II SAB/Kr 93/17

Kraków, dnia 19 czerwca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Iwona Niżnik - Dobosz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Pawła Darmonia, Magdy Froncisz i Tadeusza Kiełkowskiego od orzekania w sprawie ze skargi E. S. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...] w zakresie dostępu do informacji publicznej postanawia: odmówić wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Pawła Darmonia, Magdy Froncisz i Tadeusza Kiełkowskiego od orzekania w sprawie. W niniejszej sprawie pismem z dnia 21 maja 2017r. E. S. wniósł o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Pawła Darmonia, Magdy Froncisz i Tadeusza Kiełkowskiego od orzekania w sprawie, wskazując iż w/w sędziowie wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2017r. w sprawie II SAB/Kr 6/17 oddalili jego skargę. W swoich wyjaśnieniach sędziowie podali, iż w ich ocenie nie zachodzą żadne przesłanki do wyłączenia, w tym wątpliwości co do ich bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. W myśl art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego od udziału w sprawie na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do art. 22 § 1 p.p.s.a., o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym przedmiotowy wniosek, w niniejszej sprawie przesłanki wyłączenia sędziów nie zachodzą. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż samo rozstrzygnięcie innych spraw, podjęte z udziałem sędziów, których wniosek dotyczy, w sposób niekorzystny dla wnioskodawcy czy też jego zdaniem błędny, nie wystarcza do przyjęcia, by istniała uzasadniona wątpliwość co do bezstronności. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania wadliwie i nieobiektywnie nie jest przesłanką wystarczającą do jego wyłączenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, Lex Omega nr 440113). Wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2014r., sygn. akt II OZ 340/14, Lex Omega nr 1447316). Na istnienie okoliczności, o jakich mowa w art. 19 p.p.s.a., nie może też wskazywać to, że poszczególni sędziowie rozstrzygali już podobne sprawy, w tym sprawy dotyczące innych praw i obowiązków skarżących. Nie sposób przyjąć, że obiektywny i bezstronny byłby wyłącznie taki sędzia, który ze sprawą danego rodzaju spotyka się po raz pierwszy i na rozstrzygnięcie istotnych dla niej zagadnień nie ma wyrobionego zdania. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny, w ocenie skarżącego, dla niego niekorzystny, oraz że wydaje odmienne od jego oczekiwań rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego. Taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014r., sygn. akt II OZ 149/14, Lex Omega nr 1450957). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie, za podstawę przyjmując art. 19 p.p.s.a.