II SAB/Kr 9/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie : WSA Beata Łomnicka WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w K. w rozpoznaniu wniosku z dnia 18 grudnia 2014 r. skargę oddala P. S. złożył skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w K. co do braku załatwienia jego wniosku z dnia 18 grudnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w którym domagał się na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198, ze zm.) kserokopii dokumentów sporządzonych przez funkcjonariuszy i organy Policji, które dotyczą wykonania w dniu 26 czerwca 2013 r.: postanowienia Prokuratora Rejonowego w M. [...] z [...] czerwca 2013 r. o żądaniu wydania rzeczy i przeszukaniu budynku [...] w K. tudzież postanowienia Prokuratora Rej. w M. [...] z [...] czerwca 2013 r. o żądaniu wydania rzeczy i przeszukaniu budynku [...] w Z., a mianowicie o udostępnienie mi kserokopii następujących dokumentów: — wpisy w notatnikach służbowych, — wpisy w odrębnej dokumentacji (w przypadku, gdy policjant pełni służbę na stanowisku, gdzie przebieg służby nie rejestruje się w notatniku służbowym). W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż dokumenty objęte jego wnioskiem są dokumentami urzędowymi, stanowią informację publiczną, a pomimo tego Komendant Miejski Policji doręczył mu odmowne pismo [...] z dnia 22.12.2014 r. niebędące decyzją administracyjną. Podniósł, że organ powinien jego wniosek załatwić zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez udzielenie mu żądanej informacji, albo jej odmowę w formie decyzji administracyjnej. Stwierdził też, że twierdzenia w części dotyczącej braku posiadania przez Komendanta Miejskiego Policji żądanych dokumentów z powodu przekazania ich Prokuraturze Rejonowej są niezgodne z prawdą bowiem do Prokuratury Rej. w M. ani tym bardziej do Prokuratury Rej. w Z. nie przekazano notatników służbowych ani odrębnej dokumentacji (tj. obowiązującej w przypadku, gdy policjant pełni służbę na stanowisku, gdzie przebieg służby nie rejestruje się w notatniku służbowym). Z drugiej zaś strony, jego zdaniem, wątpliwe jest, aby żaden z kilku policjantów biorących udział w czynnościach nie tworzył informacji publicznej w postaci wpisu w swym notatniku służbowym bądź w odrębnej dokumentacji. Skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta Miejskiego Policji w K. do dokonania czynności lub wydania aktu w terminie 14 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania i stwierdzenie, że bezczynność organu miała charakter rażący. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na to, że nie posiada dokumentów, których uwierzytelnionych kserokopii żądał wnioskodawca. Z tych też powodów, w oparciu o przepis art. 14 ust. 2 ustawy, organ był zobowiązany w terminie określonym ustawą do poinformowania o tym wnioskodawcy. Organ nie dopuścił się bezczynności zarzucanej w skardze, bowiem w ustawowym terminie udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek. Pismem 22 grudnia 2014 r. [...] udzielił skarżącemu wyczerpującej informacji na wniosek skarżącego. Organ poinformował go, że czynności były realizowane na polecenie Prokuratora Rejonowego w M. i całość dokumentacji została przekazana do Prokuratury Rejonowej w M., a z obecnie znajduje się w dyspozycji Prokuratury Rejonowej w Z. Inna dokumentacja, stanowiąca informację publiczną, nie była wytworzona. Organ podniósł, że powyższe stanowisko znajduje oparcie w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie przyjmuje się, iż w sytuacji gdy wnioskodawca domaga się od organu udostępnienia informacji niebędących w posiadaniu adresata, realizacja żądania nie jest możliwa i prawidłowym, w takich okolicznościach, działaniem organu będzie pisemne poinformowanie wnioskodawcy, iż organ żądanej informacji nie posiada (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 24/14, LEX nr 1447649). Nadto organ, oprócz podania, iż żądanych dokumentów nie posiada, poinformował wnioskodawcę gdzie takie dokumenty może ewentualnie uzyskać. Zatem nieuprawniony jest zarzut, że organ w przedmiotowej sprawie zobowiązany był wydać decyzję administracyjną. