II SAB/Kr 68/16

Dnia 31 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Stowarzyszenia [...] w K. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę [...] Stowarzyszenie [...] w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego pismem z dnia 19.04.2016 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia regulaminu stowarzyszenia wraz z danymi członków (imię, nazwisko, miejsce zamieszkania) oraz wykazanie, że zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach poinformowano właściwy organ nadzoru o jego założeniu, a ponadto o podpisanie skargi przez wszystkich członków stowarzyszenia, względnie nadesłanie dokumentu określającego umocowanie dla przedstawiciela do reprezentowania strony skarżącej podpisanego przez wszystkich członków stowarzyszenia, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie pouczono stronę skarżącą, że stowarzyszeniu zwykłemu przysługuje zdolność sądowa jako organizacji społecznej, jednak legitymację procesową, a zatem zdolność do czynności procesowych, w tym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego posiadają jedynie wszyscy członkowie tego stowarzyszenia. Przedstawiciel wskazany w regulaminie może reprezentować stowarzyszenie zwykłe ale jedynie wówczas, gdy pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków skargi w terminie. Opisane powyżej zarządzenie, strona skarżąca odebrała w dniu 26 kwietnia 2016 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżące [...] Stowarzyszenie [...] w K. nie uzupełniło jednak ww. braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 25 § 2 p.p.s.a., zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej. Tym samym – jak zostało to wskazane w skierowanym do strony skarżącej wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi – stowarzyszeniom zwykłym przysługuje zdolność sądowa, czyli zdolność do występowania jako strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niemniej jednak z uwagi na nieposiadanie przez stowarzyszenia zwykłe przymiotu osobowości prawnej (art. 40 ust. 1 in fine ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach), nie posiadają one zdolności do czynności prawnych, w tym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, które to uprawnienie przysługuje jedynie wszystkim członkom tego stowarzyszenia, jako podmiotowi praw i obowiązków. Stowarzyszenie zwykłe może być jednak reprezentowane przez wskazanego w regulaminie przedstawiciela, ale jedynie wówczas, gdy pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2014 r., II OSK 2525/12, LEX nr 1488169 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., II OSK 2966/12, LEX nr 1586381). Dlatego też zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. w sytuacji, gdy stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest podmiot niebędący osobą fizyczną, czynności procesowe dokonuje w jego imieniu upoważniony do działania organ lub osoby, które są uprawnione do działania w jego imieniu. Oznacza to, że osoby te mają obowiązek wykazać na mocy art. 29 p.p.s.a. swoje umocowanie stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, Starszy Referendarz Sądowy wezwał [...] Stowarzyszenie [...] w K. do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi. Braki te, pomimo upływu zakreślonego terminu, nie zostały usunięte. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.