasady, pozwala adresatowi wniosku uwolnić się od zarzutu bezczynności. W związku z tym nie można mówić na gruncie niniejszej sprawy o bezczynności organu. Ponadto trzeba zwrócić uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, przesądził, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.". W powyższej uchwale wskazano, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed jej zakończeniem organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły. Wprawdzie wyrażone w ww. uchwale stanowisko odnosi się bezpośrednio do zakończenia postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej, jednak należy mieć na względzie, że zarzut bezczynności ocenia się przez pryzmat sposobu realizacji kompetencji określonego organu. Jeśli zarzut bezczynności dotyczy organu rozpatrującego sprawę w pierwszej instancji, to momentem granicznym, z perspektywy ww. uchwały, będzie wydanie decyzji kończącej postępowanie przez ten organ. Ta zaś decyzja nie ma w momencie jej wydania przymiotu ostateczności, skoro przysługuje od niej odwołanie (por. art. 16 § 1 K.p.a.). W sytuacji zatem, gdy doszło do wydania decyzji i zakończenia postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, to Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed jego zakończeniem organ dopuścił się bezczynności. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że Skarżący w dniu 31 stycznia 2025 roku złożył skargę na bezczynność Burmistrz Gminy Alwernia w sprawie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Natomiast Burmistrz za pismem z dnia 8 stycznia 2025 roku poinformowała, że posiada wnioskowanej informacji. Poinformowanie Skarżącego przed dniem wniesienia skargi przez Burmistrz Gminy Alwernia o nieposiadaniu przez podmiot obowiązany wnioskowanej informacji publicznej skutkuje uznaniem, że zachodzi przeszkoda do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny, o czym stanowi powołana powyżej uchwała NSA. Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesiona skarga na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie mogła odnieść skutku i jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dlatego Sąd orzekł jak w pkt 1) sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, postanowiono zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od niniejszej skargi, o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.