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, z bezczynnością organu w sprawie udzielenia informacji publicznej mamy miejsce wówczas, gdy organ nie udziela tej informacji wnioskodawcy, nie informuje o innym sposobie otrzymania danej informacji, nie informuje o braku posiadania wnioskowanej informacji publicznej, nie wydaje decyzji odmawiającej udzielania informacji lub decyzji umarzającej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie Ppsa, sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 § 2 art. 3 Ppsa. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, wniesienie skargi na bezczynność organów jest możliwe w wypadkach przewidzianych w pkt 1- 4, czyli skarga ta przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1 - 3) oraz w sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy w prawem przewidzianym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Przedmiotem skargi jest w nin. sprawie bezczynność organu w dokonywaniu czynności materialno – technicznej polegającej na udzieleniu żądanej informacji publicznej lub na wydaniu decyzji odmownej. Skarga nie jest zasadna. Organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej jest bowiem zobowiązany udostępnić żądaną informację tylko wówczas gdy jest w jej posiadaniu. Jeżeli nie dysponuje nią winien o tym poinformować wnioskodawcę. W przedmiotowej sprawie Komendant Miejski Policji w K. poinformował skarżącego - w odpowiedzi na jego wniosek - że nie posiada dokumentów związanych z realizacją postanowień prokuratora, a inna dokumentacja, stanowiąca informację publiczną, nie była wytworzona. Stanowisko organu nie nasuwa przy tym wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Zgodnie bowiem z Wytycznymi Nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie zasad ewidencjonowania, wypełniania oraz przechowywania notatników służbowych (Dz. Urz. KGP z dnia 16 lipca 2007 r.), które w § 1 określają szczegółowy tryb wydania lub zwrotu notatników służbowych oraz osoby prowadzące notatniki służbowe, notatnik służbowy zobowiązani są prowadzić: 1) policjanci pełniący służbę patrolową (w tym policjanci komórek ruchu drogowego pełniący służbę zewnętrzną), interwencyjną, obchodową, konwojową i ochronną z wyjątkiem policjantów pełniących służbę na stanowiskach, gdzie przebieg służby rejestruje się w odrębnej dokumentacji zgodnie z obowiązującymi przepisami; 2) inni policjanci na podstawie odrębnych przepisów oraz wskazani decyzjami komendantów wojewódzkich/ Stołecznego, powiatowych (rejonowych, miejskich) Policji na obszarze swojego działania (§ 3 wytycznych). W przedmiotowym wypadku w czynnościach żądania wydania rzeczy i przeszukania budynków brali udział jedynie policjanci Zespołu Kryminalnego KP K., nie prowadzący notatników służbowych i jak wynika z akt administracyjnych przesłanych przez skarżony organ (k. 3 akt adm.), z przeprowadzonych czynności został sporządzony protokół zatrzymania rzeczy wraz ze spisem i opisem rzeczy, który przekazano prokuraturze. W tym stanie rzeczy, skoro w ww. czynnościach uczestniczyli policjanci służby kryminalnej, którzy nie są zobowiązani prowadzić notatników służbowych, a dokonane czynności procesowe utrwalili w innym trybie, brak podstaw do kwestionowania, że skarżony organ nie jest w posiadaniu żądanych wpisów z notatników służbowych, czy innych dokumentów. Ponieważ organ poinformował skarżącego pismem z dnia 22 grudnia 2014 r., że nie posiada dokumentów związanych z realizacją wskazanych we wniosku postanowień Prokuratora Rejonowego w M. oraz, że całość dokumentacji została przekazana do prokuratury, nie pozostaje on w bezczynności, a skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 Ppsa.